II SA/Wa 68/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków B. i R. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi B. i R. K. na uchwały Zarządu Dzielnicy [...]: z dnia [...] września 2013 r. nr [...] oraz z dnia [...] listopada 2013 r. w przedmiocie ponownego zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego postanawia odmówić przyznania prawa pomocy B. i R. K. przedmiotem skargi, wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczynili dwie ww. uchwały Zarządu Dzielnicy [...]. Pierwsza z uchwał została wydana w związku ze złożonymi przez skarżących zastrzeżeniami do uchwały Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...], mocą której to uchwały odmówiono skarżącym ponownego zawarcia umowy najmu zajmowanego przez nich uprzednio lokalu mieszkalnego położonego przy [...]. Z kolei druga z uchwał, z dnia [...] listopada 2013 r., stanowiła odpowiedź organu na wniesione przez skarżących wezwanie do usunięcia naruszenia względem uchwały z dnia [...] września 2013 r. W dniu 28 stycznia 2014 r. skarżący złożyli (każdy z osobna) na urzędowych formularzach wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tzn. wystąpili o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata w tejże sprawie. W myśl zaś art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm..; dalej powoływana jako ppsa), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jednak wolą ustawodawcy wprowadzono do procedury sądowoadministracyjnej jeden, wyjątkowy przypadek, gdy, niezależnie od sytuacji majątkowej strony, prawo pomocy jej nie przysługuje. Mianowicie, prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi (art. 247 ppsa). Z kolei, o oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Chodzi więc o sytuację, w której obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego (por. także postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 1 października 2009 r., sygn. akt I OZ 918/09, Lex 573308; z dnia 19 sierpnia 2009 r., sygn. akt 788/09, Lex 552419; z dnia 28 stycznia 2009 r., sygn. akt I OZ 35/09. Lex 551912). Co więcej, oczywistą bezzasadnością skargi w rozumieniu art. 247 ppsa jest również niedopuszczalność skargi, czyli także i sytuacja, w której, sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 ppsa, sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, ponieważ zarówno analiza treści skargi B. i R., jak też zaskarżonych uchwał Zarządu Dzielnicy [...] oraz, przede wszystkim, uchwały tego organu z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...], dowodzi, że przedmiot skargi nie jest objęty kognicją Sądu Administracyjnego. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w niniejszej sprawie zaskarżone uchwały nie zostały bowiem podjęte w sprawie z zakresu administracji publicznej. Uchwały te zostały natomiast podjęte w sprawie ponownego zawarcia ze skarżącymi umowy najmu i łączą się ściśle z ww. uchwałą organu z dnia [...] lipca 2012 r. oraz bezsporną w sprawie okolicznością wypowiedzenia skarżącym umowy najmu lokalu mieszkalnego (tom II, k. 218 akt administracyjnych). Ponowne zawarcie umowy najmu stanowi, w ocenie Sądu, wykonywanie uprawnień właścicielskich przez jednostkę samorządu terytorialnego w stosunku do mienia stanowiącego mieszkaniowy zasób gminy i co za tym idzie, jest sprawą o charakterze cywilnoprawnym (por. § 39 uchwały Nr LVIII/1751/2009 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy, Dz. Urz. Woj. Maz. z 2009 r. Nr 132, poz. 3937 ze zm.). Skoro zatem uchwały o ponowne zawarcie umowy najmu nie podlegają kontroli sądowoadministracyjnej, to kontroli tej nie podlegają również zaskarżone uchwały organu w tym zakresie (art. 3 § 2 pkt 6 ppsa). Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 247 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.