II SAB/Wa 211/25
PostanowienieWSA w Warszawie2025-04-10
Skład orzekający: Sędzia WSA Andrzej Góraj
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy przewodniczący rady gminy (miasta) jest organem administracji publicznej posiadającym zdolność sądową, a tym samym czy skarga na jego bezczynność jest dopuszczalna?Ratio decidendi
Przewodniczący rady gminy (miasta) nie jest organem administracji publicznej ani nie posiada zdolności sądowej. Jego funkcje ograniczają się do organizowania pracy rady i prowadzenia obrad. W związku z tym skarga na jego bezczynność jest niedopuszczalna.Stan faktyczny
Komitet [...] zwrócił się do Przewodniczącego Rady Miasta [...] o podjęcie stanowiska w obronie prawa do eksponowania symboliki religijnej. Organ odmówił procedowania, wskazując na braki formalne inicjatywy. Po ponagleniach i wymianie korespondencji, strona skarżąca wniosła skargę na bezczynność Przewodniczącego Rady Miasta w przedmiocie rozpoznania wniosku. Organ wniósł o odrzucenie skargi.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Komitetu [...] na bezczynność Przewodniczącego Rady Miasta [...] w przedmiocie niewykonania czynności nakazanej prawem postanawia: odrzucić skargę.
Wnioskiem z [...] lipca 2024 r. Komitet [...] (dalej jako: strona skarżąca) zwrócił się do Przewodniczącego Rady Miasta [...] (dalej jako: organ) o podjęcie przez Radę Miasta [...] stanowiska w obronie prawa do eksponowania Krzyża i symboliki religijnej w budynkach Urzędu Miasta [...] oraz w obronie konstytucyjnie zagwarantowanych wolności.
W odpowiedzi na wniosek, organ pismem z 26 lipca 2024 r., poinformował stronę skarżącą, że w wyniku wstępnej weryfikacji dokumentacji przekazanej w ramach procedury obywatelskiej inicjatywy uchwałodawczej ustalono m.in., że zaproponowana przez stronę skarżącą formuła stanowiska, nie wypełnia umocowania wynikającego z przepisów ustawy o samorządzie gminnym i uchwały Rady m. [...]
nr [...] z [...] listopada 2019 r., i w związku z powyższym, nie jest możliwe procedowanie nad przekazanym projektem.
Strona skarżąca pismem z 7 października 2024 r., wniosła do organu ponaglenie w sprawie rozpoznania przez organ wniosku strony skarżącej z [...] lipca 2024 r.
W odpowiedzi na ponaglenie strony skarżącej, organ pismem z 10 października 2024 r. przekazał stosowne informacje dotyczące rozpoznania wniosku strony skarżącej
z [...] lipca 2024 r.
Z uwagi na błędne doręczenie przez organ pisma informującego z 26 lipca 2024 r., strona skarżąca pismem z 22 października 2024 r. złożyła wniosek o ponowne doręczenie niniejszego pisma, jednocześnie wskazując organowi możliwość skorzystania możliwości uzupełnienia lub sprostowania decyzji z [...] lipca 2024 r. na mocy art. 111 § 1 k.p.a.
Organ pismem z 6 listopada 2024 r. poinformował stronę skarżącą, że organ ponownie przesłał stronie skarżącej pismo organu z 26 lipca 2024 r. wraz załącznikami, a ponadto oświadczył, że podtrzymuje on stanowisko zawarte w piśmie z 26 lipca 2024 r.
Komitet [...] pismem z 19 grudnia 2024 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Przewodniczącego Rady Miasta [...] w przedmiocie niewykonania czynności nakazanej prawem.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca zaskarżyła bezczynność Przewodniczącego Rady Miasta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku strony skarżącej z [...] lipca 2024 r. o podjęcie przez Radę Miasta [...] stanowiska w obronie prawa do eksponowania Krzyża i symboliki religijnej w budynkach Urzędu Miasta [...] oraz w obronie konstytucyjnie zagwarantowanych wolności. Należy jednak zauważyć, że w świetle art. 11a § 1 Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 z późn. zm. dalej jako: u.s.g.), organami gminy są rada gminy i wójt (burmistrz, prezydent miasta). Kompetencje wybieranego przez radę gminy (miasta) jej przewodniczącego określa
art. 19 u.s.g., który stanowi, że zadaniem przewodniczącego jest wyłącznie organizowanie pracy rady oraz prowadzenie obrad rady, a ponadto może również wyznaczyć do wykonywania swoich zadań wiceprzewodniczącego.
Zgodnie ze stanowiskiem doktryny oraz orzecznictwa sądów administracyjnych, przepisy zawarte w art. 11a u.s.g. mają charakter norm bezwzględnie obowiązujących, w związku z powyższym, niedopuszczalne jest tworzenie jakichkolwiek innych organów gminy, ponad te, które określa ustawa. W związku z powyższym nie można uznać przewodniczących rad gmin oraz ich zastępców za organy gminy. (patrz. C. Martysz [w:] Ustawa o samorządzie gminnym. Komentarz, wyd. III, red. B. Dolnicki, Warszawa 2021, art. 11(a); I. Niżnik-Dobosz [w:] Ustawa o samorządzie gminnym, red. P. Chmielnicki, Warszawa 2022, art. 11(a); wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 24 maja 2022 r. sygn. akt II SAB/Wa 882/21, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 31 sierpnia 2011 r. o sygn. akt II SA/Wa Go 385/11, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 11 marca 2015 r. o sygn. akt II SAB/Bd 128/14)
W niniejszym postępowaniu Sąd podziela powołany powyżej pogląd doktryny oraz sądów administracyjnych, że nie można uznać przewodniczącego rady gminy (miasta) za organ gminy (miasta), z uwagi na to, że istotą funkcji przewodniczącego rady gminy (miasta) jest wyłącznie usprawnienie prac rady pod względem organizacyjnym.
W związku z powyższym, należy stwierdzić, że Przewodniczący Rady Miasta [...] nie jest organem administracji publicznej i nie posiada zdolności sądowej, czyli zdolności do występowania przed sądem administracyjnym jako strona postępowania. Stąd skarga na bezczynność podmiotu nieposiadającego zdolności sądowej musiała zostać uznana za niedopuszczalną.
Z tych wszystkich względów, Wojewódzki Sąd Administracji w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło