II SAB/Wa 276/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz, Sędziowie WSA Danuta Kania (spr.), Stanisław Marek Pietras, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 17 października 2017 r. sprawy ze skargi C. Sp. z o. o. z siedzibą w W. na bezczynność Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki w przedmiocie dostępu do informacji publicznej 1. zobowiązuje Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki do rozpoznania wniosku z dnia 5 stycznia 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki na rzecz C. Sp. z o. o. z siedzibą w W. kwotę 597 (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia [...] stycznia 2017 r. C. Spółka z o.o. z siedzibą w W. (dalej jako: "Wnioskodawca", "Spółka") wystąpiła do Urzędu Regulacji Energetyki w trybie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1764 ze zm.), dalej: "u.d.i.p.", o udostępnienie: 1) listy podmiotów uczestniczących w aukcji na sprzedaż energii przeprowadzonej w dniu [...] grudnia 2016 r. przez Urząd Regulacji Energetyki, 2) listy zgłoszonych przez te podmioty projektów, które uzyskały status "wygrany" wraz z cenami aukcyjnymi i zgłoszonymi wolumenami produkcji energii elektrycznej w każdym roku, w którym podmioty te otrzymają. Spółka zwróciła się o przesłanie ww. informacji pocztą elektroniczną na podany adres e-mail. Pismem z dnia [...] stycznia 2017 r. Urząd Regulacji Energetyki poinformował Wnioskodawcę, że żądane informacje nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu nadanemu temu pojęciu przez przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wskazał, iż ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2015 r. poz. 478, ze zm.), dalej: "u.o.z.e.", nie zawiera przepisów zobowiązujących Prezesa URE do publikowania informacji na temat listy podmiotów uczestniczących w aukcji na sprzedaż energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, czy listy zgłoszonych przez te podmioty projektów, które uzyskały status "wygrany" wraz z cenami aukcyjnymi i zgłoszonymi wolumenami produkcji energii elektrycznej. Zgodnie z art. 79 ust. 6 u.o.z.e., oferta każdego uczestnika aukcji jest niedostępna dla pozostałych uczestników aukcji. Przepisy ustawy o odnawialnych źródłach energii precyzyjnie wskazują przedmiot, a także adresatów informacji przekazywanych w związku z systemem aukcyjnym. Organ powołał również art. 81 ust. 2, ust. 5 - 8 u.o.z.e. wskazując, iż ustawa o odnawialnych źródłach energii nie przewiduje odrębnych, od wymienionych w tych przepisach, obowiązków informacyjnych Prezesa URE. Zaznaczył przy tym, iż brzmienie powołanych regulacji prawnych, jak również ustawowe zasady określające funkcjonowanie systemu aukcyjnego wskazują, że publikacja innych danych, niż przedstawionych powyżej, może mieć negatywny wpływ zarówno na przebieg i rozstrzygnięcie aukcji, jak również na prawa i interesy uczestników tego systemu. Dodatkowo organ podkreślił, że fakt rozstrzygnięcia aukcji na sprzedaż energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii nie przesądza ostatecznie o wartości pomocy publicznej, która zostanie wypłacona podmiotom, które aukcję wygrały. Wartość (wysokość) tej pomocy podlega bowiem ustaleniu dopiero na etapie wypłaty tym podmiotom środków pieniężnych pochodzących z opłaty OZE, za co odpowiedzialny jest Zarządca Rozliczeń S.A. pełniący funkcję operatora rozliczeń energii odnawialnej. Z uwagi na powyższe, zdaniem organu, brak jest podstaw dla informowania podmiotów trzecich o podmiotach uczestniczących w aukcji oraz o "wygranych" projektach zgłoszonych przez te podmioty w zakresie innym, niż wynika to z przepisów ustawy o odnawialnych źródłach energii, a które to informacje zostały już udostępnione na stronie internetowej URE pod adresem: [...]. Pismem z dnia [...] maja 2017 r. C. Spółka z o.o. