II SA/Wa 722/08
PostanowienieWSA w Warszawie2008-06-09
Skład orzekający: Adam Lipiński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, złożony przez stronę przebywającą za granicą, został wniesiony w ustawowym terminie, jeśli strona nie została pouczona o sposobie obliczania terminów w takiej sytuacji?Ratio decidendi
Sąd przywrócił termin do uzupełnienia braków formalnych skargi, uznając, że strona działała bez winy. Skoro strona przebywająca za granicą nie została pouczona o specyfice obliczania terminów w przypadku nadawania pism z zagranicznego urzędu pocztowego, a profesjonalny pełnomocnik został ustanowiony dopiero po upływie terminu, nie można przypisać jej zaniedbania. Sąd był związany wykładnią prawa dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny.Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę A. B. z powodu nieuzupełnienia w terminie braków formalnych. Skarżący, przebywający za granicą, wysłał pismo po terminie, nie będąc pouczonym o specyfice obliczania terminów. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie WSA i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na konieczność rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu. WSA, rozpoznając wniosek, przywrócił termin.Rozstrzygnięcie
Przywrócono termin do uzupełnienia braków formalnych skargi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. B. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi A. B. z dnia 26 czerwca 2007 r. na działania Dyrektora Centrali Wojskowe Misje Pokojowe dotyczące wypłaty świadczeń pieniężnych z tytułu pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa postanawia - przywrócić termin do uzupełnienia braków formalnych skargi -
Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 1454/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. B. z dnia 26 czerwca 2007 r. na działania Dyrektora Centrali Wojskowe Misje Pokojowe z powodu nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że pismo skarżącego stanowiące odpowiedź na wezwanie z dnia 6 września 2007 r. do uzupełnienia braków formalnych zostało wniesione po upływie wyznaczonego, siedmiodniowego terminu, bowiem wysłano je za pośrednictwem zagranicznego urzędu pocztowego, a przekazanie polskiemu urzędowi pocztowemu nastąpiło w ósmym dniu, licząc od daty doręczenia wezwania.
Od orzeczenia z dnia 23 stycznia 2008 r. skarżący, działając przez pełnomocnika, wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w której na podstawie art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przywrócenie A. B. terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu pełnomocnik podniósł, że skarżący nie został pouczony o sposobie doręczania i obliczania terminów w stosunku do osób przebywających przez dłuższy czas poza granicami Polski. W wezwaniu Sądu nie poinformowano go także o możliwości złożenia pisma za pośrednictwem polskiego urzędu konsularnego, a najbliższy polski urząd pocztowy znajduje się w odległości około dziewięciuset kilometrów od jego miejsca pobytu. Powyższe okoliczności - w ocenie pełnomocnika - przesądzają o braku winy w uchybieniu terminu do uzupełniania braków formalnych skargi.
Po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 14 maja 2008 r. sygn. akt I OSK 527/08 uchylił zaskarżone orzeczenie i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu orzeczenia stwierdzono, że złożenie przed upływem siedmiu dni, odpowiedzi na pismo Sądu w zagranicznej placówce pocztowej nie wynikało z zaniedbania skarżącego, czy też braku dbałości o swoje interesy, bowiem A. B. nie został pouczony w kwestii zachowania terminu w przypadku nadawania listu z zagranicznego urzędu pocztowego, w związku z czym, działając bez profesjonalnego pełnomocnika, mógł nie wiedzieć o regulacji zawartej art. 83 § 3 ppsa.
Naczelny Sąd Administracyjny zauważył ponadto, że Sąd pierwszej instancji nie rozpoznał, zawartego w skardze kasacyjnej, wniosku pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, czym naruszył art. 86 § 1 ppsa. Stwierdził, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie powinien rozpoznać ten wniosek.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 190 ppsa Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie związany jest wykładnią prawa dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 14 maja 2008 r. Sąd zobowiązany jest zatem do rozpoznania, zawartego w skardze kasacyjnej, wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi z dnia 26 czerwca 2007 r. z uwzględnieniem stanowiska Sądu drugiej instancji zawartego w orzeczeniu uchylającym postanowienie z dnia 23 stycznia 2008 r.
Zgodnie z art. 86 ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W świetle art. 87 § 1 i 2 tej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Mając na uwadze datę udzielenia pełnomocnictwa adwokat S. H. (10 marca 2008 r. - karta nr 67 akt sądowych) oraz datę wniesienia skargi kasacyjnej, w której zawarto wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi (18 marca 2008 r. - karta nr 68 akt sądowych), a także fakt utrudnionego kontaktu z przebywającym za granicą mocodawcą, który podniesiono w piśmie procesowym z dnia 7 kwietnia 2008 r. (karta nr 75 akt sądowych) i czas potrzebny do ustalenia okoliczności niezbędnych dla sporządzenia wniosku o przywrócenie terminu, Sąd przyjął, że skarżący zachował przewidziany w art. 87 § 1 ppsa termin siedmiu dni - od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu - do złożenia wniosku o przywrócenie terminu.
Co do zasadności przedmiotowego wniosku trzeba natomiast przypomnieć, że zgodnie z przytoczoną powyżej oceną przedmiotowej sprawy, zawartą w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 maja 2008 r., okoliczność iż skarżącego nie pouczono o treści art. 83 § 3 ppsa powoduje, że mógł on nie wiedzieć o regulacji zawartej w tym przepisie, co z kolei powoduje, że jego działaniu nie można przypisać cech zaniedbania, czy też braku dbałości o swoje interesy. Stanowisko to wiąże Sąd orzekający w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu. W związku z tym należy przyjąć, iż brak winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, został wykazany w zawartym w skardze kasacyjnej wniosku z dnia 18 marca 2007 r.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło