II SA/Wa 507/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk (sprawozdawca), Sędziowie WSA Ewa Pisula - Dąbrowska, Janusz Walawski, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 9 listopada 2016 r. sprawy ze skargi M. G. na postanowienie Komendanta [...] Policji z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia odwołania – oddala skargę – Komendant [...] Policji postanowieniem nr [...] z dnia [...] stycznia 2016 r., na podstawie art. 135k ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 roku o Policji (Dz. U. z 2015 r., poz. 355 ze zm.), odmówił przyjęcia odwołania M. G. od orzeczenia Komendanta Powiatowego Policji w [...] nr [...] z dnia [...] listopada 2015 r. wydanego w postępowaniu dyscyplinarnym przeciwko [...] M. G. - dyżurnemu Zespołu Dyżurnych Komisariatu Policji w [...] Komendy Powiatowej Policji w [...], obwinionemu o popełnienie przewinienia dyscyplinarnego określonego w art. 132 ust. 3 pkt 3 ustawy o Policji w zw. z pkt. 7 zakresu zadań i obowiązków Karty Opisu Stanowiska Pracy, ze względu na to, że zostało wniesione po terminie. W uzasadnieniu wskazał, że postanowieniem nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. Komendant Powiatowy Policji w [...] wszczął przeciwko [...] M. G. postępowanie dyscyplinarne zarzucając policjantowi naruszenie dyscypliny służbowej. Komendant [...] Policji postanowieniem nr [...] z dnia [...] września 2014 r. wyłączył Komendanta Powiatowego Policji w [...] od udziału w postępowaniu dyscyplinarnym przeciwko [...] M. G. i wyznaczył do jego dalszego prowadzenia Komendanta Powiatowego Policji w [...]. Orzeczeniem nr [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. Komendant Powiatowy Policji w [...] uznał obwinionego winnym popełnienia zarzucanego czynu, za co wymierzył karę nagany. Na skutek złożonego przez obwinionego od przedmiotowej decyzji odwołania, Komendant [...] Policji w dniu [...] lutego 2015 r. wydał orzeczenie nr [...], którym utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wyrokiem z dnia 11 września 2015 r. sygn. akt II SA/Wa 672/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżone orzeczenie oraz utrzymane nim w mocy orzeczenie Komendanta Powiatowego Policji w [...]. W dniu [...] listopada 2015 roku Komendant Powiatowy Policji w [...] orzeczeniem nr [...] umorzył postępowanie dyscyplinarne przeciwko [...] M. G. W pouczeniu organ wskazał, że od tego orzeczenia obwinionemu przysługuje prawo wniesienia odwołania do Komendanta [...] Policji w [...] za pośrednictwem Komendanta Powiatowego Policji w [...], w terminie 7 dni od dnia doręczenia orzeczenia. Orzeczenie doręczone zostało [...] M. G. w dniu [...] grudnia 2015 roku. W dniu [...] grudnia 2015 r. w Komisariacie Policji w [...] [...] M. G. złożył odwołanie od decyzji Komendanta Powiatowego Policji w [...]. Przedmiotowe odwołanie Komendant Komisariatu Policji w [...] [...] P. W. przekazał Komendantowi Powiatowemu Policji w [...] w dniu [...] grudnia 2015 roku. Komendant [...] Policji odmawiając przyjęcia odwołania wskazał, że zgodnie z art. 135k ust. 1 ustawy o Policji postępowanie dyscyplinarne jest dwuinstancyjne. Od orzeczenia wydanego w pierwszej instancji obwinionemu przysługuje odwołanie w terminie 7 dni od dnia doręczenia orzeczenia. Treść ust. 2 przywołanego przepisu stanowi, iż odwołanie składa się do wyższego przełożonego dyscyplinarnego za pośrednictwem przełożonego, który wydał orzeczenie w pierwszej instancji. Przytoczone powyżej przepisy jednoznacznie wskazują jaki termin należy zachować przy składaniu odwołania i do kogo należy je wnosić. Organ wskazał, że zaskarżone orzeczenie dyscyplinarne doręczono [...] M. G. w dniu [...] grudnia 2015 r., co potwierdził własnoręcznym podpisem. Zatem ustawowy termin do wniesienia odwołania upływał w dniu [...] grudnia 2015 r. Odwołanie od orzeczenia organu I instancji policjant złożył w dniu [...] grudnia 2015 r. w Komisariacie Policji w [...]. Powyższa okoliczność spowodowała, iż wpływ odwołania do Komendy Powiatowej Policji w [...] nastąpił w dniu [...] grudnia 2015 r. Organ stwierdził, że złożenie odwołania w Komisariacie Policji w [...], nie spełnia wymogu określonego w dyspozycji art. 135k ust. 2 ustawy o Policji, o którym [...] M. G. został prawidłowo pouczony w zaskarżonym orzeczeniu. Odwołanie [...] M. G. wpłynęło do przełożonego, który wydał orzeczenie w I instancji, po przekroczeniu terminu zawitego, określonego w treści art. 135k ust. 1 ustawy o Policji. Postanowienie Komendanta [...] Policji nr [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. stało się przedmiotem skargi M. G. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący przedstawił okoliczności złożenia odwołania, wskazując, że w dniu [...] grudnia 2015 r. o godz. 9.00 zakończył służbę, a następnie za zgodą Komendanta Komisariatu Policji w [...] pojazdem służbowym w umundurowaniu służbowym udał się do KP w [...] celem spotkania z rzecznikiem dyscyplinarnym [...] P. W. oraz przekazania mu odwołania w powyższej sprawie. Podał, że po przybyciu do KP w [...] udał się do sekretariatu, gdzie uzyskał informację, że [...] P. W. w dniu [...] grudnia 2015 roku będzie pełnił obowiązki Komendanta KP w [...] w drugiej zmianie. Skarżący podał, że zapytał sekretarkę, czy przekaże jego odwołanie [...] P. W., tłumacząc, że w dniu [...] grudnia 2015 r. upływa termin odwołania do Komendanta Powiatowego Policji w [...], w sprawie jego postępowania. Sekretarka oświadczyła, że po przybyciu Komendanta Komisariatu Policji w [...] [...] P. W., niezwłocznie przekaże odwołanie. Na tą okoliczność sekretarka przyjęła odwołanie rejestrując je w dzienniku. Skarżący podniósł, iż był przekonany, że [...] P. W. przekaże jego odwołanie do Komendanta Powiatowego Policji w [...] w tym samym dniu, tj. [...] grudnia 2015 r. Wskazał, że Komisariat Policji w [...] jest jednostką wchodzącą w strukturę podległą Komendzie Powiatowej Policji w [...] i bezpośrednio podlega Komendantowi Policji w [...]. W odpowiedzi na skargę Komendant [...] Policji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując ustalenia dokonane w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Zgodnie z art. 135k ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2015 r., poz. 355 ze zm.), postępowanie dyscyplinarne jest dwuinstancyjne. Od orzeczenia wydanego w pierwszej instancji obwinionemu przysługuje odwołanie w terminie 7 dni od dnia doręczenia orzeczenia. Treść ust. 2 przywołanego przepisu stanowi, iż odwołanie składa się do wyższego przełożonego dyscyplinarnego za pośrednictwem przełożonego, który wydał orzeczenie w pierwszej instancji. Stosownie zaś do art. 135k ust. 3 ustawy o Policji, wyższy przełożony dyscyplinarny odmawia przyjęcia odwołania, w drodze postanowienia, jeżeli zostało wniesione po terminie lub przez osobę nieuprawnioną albo jest niedopuszczalne. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. W sprawie jest bezsporne, że orzeczenie Komendanta Powiatowego Policji w [...] nr [...] z dnia [...] listopada 2015 r. doręczone zostało skarżącemu w dniu [...] grudnia 2015 r., co potwierdził własnoręcznym podpisem na znajdującym się w aktach egzemplarzu orzeczenia. Termin do wniesienia odwołania upływał zatem w dniu [...] grudnia 2015 r. (piątek). Odwołanie wpłynęło zaś do Komendanta [...] Policji w dniu [...] grudnia 2015 r., a zatem po upływie ustawowego terminu, co jest bezsporne. Zgodnie z art. 135j ust. 2 pkt 7 ustawy o Policji, orzeczenie powinno zawierać pouczenie o prawie, terminie i trybie wniesienia odwołania. W ocenie Sądu, orzeczenie z dnia [...] listopada 2015 r. zawierało prawidłowe pouczenie. Organ wskazał, że od orzeczenia tego przysługuje prawo wniesienia odwołania, podał termin, w jakim odwołanie należy wnieść (w terminie 7 dni od dnia doręczenia orzeczenia) i określił tryb wniesienia odwołania poprzez wskazanie, że należy je wnieść do Komendanta [...] Policji w [...] za pośrednictwem Komendanta Powiatowego Policji w [...]. Złożenie przez skarżącego odwołania w Komisariacie Policji w [...] nie stanowi złożenia odwołania zgodnie z pouczeniem i nie może być traktowane, jak wniesienie odwołania do Komendanta [...] Policji (v. wyrok NSA z dnia 17 października 2006 r. sygn. akt I OSK 273/06, orzeczenia.nsa.gov.pl). Komendant Komisariatu Policji w [...] nie jest bowiem przełożonym dyscyplinarnym, który wydał orzeczenie z dnia [...] listopada 2015 r. Data złożenia odwołania w Komisariacie Policji w [...] nie stanowi zatem daty wniesienia odwołania do Komendanta [...] Policji. Datą wniesienia odwołania do Komendanta [...] Policji jest data wpływu odwołania do Komendanta Powiatowego Policji w [...], tj. [...] grudnia 2015 r. Wobec tego, że ustawowy termin do wniesienia odwołania upływał w dniu [...] grudnia 2015 r., prawidłowo Komendant [...] Policji stwierdził, że odwołanie wniesione zostało przez M. G. z uchybieniem ustawowego terminu. Zasadnie tym samym Komendant [...] Policji, powołując się na przepis art. 135 k ust. 3 ustawy o Policji, odmówił przyjęcia odwołania. Przywołane w skardze okoliczności złożenia odwołania w Komisariacie Policji w [...] pozostają bez wpływu na prawidłowość rozstrzygnięcia organu. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w zw. z art. 119 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) orzekł, jak w wyroku.