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa URE poprzez odmowę udostępnienia informacji w zakresie wskazanym we wniosku z dnia [...] stycznia 2017 r. i brak jej zakwalifikowania jako informacji publicznej. Spółka zarzuciła organowi: 1) naruszenie art. 2 u.d.i.p. poprzez błędną wykładnię tego przepisu, sprowadzającą się do tego, że ww. informacje nie stanowią informacji publicznej, wobec czego nie można zastosować regulacji u.d.i.p., 2) art. 35 i art. 36 Kodeksu postępowania administracyjnego, tj. rażące przekroczenie terminów załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym, w zw. z art. 13 u.d.i.p. W związku z powyższymi zarzutami Spółka wniosła o zobowiązanie Prezesa URE do wydania decyzji administracyjnej w ww. sprawie w terminie 14 dni od daty doręczenia akt Prezesowi URE oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W motywach skargi Spółka wskazała, że Prezes URE jest podmiotem, który organizuje aukcję na sprzedaż energii. Zatem, żądana przez skarżącego informacja znajduje się w jego posiadaniu. Prezes URE jest więc podmiotem zobowiązanym do jej udostępnienia w rozumieniu art. 4 ust. 1 i ust. 2 w zw. z art. 4 ust. 3 u.d.i.p. Ponadto, żądane informacje w postaci wnioskowanych: listy podmiotów i listy projektów mają charakter informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Taki charakter żądanych informacji uzasadniony jest tym, że informacje te zostały wytworzone/przygotowane przez organ publiczny - Prezesa URE, w zakresie wykonywania przez niego zadań władzy publicznej, tj. przeprowadzania aukcji w rozumieniu ustawy o odnawialnych źródłach energii, a zatem w procesie realizacji przez Prezesa URE przewidzianych tą ustawą zadań. To bowiem, które podmioty uczestniczyły w aukcji i które podmioty ją wygrały, jakie wolumeny otrzymają, a zatem wysokość pomocy, która będzie im się należeć, stanowi sprawę publiczną informującą o sposobie działalności organów publicznych i podejmowanych przez nich działaniach, powiązana jest bowiem z funkcjonowaniem Państwa. W ocenie Spółki, nawet jeżeli Prezes URE uznałby, że wnioskowane informacje, zawierają tajemnicę przedsiębiorcy a zatem, że lista podmiotów i lista projektów to konkretne/indywidualne sprawy podmiotu niebędącego władzą publiczną, to przez to nie traci ona charakteru informacji publicznej, a jedynie jej udostępnienie może być ograniczone przez dokonanie anonimizacji, która mogłaby w niniejszej sprawie stanowić rodzaj kompromisu pomiędzy prawem do informacji publicznej, a prawem do ochrony danych osobowych. Zdaniem Spółki Prezes URE błędnie zakwalifikował przedmiotu wniosku jako niestanowiący informacji publicznej, co spowodowało wydanie zawiadomienia z dnia [...] stycznia 2017 r. kwestionującego zastosowanie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Również argument organu dotyczący braku umocowania ustawowego co do udzielenia informacji o liście podmiotów i liście projektów nie może się ostać. Podjęcie przez Prezesa URE czynności materialno-technicznej zawiadomienia skarżącej Spółki, wobec błędnej kwalifikacji żądanej informacji, oznacza stan bezczynności organu w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 2017 r., co należy zakwalifikować jako wadliwe i niedopuszczalne. W odpowiedzi na skargę Prezes URE wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko jak w piśmie z dnia [...] stycznia 2017 r. Dodatkowo organ powołał art. 1 ust. 2 u.d.i.p., zgodnie z którym przepisy tej ustawy nie naruszają innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Ponownie wskazał, że ustawa o odnawialnych źródłach energii nie zawiera przepisów zobowiązujących Prezesa URE do publikowania informacji na temat listy podmiotów uczestniczących w aukcji na sprzedaż energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii oraz listy zgłoszonych przez te podmioty projektów, które uzyskały status "wygrany" wraz z cenami aukcyjnymi i zgłoszonymi wolumenami produkcji energii elektrycznej. Zakres tych informacji, których udostępnienia żąda skarżąca Spółka nie wpisuje się w katalog określony w art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. Informacje, które zobowiązany jest udostępniać i publikować Prezes URE w zakresie aukcji OZE określają przepisy u.o.z.e., zatem ustawodawca zobowiązuje organ do udostępniania tylko tych informacji, które określają przepisy tej ustawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej: p.p.s.a.", odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. W myśl art. 119 pkt 4 i art. 120 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W sprawie niniejszej, z uwagi na przedmiot zaskarżenia, należy mieć na względzie przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1764 ze zm.), która kształtuje prawo do informacji publicznej, a także określa zasady i tryb jej udostępniania. Kognicja sądów administracyjnych do rozpoznania skarg na bezczynność w takich sprawach wynika z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., zaś potwierdza ją dodatkowo brzmienie art. 21 u.d.i.p. Stosownie do art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4: (1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności, (2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, (3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Sąd w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego (§ 1b). W myśl art. 149 § 2 p.p.s.a., sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. Przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie definiują pojęcia bezczynności. W piśmiennictwie przyjmuje się jednak, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 109). Na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej bezczynność podmiotu obowiązanego do rozpoznania wniosku informacyjnego ma miejsce wówczas, gdy organ - będąc w posiadaniu żądanej informacji - nie podejmuje stosownej czynności materialno-technicznej w postaci udzielenia informacji publicznej (art. 10 ust 1 u.d.i.p.), nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), ewentualnie nie informuje wnioskodawcy, że w danej sprawie przysługuje inny tryb dostępu do wnioskowanej informacji publicznej (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.), bądź, że wnioskowana informacja nie posiada waloru informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Zaznaczyć należy, że w przypadku złożenia skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem Sądu jest w pierwszej kolejności zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym ustawy o dostępie do informacji publicznej. Dopiero bowiem stwierdzenie, że podmiot, do którego zwrócił się skarżący, był obowiązany do udostępnienia informacji publicznej oraz, że żądana przez skarżącego informacja ma charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność. W pierwszej kolejności wskazać należy, że ustawa o dostępie do informacji publicznej służy realizacji konstytucyjnego prawa dostępu do wiedzy na temat działalności organów władzy publicznej, osób pełniących funkcje publiczne, organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej). Używając w art. 2 ust. 1 u.d.i.p. pojęcia "każdemu", ustawodawca doprecyzował zastrzeżone w Konstytucji obywatelskie uprawnienie, wskazując, że każdy może z niego skorzystać na określonych w tej ustawie zasadach. Ustawa reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu oraz kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. Ustawa określa również podmioty obowiązane do udostępnienia informacji publicznej wskazując, iż należą do nich władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki niewątpliwie jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej będącej w jego posiadaniu, o czym stanowi art. 4 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 u.d.i.p. Jest bowiem centralnym organem administracji rządowej realizującym zadania z zakresu regulacji gospodarki paliwami i energią oraz promowania konkurencji, o czym stanowi art. 21 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz. U. z 2017 r., poz. 220 ze zm.). Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu. Ustawodawca nie definiuje pojęcia "sprawy publicznej", niewątpliwie jednak są to sprawy związane z istnieniem i funkcjonowaniem określonej wspólnoty publicznoprawnej. Określenie sprawy jako "publicznej" wskazuje, że jest to sprawa ogółu i koresponduje w znacznym stopniu z pojęciem dobra wspólnego (dobra ogółu). Takie rozumienie pojęcia "sprawa publiczna" związane właśnie z władzą publiczną i wspólnotą publicznoprawną oraz jej funkcjonowaniem trafnie akcentuje się w piśmiennictwie (zob.: H. Izdebski: Samorząd terytorialny. Podstawy ustroju i działalności, Warszawa 2004, s. 209). Powyższe rozumienie istoty sprawy publicznej, a w konsekwencji i informacji publicznej - odkodowywane z treści art. 61 Konstytucji RP i unormowań ustawy o dostępie do informacji publicznej - przyjmowane jest również w orzecznictwie sądów administracyjnych, gdzie podkreśla się, że informacją publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., jest każda informacja wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Status informacji publicznej uzyskuje przy tym informacja o faktach i danych, która związana jest z funkcjonowaniem wspólnoty publicznoprawnej - Państwa (por. wyroki NSA: z dnia 14 września 2010 r., sygn. akt I OSK 1035/10; z dnia 25 listopada 2016 r., sygn. akt I OSK 2782/15, publ. CBOSA). Przedmiot informacji publicznej konkretyzuje przepis art. 6 u.d.i.p., który określa jakie informacje podlegają udostępnieniu w trybie tej ustawy. Przy czym zawarte w nim wyliczenie nie tworzy zamkniętego katalogu źródeł i rodzajów informacji publicznej. O zakwalifikowaniu informacji jako podlegającej udostępnieniu w rozumieniu powołanej ustawy decyduje kryterium rzeczowe, tj. treść i charakter informacji, a nie forma jaką owa informacja przybiera. Ponadto, zgodnie z utrwalonym już poglądem judykatury, informację publiczną stanowią nie tylko dokumenty, informacje i dane wytworzone lub zredagowane przez podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, ale także informacje i dokumenty, których podmiot ten używa do realizacji prawem powierzonych mu zadań (por. wyroki NSA z dnia: 21 stycznia 2015 r., sygn. akt I OSK 840/14; 13 grudnia 2013r., sygn. akt I OSK 1939/13, 7 grudnia 2011 r., sygn. akt I OSK 1734/11; publ. j.w.). W świetle powyższych uwag nie jest trafne stanowisko Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki zawarte w piśmie z dnia [...] stycznia 2017 r., że informacje objęte wnioskiem skarżącej Spółki nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. Zarówno bowiem "lista podmiotów uczestniczących w aukcji na sprzedaż energii przeprowadzonej w dniu [...] grudnia 2016 r. przez URE" (pkt 1 wniosku), jak i "lista zgłoszonych przez te podmioty projektów, które uzyskały status "wygrany" wraz z cenami aukcyjnymi i zgłoszonymi wolumenami produkcji energii elektrycznej (...)" (pkt 2 wniosku) obejmują dane, które posiadają walor informacji publicznej. Przede wszystkim, powyższe dane dotyczą aukcji już przeprowadzonej i zakończonej, co wynika z ww. pisma Prezesa URE, stanowiącego odpowiedź na wniosek informacyjny z dnia [...] stycznia 2017 r. Ponadto, lista (wykaz) podmiotów uczestniczących w aukcji obejmuje dane, które były podstawą realizacji ustawowych zadań organu określonych w art. 73 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2015r., poz. 478 ze zm.). Przepisy te stanowią, iż Prezes URE ogłasza, organizuje i przeprowadza aukcje nie rzadziej niż raz w roku, zaś przedmiotem aukcji jest wytwarzanie energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii. Ogłoszenie o aukcji zamieszczane jest w Biuletynie informacji Publicznej nie później niż 30 dni przed dniem jej rozpoczęcia (art. 78 ust. 1 u.o.z.e.). Aukcja przeprowadzana jest w oparciu o regulamin, który ustala Prezes URE. Regulamin ten określa m.in. przebieg i sposób rozstrzygnięcia aukcji oraz warunki dotyczące przetwarzania danych dotyczących uczestników aukcji. Regulamin, po zatwierdzeniu przez ministra właściwego do spraw energii, ogłasza się w Biuletynie Informacji Publicznej URE (art. 78 ust. 8 - 11 u.o.z.e.). Zgodnie z art. 79 ust. 1 u.o.z.e., wytwórcy będący uczestnikami aukcji, od godziny otwarcia do godziny zamknięcia sesji aukcji, przekazują oferty za pomocą formularza zamieszczonego na internetowej platformie aukcyjnej. Elementy, jakie powinna zawierać oferta, określa art. 79 ust. 3 u.o.z.e. Z powyższego wynika, że w oparciu o wnioskowane dane Prezes URE przeprowadza aukcję, a zatem "używa ich" do realizacji prawem przewidzianych zadań. Nie sposób więc uznać, że nie stanowią one informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Analogicznie, lista projektów zgłoszonych przez uczestników aukcji, które uzyskały status "wygrany" wraz z cenami aukcyjnymi i zgłoszonymi wolumenami produkcji energii