II SAB/Wa 16/14
PostanowienieWSA w Warszawie2015-04-27
Skład orzekający: Andrzej Kołodziej
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o zasądzenie kosztów postępowania sądowego, oparty na art. 224 w zw. z art. 200 i art. 205 § 2 PPSA, złożony po upływie terminu do uzupełnienia wyroku, może zostać uwzględniony, jeśli skarżący uiścił wszystkie należne opłaty sądowe?Ratio decidendi
Wniosek o zasądzenie kosztów postępowania sądowego, oparty na art. 224 PPSA, złożony po upływie terminu do uzupełnienia wyroku (art. 157 PPSA), podlega oddaleniu, jeśli skarżący uiścił wszystkie należne opłaty sądowe. Przepis art. 224 PPSA dotyczy sytuacji, gdy sąd nie orzekł o kosztach lub nie objął całej należnej kwoty, a nie sytuacji, gdy skarżący domaga się zwrotu kosztów po terminie lub gdy budżet państwa został zaspokojony.Stan faktyczny
Skarżący T. Z. domagał się zasądzenia kosztów postępowania sądowego na podstawie art. 224 w zw. z art. 200 i art. 205 § 2 PPSA, powołując się na wyrok WSA z dnia 20 marca 2013 r. WSA w Warszawie uznał, że pismo skarżącego należy traktować jako wniosek o uzupełnienie wyroku z dnia 27 marca 2014 r. i oddalił go z uwagi na przekroczenie terminu (art. 157 PPSA). NSA uchylił to postanowienie, wskazując, że sąd powinien ocenić zasadność wniosku zgodnie z wolą strony i wskazaną przez nią podstawą prawną (art. 224 PPSA). Następnie WSA, rozpoznając sprawę ponownie, oddalił wniosek, stwierdzając, że skarżący uiścił wszystkie należne opłaty sądowe, a przepis art. 224 PPSA nie ma zastosowania w tej sytuacji.Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o zasądzenie kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. Z. z dnia 23 grudnia 2014 r. o zasądzenie kosztów postępowania sądowego w sprawie ze skargi T. Z. na przewlekłość Krajowej Rady Notarialnej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 30 września 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: oddalić wniosek o zasądzenie kosztów postępowania sądowego
| Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 marca 2013 r., sygn. akt II SAB/Wa 508/12 wydanym w sprawie ze skargi|
|T. Z. na przewlekłość Krajowej Rady Notarialnej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 30 września 2012 r. o udostępnienie informacji |
|publicznej: 1) stwierdził, że przewlekłość nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 2) umorzył postępowanie w pozostałym zakresie; 3)|
|zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę 574,31 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. |
|T. Z. wniósł w ustawowym terminie skargę kasacyjną od powyższego wyroku, wobec czego Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 9 |
|października 2013 r. sygn. akt I OSK 1454/13: 1) uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania; 2) zasądził od |
|organu na rzecz skarżącego kwotę 240 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. |
|Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 27 marca 2014 r., sygn. akt II SAB/Wa 16/14: 1) stwierdził, że |
|przewlekłość Krajowej Rady Notarialnej nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 2) oddalił wniosek o wymierzenie organowi grzywny; 3)|
|zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę 357 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. |
|T. Z. wniósł w ustawowym terminie skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 13 listopada 2014 r. |
|sygn. akt I OSK 2092/14 oddalił skargę kasacyjną. |
|W dniu 23 grudnia 2014 r. T. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo procesowe w którym domagał się na |
|podstawie art. 224 w związku z art. 200 i art. 205 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zasądzenia od Krajowej|
|Rady Notarialnej kosztów postępowania sądowego w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, w szczególności kosztów |
|dojazdu pełnomocnika skarżącego z [...] do [...] za postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie zakończone wyrokiem z |
|dnia 20 marca 2013 r. sygn. akt II SAB/Wa 508/12. |
|Skarżący wskazał, że w wyroku z dnia 20 marca 2013 r. został zasądzony zwrot na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowego, jednak w |
|wyniku uchylenia wyroku zostały one skasowane i w ocenie skarżącego, powinny być one zasądzone przez Sąd przy ponownym rozpoznaniu sprawy. |
|Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 22 stycznia 2015 r. oddalił wniosek skarżącego o uzupełnienie wyroku z |
|dnia 27 marca 2014 r., sygn. akt II SAB/Wa 16/14. |
