II SA/Wa 665/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube, Asesor WSA Karolina Kisielewicz (spr.), Sędzia WSA Janusz Walawski, , Protokolant sekretarz sądowy Agnieszka Wiechowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi P. S. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie oceny stanu zdrowia i ustalenia zdolności do służby 1. oddala skargę w części dotyczącej zdolności do służby w Policji; 2. odrzuca skargę w pozostałym zakresie. P. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej z [...] lutego 2018 r. (nr [...]). Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że Komenda Wojewódzka Policji w [...] w dniu [...] października 2017 r. skierowała skarżącego na badania w celu ustalenia jego zdolności fizycznej i psychicznej do służby, w związku z jego kandydowaniem do służby w Policji. Po przeprowadzeniu badania lekarskiego skarżącego, w tym m in. konsultacji: psychologicznej (w dniu [...] listopada 2017 r.), psychiatrycznej ([...] listopada 2017 r.) i nieurologicznej ([...] października 2017 r.), [...] Rejonowa Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w [...], orzeczeniem z [...] listopada 2017 r. rozpoznała u skarżącego osobowość niedojrzałą i powołując się na § 80 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z 19 grudnia 2014 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Biurze Ochrony Rządu (Dz.U. z .2014 r. poz. 1898) stwierdziła, że jest niezdolny do służby w Policji (N). Centralna Komisja Lekarska, po rozpatrzeniu odwołania skarżącego od orzeczenia rejonowej komisji lekarskiej, orzeczeniem z [...] lutego 2018r., wydanym na podstawie art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy z 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz.U. z 2018 r., poz. 481) uchyliła zaskarżone orzeczenie w całości i orzekła u skarżącego zaburzenia osobowości upośledzające zdolności adaptacyjne (§ 80 pkt 1 powołanego rozporządzenia) i stwierdziła, że rozpoznana choroba (ułomność) uniemożliwia mu pełnienie służby (kategoria N). W uzasadnieniu orzeczenia wskazała, że z opinii psychologa z [...] lutego 2018 r. sporządzonej po ponownym badaniu skarżącego, a także z konsultacji psychiatrycznej wynika, że P. S. ma osobowość neurotyczną, ujawnia sztywność w myśleniu i działaniu, w zachowaniu wykazuje podwyższoną impulsywność, niską wytrzymałość i wytrwałość oraz cechy niedostosowania, ujawnia obniżoną odporność na stres, a jego sprawność intelektualno-poznawcza kształtuje się poniżej przeciętnej. P. S. zaskarżył w całości orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej z [...] lutego 2018 r. Skarżący podniósł, że w zaskarżonym orzeczeniu Centralna Komisja Lekarska "powieliła" nieprawidłowe ustalenia [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej, co do jego stanu zdrowia, zawarte w orzeczeniu z [...] listopada 2017 r. Skarżący dodał, że orzeczeniem z [...] lipca 2017 r. [...] Rejonowa Komisja Lekarska (w tym samym składzie) uznała go za zdolnego do służby (kategoria A). Skarżący dołączył do skargi trzy zaświadczenia (z 2 lutego, 6 marca i 16 marca 2018 r.) i podniósł, że wynika z nich, że lekarz psychiatra zatrudniony w ZOZ MSWiA w [...] nie stwierdził u niego przeciwskazań do zawodowej służby w Policji. W ocenie lekarza, nie wykazuje on cech osobowości nieprawidłowej, zaś stwierdzone schorzenie "musiałoby kształtować i rozwijać się przez lata". P. S. wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia. Centralna Komisja Lekarska w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie. Komisja podniosła, że zaświadczenia powołane przez skarżącego zostały wystawione przez lekarza, który "nie ma obowiązku przestrzegania rozporządzenia z 19 grudnia 2014 r." i w tej sprawie decydujące znaczenie mają wyniki badań i konsultacji przeprowadzonych przez lekarzy powołanych do komisji lekarskich orzekających