II SA/Wa 448/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia K.S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 maja 2016 r. sygn. akt II SA/Wa 448/16 odrzucającego skargę K.S. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską postanawia - odrzucić zażalenie - 4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 13 maja 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 448/16 odrzucił skargę K.S. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską, jako wniesioną z uchybieniem terminu. Odpis sentencji powyższego orzeczenia doręczono pełnomocnikowi skarżącego ustanowionemu z urzędu - adwokatowi I.D. w dniu 25 maja 2016 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się w aktach sprawy). W dniu 10 czerwca 2016 r. pełnomocnik skarżącego wniósł opinię o braku podstaw do wniesienia środka zaskarżenia od postanowienia o odrzuceniu skargi. W odpowiedzi na powyższe K.S. wniósł bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego pismo z dnia 21 czerwca 2016 r. zatytułowane "skarga kasacyjna od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 maja 2016 r." W dniu 1 lipca 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny przekazał według właściwości korespondencję skarżącego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658); powoływanej dalej jako "ustawa zmieniająca", dokonano nowelizacji ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718); zwanej dalej P.p.s.a. Przedmiotowe pismo procesowe zatytułowane "skarga kasacyjna" wniesione zostało od postanowienia zapadłego w dniu 13 maja 2016 r., tj. już po wejściu w życie ustawy zmieniającej (zmiany wchodziły w życie 15 sierpnia 2015 r.). Ustawa ta znowelizowała treść art. 173 § 1 P.p.s.a., któremu nadano brzmienie: "Od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz 220 § 3 przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego" (art. 1 pkt 48 ustawy zmieniającej). Konsekwencją tej zmiany była również zmiana art. 194 P.p.s.a. poprzez m.in. dodanie w § 1 punktu 1a, stanowiącego, że zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a. (art. 1 pkt 57 ustawy zmieniającej). Jednocześnie zgodnie z treścią art. 2 ustawy zmieniającej przepisy P.p.s.a. w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 2-8, pkt 10-14, pkt 19-32, pkt 34-39, pkt 41-47, pkt 51, pkt 52, pkt 55, pkt 57, pkt 58, pkt 60-69, pkt 71, pkt 72 i pkt 74-81 niniejszej ustawy stosuje się również do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie. W pozostałym zakresie do tych postępowań stosuje się przepisy ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym. Powyższy zapis oznacza, że po wejściu w życie ustawy zmieniającej środkiem zaskarżenia postanowień odrzucających skargę z uwagi na jej wniesienie po upływie terminu jest zażalenie bez względu na to, w jakiej dacie sprawa ta została wszczęta. Bez znaczenia przy tym pozostaje, że wolą ustawodawcy było stosowanie art. 173 w niezmienionym brzmieniu do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie omawianej ustawy. Zgodnie z treścią tego przepisu w niezmienionym brzmieniu od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. A zatem skoro przepis szczególny (art. 194 § 1 pkt 1a P.p.s.a.) stanowił lex specialis w stosunku do art. 173 § 1 P.p.s.a. to należało uznać, że postanowienia wydane w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. od dnia 15 sierpnia 2015 r. podlegają zaskarżeniu zażaleniem. Przemawia za powyższym stanowiskiem również wykładnia funkcjonalna uwzględniająca ratio legis omawianych zmian, tj. usprawnienie postępowania odwoławczego (por. B. Dauter (red.), T. Grzybowski, Wniesienie zażalenia w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Procedura Lex Navigator LEX/el. 2015; a także postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 21 grudnia 2015 r., sygn. akt I FSK 2194/15, z dnia 11 grudnia 2015 r., sygn. akt II OZ 1278/15, z dnia 13 stycznia 2016 r. , sygn. akt II GZ 927/15, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.gov.pl). Biorąc powyższe pod uwagę pismo skarżącego z dnia 21 czerwca 2016 r. mimo że zostało nazwane skargą kasacyjną, w ocenie Sądu, należy uznać za zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 maja 2016 r. o odrzuceniu skargi. Zgodnie z art. 194 § 2 zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od doręczenia postanowienia. Stosownie do treści art. 197 § 2 P.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. Do zażaleń, na podstawie powołanego wyżej artykułu, stosuje się również przepis określający sposób składania skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 177 § 1 P.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie. Wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie (art. 178 P.p.s.a.). W związku z powyższym w niniejszej sprawie, na podstawie art. 177 § 1, art. 194 § 2 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., K.S. powinien złożyć zażalenie na postanowienie z dnia 13 maja 2016 r. w terminie siedmiu dni od dnia jego doręczenia, na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Tymczasem skarżący wniósł zażalenie bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W takim przypadku o zachowaniu terminu do wniesienia zażalenia decyduje data nadania (przekazania) zażalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu. Jak wynika z akt sprawy zaskarżone postanowienie doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 25 maja 2016 r., zatem siedmiodniowy termin do złożenia zażalenia upływał w dniu 1 czerwca 2016 r. Tymczasem zażalenie zostało przekazane przez Naczelny Sąd Administracyjny do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismem z dnia 30 czerwca 2016 r. nr L.dz. 291/16, tj. po upływie terminu do wniesienia tego środka zaskarżenia. W tej sytuacji zażalenie, jako niedopuszczalne, podlega odrzuceniu. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 194 § 2 i art. 177 § 1 P.p.s.a. oraz art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.