|Sąd wskazał, że skarżący wniesione pismem z dnia 23 grudnia 2014 r. żądanie oparł na podstawie art. 224 ppsa. Jednak wskazany przepis może |
|być stosowany jedynie w sytuacji, gdy w toku postępowania przewodniczący nie orzeknie o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, zgodnie z |
|art. 220 § 1 i 2 lub art. 223 § 1 ppsa albo też w końcowym orzeczeniu, stosownie do art. 223 § 2 ppsa, sąd nie obejmie całej kwoty należnej|
|z tego tytułu, wojewódzki sąd administracyjny ma obowiązek wydać w tej materii dodatkowe postanowienie na posiedzeniu niejawnym, na |
|podstawie art. 224 ppsa. W rozpatrywanej sprawie opisana powyżej sytuacja nie ma miejsca, bowiem skarżący w toku postępowania uiścił należy|
|wpis od skargi, uiścił także wpisy od wnoszonych skarg kasacyjnych. Także z treści pisma nie wynika by skarżący domagał się wydania |
|orzeczenia w przedmiocie ściągnięcia należnej opłaty sądowej. |
|W tej sytuacji Sąd uznał, że pismo T. Z. z dnia 23 grudnia 2015 r. należy traktować jako wniosek o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu |
|Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 marca 2014 r. sygn. akt II SAB/Wa 16/14 w przedmiocie zasądzonych skarżącemu od organu zwrotu |
|kosztów postępowania. Wyrok ten wraz z uzasadnieniem został doręczony profesjonalnemu pełnomocnikowi skarżącego w dniu 28 maja 2014 r. |
|Wskazany w art. 157 ppsa czternastodniowy termin na zgłoszenie wniosku o uzupełnienie wyroku, upłynął w dniu 11 czerwca 2014 r., natomiast |
|przedmiotowy wniosek o uzupełnienie wyroku został złożony dopiero w dniu 23 grudnia 2014 r. czyli po upływie ustawowego terminu |
|Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 157 § 1 § 2 i § 3 ppsa. Orzekł o oddaleniu wniosku o uzupełnieni wyroku. |
|T. Z. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Skarżący podniósł, że w swoim wniosku z dnia 23 grudnia 2014 r. podał, iż podstawą jego |
|żądania jest przepis art. 224 w zw. z art. 200 i 205 § 2 ppsa. Jednak Sąd wbrew woli skarżącego uznał, że wniosek ten należy potraktować |
|jako wniosek o uzupełnienie wyroku złożony w trybie art. 157 § 1 ppsa. Skarżący jednak nie wnosił o uzupełnienie wyroku, gdyż miał |
|świadomość, że wniosek nie odniesienie zamierzonego skutku z uwagi na przekroczenie ustawowego terminu do jego wniesienia. Dlatego podstawą|
|swojego wniosku uczynił art. 224 w zw. z art. 200 i art. 205 § 2 ppsa. |
|W ocenie skarżącego Sąd rozpoznając jego wniosek bezzasadnie dokonał zmiany jego przedmiotu. Powinien był natomiast orzec zgodnie w wolą |
|skarżącego na podstawie prawnej wskazanej we wniosku. Skarżący nie zgodził się ponadto ze stanowiskiem Sądu pierwszej instancji, iż w |
|rozpoznawanej sprawie art. 224 ppsa nie może stanowić podstawy do przyznania kosztów postępowania sądowego, w sytuacji, kiedy Sąd nie |
|orzekł o zwrocie kosztów postępowania sądowego w całości. |
|Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2015 r. sygn. akt I OZ 292/15 uchylił zaskarżone postanowienie. |
|Sąd drugiej instancji stwierdził, że zażalenie jest zasadne. Brak bowiem było podstaw do uznania, iż skarżący wnosił o uzupełnienie wyroku |
|Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie z dnia 27 marca 2014 r. na podstawie art. 157 § 1 ppsa. Naczelny Sąd Administracyjny |
|wskazał, że pismo z dnia 23 grudnia 2014 r. w sposób jasny i precyzyjny określa podstawę żądania zasądzenia kosztów postępowania sądowego, |
|tj. art. 224 w zw. z art. 200 i 205 § 2 ppsa. |
|Stwierdzenie w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że art. 224 ppsa nie ma zastosowania w rozpoznawanej sprawie, nie uprawniało Sądu |
|do samodzielnej zmiany podstawy prawnej wniosku, a tym samym zakresu żądania i potraktowania go jako wniosku o uzupełnienie wyroku. Sąd |
|winien był dokonać oceny zasadności wniosku zgodnie z wolą strony. |
|Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że ponownie rozpoznając sprawę, Sąd pierwszej instancji orzeknie w przedmiocie wniosku złożonego w |
|oparciu o art. 224 ppsa i oceni czy powołany przepis może stanowić podstawę żądania zwrotu kosztów postępowania sądowego, w sytuacji, kiedy|
|nie orzeczono o zwrocie tych kosztów w całości. |
| |
|Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwarzył co następuje: |
| |
| Zgodnie z art. 190 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) Sąd, |
|któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. |
| Zgodnie z art. 224 ustawy, jeżeli w toku postępowania sąd nie orzekł o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych lub też orzeczeniem |
