II SAB/Wa 254/12
PostanowienieWSA w Warszawie2012-12-05
Skład orzekający: Ewa Marcinkowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy w sytuacji, gdy poprzedni wniosek został prawomocnie oddalony, przerywa bieg terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, pod rygorem jej odrzucenia?Ratio decidendi
Ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, po prawomocnym oddaleniu poprzedniego wniosku, nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Skarga, od której nie został uiszczony wpis mimo wezwania, podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 PPSA.Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na bezczynność organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Sąd wezwał go do uiszczenia wpisu sądowego pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, który został prawomocnie oddalony przez NSA. Po kolejnym wezwaniu do uiszczenia wpisu, skarżący ponownie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Sąd uznał, że ponowne złożenie wniosku nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu.Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania prawa pomocy.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi W. S. na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 22 maja 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia - odmówić przyznania prawa pomocy -
W. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie wniosku z dnia 22 maja 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej.
Zarządzeniem z dna 9 lipca 2012 r., sygn. akt II SAB/Wa 354/12 Przewodnicząca Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwała skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od powyższej skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 13 lipca 2012 r.
Skarżący wnioskiem z dnia 16 lipca 2012 r. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata.
Postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2012 r., sygn. akt II SAB/Wa 254/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 18 września 2012 r., sygn. akt I OZ 678/12 oddalił zażalenie na powyższe postanowienie.
Pismem z dnia 17 października 2012 r. Sąd wezwał skarżącego do wykonania wskazanego wyżej zarządzenia z dnia 9 lipca 2012 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w terminie siedmiu dni. Sąd poinformował skarżącego, że nieuiszczenie wpisu w tym terminie skutkować będzie odrzuceniem skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 22 października 2012 r.
W dniu 29 października 2012 r. skarżący zwrócił się do Sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
Zgodnie z brzmieniem art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi.
O oczywistej bezzasadności skargi można mówić wówczas, gdy bez konieczności dokonywania głębszej analizy stanu faktycznego i prawnego sprawy, jest zupełnie oczywiste, iż skarga nie może zostać uwzględniona. Powołany wyżej przepis znajduje zastosowanie przede wszystkim w sytuacjach, w których skarga kwalifikuje się do odrzucenia na postawie art. 58 § 1 tej ustawy, to znaczy jeżeli skarga jest niedopuszczalna.
W ocenie Sądu sytuacja taka występuje w niniejszej sprawie, albowiem skarżący nie wykonał wezwania Sądu do uiszczenie wpisu od skargi.
Zgodnie z art. art. 220 § 1 cytowanej ustawy sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 powołanej ustawy).
Na podstawie zarządzenia z dnia 9 lipca 2012 r., sygn. akt II SAB/Wa 354/12 skarżący został zobowiązany do uiszczenie wpisu w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Złożenie przez skarżącego w terminie do uiszczenia wpisu wniosku z dnia 16 lipca 2012 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie m. in. zwolnienia od kosztów sądowych spowodowało, iż rygor odrzucenia skargi nadany w zarządzeniu z dnia 9 lipca 2012 r. uległ niejako zawieszeniu. W obecnej sytuacji rozstrzygnięcie Sądu w zakresie wniosku skarżącego z dnia 16 lipca 2012 r. o przyznanie prawa pomocy jest prawomocne, albowiem Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie z dnia 2 sierpnia 2012 r. Wezwanie Sądu z dnia 17 października 2012 r. dotyczyło wyłącznie wykonania zarządzenia z dnia 9 lipca 2012 r. W celu uniknięcia negatywnych dla siebie skutków, tj. odrzucenia skargi, skarżący mógł wyłącznie uiścić wpis. Złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie powoduje ponownego wstrzymania (do czasu rozpoznania tego wniosku) rygoru odrzucenia skargi nadanego w zarządzeniu z dnia 9 lipca 2012 r.
Sąd po zakończeniu postępowania z wniosku o przyznanie prawa pomocy i odmowie zwolnienia strony z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania, ma bowiem obowiązek stosownie do art. 220 § 1 powołanej ustawy ponownie wezwać stronę do uiszczenia wpisu od skargi, wyznaczając ustawowy termin do dokonania tej czynności oraz wskazując rygor jej niewykonania. Jeżeli natomiast strona po doręczeniu jej takiego wezwania, a przed upływem siedmiodniowego terminu do zapłacenia należnych kosztów postępowania, wystąpi do sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, należy stanąć na stanowisku, że bieg terminu do opłacenia skargi nie zostaje przerwany. Prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu. Od obowiązku tego nie zwalnia strony ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Odmienne postępowanie sądu może prowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony o przyznanie prawa pomocy, i skutkować nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania, a nawet trudnością w jego zakończeniu orzeczeniem rozstrzygającym sprawę co do meritum. Należy też mieć na uwadze zasadę wyrażoną w art. 220 § 1 powołanej ustawy stosownie do której, sąd nie podejmuje żadnej czynności w stosunku do pisma skierowanego do sądu, od którego strona nie uiściła należnej opłaty. Jeżeli zatem sąd po rozpoznaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy postanowi prawomocnym orzeczeniem odmówić stronie zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów, oraz ponownie wezwie do uiszczenia należnej opłaty, wystąpienie z kolejnym wnioskiem w tym przedmiocie, nie powinno zwolnić strony od skutków niezastosowania się do tego wezwania sądu (por postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 115/10, orzeczenie dostępne w internetowej bazie orzeczeń NSA http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Skarżący nie wykonał wezwania Sądu do uiszczenia wpisu w konsekwencji czego jego skarga będzie podlegała odrzuceniu.
Z tych względów, na podstawie art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło