II SAB/Wa 139/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2020 r. o wydanie zaświadczenia postanawia: odrzucić skargę. K. J. pismem z dnia 7 lutego 2022 r., wysłanym za pomocą platformy komunikacji elektronicznej ePUAP, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2020 r. o wydanie zaświadczenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, że wniosek skarżącego z dnia [...] lipca 2020 r. o wydanie zaświadczenia był wielokrotnie przedmiotem postępowania zarówno przed organem, jak i przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 392, dalej "P.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Należy zauważyć, iż z chwilą wniesienia skargi do właściwego organu powstaje nowy stosunek procesowy łączący z jednej strony skarżącego i organ administracji publicznej, a z drugiej strony każdy z tych podmiotów z sądem administracyjnym. Jest to więc równoznaczne z faktem wszczęcia postępowania sądowego i wywołuje skutki zarówno procesowe jaki materialnoprawne. Jedną z konsekwencji procesowych związanych z wniesieniem skargi jest tzw. zawisłość sprawy (lis pendens) oznaczająca, że pomiędzy tymi samymi stronami w zakresie tego samego przedmiotu sporu zostało skutecznie wszczęte postępowanie i do czasu jego prawomocnego zakończenia nie można w tym samym zakresie zainicjować kolejnej sprawy. Ze stanem sprawy w toku mamy zatem do czynienia w przypadku tożsamości sprawy wcześniej wszczętej. O istnieniu stanu sprawy w toku przesądza tożsamość elementów podmiotowych oraz tożsamość elementów przedmiotowych sprawy. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna (zob. np. postanowienie NSA z dnia 13 września 2011 r., sygn. akt I GSK 1077/11, publ. orzeczenia.nsa.gov.pl). Istotą przedmiotowego uregulowania jest wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, nie można więc w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. W orzecznictwie wskazuje się, że warunkiem powodującym powstanie stanu sprawy w toku jest tożsamość wcześniej wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej z tą, w której wniesiono podlegającą odrzuceniu skargę (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 2010 r., sygn. akt II GSK 937/09). O tożsamości spraw administracyjnych można mówić wówczas, gdy występuje między nimi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 września 2011 r., sygn. akt I GSK 1077/11). Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy, należy zauważyć, że K. J. zarzuca Komendantowi Głównemu Policji bezczynność w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] lipca 2020 r. o wydanie zaświadczenia. Sprawa niniejsza jest tożsama ze sprawą o sygn. akt II SAB/Wa 474/20 dotyczącą skargi K. J. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] lipca 2020 r. o wydanie zaświadczenia. W sprawie II SAB/Wa 474/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 24 lutego 2021 r. zobowiązał Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] lipca 2020 r. w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa i oddalił skargę w pozostałej części. Pomiędzy wskazywanymi sprawami zachodzi zarówno tożsamość podmiotowa, gdyż ich stronami są K. J. i Komendant Główny Policji, jak również tożsamość przedmiotowa. Z powyższego wynika, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga została już prawomocnie osądzona wspomnianym wyrokiem z dnia 24 lutego 2021 r. W tej sytuacji inicjowanie kolejnego postępowania na skutek skargi na bezczynność w tej samej podmiotowo i przedmiotowo sprawie jest niedopuszczalne, a skarga w tym zakresie musi zostać przez Sąd odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a., z uwagi na powagę rzeczy osądzonej (por. postanowienie NSA z dnia 5 października 2018 r., sygn. akt I OZ 896/18). Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 P.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji postanowienia.