II SA/Wa 782/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] Sp. z o.o. z/s w [...] o wstrzymanie wykonania decyzji Okręgowego Inspektora Pracy w [...] z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku dostosowania stanu osobowego służby bhp do ogólnej liczby pracowników postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. [...] Sp. z o.o. z/s w W. (zwana dalej spółką lub stroną skarżącą), reprezentowana przez r. pr. M. K., 8 kwietnia 2016 r. wniosła skargę na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku dostosowania stanu osobowego służby bhp do ogólnej liczby pracowników. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek pełnomocnik spółki wskazał, że wykonanie decyzji oznacza konieczność zatrudnienia nowych pracowników bhp oraz zwiększenia wymiaru etatów pracowników bhp już w spółce zatrudnionych. Zatrudnienie nowych pracowników wiąże się z kolei z koniecznością poniesienia przez spółkę kosztów wynagrodzenia, składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne oraz objęcia wszystkimi dodatkowymi świadczeniami pracowniczymi, jakie otrzymuje ogół pracowników spółki. Uchylenie zaskarżonych decyzji nie spowoduje ustania zatrudnienia nowych pracowników ani też nie doprowadzi do zwrotu wypłaconych wynagrodzeń oraz świadczeń. Nadto spółka musiałaby zatrudnić nowych pracowników na czas nieoznaczony, ponieważ żaden przepisy prawa nie umożliwiają zatrudnienia pracownika do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia o prawidłowości (legalności) decyzji administracyjnej. Pełnomocnik spółki podniósł również, że spółka prowadzi działalność stricte biurową, w związku z czym ryzyko narażenia pracowników na czynniki szkodliwe i niebezpieczne dla ich zdrowia, jak też uciążliwości z wykonywaną pracą są niewielkie. Nadto kontrola bhp, w wyniku której wydany został nakaz inspektora pracy oraz utrzymująca go w mocy zaskarżona decyzja, nie wykazała zagrożeń w zakresie realizacji zasad i przepisów bhp. Okręgowy Inspektor Pracy w [...] nie ustosunkował się do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Złożenie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu strona skarżąca winna tak określić ewentualną szkodę i wskazać na skutki, które trudno będzie odwrócić, by Sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji istotnie trudne do odwrócenia. Wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek, warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia, jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył podstawy wstrzymania wykonania decyzji, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest bowiem stanem niepożądanym, zaś prawo wnoszenia skarg do sądu administracyjnego nie może zakłócać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Wyjaśnić należy, że pojęcie szkody w świetle art. 61 § 3 P.p.s.a., rozumieć należy jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona stronie przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z kolei przesłanka "spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" winna być rozumiana z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie. Tak więc odwrócenie skutków wywołanych wykonaniem zaskarżonej decyzji musi być trudniejsze niż zwykle w tego rodzaju przypadkach. Obowiązek dowodzenia w tym zakresie spoczywa na wnioskodawcy. Sąd ocenia jedynie, czy wskazana przez stronę szkoda ma rzeczywiście znaczny rozmiar. Ponadto, niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków musi grozić stronie skarżącej. W ocenie Sądu, spółka nie uprawdopodobniła możliwości zaistnienia w niniejszej sprawie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Analiza powołanych przez stronę skarżącą we wniosku okoliczności nie daje podstaw do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 P.p.s.a., umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Przede wszystkim podkreślenia wymaga, że spółka nie określiła konkretnie i w sposób wymierny, jak znaczącą szkodę może ponieść. Wskazała jedynie, że poniesie koszty zatrudnienia nowych pracowników a w przypadku uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającego ją nakazu inspektora pracy zmuszona będzie zwolnić nowo zatrudnionych pracowników bhp. Rozpoznając złożony wniosek, należy mieć jednak na uwadze, że strona skarżąca nie wskazała konkretnych danych, pozwalających ocenić Sądowi, że wielkość ewentualnej szkody może być znaczna, a odwrócenie skutków wywołanych wykonaniem zaskarżonej decyzji będzie trudniejsze niż zwykle w tego rodzaju przypadkach. Zdaniem Sądu, bez przedstawienia konkretnych kwot i stosownych dokumentów, dotyczących sytuacji finansowej Spółki, nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia warunków uzasadniających wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Natomiast odnosząc się do zarzutu konieczności zatrudnienia nowych pracowników na czas nieoznaczony wskazać należy, że przepisy Kodeksu pracy umożliwiają zatrudnienie pracownika na podstawie umowy o pracę na czas określony na okres do 33 miesięcy, przy czym łączna liczba takich umów nie może przekraczać trzech (art. 251 § 1). Zatem zatrudnienie nowych pracowników nie spowoduje automatycznie nieodwracalnych skutków i nie zablokuje możliwości przywrócenia stanu liczbowego pracowników z okresu przed wydaniem zaskarżonej decyzji. Podnieść też trzeba, iż rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu Sąd nie bada jego zgodności z prawem, a ocenia jedynie, czy zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.