elektrycznej, obejmują dane, które stanowią informację publiczną. Dotyczą bowiem wyniku już przeprowadzonej przez Prezesa URE aukcji, zatem odnoszą się do realizowanych przez ten organ ustawowych zadań. Powyższej oceny nie zmienia art. 79 ust. 6 u.o.z.e., zgodnie z którym oferta każdego uczestnika aukcji jest niedostępna dla pozostałych uczestników aukcji. Brak wzajemnej dostępności ofert wśród uczestników aukcji, o którym mowa w ww. przepisie nie oznacza, że wnioskowane w pkt 2 informacje nie są informacjami publicznymi. Wszak wniosek skarżącej Spółki dotyczył nie treści wszystkich ofert (projektów) uczestników aukcji, lecz listy, a więc wykazu projektów, które uzyskały status "wygrany", a więc tych, dla których wynik aukcji był pozytywny. Powyższej oceny odnośnie publicznego charakteru wnioskowanych informacji nie zmieniają również pozostałe regulacje omawianej ustawy powołane przez Prezesa URE w piśmie z dnia [...] stycznia 2017 r. Mianowicie, przepis art. 81 ust. 2 u.o.z.e. stanowi, że Prezes URE niezwłocznie po zamknięciu aukcji podaje do publicznej wiadomości na swojej stronie internetowej informacje o: (1) wynikach aukcji, w tym o: (a) wytwórcach, których oferty wygrały aukcję, (b) minimalnej i maksymalnej cenie w złotych, z dokładnością do jednego grosza za 1 MWh, po jakiej energia elektryczna wytworzona z odnawialnych źródeł energii została sprzedana w drodze aukcji, (c) łącznej ilości w MWh i wartości w złotych, z dokładnością do jednego grosza, sprzedanej w drodze aukcji energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii, z uwzględnieniem podziału na kolejne następujące po sobie lata kalendarzowe, albo (2) unieważnieniu aukcji. Zgodnie z art. 81 ust. 5 i ust. 6 u.o.z.e., niezwłocznie po zamknięciu aukcji Prezes URE informuje również o jej wynikach wytwórców, których oferty wygrały aukcję, a także przekazuje informacje zawierające dane wytwórców energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, których oferty wygrały aukcję, oraz dane dotyczące ilości i ceny energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii, z uwzględnieniem podziału na kolejne następujące po sobie lata kalendarzowe: (1) właściwym sprzedawcom zobowiązanym oraz operatorowi rozliczeń energii odnawialnej, o którym mowa w art. 106 ustawy, jaką jest obowiązany zakupić sprzedawca zobowiązany - w przypadku wytwórców energii elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej mniejszej niż 500 kW; (2) operatorowi rozliczeń energii odnawialnej, o którym mowa w art. 106 ww. ustawy - w przypadku wytwórców energii elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej wynoszącej nie mniejszej niż 500 kW. Zgodnie natomiast z art. 81 ust. 7 i ust. 8 u.o.z.e., Prezes URE przekazuje ministrowi właściwemu do spraw energii informację, w postaci elektronicznej, o wyniku aukcji albo o jej unieważnieniu, w terminie 3 dni roboczych od dnia zamknięcia aukcji, która zawiera: (1) wykaz ofert, które wygrały aukcję, w tym: (a) wskazanie wytwórców, których oferty wygrały aukcję, (b) informację o: cenie w złotych z dokładnością do jednego grosza za 1 MWh, po której energia elektryczna wytworzona z odnawialnych źródeł energii została sprzedana w drodze aukcji przez poszczególnych wytwórców; ilości w MWh i wartości w złotych, z dokładnością do jednego grosza, sprzedanej w drodze aukcji energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii przez poszczególnych wytwórców, z uwzględnieniem podziału na kolejne następujące po sobie lata kalendarzowe, albo (2) wskazanie przyczyn unieważnienia aukcji. Powyższe przepisy, jakkolwiek określają szczególne obowiązki informacyjne Prezesa URE w zakresie aukcji, nie wyłączają wnioskowanych danych spod regulacji ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wnioskowane dane, co należy zaznaczyć, nie są tożsame z informacjami publikowanymi przez organ w trybie art. 81 ust. 2 u.o.z.e. Obowiązek podania danych, o których mowa w art. 81 ust. 2 u.o.z.e., do publicznej wiadomości wyłącza na gruncie u.d.i.p. możliwość odmowy ich udostępnienia z powołaniem się na jakąkolwiek z tajemnic ustawowo chronionych. We wskazanym wyżej zakresie u.o.z.e. zawiera unormowania szczególne względem u.d.i.p. Nie oznacza to jednak, że inne informacje dotyczące aukcji, nie objęte obowiązkiem publikacyjnym, nie posiadają waloru informacji publicznej. Ustawa o odnawialnych źródłach energii zawiera unormowania szczególne, które należy uwzględniać przy stosowaniu trybu dostępu do informacji publicznej, nie wyłącza jednak stosowania ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zauważyć również należy, że w odpowiedzi na skargę organ powołał się na art. 2 ust. 1 u.d.i.p., zgodnie z którym przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi, pod warunkiem że nie ograniczają obowiązków przekazywania informacji publicznej do centralnego repozytorium informacji publicznej, o którym mowa w art. 9b ust. 1 ustawy. Powołany przepis zawiera normę kolizyjną i oznacza, że wszędzie tam, gdzie konkretne sprawy dotyczące zasad i trybu dostępu do informacji będącej informacją publiczną uregulowane są inaczej w u.d.i.p., a inaczej w ustawie szczególnej dotyczącej udostępniania informacji i stosowania obu ustaw nie da się pogodzić, pierwszeństwo mają przepisy ustawy szczególnej. Tam jednak, gdzie dana sprawa uregulowana jest tylko częściowo lub w ogóle nie jest uregulowana w ustawie szczególnej, zastosowanie mają odpowiednie przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej, przy czym w pierwszym przypadku stosowane są uzupełniająco, w drugim stanowią wyłączną regulację prawną w danym zakresie. Przy czym, jak podkreśla się w orzecznictwie, uregulowania wprowadzające odmienne zasady i tryb dostępu winny być, jako wyjątkowe, interpretowane w sposób zawężający (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 9 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 8/13; publ. j.w.). W ocenie Sądu, ustawa o odnawialnych źródłach energii nie reguluje odmiennych zasad i trybu dostępu do informacji publicznej, który wyłączałby stosowanie ustawy o dostępie do informacji publicznej, zawiera jedynie pewne unormowania szczególne, m.in. odnośnie zakresu danych dotyczących aukcji publikowanych w BIP. Podsumowując tę część rozważań stwierdzić należy, iż wnioskowane dane - wbrew stanowisku Prezesa URE - posiadają walor informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Z tego względu wniosek skarżącej Spółki z dnia [...] stycznia 2017 r. powinien zostać rozpatrzony w trybie tej ustawy. Nie oznacza to jednak, że po stronie organu istnieje obowiązek udostępnienia żądanych informacji. Prawo do informacji publicznej nie ma bowiem charakteru bezwzględnego i podlega ograniczeniom wynikającym z art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p. Zatem w sytuacji stwierdzenia, że w odniesieniu do wnioskowanych danych zaistniały przesłanki wymienione w tych przepisach, wyłączające dostęp do informacji publicznej, organ powinien odmówić ich udostępnienia w formie decyzji administracyjnej, o czym stanowi art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Marginalnie warto zauważyć, że w piśmie z dnia [...] stycznia 2017 r. organ powołał się m.in. na "prawa i interesy uczestników aukcji" jako przesłanki wyłączające, w jego ocenie, możliwość udostępnienia w trybie u.o.z.e. danych innych, poza tymi, o których mowa w powołanych wyżej przepisach tej ustawy. Zaznaczyć również należy, że w sytuacji, gdy organ nie dysponuje żądanymi informacjami publicznymi, powinien o tym w sposób jednoznaczny poinformować wnioskodawcę (w piśmie z dnia [...] stycznia 2017 r. organ wskazał, iż fakt rozstrzygnięcia aukcji nie przesądza o wartości pomocy publicznej, bowiem podlega ona ustaleniu dopiero na etapie wypłaty środków pieniężnych podmiotom, które wygrały aukcję - co może wskazywać, że odnośnych danych nie posiadał). Zgodnie bowiem z art. 4 ust. 3 u.d.i.p. do udostępnienia informacji publicznej zobowiązane są podmioty, które znajdują się w jej posiadaniu. Przesłanką zaistnienia obowiązku udostępnienia informacji jest więc określony stan faktyczny, tj. posiadanie żądanej informacji przez podmiot zobowiązany. Jeżeli adresat wniosku nie jest w posiadaniu żądanej informacji, powinien poinformować o tym wnioskodawcę w drodze zwykłego pisma (wyrok NSA z dnia 11 stycznia 2010 r., sygn. akt I OSK 1557/09, publ. LEX nr 1264573). Jednocześnie jednak organ powinien wyjaśnić przyczyny takiego stanu rzeczy. Zatem powiadomienie powinno zawierać wskazanie dlaczego organ nie posiada żądanych informacji oraz ewentualnie inne informacje (dane), które mogą mieć wpływ na sytuację faktyczną i prawną wnioskodawcy (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 23 lipca 2014 r., sygn. akt I SA/Po 248/14, publ. LEX nr 1492739). Konkludując stwierdzić należy, że w dacie wniesienia wniosku przez skarżącą Spółkę, jak i w dacie wyrokowania, Prezes URE pozostawał w bezczynności względem wniosku z dnia [...] stycznia 2017 r., co obligowało Sąd do zobowiązania organu do rozpoznania wniosku w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy - stosownie do art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W ocenie Sądu, bezczynność organu w załatwieniu ww. wniosku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Kwalifikacja naruszenia prawa jako rażącego musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako zwykłe naruszenie. W orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, że rażącym naruszeniem prawa jest stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można stwierdzić, że naruszono prawo w sposób oczywisty, przy czym każdorazowo taka ocena musi być dokonana przy uwzględnieniu okoliczności danej sprawy (por. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 675/12, publ. j.w.). Oznacza to, że orzeczenie o kwalifikowanej formie bezczynności winno być zarezerwowane dla sytuacji szczególnych, oczywistych i niedających się usprawiedliwić w żaden sposób. Rażące naruszenie prawa dotyczyć może w szczególności zawartych w ustawie przepisów o terminach załatwienia sprawy, przy czym przekroczenie terminu musi być szczególnie znaczące i niezaprzeczalne, a rażące opóźnienie w podejmowanych przez organ czynnościach musi być pozbawione racjonalnego uzasadnienia (por. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 675/12; wyrok WSA w Łodzi z dnia 17 października 2014 r., sygn. akt II SAB/Łd 124/14; publ. j. w.). W okolicznościach niniejszej sprawy 14-dniowy termin do udzielenia odpowiedzi na wniosek został przez organ dochowany, zaś wadliwość stanowiska organu, polegająca w istocie na błędnej interpretacji przepisów prawa, nie może być kwalifikowana jako rażące naruszenie prawa. Sąd nie znalazł podstaw do wymierzenia organowi grzywny przewidzianej przepisem art. 149 § 2 p.p.s.a. Regulacja ta ma charakter fakultatywny, zaś strona skarżąca nie wnioskowała o zastosowanie względem organu tego środka dyscyplinującego. Końcowo, odnosząc się do zarzutu skargi dotyczącego naruszenia art. 35 i 36 k.p.a. wskazać należy, że jest on nieuzasadniony. Zarówno bowiem w orzecznictwie, jak i w piśmiennictwie ugruntowany jest pogląd, że przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego mają zastosowanie od momentu wydania decyzji o odmowie dostępu do informacji publicznej, o czym stanowi użyty przez ustawodawcę w art. 16 ust. 2 zwrot "do decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Kodeksu (...)" (por. A. Knopkiewicz, Tryby udostępniania informacji publicznej, Ruch Prawniczy Ekonomiczny i Socjologiczny 2004 r., nr 4, s. 97 i n.; wyroki NSA: z dnia 30 listopada 2012 r., sygn. akt I OSK 1991/12, z dnia 24 maja 2006 r., sygn. akt I OSK 601/05, z dnia 26 listopada 2014 r., sygn. akt I OSK 244/14; publ. CBOSA ). W sprawie niniejszej decyzja w przedmiocie odmowy udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej nie została wydana, natomiast terminy załatwienia wniosku informacyjnego przez podmiot zobowiązany reguluje art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p. Mając na względzie wszystko powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i § 1a p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 i 2 sentencji wyroku. O kosztach postępowania - obejmujących wpis od skargi (100 zł) oraz wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego odpowiadające stawce minimalnej (480 zł) wraz z opłatą skarbową (17 zł) - Sąd postanowił w oparciu o art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2016 r., poz. 1800).