II SA/Wa 656/13

WyrokWSA w Warszawie2013-05-24

Skład orzekający: Janusz Walawski, Anna Mierzejewska, Andrzej Góraj

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy funkcjonariusz Straży Granicznej może skutecznie dochodzić wypłaty wyrównania dodatku za wysługę lat za okres wcześniejszy niż data określona w ostatecznej decyzji administracyjnej ustalającej prawo do tego dodatku?
Ratio decidendi
Funkcjonariusz nie może skutecznie dochodzić wypłaty wyrównania dodatku za wysługę lat za okres wcześniejszy niż data określona w ostatecznej decyzji administracyjnej ustalającej prawo do tego świadczenia. Roszczenie o wypłatę świadczenia staje się wymagalne dopiero od daty określonej w prawomocnej decyzji administracyjnej.
Stan faktyczny
Funkcjonariusz Straży Granicznej złożył wniosek o wypłacenie wyrównania dodatku za wysługę lat za okres trzech lat wstecz od marca 2010 r. Organ pierwszej instancji odmówił, wskazując na wypłatę należności w czerwcu 2012 r. Komendant Główny Straży Granicznej utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji, argumentując, że dodatek został ustalony decyzją z maja 2012 r. z datą początkową marca 2010 r., a zatem roszczenie nie było wymagalne za okres wcześniejszy. Funkcjonariusz zaskarżył tę decyzję, zarzucając naruszenie przepisów K.p.a., ustawy o Straży Granicznej oraz Konstytucji RP.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski, Sędziowie WSA Anna Mierzejewska, Andrzej Góraj (spr.), , Protokolant specjalista Elwira Sipak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2013 r. sprawy ze skargi S. S. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy naliczenia i wypłaty wyrównania dodatku za wysługę - oddala skargę - Postępowanie w sprawie niniejszej zostało wywołane wnioskiem [...] SG S. S. o wypłaceniu wyrównania w zakresie dodatku za wysługę lat, za okres trzech lat wstecz, liczonych od [...] marca 2010 r. Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej decyzją z [...] lutego 2012 r. nr [...] odmówił uwzględnienia wniosku strony, informując że należności wynikające z ustalenia na [...] marca 2010 r. prawa do dodatku za wysługę lat, zostały wypłacone w dniu [...] czerwca 2012 r. Rozpoznając sprawę wskutek wniesionego przez funkcjonariusza odwołania, Komendant Główny Straży Granicznej decyzją z [...] stycznia 2013 r. nr [...] utrzymał w mocy wcześniejszą decyzję Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że Komendant Główny Straży Granicznej decyzją z [...] maja 2012 r. ustalił wnioskodawcy z dniem [...] marca 2010 r. dodatek za wysługę lat w wysokości 14% uposażenia zasadniczego, uwzględniając okres pracy strony w gospodarstwie rolnym rodziców. Stąd, w ocenie organu, nie jest on zobowiązany do wypłaty świadczenia z tego samego tytułu za okres wcześniejszy, tj. poprzedzający datę wskazaną w decyzji z [...] maja 2012 r., gdyż roszczenie strony nie było wtedy wymagalne. Powyższą decyzję strona zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o jej uchylenie. Skarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie: - art. 107 § 3 K.p.a. przez nieodniesienie się do argumentów odwołania, dotyczących kwestii nierównego traktowania funkcjonariuszy, - art. 77 § 1 w zw. z art. 80 K.p.a. przez błędne przyjęcie daty wniosku o wyrównanie, - art. 111 ust. 1, 103 ust. 1, 108 ust. 1 pkt 1 i 110 ust. 1 ustawy o Straży Granicznej przez błędne przyjęcie, że sporne roszczenie stało się wymagalne [...] marca 2010 r., - art. 32 ust. 1 Konstytucji RP. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaprezentowaną w skarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania rozstrzygnięcia - decyzji w sprawie. Sąd administracyjny nie ocenia więc decyzji pod kątem jej słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Oceniając zaskarżony rozkaz personalny w świetle wskazanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż skarżona decyzja nie narusza prawa. W sprawie jest okolicznością niesporną, że Komendant Główny Straży Granicznej decyzją z [...] maja 2011 r. ustalił stronie prawo do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat na dzień [...] marca 2010 r. w wysokości 14%, zaliczając do wysługi lat okres pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym rodziców. Poza sporem pozostaje również okoliczność, że powyższe rozstrzygnięcie było przedmiotem kontroli sądów administracyjnych zarówno pierwszej, jak i drugiej instancji, a w chwili wydawania skarżonej decyzji było rozstrzygnięciem ostatecznym w administracyjnym toku instancji. Zgodzić należy się zatem ze stanowiskiem zaprezentowanym w skarżonej decyzji, że dopiero od dnia [...] marca 2010 r., tj. od daty określonej w ostatecznej decyzji Komendanta Głównego Straży Granicznej, przysługuje funkcjonariuszowi procentowy wzrost uposażenia zasadniczego z tytułu zmiany wysługi lat. Stąd a contrario wypływa wniosek, że za okres wcześniejszy, strona nie może skutecznie dochodzić wypłaty przedmiotowego świadczenia, gdyż w świetle treści decyzji z [...] maja 2011 r. nie miała uprawnienia do spornego świadczenia za ten wcześniejszy czas. Powyższe stanowisko należy uznać za ugruntowane w orzecznictwie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, co znajduje odniesienie chociażby w wyrokach wydanych w sprawach o sygn. akt II SA/Wa 1223/12, II SA/Wa 26/13, itd. Podniesienia wymaga też okoliczność, iż rozpoznając niniejszą skargę tutejszy Sąd nie mógł badać innych rozstrzygnięć organu, dotyczących spornej materii. Konstytucyjnym zadaniem sądu administracyjnego jest bowiem kontrola działalności administracji publicznej, ale ta kontrola może być sprawowana jedynie w granicach danej sprawy ze skargi na konkretną, indywidualną decyzję administracyjną. Wynikający z art. 8 K.p.a. obowiązek praworządnego i sprawiedliwego prowadzenia sprawy nie może zatem polegać na badaniu okoliczności faktycznych, które były podstawą orzekania w innych konkretnych, indywidualnych sprawach (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 listopada 2006 r. sygn. akt II GSK 183/06 opub. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - orzeczenia nsa.gov.pl). Co zaś się tyczy pozostałych zarzutów zawartych w badanej skardze, to w świetle wyżej przedstawionych motywów, uznać je należało za pozostające w oderwaniu od istoty niniejszej sprawy i nie rzutujące na rozstrzygnięcie. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło