II SA/Wa 777/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 23 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Zarządu Dzielnicy [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego w sprawie ze skargi Zarządu Dzielnicy [...] na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwał p o s t a n a w i a: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego - Pismem z dnia 28 kwietnia 2017 r. Zarząd Dzielnicy [...] (dalej jako: "skarżący" lub "strona skarżąca") wniósł skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwał Rady Dzielnicy [...] z dnia [...] stycznia 2017 r.: 1) Nr [...] w sprawie odwołania W. K. z funkcji Przewodniczącego Rady [...] Dzielnicy [...]; 2) Nr [...] w sprawie wyboru Przewodniczącego Rady Dzielnicy [...]; 3) Nr [...] w sprawie odwołania J. M. ze stanowiska Burmistrza Dzielnicy [...]; 4) Nr [...] w sprawie odwołania ze stanowiska Burmistrza Dzielnicy [...] I. S.; 5) Nr [...] w sprawie wyboru Burmistrza Dzielnicy [...]; 6) Nr [...] w sprawie wyboru Zastępcy Burmistrza Dzielnicy [...]; 7) Nr [...] w sprawie wyboru Zastępcy Burmistrza Dzielnicy [...]. W skardze strona wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego, wskazując, że skutkuje ono brakiem możliwości prawidłowego i skutecznego działania Zarządu Dzielnicy [...], jako organu wykonawczego, do którego właściwości należy prowadzenie bieżących spraw związanych z przyznanymi kompetencjami w zakresie wydawania decyzji administracyjnych w indywidualnych sprawach z zakresu administracji [...]. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o odmowę wstrzymania wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego, wskazując w uzasadnieniu, iż nie jest to akt spełniający warunki wykonalności, w rozumieniu przepisu art. 61 § 1 i 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej: "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o którym mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie, o którym mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (§ 5). Na wstępie należy podkreślić, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jest formą tymczasowej ochrony sądowej będącej wyjątkiem od ogólnej zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., stanowiącej, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jedynie wystąpienie szczególnych warunków, którymi są niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków, może doprowadzić do tego, że w konkretnej sytuacji skarżący otrzyma tę wyjątkową ochronę przed konsekwencjami wynikającymi z kwestionowanych aktów lub czynności. Jednocześnie, należy zauważyć, że wstrzymanie wykonania może dotyczyć wyłącznie tych aktów, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest akt nadzoru, o którym mowa w art. 91 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 446 ze zm.). Zwrócić należy uwagę, że rozstrzygnięcia nadzorcze i zarządzenia zastępcze stają się prawomocne i tym samym prawnie skuteczne dopiero w sytuacjach określonych w art. 98 ust. 5 ustawy o samorządzie gminnym. Przepis ten stanowi bowiem, że rozstrzygnięcia nadzorcze stają się prawomocne z upływem terminu do wniesienia skargi albo z dniem oddalenia lub odrzucenia skargi przez sąd. Z powyższej regulacji wynika więc, że rozstrzygnięcie nadzorcze wywołuje skutki prawne w postaci wyeliminowania z obrotu wadliwego aktu organu samorządowego z mocą wsteczną (od dnia wydania), dopiero z momentem, kiedy stało się prawomocne w wyniku upływu terminu do jego zaskarżenia bądź też oddalenia lub odrzucenia skargi na to rozstrzygnięcie przez sąd administracyjny (vide: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 czerwca 2013 r., sygn. akt II GZ 271/13 oraz z dnia 29 lipca 2015 r., sygn. akt I OZ 860/15; podobnie: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 stycznia 2002 r., sygn. akt II SA 1244/01, czy też wyrok NSA z dnia 3 października 2000 r., sygn. akt III SA 1387/00 - publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W tej sytuacji, uznać należy zatem, że w razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, rozstrzygniecie nadzorcze nie może uzyskać przymiotu prawnej skuteczności, a więc i wykonalności. Jest to swoista forma wstrzymania wykonania tego rodzaju aktów administracyjnych z mocy ustawy. Nieprawomocne rozstrzygnięcie nadzorcze nie wywołuje więc skutków, których wystąpienie należałoby wstrzymać do czasu rozpoznania sprawy przez sąd administracyjny. W konsekwencji, Sąd stwierdził, ze w rozpoznawanej sprawie nie ma zatem podstaw do orzekania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody [...], skoro nie nabrało ono jeszcze waloru wykonalności. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji postanowienia.