|nie objął całej kwoty należnej z tego tytułu, postanowienie w tym przedmiocie wyda na posiedzeniu niejawnym wojewódzki sąd administracyjny.|
| |
| |
| W niniejszej sprawie wniosek skarżącego z dnia 23 grudnia 2014 r. złożony w oparciu o art. 224 ppsa jako podstawa żądania zwrotu |
|kosztów postępowania sądowego, podlega oddaleniu. |
|Opisane w art. 224 ppsa koszty sądowe, zostały zdefiniowane w art. 211, art. 212 i art. 213 ustawy. Z przytoczonych przepisów wynika, że |
|koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków. Opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna. Do wydatków zalicza się w |
|szczególności: należności tłumaczy i kuratorów ustanowionych w danej sprawie; koszty ogłoszeń oraz diety i koszty podróży należne sędziom i|
|pracownikom sądowym z powodu wykonania czynności sądowych poza budynkiem sądowym, określone w odrębnych przepisach. |
|Z uwagi na to, że koszty sądowe, zgodnie z art. 228 ppsa stanowią dochód budżetu państwa, powinny być one uiszczane w należnej wysokości, a|
|w razie nieuiszczenia ściągane w drodze egzekucji sądowej. |
|Z tego względu art. 224 ppsa należy uznać za przewidzianą przez ustawodawcę dodatkową możliwość orzekania o obowiązku ponoszenia kosztów |
|sądowych, jeśli wcześniej nie zostały uiszczone na skutek zarządzeń lub orzeczeń, o których mowa w art. 220 § 1 i art. 223 ppsa. |
|Jeśli więc w toku postępowania przewodniczący nie orzeknie o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, zgodnie z art. 220 § 1 i 2 lub art. 223|
|§ 1 ppsa, albo też w końcowym orzeczeniu, stosownie do art. 223 § 2 ppsa, sąd nie obejmie całej kwoty należnej z tego tytułu, WSA ma |
|obowiązek wydać w tej materii dodatkowe postanowienie na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 224 ppsa (zob. Komentarz do art. 224 |
|ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, M. Niezgódka-Medek LEX 2013). |
|W niniejszej sprawie opisana powyżej sytuacja nie ma miejsca, bowiem skarżący w toku postępowania uiścił należy wpis od skargi, uiścił |
|także wpisy od wnoszonych skarg kasacyjnych. Budżet państwa został więc zaspokojony wobec uiszczenia należnych opłat sądowych. |
|Nie ma zatem podstawy do wydania na podstawie art. 224 ustawy orzeczenia w przedmiocie ściągnięcia należnej opłaty sądowej. |
|Wobec powyższego wniosek skarżącego z dnia 23 grudnia 2014 r. podlega oddaleniu. |
|Podnieść również należy, że skarżący we wniosku z dnia 23 grudnia 2014 r. powołał art. 224 ustawy w związku z art. 200 i art. 205 § 2 ppsa.|
| |
|Zatem kwestię obowiązku ponoszenia kosztów sądowych (art. 224) połączył z regulacją dotyczącą zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do |
|celowego dochodzenia praw (art. 200, art. 205 § 2). |
|Zgodnie z art. 200 ustawy w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał |
|zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów |
|postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę |
|prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub |
|radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony (art. 205 § 2). |
|Skarżący może uzyskać zwrot kosztów postępowania tylko wówczas, gdy najpóźniej do zamknięcia rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie |
|orzeczenia zgłosi wniosek o przyznanie należnych kosztów (art. 210 § 1 ppsa). Wniosek taki sąd ma obowiązek rozstrzygnąć w każdym |
|orzeczeniu uwzględniającym skargę (art. 209 ppsa). Dlatego też, gdy w razie złożenia wniosku sąd nie zamieścił w wyroku orzeczenia w |
|sprawie zwrotu kosztów albo uczynił to nieprawidłowo, strona może złożyć wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów (art. 157 § 1 |
|ppsa) (zob. M. Niezgódka-Medek Komentarz do art. 200 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi LEX 2013). Uzupełnienie |
|wyroku w tym zakresie następuje w drodze postanowienia, które może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 i 3 ppsa). |
|Podsumowując stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie nie ma podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego z dnia 23 grudnia 2014 r. o |
|zasądzenie kosztów postępowania sądowego w trybie art. 224 ppsa w związku z art. 200 i art. 205 § 2 ppsa. |
|Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 224 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami |
|administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia. |
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło