II SAB/Wa 256/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Kruszewska - Grońska po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego B. S. o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu w sprawie ze skargi W. S. na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] czerwca 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej [...] p o s t a n a w i a: odmówić radcy prawnemu B. S. przyznania wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu. Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 września 2011 r. (sygn. akt II SAB/Wa 256/11) skarżący W. S. został zwolniony od kosztów sądowych i ustanowiono dla niego radcę prawnego. Pismem z dnia [...] września 2011 r. (przesłanym Sądowi do wiadomości) Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. poinformowała o wyznaczeniu radcy prawnego B. S. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego. Wyrokiem z dnia 8 grudnia 2011 r. (sygn. akt II SAB/Wa 256/11) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie: w punkcie 1) zobowiązał Wójta Gminy K. do rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia [...] czerwca 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie pkt 1 oraz pkt 2 w części dotyczącej faktur dokumentujących poniesienie kosztów opublikowania artykułów prasowych przez gminę w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami postępowania, w punkcie 2) oddalił skargę w pozostałej części, w punkcie 3) stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, a w punkcie 4) przyznał ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego B. S. kwotę 240 zł oraz kwotę 55,20 zł stanowiącą 23% podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Powyższe orzeczenie zostało w całości zaskarżone skargą kasacyjną wniesioną przez organ, którą to Sąd drugiej instancji uwzględnił uchylając zaskarżony wyrok i oddalając skargę oraz zasądzając od skarżącego na rzecz organu kwotę 280 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego (vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego /dalej NSA/ z dnia 30 sierpnia 2012 r., sygn. akt I OSK 799/12). Pełnomocnik skarżącego z urzędu - radca prawny B. S. złożyła w dniu [...] marca 2012 r. odpowiedź na skargę kasacyjną oraz stawiła się na rozprawę przed NSA w dniu 30 sierpnia 2012 r. Natomiast pismem z dnia [...] września 2012 r. pełnomocnik skarżącego z urzędu wniosła o zasądzenie na jej rzecz - według norm przepisanych - wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu na rzecz skarżącego W. S.: w postępowaniu przed tut. Sądem (w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 256/11) oraz w postępowaniu przed NSA (w sprawie o sygn. akt I OSK 799/12). Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 (dalej p.p.s.a.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady przyznawania wynagrodzenia radcy prawnemu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm. (dalej rozporządzenie). Stosownie do § 16 tego rozporządzenia, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Natomiast w świetle art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., postanowienia o przyznaniu pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu w ramach prawa pomocy wynagrodzenia oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków może wydawać na posiedzeniu niejawnym referendarz sądowy. W piśmiennictwie zwrócono uwagę, że zawarte w ww. przepisie określenie "o przyznaniu wynagrodzenia" należy rozumieć jako uprawnienie do podjęcia zarówno pozytywnego, jak i negatywnego rozstrzygnięcia, tzn. postanowienia co do przyznania lub odmowy przyznania wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu (por. J. P. Tarno, Postępowanie przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2006, s. 532). Podkreślić jednak należy, iż wniosek pełnomocnika z urzędu z dnia [...] września 2012 r. o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu, nie zawiera oświadczenia, że koszty tej pomocy nie zostały (w całości bądź w części) opłacone przez skarżącego. Przedmiotowe oświadczenie nie może być zastąpione jego ograniczeniem do sformułowania, iż pełnomocnik "wnosi o zasądzenie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu". Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 21 czerwca 2006 r. (sygn. akt II FSK 862/05, Lex nr 242945), brak powyższego oświadczenia wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia. Nie stosuje się do niego trybu uzupełnienia jego braków, opisanego w art. 49 p.p.s.a. Oświadczenie pełnomocnika o zapłaceniu lub nie opłat za wykonanie czynności w ramach pomocy prawnej przyznanej z urzędu jest elementem konstrukcyjnym wniosku o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego i zawarcie tego oświadczenia w treści wniosku warunkuje pozytywne jego rozpatrzenie. Wniosek niezawierający przedmiotowego oświadczenia jest wadliwy i nie może zostać uwzględniony - jako niekompletny nie wywiera zamierzonych skutków prawnych (por. postanowienie NSA z dnia 8 grudnia 2009 r., sygn. akt II GZ 273/09, LEX nr 582846). Wobec tego, że wniosek pełnomocnika skarżącego o przyznanie wynagrodzenia za czynności wykonane w ramach udzielonej z urzędu pomocy prawnej, nie zawiera oświadczenia, o którym mowa w § 16 ww. rozporządzenia, żądanie pełnomocnika z urzędu w tym przedmiocie nie mogło zostać uwzględnione. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 250 p.p.s.a. w zw. z § 16 wyż. cyt. rozporządzenia, a także art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.