II SA/Wa 75/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2013 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata G. P. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku dla bezrobotnych postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz adwokata G. P. kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) oraz kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) stanowiącą 23% podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 11 czerwca 2012 r. oddalił wniesioną przez M. K. skargę na decyzję Wojewody [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Na wniosek skarżącego, postanowieniem z dnia 6 lipca 2012 r., zostało przyznane mu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata (k-76 akt). Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w [...] wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu w niniejszej sprawie adwokata G. P. (pismo ORA w [...] z dnia 31 lipca 2012 r., k-95 akt). W skardze kasacyjnej od wskazanego wyżej wyroku, wyznaczony adwokat wystąpił o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu. Jednocześnie oświadczył, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części. Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 18 czerwca 2013 r. w sprawie z wniesionej skargi kasacyjnej, sygn. akt I OSK 2399/12, ustanowiony pełnomocnik reprezentował skarżącego, popierając wniesioną skargę kasacyjną. Pismem z dnia 12 sierpnia 2013 r. adw. G. P. ponownie wystąpił o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej ppsa, wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461), zwanym dalej rozporządzeniem. W § 18 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, zostały wskazane konkretne czynności procesowe, za które przysługuje zwrot kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, w drugiej instancji. Z przepisu tego wynika, że zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej należy się pełnomocnikowi z urzędu, między innymi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia. Powyższy przepis stanowi jednocześnie, że wysokość stawki minimalnej opłaty za te czynności wynosi 100% stawki minimalnej, określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat, który brał udział w sprawie przed Sądem I instancji. Stosownie zaś do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c tego rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w "innej sprawie", to jest takiej, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, albo adwokat nie sporządził skargi i nie brał udziału w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego, wynosi 240 zł. Ponadto w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W niniejszej sprawie adwokat G. P. został ustanowiony pełnomocnikiem strony skarżącej po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyroku z dnia 11 czerwca 2012 r., czyli w drugiej instancji. Jak wynika z akt sprawy, pomoc udzielona stronie, za którą należy się pełnomocnikowi wynagrodzenie, polegała na sporządzeniu i wniesieniu skargi kasacyjnej od wyżej wskazanego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oraz na udziale w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, w dniu 18 czerwca 2013 r., w sprawie z wniesionej skargi kasacyjnej, sygn. akt I OSK 2399/12. Należało więc przyjąć, iż w niniejszej sprawie podstawą ustalenia minimalnej stawki wynagrodzenia adwokata jest § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia. Równocześnie, jak wynika z powołanego wyżej przepisu, wskaźnik procentowy stawki, określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, wynosi w tym wypadku 100%. Oznacza to, że należne pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenie wynosi 100% stawki minimalnej, czyli 240 zł. Z kolei - stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata przyznana adwokatowi powinna być podwyższona o podatek od towarów i usług, który na dzień wydania niniejszego postanowienia - wynosi 23%. Oznacza to, że w tym przypadku, kwota podatku wynosi 55,20 zł. Ponadto pełnomocnik, stosownie do § 20 rozporządzenia, złożył wymagane oświadczenie. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 250 ppsa w związku z art. 258 § 2 pkt 8 ppsa oraz stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c, a także w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia, postanowiono, jak w sentencji. Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.).