II SA/Wa 395/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi H. D. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy H. D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów. Zarządzeniem z dnia 23 kwietnia 2013 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Doręczenie odpisu zarządzenia uznano za dokonane w dniu 16 maja 2013 r. zgodnie z art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skarżąca nie uiściła żądanego wpisu od skargi, co potwierdził Oddział Finansowo – Budżetowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W dniu 30 lipca 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Chodzi więc o sytuację, w której obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego. Podkreślenia wymaga, iż prawo pomocy nie przysługuje przede wszystkim w razie oczywistej bezzasadności skargi z przyczyn procesowych (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2011 r. sygn. akt II OZ 1321/11, postanowienie z 21 października 2010 r. sygn. akt II OZ 1053/10, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że skarżąca została wezwana zarządzeniem z dnia 23 kwietnia 2013 r. do uiszczenia wpisu od skargi, terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu. Stosownie zaś do art. 220 § 3 cytowanej ustawy skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Odnosząc się do faktu złożenia przez skarżącą wniosku o przyznanie prawa pomocy należy stwierdzić, że został on złożony po upływie 7 dniowego terminu od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu pod rygorem odrzucenia skargi. Na wspomniane zarządzenie skarżąca nie złożyła w przewidzianym terminie zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego dlatego zarządzenie to, stało się prawomocne. Skoro zatem w przedmiotowej sprawie skarga H. D. nie może zostać rozpoznana z uwagi na nieuiszczenie przez skarżącą wpisu od skargi, należy uznać, że zachodzą przesłanki do odmowy przyznania prawa pomocy na podstawie art. 247 cytowanej ustawy. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 247 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji postanowienia.