II SAB/Wa 374/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Fularski (spr.), Sędzia WSA Waldemar Śledzik, Sędzia WSA Tomasz Szmydt, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 16 lutego 2022 r. sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] marca 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Krajową Radę Radiofonii i Telewizji do rozpoznania punktu 1, 3 i 4 wniosku z dnia [...] marca 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałym zakresie; 4. zasądza od Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji na rzecz M. S. kwotę 100 (słownie: sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z [...] marca 2021 r. M. S. (dalej jako "wnioskodawca" lub "skarżący") skierował do Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji (dalej jako "KRRiT" lub "organ") wniosek o dostęp do informacji publicznej. Treść wniosku przedstawia się w następujący sposób: "1. Proszę o przekazanie mi załączników do protokołów z posiedzeń KRRiT, podczas których dyskutowano nad przyjęciem uchwał dotyczących sposobu podziału pomiędzy jednostki publicznej radiofonii i telewizji wpływów abonamentowych oraz kwot pieniężnych i papierów wartościowych pochodzących z budżetu państwa, tzw. rekompensaty (dotyczy uchwał przyjętych od 1 stycznia 2014 r.). Same protokoły już otrzymałem w odpowiedzi na poprzedni wniosek o udostępnienie informacji publicznej, jednak nie otrzymałem załączników (wniosek nie został w pełni zrealizowany). W załączeniu przesyłam pismo z [...] marca br. [...], które zawiera sporządzony przez KRRiT spis protokołów, o których tu mowa i o załączniki do których proszę. 2. Ponadto proszę o przekazanie mi projektu protokołu nr [...] z [...] lutego br. wraz z załącznikami. Poprzedni wniosek o udostępnienie informacji publicznej obejmował protokół. Ponieważ w załączonym piśmie zostałem poinformowany, że protokół jeszcze nie jest gotowy, ale jest już projekt, to proszę o projekt. 3. Ponadto proszę o przekazanie mi protokołu nr [...] z [...] lutego br. wraz z załącznikami, gdy tylko protokół ten będzie gotowy. 4. Ponadto proszę o przekazanie mi planów programowo-finansowych, o których mowa w art. 21 c ust. 1 ustawy o radiofonii i telewizji, dotyczących wszystkich jednostek publicznej radiofonii i telewizji za wszystkie okresy od roku 2014 włącznie do dziś oraz sprawozdań, o których mowa w art. 31 b ust. 1 tej ustawy, dotyczących wszystkich jednostek publicznej radiofonii i telewizji za wszystkie okresy od roku 2013 włącznie do dziś. Wnoszę o przesłanie tych informacji pocztą elektroniczną, ale gdyby inna forma (np. DVD przesłany pocztą) była znacznie bardziej dogodna, to proszę o użycie tej formy." Pismem z [...] kwietnia 2021 r. organ zwrócił się do spółek publicznej radiofonii i telewizji - czy w stosunku do planów finansowo - programowych, programowo - finansowych oraz sprawozdań spółki publiczne zastrzegają tajemnicę przedsiębiorstwa.  Po otrzymaniu odpowiedzi na ww. pytanie, organ pismem z [...] maja 2021 r. przesłał wnioskodawcy fragment protokołu nr [...] z dnia [...] lutego 2021 r. dotyczący kwestii związanych z przyjęciem uchwały w sprawie podziału rekompensaty dla spółek mediów publicznych w 2021 r. Kolejnym zaś pismem - z [...] maja 2021 r. - organ przekazał wnioskodawcy sprawozdania kwartalne spółek K. S.A., L. S.A., O. S.A., P. S.A., W. S.A. z lat 2013 -2019, co do których nie zastrzeżono tajemnicy przedsiębiorstwa. Organ poinformował przy tym wnioskodawcę, że na stronach internetowych spółek mediów publicznych zostały zamieszczone sprawozdania za 2020 r. Nadto wyjaśnił, że opóźnienie w przekazaniu ww. informacji nastąpiło z powodu konieczności sprawdzenia bezpośrednio z poszczególnymi spółkami statusu prawnego poszczególnych materiałów. Pismem z [...] maja 2021 r. skarżący wniósł skargę na bezczynność KRRiT w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Wskutek bezczynności organu zarzucił naruszenie: 1. art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek, 2. art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniana na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku, poprzez brak zastosowania, polegający na niezrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Skarżący wniósł o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku z [...] marca 2021 r. oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi wskazał, że czternastodniowy termin na zrealizowanie ww. wniosku upłynął [...] kwietnia 2021 r. Do chwili obecnej skarżący nie otrzymał jednak żadnej odpowiedzi na wniosek. W odpowiedzi na skargę organ reprezentowany przez pełnomocnika - radcę prawnego wniósł o umorzenie postępowania lub oddalenie skargi w całości oraz połączenie niniejszej sprawy ze sprawą o sygn. akt II SAB/Wa 246/21. