II SA/Wa 365/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym skargi J. Z. na uchwałę Rady Miejskiej w P. nr [...] z dnia [...] września 2013 r. w przedmiocie oczyszczania ścieków z terenu gminy P. przez gminę P. postanawia - odrzucić skargę - W dniu [...] września 2013 r. Rada Miejska w P. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie oczyszczania ścieków z terenu gminy P. przez gminę P.. Pismem z dnia [...] października 2013 r. J. Z. wniósł, na podstawie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. 2013 poz. 594 ze zm.) do Rady Miejskiej w P. o usunięcie naruszenia interesu prawnego i uchylenie uchwały. Pismem z dnia 5 grudnia 2013 r. organ poinformował J. Z., że podejmie uchwałę w sprawie jego wystąpienia na sesji Rady Miejskiej w dniu [...] grudnia 2013 r. W dniu 2 stycznia 2014 r. doręczono wnioskodawcy uchwałę nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 r., w której postanowiono odrzucić skargę dotyczącą naruszenia interesu prawnego J. Z. przez uchwałę nr [...] z dnia [...] września 2013 r. W dniu 28 stycznia 2014 r. J. Z. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na uchwałę nr [...] z dnia [...] września 2013 r., zarzucając jej naruszenie art. 10 ust. 1, art. 18 ust. 2 pkt 12 oraz art. 74 ust. 1 i 2 ustawy o samorządzie gminnym. W uzasadnieniu skargi wskazano, że organ administracji określił w drodze uchwały obowiązki spółki prawa handlowego – [...] sp. z o.o. z siedzibą w P. – bez stosownej podstawy w przepisach prawa. Ponadto zarzucono naruszenie przepisów dotyczących zawierania porozumienia międzygminnego i bezpodstawną zmianę zakresu zadań spółki, której udziałowcem jest gmina. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Burmistrza miasta P., występującego w imieniu Rady miasta P., wniósł o odrzucenie skargi J. Z., alternatywnie o jej oddalenie. Argumentując powyższe stanowisko, pełnomocnik zauważył, że przekroczony został termin do jej wniesienia. Powołując się na stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 6 października 2011 r. sygn. akt I OSK 1887/11, a także w uchwale z dnia 2 kwietnia 2007 r. II OPS 2/2007, pełnomocnik wskazał, że w sprawach skarg wnoszonych w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym ma zastosowanie art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), wedle którego w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Zatem skuteczne pod względem terminu złożenie skargi na uchwałę rady gminy następuje jedynie w dwóch wypadkach – albo gdy skarżący wnosi skargę w terminie 30 dni od dnia otrzymania odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, albo – w sytuacji braku odpowiedzi na wezwanie w terminie 60 dni – gdy skarga zostanie wniesiona w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia wezwania naruszenia prawa, przy czym nie ma w tym przypadku znaczenia, czy odpowiedź organu została udzielona po upływie 60 dni, czy też nie zostanie udzielona w ogóle. Pełnomocnik organu wskazał, że w niniejszej sprawie skarżący złożył wezwanie w dniu 25 października 2013 r., a zatem termin 60 dni do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upływał mu w dniu 24 grudnia 2013 r. Natomiast J. Z. skargę wniósł w dniu 28 stycznia 2014 r. zatem zasadny jest wniosek o odrzucenie skargi. Uzasadniając natomiast wniosek o oddalenie skargi, wskazano, że w przypadku zaskarżania uchwał organów jednostek samorządu terytorialnego istnieje konieczność wykazania związku pomiędzy uchwałą, a skonkretyzowanym, indywidualnym interesem prawnym skarżącego, wynikającym z przepisów prawa, co nie zostało uczynione przez J.Z. w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. W ocenie Sądu skarga w niniejszej sprawie podlega odrzuceniu z uwagi na przekroczenie przez skarżącego terminu do jej wniesienia. Zgodnie z treścią art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Zagadnienie terminów do wniesienia skargi do sądu administracyjnego zostało omówione w art. 53 p.p.s.a. Zgodnie z treścią paragrafu drugiego powołanego artykułu w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Jednocześnie art. 102a ustawy o samorządzie gminnym