II SA/Wa 538/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska – Jung po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. Z. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na uchwałę Rady Gminy W. z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia mandatu radnego postanawia: - odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi - Rada Gminy W. uchwałą z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...], na podstawie art. 190 ust 1 pkt 3, ust 2, 3 i ust 4 oraz art. 7 ust 1 i art. 5 ust 1 ustawy z dnia 16 lipca 1998 r. - Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw (tekst jedn. Dz. U. z 2010 r., Nr 176, poz. 1190 ze zm.) w zw. z art. 16 ust 2a ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Kodeks wyborczy (Dz. U. z 2011 r. Nr 21, poz. 113 ze zm.) stwierdziła wygaśnięcie mandatu radnego E. Z. Powyższa uchwała została doręczona radnemu w dniu 17 lutego 2014 r., o czym świadczy odręczna adnotacja skarżącego na zaskarżonym akcie. W dniu 24 lutego 2014 r. skarżący złożył bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą uchwałę. Sąd przy piśmie z dnia 28 lutego 2014 r. przekazał skargę Radzie Gminy W. W dniu 28 lutego 2014 r. skarżący wniósł bezpośrednio do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, w którym stwierdził, że organ nie pouczył go o trybie i sposobie złożenia skargi. Ponadto stwierdził, że odczytując literalnie zapisy art. 191 ust 1 Ordynacji wyborczej do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw doszedł do przekonania, ze właściwym trybem jest złożenie skargi bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Dodatkowo w piśmie z dnia 4 kwietnia 2014 r. skarżący oświadczył, że o uchybieniu terminu do wniesienia skargi dowiedział się w dniu 28 lutego 2014 r., gdy zadzwonił do Sądu. Został bowiem poinformowany, że jego skarga została przekazana do organu. W odpowiedzi organ wniósł o odrzucenie wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 191 ust 1 ustawy z dnia 16 lipca 1998 r. - Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw (tekst jedn. Dz. U. z 2010 r., Nr 176, poz. 1190 ze zm.) od uchwały rady o wygaśnięciu mandatu radnego z przyczyny, o której mowa w art. 190 ust. 1 pkt 1, pkt 1b, pkt 2a i pkt 3, zainteresowanemu służy skarga do sądu administracyjnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia uchwały. Stosownie zaś do art. 86 § 1 cytowanej ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 ustawy). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (§ 3). W pierwszej kolejności należy wskazać, iż skarżący dochował siedmiodniowego terminu, o którym mowa w cytowanym powyżej art. 87 § 1 ustawy. W ocenie Sądu dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu był 28 lutego 2014 r., tj. moment, w którym skarżący z rozmowy telefonicznej z pracownikiem Sądu dowiedział się, że uchybił terminowi, natomiast wniosek o przywrócenie terminu został prawidłowo złożony w dniu 4 marca 2014 r. Co prawda skarżący wniosek o przywrócenie terminu wniósł już 28 lutego 2014 r., jednak złożył go bezpośrednio do Sądu, a zatem za datę wniesienia wniosku należy uznać datę przekazania tego pisma do organu, czyli 4 marca 2014 r. Przechodząc do merytorycznej części oceny rozpoznawanego wniosku należy stwierdzić, iż okoliczności wskazane przez skarżącego nie uprawdopodabniają braku jego winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy bowiem, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przez brak winy, o jakim mowa w art. 86 § 1 cytowanej ustawy, należy rozumieć sytuacje, w których z przyczyn obiektywnie niezależnych, nawet przy zachowaniu najwyższej staranności skarżący nie miał możliwości dochowania ustawowego terminu. Przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminowi do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, ale także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. W orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, iż nieznajomość prawa nie stanowi okoliczności uprawdopodobniającej brak winy w dochowaniu terminu (por. wyrok NSA z dnia 6 listopada 1998 r. sygn. akt I SA/Łd 153/97, publ. LEX nr 37127, postanowienie NSA z dnia 27 czerwca 2012 sygn. I OZ 450/12, publ. LEX nr 1239484, postanowienie NSA z dnia 19 listopada 2010 r. sygn. I OZ 865/10, publ. LEX nr 742121). Stąd też wskazane przez skarżącego błędne zinterpretowanie przepisu prawa nie może być zaakceptowane. Co prawda organ nie pouczył skarżącego o terminie i trybie wniesienia skargi na uchwałę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, jednak ani z przepisów ustawy o samorządzie gminnym z dnia 8 marca 1990 r. (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 594), ani z cytowanej ustawy Ordynacja wyborcza, taki obowiązek organu nie wynika. Skarżący, jak sam zresztą przyznał, nie miał problemów z odnalezieniem właściwych przepisów dotyczących tej materii, wahał się jedynie co do trybu wniesienia skargi – za pośrednictwem organu, czy też bezpośrednio do Sądu. Zatem przyczyną uchybienia terminu była niewłaściwa i nieuzasadniona interpretacja przepisu art. 191 ust 1 ustawy Ordynacja wyborcza. Zgodnie bowiem z orzecznictwem sądów administracyjnych przepis ten określa tylko odmienny termin do wniesienia skargi, dlatego też nie można wyprowadzać wniosku, iż przepis ten zmienia też tryb wnoszenia skargi określony w art. 54 § 1 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2013 r. sygn. akt II OSK 2862/13, publ. LEX nr 1394989). Ponadto należy wskazać, że ani z twierdzeń skarżącego, ani organu nie wynika, by skarżący zwrócił się do organu z prośbą o wyjaśnienie wątpliwości, co do trybu wniesienia skargi. Zatem mając na uwadze wiedzę skarżącego o skróconym terminie do wniesienia skargi, takie zaniedbanie, należy uznać jako niedochowanie nienależytej staranności w prowadzeniu własnej sprawy. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 cytowanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.