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wskazał, że skarga jest bezpodstawna. W zakresie wniosku o przedstawienie projektu protokołu nr [...] z dnia [...] lutego 2021 r. wskazał, że nie podlega on ujawnieniu na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Niezatwierdzony projekt protokołu z posiedzenia KRRiT nie jest bowiem informacją publiczną, a podpisany protokół został wnioskodawcy udostępniony. Materiały robocze, które powstają we wstępnej fazie projektowania i sporządzania dokumentu urzędowego, które służą tylko do przygotowania jego treści i ostatecznej wersji, nie posiadają waloru informacji publicznej. Nie służą bowiem one do realizacji powierzonego organowi zadania publicznego, ponieważ mają jedynie charakter źródłowy do sporządzenia dokumentu urzędowego. Tak więc w zakresie braku udostępnienia projektu protokołu nie może być mowy o bezczynności organu. Organ wskazał, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 16 lutego 2021 r., wydanym w sprawie o sygn. akt III OSK 3172/21 stwierdził, że "podmiot zobowiązany, do którego zwrócono się o udostępnienie informacji powinien ocenić czy określone dane podlegają ujawnieniu, a w ramach takiej oceny może podjąć działania zmierzające do uzyskania stanowiska przedsiębiorcy. Nadto przedsiębiorca, powierzając swoje dane zobowiązanemu, działa w zaufaniu do dyskrecji organów państwowych i nie musi posiadać wiedzy, że mogą zostać upublicznione, dlatego powinien mieć prawo do późniejszego wskazania, iż określone informacje podlegają tajemnicy przedsiębiorcy." Wskazówki zawarte w ww. wyroku spowodowały, że [...] kwietnia 2021 r. organ zwrócił się do spółek publicznej radiofonii i telewizji z zapytaniem - czy w stosunku do planów finansowo-programowych, programowo-finansowych oraz sprawozdań spółki publiczne zastrzegają tajemnicę przedsiębiorstwa. Uwzględniając otrzymane odpowiedzi organ przesłał wnioskodawcy pismem z [...] maja 2021 r. nieobjęte tajemnicą przedsiębiorcy dokumenty. Zastrzeżenie tajemnicy przedsiębiorstwa przez spółki spowodowało, że również informacje z załączników do protokołów nie mogły być udostępnione. Reasumując pełnomocnik KRiRT stwierdził, że organ nie pozostawał w bezczynności. Jeżeli bowiem w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wydał akt lub dokonał czynności, chociażby z przekroczeniem ustawowych terminów, to oznacza to, że organ nie pozostaje w stanie bezczynności i sąd nie może uwzględnić skargi na tzw. milczenie władzy. Nie może bowiem zobowiązać organu do określonego działania, które przed dniem orzekania zostało już podjęte. W takich przypadkach, zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd umarza postępowanie, które z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W piśmie procesowym z [...] sierpnia 2021 r. skarżący przyłączył się do wniosku organu o połączenie niniejszej sprawy ze sprawą o sygn. akt II SAB/Wa 246/21. Nadto skarżący wskazał, że już po złożeniu przez niego skargi w niniejszej sprawie, KRRiT wysłała mu pismo wyjaśniające oraz niewielką część dokumentów, o które wnioskował. Wyjaśnił, że znaczna część wniosku o udostępnienie informacji publicznej została jednak pominięta (zignorowana) przez organ. KRiRT odmówiła udostępnienia informacji publicznej opierając się na tajemnicy przedsiębiorstwa, ale nie wydała w tej sprawie decyzji administracyjnej. Sytuacja zaś, w której informacji nie udostępniono, ale nie wydano w tej sprawie decyzji administracyjnej stanowi bezczynność KRiRT niezależnie od tego, czy przesłanki do odmowy udzielenia informacji publicznej istniały, czy nie. KRiRT odmówiła udostępnienia informacji publicznej opierając się na pojęciu tajemnicy przedsiębiorcy, mimo, że ustawowe przesłanki do takiej odmowy nie są spełnione. Organ w ogóle nie odniósł się do warunków, które muszą być spełnione, aby w konkretnym przypadku informacja publiczna mogła być uważana za tajemnicę przedsiębiorcy niepodlegającą udostępnieniu. W tej sytuacji, w ocenie skarżącego brak udostępnienia informacji stanowi rażące naruszenie prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu sprawy w trybie uproszczonym zważył co następuje: W myśl art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.); zwanej dalej P.