m. in. o zdolności fizycznej i psychicznej kandydatów do służby w Policji, na podstawie powołanego rozporządzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W zaskarżonym do Sądu orzeczeniu Centralna Komisja Lekarska rozpoznała u skarżącego schorzenie wymienione w § 80 rozporządzenia i zaliczyła go do kategorii N - niezdolny do służby wojskowej. Należy przede wszystkim podkreślić, że decyzja - orzeczenie komisji lekarskiej obejmuje dwa rozstrzygnięcia : pierwsze, rozpoznanie stanu zdrowia badanego (choroby lub ułomności), według klasyfikacji przyjętej w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych z 19 grudnia 2014 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Biurze Ochrony Rządu i drugie - ustalenie na podstawie stwierdzonego rozpoznania dotyczącego stanu zdrowia zdolności fizycznej i psychicznej przez zaliczenie badanego do jednej z określonych prawem kategorii zdolności do służby (kategoria Z lub N).Kontroli sądów administracyjnych podlegają jedynie decyzje - orzeczenia komisji lekarskich w zakresie ustalenia zdolności do służby, na podstawie art. 3 § 2 pkt 1 P.p.s.a. (por. np. wyroki NSA z 9 listopada 2009 r., I OSK 354/09, z 30 kwietnia 2010 r., I OSK 93/10, z 18 lutego 2018 r. I OSK 2691/14). Zawarte w tej decyzji - orzeczeniu "rozstrzygniecie", dotyczące rozpoznania stanu zdrowia badanego (ewentualnie związku tego stanu zdrowia ze służbą), dokonane przez jednostkę orzeczniczą podlega natomiast kontroli sądu pracy i ubezpieczeń społecznych w postępowaniach o świadczenia przysługujące z tego tytułu (odszkodowania, renty lub emerytury). Sąd administracyjny nie jest zatem właściwy do rozpoznania skargi na orzeczenie w tym zakresie, w części dotyczącej ustalenia stanu zdrowia (por. postanowienie WSA w Warszawie z 11 lipca 2017 r. II SA/Wa 165/18 i powołane tam liczne orzecznictwo). P. S. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zaskarżył orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej z [...] lutego 2018 r. w całości (zarówno ustalenie przez komisję lekarską stanu jego zdrowia, jak i zaliczenie go do kategorii N czyli niezdolny do służby). Uznając za dopuszczalną skargę na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej w zakresie dotyczącym określenia zdolności skarżącego do służby w Policji Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Przede wszystkim należy wyjaśnić, że kontrola przez sąd administracyjny orzeczeń komisji lekarskich w zakresie dotyczącym ustalenia kategorii zdolności do służby w Policji sprowadza się do sprawdzenia prawidłowości postępowania poprzedzającego zaliczenie badanego do jednej z kategorii zdolności do służby, w szczególności do zbadania, czy organ rozstrzygając o zaliczeniu do kategorii zdolności do służby miał do tego odpowiednie podstawy faktyczne i prawne, a więc np. czy badanie stanu zdrowia zostało przeprowadzone prawidłowo, znajduje oparcie w wyczerpującym wywiadzie chorobowym i odpowiedniej dokumentacji medycznej. Sąd administracyjny nie dokonuje natomiast oceny stanu zdrowia badanego we własnym zakresie. Zdaniem Sądu, komisje lekarskie obu instancji ([...] Rejonowa Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w [...] oraz Centralna Komisja Lekarska) prawidłowo przeprowadziły postępowanie orzecznicze w tej sprawie, zgodnie z zasadami określonymi w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych z 19 grudnia 2014 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Biurze Ochrony Rządu (Dz.U. z .2014 r. poz. 1898). Rejonowa Komisja Lekarska dokonała oceny stanu zdrowia skarżącego na podstawie badania lekarskiego, wyników zleconych badań laboratoryjnych i specjalistycznych, konsultacji psychologicznej, psychiatrycznej i neurologicznej, wywiadu chorobowego, a więc zgodnie z regułami określonymi w art. 33 ust. 1, art. 38 ust. 1 ustawy. Komisja wydała orzeczenie w składzie dwuosobowym, stosownie do art. 40 ust. 1 powołanej ustawy. Centralna Komisja Lekarska orzekła w tej sprawie po przeprowadzeniu dodatkowego badania psychologicznego skarżącego (na podstawie art. 46 ustawy) i konsultacji psychiatrycznej (z [...] lutego 2018 r.). Z dokumentacji medycznej sporządzonej z tych badań (konsultacji) wynika, że skarżący ma osobowość o cechach neurotycznych, ujawnia sztywność w myśleniu i działaniu, w zachowaniu wykazuje podwyższoną impulsywność, niską wytrzymałość i wytrwałość oraz cechy niedostosowania, ujawnia obniżoną odporność na stres. Badany przejawia trudności w przewidywaniu sytuacji trudnych, jest mało refleksyjny, a jego sprawność intelektualno-poznawcza kształtuje się poniżej przeciętnej. W oparciu o te wyniki badań Centralna Komisja Lekarska stwierdziła u skarżącego zaburzenia osobowości upośledzające zdolności adaptacyjne i prawidłowo powołała się na § 80 pkt 1 wówczas obowiązującego rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z 19 grudnia 2014 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Biurze Ochrony Rządu. Podstawą orzeczenia komisji lekarskiej o zdolności do służby są wyłącznie wyniki badań uzyskane w toku tego postępowania. Przedkładana przez badanego w tym postępowaniu dokumentacja medyczna może służyć co najwyżej ustaleniu potrzeby przeprowadzenia dodatkowych badań, czy diagnostyki, jednak to komisja prowadzi postępowanie orzecznicze ewentualnie zleca wykonanie badań specjalistycznych oraz ocenia, zgodnie z wiedzą medyczną, wyniki tych badań (por. wyrok NSA z 18 lutego 2016 r., I OSK 2691/14). Należy podkreślić, że Sąd nie jest uprawniony do oceny i kwestionowania dokonanego przez komisję rozpoznania stanu zdrowia prowadzącego do ustalenia kategorii do służby. W ocenie Sądu, w świetle jednoznacznych wyników badania psychologicznego i konsultacji psychiatrycznej skarżącego, prowadzących do ustalenia występowania u niego zaburzeń osobowości upośledzających zdolności adaptacyjne Centralna Komisja Lekarska miała dostateczne podstawy do wydania orzeczenia o zakwalifikowaniu go na podstawie § 80 pkt 1 rozporządzenia do kategorii N – niezdolny do służby. Zdaniem Sądu, nie ma podstaw do zakwestionowania rzetelności prowadzenia postępowania zmierzającego do ustalenia stanu zdrowia skarżącego, w szczególności uwzględnienia podniesionego w skardze zarzutu, że komisje obu instancji nie wzięły pod uwagę wyników wcześniejszych jego badań, stanowiących podstawę orzeczenia [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej z [...] lipca 2017 r. Jak już powiedziano, kompetencje do ustalania stanu zdrowia niezbędnego do pełnienia służby w policji posiadają wyłącznie lekarze orzekający w komisjach. Ustaleń tych dokonują samodzielnie, nie będąc związane innymi orzeczeniami lekarskimi. Należy podkreślić, że orzeczenie lekarskie, na które powołuje się skarżący zostało wydane wcześniej, około czterech miesięcy przed badaniem związanym z ubieganiem się o przyjęcie do służby w policji i dotyczy jego zdolności do służby w Służby Więziennej, na określonym, zajmowanym przez niego stanowisku. Konkludując, Sąd stwierdza, że zaskarżone orzeczenie w części podlegającej kontroli tego Sądu zostało dostatecznie uzasadnione, opiera się na prawidłowym rozpoznaniu schorzenia i w konsekwencji zawiera prawidłową kwalifikację zdolności (a raczej niezdolności) do służby w policji. Subiektywna ocena strony skarżącej co do stanu jego zdrowia nie stanowi dostatecznej podstawy do podważenia tego rozstrzygnięcia. Z przedstawionych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę P. S. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej z [...] lutego 2018 r. w części dotyczącej zaliczenia skarżącego do określonej kategorii służby. Sąd odrzucił skargę w pozostałym zakresie, stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., o czym orzekł w pkt 2 wyroku.