II SAB/Wa 29/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie wznowienia postępowania postanawia odrzucić skargę. A. P. pismem z dnia 10 maja 2015 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie wznowienia z urzędu postępowania zakończonego decyzją Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. odwołującą mjr. A. P. z pełnienia zawodowej służby wojskowej w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz rozkazem personalnym Dyrektora Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. przenoszącym oficera z dniem [...] marca 2013 r. do rezerwy kadrowej na okres od [...] marca 2013 r. do [...] grudnia 2013 r. W odpowiedzi na skargę Minister Obrony Narodowej wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 10 lipca 2015 r. sygn. akt II SAB/Wa 738/15, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2002 r., poz. 270 ze zm.) – dalej "P.p.s.a.", odrzucił skargę A. P. na bezczynność Ministra Obrony Narodowej jako niedopuszczalną z uwagi na niewyczerpanie przez skarżącego środków zaskarżenia. A. P. pismem z dnia 23 sierpnia 2015 r. wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lipca 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 2 grudnia 2015 r. sygn. akt I OSK 3018/15 uchylił zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lipca 2015 r. W uzasadnieniu orzeczenia Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż w sprawie wyjaśnienia wymagała kwestia, czy skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. Nadto Sąd II instancji zaznaczył, że ewentualne przyjęcie przez Sąd I instancji, że skarżący wyczerpał tryb zaskarżenia nie przesądza o zasadności złożonej do sądu I instancji skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 190 P.p.s.a. sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Nie można oprzeć skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawach sprzecznych z wykładnią prawa ustaloną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie dokonując ustaleń stosownie do wskazań Naczelnego Sądu Administracyjnego zawartych w postanowieniu z dnia 2 grudnia 2015 r. sygn. akt I OSK 3018/15 stwierdził, że strona w zażaleniu z dnia 14 listopada 2014 r. oraz w piśmie z dnia 21 grudnia 2014 r. wzywała organ do usunięcia naruszenia prawa poprzez wznowienie postępowania w sprawie kwestionowanej decyzji i rozkazu personalnego, jednakże powyższe pozostaje bez znaczenia w niniejszej sprawie. Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność w zakresie wznowienia postępowania w sprawach, których decyzja oraz rozkaz personalny dotyczą wyznaczenia, przeniesienia i zwolnienia ze stanowiska służbowego oraz przeniesienia do rezerwy kadrowej lub do dyspozycji jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz.U. Nr 179, poz. 1750 ze zm.) skarga do właściwego sądu administracyjnego nie może być wniesiona na decyzje w sprawach: 1) wyznaczenia, przeniesienia i zwolnienia ze stanowiska służbowego oraz przeniesienia do rezerwy kadrowej lub do dyspozycji 2) mianowania na stopień wojskowy 3) przeniesienia do innego korpusu osobowego lub do innej grupy osobowej 4) skierowania do wykonywania zadań służbowych poza jednostką wojskową. Decyzja Ministra Obrony Narodowej Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. odwołała A. P. z pełnienia zawodowej służby wojskowej w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego, natomiast rozkaz personalny Dyrektora Departamentu Kadr z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] przeniósł oficera z dniem [...] marca 2013 r. do rezerwy kadrowej na okres od [...] marca 2013 r. do [...] grudnia 2013 r. Skoro ustawa wyłączyła możliwość wniesienia skargi na decyzje określone w art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, to tym samym wyłączona została możliwość zaskarżania decyzji wydanych w nadzwyczajnych trybach wzruszania decyzji przewidzianych w kodeksie postępowania administracyjnego (w tym wznowienia postępowania), jeżeli decyzja będąca przedmiotem takiego postępowania mieści się w katalogu decyzji wymienionych w powyższym przepisie art. 8 ust. 2. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 sierpnia 2005 r., sygn. akt I OSK 781/05, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1508/08, cbois.nsa.gov.pl). Tym samym brak jest podstaw - w świetle przepisu art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. do uznania za dopuszczalną skargę na bezczynność w przedmiocie wznowienia postepowania w sprawach, o których mowa powyżej. Zatem bezczynność organu w zakresie prowadzenia postępowania nadzwyczajnego w sprawach, które kognicji sądu administracyjnego nie podlegają nie może być zatem przedmiotem kontroli sądu administracyjnego. Niezależnie od powyższego Sąd wskazuje, że wszczęcie jakiegokolwiek postepowania z urzędu pozostaje w wyłącznej właściwości organu. Wobec braku kognicji sądu administracyjnego w niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1, orzekł jak w postanowieniu.