II SAB/Wa 238/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube, Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), Asesor WSA Anna Pośpiech-Kłak, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 6 września 2024 r. sprawy ze skargi J. S. na przewlekle prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy J. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] lutego 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę J.S. wnioskiem z dnia [...] lutego 2024 r. zwrócił się do Wójta Gminy [...] o udzielenie informacji publicznej (wniosek stanowił załącznik do wiadomości email przesłany na adres: [...]), dotyczącej inwestycji w postaci prac budowalnych prowadzonych na ulicy [...] w [...] (powiat [...], gmina [...]) w roku 2021, polegających m.in. na zmianie nawierzchni tejże drogi poprzez położenie nawierzchni asfaltowej, w następującym zakresie: "1) Czy inwestycja była dofinansowywana ze środków nie pochodzących z Gminy [...]? 2) Jeżeli odpowiedź na pytanie 1. jest twierdząca, to wnoszę również o udzielenie następujących informacji: a) z czyich środków dofinansowano inwestycję? b) jaką kwotę dofinansowania uzyskała Gmina [...]i kiedy kwota ta została wypłacona? c) czy udzielenie dofinansowania było uzależnione od warunków, a jeżeli tak, to od jakich? d) w oparciu o jakie umowy lub decyzje uzyskano dofinansowanie? 3) W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie 1. wnoszę o wydanie mi kopii stosownych umów o dofinansowanie.". Organ pismem z dnia 29 lutego 2024 r., na podstawie art. 63 § 2 i 64 § 2 k.p.a. w zw. z art. 16 ust. 2 u.d.i.p. wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia podania o złożenie własnoręcznego podpisu lub podpisu elektronicznego w terminie 14 dni od dnia dostarczenia niniejszego pisma oraz wydłużył termin rozpatrzenia wniosku do 15 kwietnia 2024 r. Jednocześnie nadmienił, że wniosek jest tożsamy z wnioskiem z dnia [...].01.2024 r. Wnioskodawca w odpowiedzi z dnia 6 marca 2024 r. wskazał, iż wniosek o udzielenie informacji publicznej nie stanowi podania w rozumieniu art. 63 k.p.a. Wniosek o udzielnie informacji publicznej może przybrać dowolną formą, pod warunkiem, że z jego treści wynika co jest jego przedmiotem. Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 16 marca 2009 roku, sygn. akt I OSK 1277/08, za wniosek pisemny o udzielenie informacji publicznej uznawać należy również przesłanie zapytania pocztą elektroniczną i to nawet gdy do jej autoryzacji nie zostanie użyty podpis elektroniczny. W związku z powyższym, w ocenie wnioskodawcy, wezwanie do uzupełnienia braków z dnia 29 lutego 2024 r. było nieuzasadnione, a wobec faktu, iż jedyną podstawą przedłużenia terminu rozpatrzenia wniosku było przedmiotowe wezwanie, wniosek pozostaje w zwłoce. Dodatkowo poinformował, iż nie ma wiedzy nt. wniosku z dnia [...].01.2024 r., a jego tożsamość z jego wnioskiem nie jest mu znana. Organ w odpowiedzi z dnia 6 marca 2024 r. wyjaśnił, że wezwanie było wysłane z powodu zastosowania przepisów o odmowie informacji publicznej gdzie ma zastosowanie Kodeks postępowania administracyjnego. Wnioskodawca tego samego dnia odpowiedział, iż forma podania o udzielenie informacji publicznej została dochowana zgodnie z obowiązującymi przepisami, wobec czego niedopuszczalne jest inicjowanie postępowania w rozumieniu k.p.a. celem wezwania do uzupełnienia braków, gdyż te nie wystąpiły, a co za tym idzie sprawa powinna zostać załatwiona poprzez udzielenie informacji o której mowa w przedmiotowym podaniu (a więc poprzez dokonanie czynności materialnotechnicznej do której nie będą miały zastosowania przepisy k.p.a.) lub jeżeli zostały spełnione przesłanki, poprzez wydanie decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej (do której stosuje się k.p.a.). Organ w odpowiedzi z dnia 7 marca 2024 r. poinformował, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, "wszystkie przypadki, w których ma dojść do podjęcia przez organ aktu administracyjnego, w tym zwłaszcza kwalifikowanego, jakim jest decyzja administracyjna, bezwzględnie wymagać będą własnoręcznego podpisu Wnioskodawcy (bezpiecznego