II SA/Wa 73/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 1 września 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg E. W., M. K., M. M., B. B., U. Z. H. P., K. J., B. N., M. Z., B. P., M. O., I. W., H. J., E. K., M. K., J. S., L. S., T. Z., T. P., M. A., Z. A., K. Z., K. S., M. Z., E. Z., S. Z., K. B., M. B., K. J., R. B., M. K. oraz E. M. na uchwałę nr [...] Rady Gminy P. z dnia [...] października 2003 r. w przedmiocie zmiany nazwy ulicy postanawia - odrzucić skargi - W dniu [...] października 2003 r. Rada Gminy P. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie zmiany nazwy ulicy. Na mocy tej uchwały zmieniono w miejscowości P. nazwę ulicy "S." na "J." W dniu [...] grudnia 2004 r. do Urzędu Gminy P. wpłynęło wezwanie E. W., D. G., M. B., M. K., M. M., K. J., T. Z., K. Z., B. P., M. P., J. S., M. O., W. Z., M. K., M. Z., S. Z., H. P., R. J., B. B., E. M., A. M., M. Z., K. J., U. Z., M. M., E. K., B. N., A. N., K. C. oraz I. O. do usunięcia naruszenia prawa. W wezwaniu tym wniesiono o uchylenie przedmiotowej uchwały Rady Gminy P. Zdaniem wnioskodawców, uchwała podjęta została z rażącym naruszeniem prawa - ustawy o samorządzie gminnym i Statutu Rady Gminy P., bez konsultacji z mieszkańcami. Wnioskodawcy podnieśli między innymi, iż nazwa ulicy "S." utrwaliła się w lokalnej społeczności, a Rada Gminy nie powinna zmieniać nazwy ulicy wbrew woli mieszkańców. W dniu [...] grudnia 2004 r., na sesji Rady Gminy P. przedstawiono Radzie ww. wezwanie. Jak wynika z protokołu obrad [...] sesji Rady Gminy P., Rada Gminy P. nie podjęła uchwały w przedmiocie wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Przewodnicząca Rady Gminy wyjaśniła jedynie, iż kwestionowana uchwała o zmianie nazwy ulicy podjęta została zgodnie z prawem. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na uchwałę nr [...] Rady Gminy P. wniesiono za pośrednictwem Rady Gminy w dniu 29 grudnia 2004 r. W skardze tej zarzucono, iż uchwała podjęta została z pominięciem interesu prawnego mieszkańców ulicy S., bez wymaganych konsultacji oraz poinformowania o zamiarze podjęcia uchwały, a nadto, iż sesja Rady Gminy, na której podjęto zaskarżoną uchwałę zwołana została niezgodnie ze Statutem Gminy P. Uchwała spowoduje konieczność wymiany dokumentów, co wiąże się z kosztami. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej uchwały. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy P. podniosła, iż istnieją wątpliwości, czy skarżący, którzy nie są mieszkańcami ulicy S., posiadają interes prawny w zaskarżeniu przedmiotowej uchwały. Ponadto organ wskazał, iż sprawa ze skargi mieszkańców ulicy S. na przedmiotową uchwałę była już rozpatrywana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: I. Wskazać należy, iż skarżący pismem z dnia 18 stycznia 2005 r. wezwani zostali pod rygorem odrzucenia skargi, do udzielenia informacji (wobec niepodpisania osobiście skargi), kto wnosi skargę (jedna osoba reprezentująca - za zgodą pozostałych skarżących wyrażoną na piśmie - grupę skarżących, czy też skargę wnoszą wszyscy skarżący). W dniu 4 lutego 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo podpisane przez skarżących, za wyjątkiem U. Z. i K. B., informujące, iż skargę wnoszą wszyscy skarżący. Ponadto skarżący nadesłali podpisaną skargę oraz jej odpis. Jak wynika z tych dokumentów, skarga nie została podpisana przez U. Z. i K. B. Nieuzupełnienie przez U. Z. i K. B. w wyznaczonym terminie wskazanego braku formalnego skargi obliguje Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z mocy art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., do odrzucenia skarg wniesionych przez te osoby. II. Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) przewiduje możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego uchwał podjętych przez organy gminy. Art. 101 ust. 1 tej ustawy określa, że skargę na uchwałę organu gminy może wnieść każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone uchwałą. Zgodnie z powołanym przepisem art. 101 ust. 1 ustawy, zaskarżyć uchwałę organu gminy można dopiero po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia. Z bezskutecznością będziemy mieli do czynienia zarówno wtedy, gdy organ gminy nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, jak i wówczas, gdy w doręczonej wnoszącemu odpowiedzi nie uwzględni jego wezwania. W pierwszym z wyróżnionych wypadków termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, określony w art. 53 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest liczony od dnia, w którym upłynął dwumiesięczny termin przewidziany dla rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia. Wynika to z zestawienia ze sobą przepisu art. 35 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), do którego odsyła art. 101 ust. 3 cytowanej ustawy o samorządzie gminnym, z § 1 art. 53 ustawy p.p.s.a. (por. uchwała NSA z dnia 4 maja 1998 r. sygn. FPS 1/98, ONSA 1998/3/78). W drugiej sytuacji, jak stanowi art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Należy też dodać, iż jak to wynika z przepisu art. 102a ustawy o samorządzie gminnym, w sprawach ze skarg na uchwałę organu gminy nie stosuje się przepisów art. 52 § 3 i 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, określone w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, jest czynnością prawną, która przysługuje danemu podmiotowi w stosunku do określonej uchwały jednokrotnie. Następne pisma w tej samej sprawie, pochodzące od tego samego podmiotu, nie są wezwaniami w rozumieniu tego przepisu (tak: postanowienie 7 sędziów NSA, 24 czerwca 2002 r., OSA 2/02, ONSA 2003/1/2). Jak wynika z ustaleń Sądu, skarżący: E. W., J. S., L. S., K. S., K. Z., M. Z., E. Z. i S. Z. po raz pierwszy wezwali Radę Gminy P. do usunięcia naruszenia prawa i uchylenia przedmiotowej uchwały Rady Gminy P. w sprawie zmiany nazwy ulicy - w dniu 15 stycznia 2004 r. Wezwanie to ponowione zostało przez ww. skarżących w dniu 1 grudnia 2004 r. Wezwanie z dnia 1 grudnia 2004 r. nie jest, w ocenie Sądu, wezwaniem w rozumieniu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w przytoczonym postanowieniu tegoż Sądu, iż wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, określone w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, jest czynnością prawną, która przysługuje danemu podmiotowi w stosunku do określonej uchwały jednokrotnie. Wezwanie z dnia 15 stycznia 2004 r. przedstawiono Radzie Gminy P. w dniu 28 lutego 2004 r. Rada w drodze głosowania opowiedziała się za utrzymaniem w mocy przedmiotowej uchwały. Wnioskodawcom nie udzielono jednak odpowiedzi na wezwanie. W tej sytuacji, jak zasadnie przyjął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie sygn. akt II SA/Wa 1112/04, termin do wniesienia skargi dla ww. skarżących rozpoczął swój bieg w dniu 16 marca 2004 r., po upływie dwumiesięcznego terminu przewidzianego dla rozpatrzenia wezwania. Termin ten upłynął w dniu 15 kwietnia 2004 r. Wniesienie zatem przez skarżących: E. W., J. S., L. S., K. S., K. Z., M. Z., E. Z. i S. Z. skargi w dniu 29 grudnia 2004 r. nastąpiło po upływie trzydziestodniowego terminu określonego w przepisie art. 53 § 1 p.p.s.a. Wniesienie skargi po upływie terminu do jej wniesienia obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z mocy art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. do jej odrzucenia. III. Pozostali skarżący, jak wynika z ustaleń Sądu, wezwali Radę Gminy P. do usunięcia naruszenia prawa w dniu 1 grudnia 2004 r. W niniejszej sprawie organ gminy nie udzielił skarżącym odpowiedzi na wezwanie z dnia 1 grudnia 2004 r. do usunięcia naruszenia prawa. Jak bowiem wynika z protokołu obrad [...] sesji Rady Gminy P., która odbyła się w dniu [...] grudnia 2004 r., zasadność wezwania z dnia 1 grudnia 2004 r. do usunięcia naruszenia prawa nie została poddana pod głosowanie Rady Gminy. Wyrażenie zaś przez przewodniczącego Rady Gminy P., podczas obrad sesji Rady Gminy, poglądu o zgodności kwestionowanej uchwały o zmianie nazwy ulicy z prawem nie może zostać poczytane za udzielenie przez Radę Gminy odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W tej sytuacji przyjąć należy, iż termin do wniesienia skargi na przedmiotową uchwałę Rady Gminy P. dla pozostałych skarżących rozpoczął swój bieg w dniu 2 lutego 2005 r., tj. po upływie dwumiesięcznego terminu przewidzianego dla rozpatrzenia wezwania. Skargi na uchwałę Rady Gminy P. wniesione zostały w dniu 29 grudnia 2004 r., a więc w czasie, gdy nie rozpoczął jeszcze swego biegu trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi - określony w przepisie art. 53 § 1 p.p.s.a. Wniesienie skarg w dniu 29 grudnia 2004 r. było zatem przedwczesne, a co za tym idzie - niedopuszczalne. Obliguje to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. do ich odrzucenia. IV. Odnosząc się do kwestii podniesionej w odpowiedzi na skargę, iż sprawa ze skarg mieszkańców ulicy "S." była już przedmiotem rozstrzygnięcia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wskazać należy, iż w dniu 8 września 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił odrzucić skargi Z. A., M. A., J. F., M. S., K. S., J. S., L. S., K. S., E. W., M. Z., E. Z., S. Z., K. Z. oraz B. P. na uchwałę nr [...] Rady Gminy P. z dnia [...] października 2003 r. w przedmiocie zmiany nazwy ulicy (sygn. akt II SA/Wa 1112/04). W myśl art. 101 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, nie można wnieść skargi na uchwałę organu gminy, jeżeli w kwestii zgodności tej uchwały orzekał już sąd administracyjny i skargę oddalił. Skarga na tę uchwałę będzie niedopuszczalna, mimo że została wniesiona przez inny podmiot. Jest to szczególny przypadek powagi rzeczy osądzonej. Odrzucenie skargi mocą wskazanego postanowienia z dnia 8 września 2004 r., nie tworzy powagi rzeczy osądzonej. Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2, pkt 3, pkt 6 oraz § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.