II SAB/Wa 125/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2016 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata K. B. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A. M. i K. M. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie wniosku o przyznanie lokalu mieszkalnego z zasobu Gminy postanawia: 1. przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata K. B. kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) oraz kwotę 82,80 zł (osiemdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy), stanowiącą 23% podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwotę 12,60 zł (dwanaście złotych sześćdziesiąt groszy) tytułem zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków, 2. oddalić wniosek pełnomocnika z urzędu o zwrot kosztów dojazdu do Sądu. Adwokat K. B. została wyznaczona przez Okręgową Radę Adwokacką w [...] pełnomocnikiem z urzędu dla A. M. i K. M. przed zakończeniu postępowania przed sądem I instancji w niniejszej sprawie (pismo ORA w [...] z dnia [...] lutego 2016 r., k-17, sygn. akt II SO/Wa 4/16). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SAB/Wa 125/16 odrzucił wniesioną skargę. Wyznaczona pełnomocnik w ustawowym terminie złożyła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego orzeczenia wraz z wnioskiem o przyznanie kosztów zastępstwa prawnego oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków w wysokości 18,64 zł, w tym kosztów korespondencji, w kwocie 12,60 zł oraz dojazdu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (6,04 zł). Oświadczyła jednocześnie, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części. Do wniosku został dołączony spis kosztów niezbędnych, poniesionych przez pełnomocnika z urzędu. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki opłat i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801), które weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r. Zgodnie z § 2 powołanego rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę ustaloną zgodnie z przepisami rozporządzenia oraz niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata. Z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b cytowanego rozporządzenia wynika, że zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej należy się pełnomocnikowi z urzędu, między innymi za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Przepis ten stanowi jednocześnie, że wysokość opłaty maksymalnej za czynności adwokackie w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie takiej opinii przez adwokata, który nie prowadził sprawy w I instancji, wynosi 75% opłaty maksymalnej, określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, nie mniej niż 240 zł. Stosownie zaś do § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c tego rozporządzenia, opłaty maksymalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w "innej sprawie", to jest takiej, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, albo adwokat nie sporządził skargi i nie brał udziału w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego, wynoszą 480 zł. Ponadto w myśl § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłatę za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. W niniejszej sprawie pomoc udzielona skarżącym w II instancji, za którą należy się pełnomocnikowi z urzędu stosowna opłata, polegała na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 kwietnia 2016 r. Stosownie do powołanych wyżej przepisów ustalono, że należna pełnomocnikowi z urzędu opłata wynosi 75% z 480 zł, czyli 360 zł i powinna być podwyższona o kwotę 82,80 zł, stanowiącą podatek od towarów i usług, który wynosi 23%, co łącznie stanowi kwotę 442,80 zł. Ponadto adwokat, stosownie do § 3 rozporządzenia, złożył wymagane oświadczenie. Pełnomocnikowi z urzędu zwrócono także niezbędne wydatki - koszty korespondencji w kwocie 12,60 zł. Natomiast wniosek o zwrot kosztów dojazdu do Sądu nie został uwzględniony. Stosownie bowiem do art. 205 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Wydatki związane z dojazdem pełnomocnika do Sądu nie zaliczają się jednak ani do kosztów sądowych ani też do kosztów nakazanego przez Sąd osobistego stawiennictwa strony. Nie zostały również wskazane w powyższym przepisie, tak jak ma to miejsce w odniesieniu do nieprofesjonalnych pełnomocników strony, o których mowa w art. 205 § 1. Należy więc uznać, że przywołany przepis zawiera zamknięty katalog okoliczności, w których fachowy pełnomocnik strony może ubiegać się o przyznanie mu środków z budżetu Państwa. Oznacza to, że nie można uwzględnić wniosku pełnomocnika o przyznanie mu zwrotu kosztów dojazdu do Sądu (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 maja 2015 r., sygn. akt II SA/Gl 1402/14, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 marca 2013 r., sygn. akt II SA/Wr 812/12). Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 250 § 1 p.p.s.a., art. 205 § 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. oraz stosownie do § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b, a także w myśl § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, postanowiono, jak w sentencji. Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.).