podpisu elektronicznego) na wniosku o udostępnienie informacji publicznej, a jego brak winien być usuwany w postępowaniu naprawczym, regulowanym w art. 64 § 2 k.p.a. Zgodnie z art. 16 ust. 2 u.d.i.p. do decyzji odmownej oraz o umorzeniu postępowania stosuje się przepisy k.p.a., co oznacza, że Kodeks ten ma zastosowanie do całego procesu wydawania decyzji, a więc także do kwestii usuwania braków formalnych wniosku." (Wyrok WSA w Gliwicach IV SA/Gl 1007/16 z dnia 27.01.2017 r.) Wezwanie zostało wysłane z powodu kwalifikacji do wydania odmowy udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu decyzji odmownej będą wydane powody. Wnioskodawca w odpowiedzi z tego samego dnia wskazał, że zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a. "jeżeli podanie nie spełnia innych wymagań ustalonych w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż siedem dni, z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania.". Przytoczony przepis mówi o padaniu które nie spełnia innych wymagań ustalonych w przepisach prawa. Zaznaczył, że jego wniosek nie jest obarczony brakami formalnymi w postaci braku podpisu. Przypomniał, iż w związku z niezasadnym wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych sprawa pozostaje w zwłoce, co uzasadnia wniesienie skargi administracyjnej. W związku z powyższym wezwał do jak najszybszego podjęcia działań w celu załatwienia niniejszej sprawy. J. S., reprezentowany przez pełnomocnika, w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł o stwierdzenie, że przewlekłe prowadzenie postępowania nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa oraz o zobowiązanie Urzędu Gminny J. do rozpatrzenia wniosku z dnia 16 lutego 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni, od otrzymania odpisu wyroku wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności, na podstawie art. 106 § 3, wniósł o przeprowadzenie dowodu z wniosku o udzielenie informacji publicznej z dnia 16 lutego 2024 r., w celu udowodnienia faktu wniesienia wniosku o udzielenie informacji publicznej, wykazania jego zakresu oraz oznaczeniu sprawy, przeprowadzenie dowodu z korespondencji e-mail z pracownikiem Urzędu Gminny J., w celu wykazania dopuszczenia się przez Urząd Gminy J. przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie wniosku o udostępnienie informacji publicznej, zasądzenie od organu na rzecz skarżącego niezbędnych kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Skarżący w uzasadnieniu przytoczył przebieg postępowania. Ponadto wskazał, że w związku z przedłużeniem terminu rozpatrzenia przedmiotowego wniosku, termin na jego rozpatrzenie, zgodnie z art. 13 ust 1 u.d.i.p., minął 1 marca 2024 r. W związku z uchybieniem terminowi określonemu w przepisach organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania, bowiem jak wskazał NSA w wyroku z dnia 7 kwietnia 2022 r., III OSK 4457/21 przez pojęcie "przewlekłego prowadzenia postępowania" należy rozumieć sytuację prowadzenia postępowania w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny, ale podejmuje czynności dowodowe lub inne czynności ponad potrzebę wynikającą z istoty sprawy. Skarżący wskazał, że na dzień wniesienia skargi zwłoka organu trwa 26 dni, co kwalifikuje działanie organu jako rażące naruszenia prawa. Organ, pismem z dnia 8 kwietnia 2024 r. (wiadomość email w sprawie wniosku o udostępnienie informacji publicznej), poinformował, że Gmina J. otrzymała pomoc w ramach środków z Rządowego Funduszu Inwestycji Lokalnych (RFIL). Organ wyjaśnił, że Rządowy Fundusz Inwestycji Lokalnych to program, w ramach którego rządowe środki trafiają do gmin, powiatów i miast w całej Polsce na różnego rodzaju inwestycje. Wsparcie jest bezzwrotne i pochodzi z Funduszu Przeciwdziałania COVID-19, link do strony: https://www.gov.pl/web/premier/wyszukiwarka-rzadowego-funduszu-inwestvcji-lokalnych. Gmina J. otrzymała pomoc w wysokości 5.991.033,00 zł (wpłynęła 04.09.2020 r.), które wykorzystała na inwestycje drogowe, w tym także na prace budowlane w ulicy D. w C. Każda Gmina w Polsce, która złożyła wniosek o uzyskanie środków otrzymała pomoc, nie były podpisywane żadne umowy o dofinansowanie. Organ, reprezentowany przez pełnomocnika, w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że wniosek o udzielenie informacji publicznej z dnia 16.02.2024 r. złożony drogą mailową był tożsamy z wnioskiem z dnia [...].01.2024 r. co spowodowało rozpatrzenie wniosku taką samą procedurą. W dniu [...].02.2024 r. zostało wysłane do wnioskodawcy wezwanie w celu identyfikacji wnioskodawcy wraz z informacją o tożsamości wniosku, jednocześnie został przedłużony termin rozpatrzenia wniosku. W odpowiedzi na wezwanie J. S. zaprzeczył tożsamości wniosków. Dopiero we wniesionej skardze wnioskodawca zawarł dane umożliwiające jego identyfikację oraz przedstawił pełnomocnictwo z Kancelarii Prawnej mającej inny spór z organem administracji. Organ w dniu 8 kwietnia 2024 r. (organ omyłkowo wskazał datę 8 września 2024 r.) odpowiedział na wniosek z dnia 16.02.2024 r., stosując tą samą procedurę co przy wniosku z [...].01.2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W świetle art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935), zwanej dalej u.d.i.p., do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Powyższy przepis, odsyłając do stosowania przepisów P.p.s.a., określa właściwość rzeczową sądów administracyjnych do rozpatrywania skarg nie tylko na decyzje odmawiające udostępnienia informacji publicznej (art. 3 § 2 pkt 1 P.p.s.a. w zw. z art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), ale i bezczynność podmiotu obowiązanego do jej udostępnienia, jak również przewlekłe prowadzenie postępowania (art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a.). W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego prezentowany jest pogląd, zgodnie z którym skarga na bezczynność, a także przewlekłe prowadzenie postępowania, w przedmiocie dostępu informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia (v. wyrok NSA z dnia 24 maja 2006 r. sygn. akt l OSK 601/05 LEX nr 236545, postanowienie NSA z dnia 3 października 2007 r. sygn. akt I OSK 1382/07, orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu rozpatrującego niniejszą sprawę pogląd ten pozostaje aktualny w obecnym stanie prawnym. Pojęcie przewlekłego prowadzenia postępowania obejmuje takie działanie organu, które nacechowane jest opieszałością i nieskutecznością. Ma ono miejsce w sytuacji, gdy formalnie organowi nie można postawić zarzutu niepodejmowania czynności w sprawie, jednakże nieefektywne wykonywanie tych czynności prowadzi w konsekwencji do braku możliwości realizacji przez stronę jej praw. Instytucja skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej, tak jak skarga na bezczynność organu, ma na celu doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Kontrola Sądu zmierza zatem do ustalenia, czy istotnie organ postępowanie z wniosku o udostępnienie informacji publicznej prowadzi przewlekle i bezpodstawnie nie kończy go czynnością materialno-techniczną bądź decyzją. Ustawa o dostępie do informacji publicznej służy realizacji konstytucyjnego prawa dostępu do wiedzy na temat funkcjonowania organów władzy publicznej. Używając w art. 2 ust. 1 u.d.i.p. pojęcia "każdemu", ustawodawca precyzuje zastrzeżone w Konstytucji RP obywatelskie uprawnienie, wskazując, że każdy może z niego skorzystać na określonych w tej ustawie zasadach. Ustawa ta reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu oraz kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. Oczywiście ustawa znajduje zastosowanie jedynie w sytuacjach, gdy spełniony jest jej zakres podmiotowy i przedmiotowy. Zakres podmiotowy wyznacza wykonywanie zadań publicznych przez adresata wniosku (art. 4 ust. 1 u.d.i.p.), zaś zakres przedmiotowy obejmuje pojęcie "informacji publicznej" (art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p). Zgodnie z art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Zgodnie z brzmieniem art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej, 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych, 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Stosownie do art. 4 ust. 3 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, będące w posiadaniu takich informacji. W sprawie jest bezsporne, że Wójt Gminy jest obowiązany do udostępniania informacji publicznej. Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił natomiast w art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. W myśl tych przepisów, informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. Uwzględniając wszystkie aspekty wynikające z treści tych przepisów, należy przyjąć, że informacją publiczną jest każda informacja dotycząca sfery faktów i danych publicznych, a więc każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów realizujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Udostępnieniu podlega informacja publiczna w szczególności o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o majątku, którym dysponują (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f u.d.i.p.), zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. a u.d.i.p.), danych publicznych (art. 6 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p.), majątku publicznym (art. 6 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p.). Podkreślenia wymaga, że przepis art. 6 u.d.i.p. nie ma charakteru zamkniętego, a wyliczenie stanów faktycznych w nim zawartych jest jedynie przykładowe. Nie oznacza to, że niewymienienie konkretnego stanu, który w sposób jednoznaczny dotyczy informacji o sprawie publicznej, pozwala na uznanie, że nie mamy do czynienia z informacją publiczną. W sprawie niniejszej żądanie zawarte we wniosku skarżącego z dnia 16 lutego 2024 r. dotyczy bez wątpienia sprawy publicznej, co nie było w sprawie sporne. Odnosi się bowiem do działalności organów władzy publicznej i wydatkowania przez te organy publicznych środków finansowych. W sytuacji, gdy wniosek dotyczy informacji będącej informacją publiczną, tak jak w niniejszej sprawie, organ ma obowiązek: 1) udostępnić tę informację w formie czynności materialno-technicznej, co winno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku oraz w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem; 2) wydać, na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p., decyzję o odmowie jej udostępnienia w razie uznania, że zachodzą podstawy do takiej odmowy, 3) udzielić informacji, o których mowa w art. 13 ust. 2 i art. 14 ust. 2 u.d.i.p., wyjaśniając przyczyny braku możliwości udostępnienia informacji w terminie bądź zgodnie z wnioskiem, przy jednoczesnym wskazaniu, w jakim terminie, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie lub 4) poinformować pisemnie wnioskodawcę, że nie posiada żądanej informacji. W przypadku niepodjęcia przez adresata wniosku takich prawnych form działania, jak wskazane wyżej, strona może zwalczać stan bezczynności bądź przewlekłego prowadzenia postępowania w drodze skargi na bezczynność, przewlekłe prowadzenie postępowania w trybie art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. Strona ma prawo kwestionowania bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania zawsze, gdy uznaje, że żądane przez nią informacje są informacjami publicznymi i powinny być jej udzielone w trybie wnioskowym na podstawie przepisów u.d.i.p. W ocenie Sądu skarga na przewlekle prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy J. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 16 lutego 2024 r. o udostępnienie informacji nie jest uzasadniona. Na wstępie wskazania wymaga, że organ pismem z dnia [...] lutego 2024 r. wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia podania o złożenie własnoręcznego podpisu lub podpisu elektronicznego w terminie 14 dni od dnia dostarczenia wezwania, oraz wskazał, że wniosek zostanie zrealizowany do dnia 15 kwietnia 2024 r., a zatem w terminie 2 miesięcy, jak stanowi art. 13 ust. 2 u.d.i.p. Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Stosownie zaś do art. 13 ust. 2 u.d.i.p. jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Z powyższego pisma wynika, że organ zmierzał do wydania decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej, dlatego też ww. wezwanie do nadesłania podpisanego wniosku było prawnie uzasadnione. Skan wniosku przesłany w formie załącznika do wiadomości email z dnia [...] lutego 2024 r. nie stanowi pisma podpisanego ani osobiście ani podpisem elektronicznym. Sąd podziela stanowisko zaprezentowane przez organ w piśmie z dnia 7 marca 2024 r., w którym poinformowano skarżącego, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, "wszystkie przypadki, w których ma dojść do podjęcia przez organ aktu administracyjnego, w tym zwłaszcza kwalifikowanego, jakim jest decyzja administracyjna, bezwzględnie wymagać będą własnoręcznego podpisu Wnioskodawcy (bezpiecznego podpisu elektronicznego) na wniosku o udostępnienie informacji publicznej, a jego brak winien być usuwany w postępowaniu naprawczym, regulowanym w art. 64 § 2 k.p.a. Zgodnie z art. 16 ust. 2 u.d.i.p. do decyzji odmownej oraz o umorzeniu postępowania stosuje się przepisy k.p.a., co oznacza, że Kodeks ten ma zastosowanie do całego procesu wydawania decyzji, a więc także do kwestii usuwania braków formalnych wniosku." Wezwanie zostało wysłane z powodu kwalifikacji do wydania odmowy udostępnienia informacji publicznej. Wójt wskazał, że w uzasadnieniu decyzji odmownej będą podane powody. Okoliczność, że Wójt nie wydał decyzji administracyjnej, a przed upływem wyznaczonego terminu, tj. w dniu 8 kwietnia 2024 r. udzielił wnioskowanej informacji oznacza, że nie prowadził przewlekle postępowania w sprawie wniosku z dnia 16 lutego 2024 r. Organ w odpowiedzi na pytania zawarte we wniosku "1) Czy inwestycja była dofinansowywana ze środków nie pochodzących z Gminy J.? 2) Jeżeli odpowiedź na pytanie 1. jest twierdząca, to wnoszę również o udzielenie następujących informacji: a) z czyich środków dofinansowano inwestycję? b) jaką kwotę dofinansowania uzyskała Gmina J. i kiedy kwota ta została wypłacona? c) czy udzielenie dofinansowania było uzależnione od warunków, a jeżeli tak, to od jakich? d) w oparciu o jakie umowy lub decyzje uzyskano dofinansowanie? 3) W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie 1. wnoszę o wydanie mi kopii stosownych umów o dofinansowanie" wskazał, że Gmina J. otrzymała pomoc w ramach środków z Rządowego Funduszu Inwestycji Lokalnych (RFIL). Rządowy Fundusz Inwestycji Lokalnych to program, w ramach którego rządowe środki trafiają do gmin, powiatów i miast w całej Polsce na różnego rodzaju inwestycje. Wsparcie jest bezzwrotne i pochodzi z Funduszu Przeciwdziałania COVID-19, link do strony: https://www.gov.pl/web/premier/wyszukiwarka-rzadowego-funduszu-inwestycji-lokalnych. Gmina J. otrzymała pomoc w wysokości 5.991.033,00 zł (wpłynęła 04.09.2020 r.), które wykorzystała na inwestycje drogowe, w tym także na prace budowlane w ulicy D. w C.. Każda Gmina w Polsce, która złożyła wniosek o uzyskanie środków otrzymała pomoc, nie były podpisywane żadne umowy o dofinansowanie. Odnosząc się do wniosku zawartego w skardze o przeprowadzenie dowodu z załączonego do skargi wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 16 lutego 2024 r. oraz korespondencji e-mail skarżącego z pracownikiem organu dotyczącej ww. wniosku, wskazania wymaga, że materiały te zawarte były w aktach administracyjnych, które Sąd bierze z urzędu pod uwagę przy rozstrzyganiu sprawy. Nie sposób zgodzić się z zarzutem podniesionym w skardze, że termin rozpoznania wniosku upływał 1 marca 2024 r. Organ w zakreślonych, przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej, ramach czasowych udzielił skarżącemu informacji, odpowiednio pismem z dnia 29 lutego 2024 r., stosownie do 14-dniowego terminu wynikającego z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. w odpowiedzi na wniosek z dnia 16 lutego 2024 r. wezwał do jego podpisania oraz poinformował o wydłużeniu terminu do rozpoznania wniosku do dnia 15 kwietnia 2024 r. Następnie 8 kwietnia 2024 r., przed upływem zakreślonego terminu, udzielił odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej, odpowiadając na wszystkie postawione we wniosku pytania. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w zw. z art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935), orzekł, jak w wyroku. ----------------------- 3