II SA/Wa 950/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube po rozpoznaniu w dniu 28 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku R.R. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 września 2016 r. sygn. akt II SA/Wa 950/16 oddalającego skargę R.R. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie obniżenia dodatku funkcyjnego postanawia - odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 września 2016 r. sygn. akt II SA/Wa 950/16, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 września 2016 r., sprawy ze skargi R.R. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie obniżenia dodatku funkcyjnego, oddalił skargę. W dniu 25 października 2016 r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku wraz z wnioskiem o sporządzenie przedmiotowego orzeczenia. W uzasadnieniu wskazał, że przed zwolnieniem ze służby w Policji zaczął chorować na [...], jednak jej objawy znacznie mocniej pojawiły się po zwolnieniu z dniem [...] kwietnia 2016 r. Podkreślił, że orzeczeniem nr [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. komisja lekarska w S. podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych stwierdziła przewlekłe zaburzenia [...] z odczynem [...] upośledzającym funkcjonowanie ustroju /[...]/. [...] i zaliczyła go do trzeciej grupy inwalidzkiej (dowód: kserokopia orzeczenia w załączeniu). Skarżący przyznał, że w przedmiotowej sprawie zawiadomienie o terminie rozprawy otrzymał, jednak z uwagi na zły stan psychiczny (utrata poczucia własnej wartości i brak kontaktu z osobami, które mogłyby go wesprzeć), zapomniał o powyższym fakcie. Dopiero żona, która wróciła do domu w dniu 14 października 2016 r., przebywając wcześniej u córki pomagając w opiece nad dzieckiem, uświadomiła mu o konieczności złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, w sytuacji gdy zamierza zaskarżyć wyrok do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Stwierdził, że od tego momentu poczuł się lepiej i mógł bez zbędnej zwłoki podjąć czynności w celu obrony swoich praw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. . – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 716 ze zm.); zwanej dalej P.p.s.a., czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 P.p.s.a.). Przy czym, jak stanowi przepis art. 87 § 1, § 2 i § 4 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Strona powinna wraz z wnioskiem dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Z kolei, w myśl art. 88 P.p.s.a. zdanie pierwsze, spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Z przywołanych regulacji prawnych wynika, że przystąpienie do oceny przedmiotowego wniosku musi zostać poprzedzone badaniem, czy jest on dopuszczalny i czy został wniesiony w terminie. Mając powyższe na uwadze, Sąd stwierdza, że istnieje przeszkoda do merytorycznej oceny przedmiotowego wniosku o przywrócenie terminu, gdyż zachodzi jedna z przyczyn wymienionych w art. 88 P.p.s.a., mianowicie uchybienie siedmiodniowemu terminowi do jego złożenia (art. 87 § 1 P.p.s.a.). Sąd uznał bowiem, że przyczyna uchybienia terminowi ustała z dniem 14 października 2016 r., kiedy to żona, jak przyznał skarżący, przypomniała mu o konieczności złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia. W tej sytuacji, siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku upływał z dniem 21 października 2016 r. Tymczasem pismo procesowe, w którym skarżący zawarł żądanie przywrócenia terminu, zostało wniesione (za pośrednictwem operatora pocztowego) w dniu 25 października 2016 r., tj. po upływie terminu określonego w art. 87 § 1 P.p.s.a. Powyższa okoliczność uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu i powoduje jego odrzucenie (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 listopada 2011 r. sygn. I OZ 789/11 oraz z dnia 18 lutego 2014 r. sygn. I OZ 74/14, dostępne na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Niezależnie od powyższego Sąd zauważa, że zły stan zdrowia psychicznego ([...]) spowodowany, jak twierdzi skarżący, zwolnieniem ze służby w Policji i powstałe przy tym zaburzenia adaptacyjne (utrata pewności siebie, zaniki pamięci), nie stanowią obiektywnej i niemożliwej do przezwyciężenia przyczyny, która mogłaby przeszkodzić mu w dochowaniu należytej staranności i złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w terminie. Jak wynika z dołączonego do wniosku orzeczenia nr [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. komisji lekarskiej w S. podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych stwierdzono u R.R. przewlekłe zaburzenia [...] z odczynem [...] upośledzającym funkcjonowanie ustroju ([...]). [...] i zaliczono go do trzeciej grupy inwalidzkiej. W jego uzasadnieniu wskazano, że stan zdrowia badanego nie ogranicza zdolności do wykonywania przeciętnych prac zarobkowych poza resortem. Biorąc powyższe pod uwagę należy podkreślić, że nie każda choroba uzasadnia przywrócenie terminu. Zgodnie z poglądami orzecznictwa, do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2015 r. sygn. akt II GZ 896/14, dostępne na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zatem okolicznością, która uzasadnia przywrócenie terminu może być tylko taka nagła choroba, która prowadzi do uniemożliwienia stronie podjęcia określonej czynności procesowej, bądź do podjęcia innych działań zmierzających do dokonania uchybionej czynności w terminie. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 88 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.