II SAB/Wa 154/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Joanna Kube po rozpoznaniu w dniu 7 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na bezczynność Burmistrza Miasta S. w przedmiocie niewydania decyzji w sprawie zamiany lokalu postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi. T. K. pismem z dnia [...] stycznia 2020 r. wniósł skargę na bezczynność Burmistrza Miasta S. w przedmiocie niewydania decyzji w sprawie zamiany zajmowanego lokalu nr [...] w budynku przy ul. T. [...] w S. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Podniósł, że wnioski o zamianę mieszkań mogą być kierowane przez lokatorów mieszkań komunalnych na podstawie Uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w S. z dnia [...] grudnia 2019 r. Wskazał również, że skarżący wielokrotnie kierował do Urzędu Miejskiego w S. pisma o zamianę zajmowanego lokalu, nigdy jednak nie załączył wymaganych do wniosku dokumentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz. U. z 2020 r. poz. 713) przewiduje możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego uchwał podjętych przez organy gminy. Jak stanowi bowiem art. 101 ust. 1 tej ustawy, każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Należy jednak podkreślić, że przedmiotem skargi musi być uchwała (zarządzenie) podjęta w sprawie z zakresu administracji publicznej. Jak wynika z orzecznictwa sądowoadministracyjnego, kontroli sądu administracyjnego podlega jedynie - jako akt organu jednostki samorządu terytorialnego, inny niż akt prawa miejscowego, podjęty w sprawie z zakresu administracji publicznej - uchwała uprawnionego organu gminy wydana w sprawie zakwalifikowania wnioskodawcy do umieszczenia na liście osób oczekujących na zawarcie z nimi umowy najmu lokalu mieszkalnego (art. 3 § 2 pkt 6 P.p.s.a.) - vide: uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lipca 2008 r., sygn. akt I OPS 4/08, publ. ONSAiWSA z 2008 r. nr 6, poz. 90 oraz wyroki NSA z dnia 27 listopada 2015 r. sygn. akt I OSK 1319/14 i z dnia 23 stycznia 2013 r., sygn. akt I OSK 1735/12, lex nr 1360821 i postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 maja 2016 r. sygn. akt IV SA/Gl 21/16. W niniejszej sprawie nie mamy jednak do czynienia z takim aktem. W ocenie Sądu, kwestia zamiany lokali nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Problematyka ta bowiem (zamiana lokali) stanowi wykonywanie uprawnień właścicielskich przez jednostkę samorządu terytorialnego w stosunku do mienia, stanowiącego mieszkaniowy zasób gminy i co za tym idzie, jest sprawą o charakterze cywilnoprawnym (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 października 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 1073/13, publ. www. orzeczenia.nsa.gov.pl.). Oznacza to, że skarga na bezczynność Burmistrza Miasta S. w przedmiocie załatwienia wniosku T. K. o zamianę zajmowanego lokalu mieszkalnego na inny lokal w ramach mieszkaniowego zasobu Miasta S., nie jest skargą wniesioną na akt organu jednostki samorządu terytorialnego w sprawie z zakresu administracji publicznej. Tym samym przedmiot skargi wykracza poza zakres przedmiotowy postępowania sądowoadministracyjnego, wyznaczonego unormowaniem art. 3 § 2 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W konsekwencji należy stwierdzić, że skarga nie podlega kontroli sądu administracyjnego i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.) orzekł, jak w sentencji. Uiszczony wpis od wniesionej skargi zwrócono w punkcie 2 sentencji postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 tej ustawy. Przepis ten stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.