w sprawach, o których mowa w niniejszym rozdziale, nie stosuje się przepisów art. 52 § 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, 1101 i 1529). Kwestia wzajemnych relacji powołanych powyżej przepisów w kontekście prawidłowości określenia terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na akty wydawane przez organy samorządu terytorialnego była przedmiotem budzącym rozbieżności w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, co doprowadziło ostatecznie do wydania przez skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego uchwały z dnia 2 kwietnia 2007 r. sygn. II OPS 2/07. Wedle zawartego w niej stanowiska, wyłączenie stosowania art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a w sprawach dotyczących skarg na akty podejmowane przez organy gminy wynika jedynie z faktu, że ustawa o samorządzie gminnym sama określiła, iż wniesienie skargi do sądu administracyjnego powinno być poprzedzone wezwaniem do usunięcia naruszenia interesu prawnego. Zatem został wskazany własny, swoisty tryb "odwołania się" od uchwały. Jednakże opisane wyłączenie nie ma wpływu na tryb dochowania terminu do wniesienia skargi wskazany w art. 53 § 2 p.p.s.a.. Wobec tego stwierdzono, że termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest zależny od niezbędnej czynności, jaką było uprzednie wezwanie organu gminy do usunięcia naruszenia i liczony jest w następujący sposób: w przypadku udzielenia przez organ odpowiedzi na wezwanie – strona ma trzydzieści dni na wniesienie skargi od dnia jej doręczenia; jednakże, gdy organ nie udzielił odpowiedzi, strona może wnieść skargę do sądu w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia. Jednocześnie w uchwale wskazano, że "skarga wniesiona przed udzieleniem przez organ odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania, jest skargą wniesioną po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia, jeżeli organ nie uwzględnił wezwania." Z powyższego należy wnioskować, że nie jest koniecznym czekanie przez skarżącego na udzielenie przez organ odpowiedzi na jego wezwanie do usunięcia naruszenia. Przeciwnie, "skarżący ryzykuje utratą prawa do wniesienia skargi, czekając do 60 dnia, (...). W związku z tym Naczelny Sąd Administracyjny uzupełnił swoją wykładnię, chroniąc takiego skarżącego. Mianowicie, gdy skarżący po wezwaniu organu gminy do usunięcia naruszenia, nie czeka na odpowiedź organu z wniesieniem skargi do ostatniego, 60 dnia od doręczenia wezwania organowi, lecz przed tym dniem wnosi skargę do sądu, to skargi takiej nie należy odrzucać" (W. Kisiel, Ustawa o samorządzie gminnym. Komentarz, Wydanie 4, LexisNexis 2010, str. 827). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, należy zgodzić się z zarzutami podniesionymi w stosunku do skargi przez pełnomocnika organu administracji. Z akt sprawy wynika, że wezwanie skierowane do Rady Miejskiej w P. wpłynęło do organu w dniu 25 października 2013 r., zatem zgodnie z treścią art. 53 § 2 p.p.s.a. termin 60 dni upływał skarżącemu w dniu 24 grudnia 2013 r.. Tymczasem skarga na uchwałę będąca przedmiotem wezwania J. Z. została wniesiona w dniu 28 stycznia 2014 r., a zatem z przekroczeniem terminu do jej wniesienia. Bez znaczenia jest tu fakt, że uchwała w sprawie wezwania J. Z. o nr [...] podjęta w dniu [...] grudnia 2013 r. została mu doręczona w dniu 2 stycznia 2014 r. Jak wskazano powyżej, oczekiwanie skarżącego na odpowiedź organu rodzi ryzyko uchybienia terminowi do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, przy jednoczesnym braku negatywnych konsekwencji dla skarżącego w przypadku wniesienia skargi bez wcześniejszego otrzymania odpowiedzi. Otwarcie terminu 30 dni na wniesienie skargi nastąpiłoby jedynie w przypadku, gdyby odpowiedź organu została doręczona w ciągu 60 dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia. Przepis art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi, że sąd jest zobligowany odrzucić skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Mając na względzie opisane wyżej okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 2 p.p.s.a., skargę należało odrzucić