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, przy czym zgoda stron na rozpatrzenie skargi w trybie uproszczonym nie jest wymagana. Z uwagi na to, że przedmiotem złożonej skargi jest bezczynność organu - Sąd rozpoznał skargę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 137, z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ze skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów określonych w pkt 1 - 4a. Celem skargi na bezczynność jest zwalczanie zwłoki w załatwieniu sprawy. W pierwszej kolejności, w związku ze zgodnym wnioskiem organu, jak i skarżącego wyjaśnić należy, że w dniu rozpoznania niniejszej sprawy, tj. 16 lutego 2022 r., nie było już możliwości połączenia jej przez Sąd ze sprawą o sygn. akt II SAB/Wa 246/21 do wspólnego rozpoznania na podstawie art. 111 § 2 P.p.s.a. Zgodnie z ww. przepisem Sąd może bowiem zarządzić połączenie kilku oddzielnych spraw toczących się przed nim w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia, jeżeli pozostają one ze sobą w związku. Jednakże, w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 246/21, tutejszy Sąd, w innym składzie orzekającym, wydał w dniu 24 listopada 2021 r. wyrok stwierdzający bezczynność organu w rozpoznaniu wniosku skarżącego z [...] lutego 2021 r. Sąd przy tym stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa oraz zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania. Jak zaś wynika z uzasadnienia wyroku Sądu wydanego w ww. sprawie pismem z [...] marca 2021 r. organ przekazał skarżącemu pliki zawierające przyjęte przez KRRiT uchwały dotyczące sposobu podziału wpływów, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych, między jednostki publicznej radiofonii i telewizji, wpływów abonamentowych oraz kwot pieniężnych i papierów wartościowych pochodzących z budżetu państwa tzw. rekompensaty. Jednocześnie przesłano wówczas również wyciągi z protokołów z posiedzeń KRRiT podczas których dyskutowano nad przyjęciem powyższych uchwał. Przechodząc na grunt obecnie rozpoznawanej sprawy, wskazać należy, że bezczynność organu ma miejsce wówczas, gdy organ będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym w przepisach prawa i w konsekwencji pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu lub podjęcia określonej czynności. Zatem, aby można było mówić o bezczynności organu należy przede wszystkim stwierdzić, że ciąży na nim wynikający z przepisów prawa obowiązek wszczęcia postępowania i podjęcia w nim stosownego rozstrzygnięcia (stosownej czynności), a dopiero później, iż obowiązku tego - w nakazanym terminie - organ nie wypełnia. Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organu, stosownie do treści art. 149 § 1 P.p.s.a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. W myśl § 1a tego przepisu, sąd jednocześnie stwierdza, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Oznacza to, że celem skargi na bezczynność organu administracji, jest doprowadzenie do wydania przez ten organ decyzji administracyjnej (lub innego aktu) w sprawie wszczętej żądaniem strony. Podstawę rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 2176, dalej jako "u.d.i.p."). Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Ustawodawca w przepisie art. 6 ust. 1 u.d.i.p. dokonał przykładowego wyliczenia, jaka informacja stanowi informację publiczną. W orzecznictwie oraz doktrynie przyjmuje się w związku z tym, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa, o ile odnosi się do faktów i danych. Wspomniany art. 6 ust. 1 w pkt 4 u.d.i.p. stanowi, że udostępnieniu podlega informacja publiczna m.in. o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć. Informacją publiczną jest zatem treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii, ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Ponadto walor informacji publicznej posiada treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego takim organem, związanych z nimi bezpośrednio poprzez ich wytworzenie bądź też przez nie niewytworzonych, lecz używanych przy realizacji przewidzianych prawem zadań. Ustawa o dostępie do informacji publicznej służy realizacji konstytucyjnego prawa dostępu do wiedzy na temat działalności organów władzy publicznej, osób pełniących funkcje publiczne, organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (art. 61 ust. 1 Konstytucji RP). Używając w art. 2 ust. 1 u.d.i.p. pojęcia "każdemu", ustawodawca precyzuje zastrzeżone w Konstytucji obywatelskie uprawnienie, wskazując, że każdy może z niego skorzystać na określonych w tej ustawie zasadach. Ustawa znajduje zastosowanie jedynie w sytuacjach, gdy spełniony jest jej zakres podmiotowy i przedmiotowy. Poza sporem w niniejszej sprawie jest, że żądana przez skarżącego informacja stanowi informację publiczną w rozumieniu u.d.i.p., a KRRiT jest podmiotem zobowiązanym do jej udostępnienia. Spełniony więc został zarówno zakres przedmiotowy i podmiotowy wniosku skarżącego. Do rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie pozostaje zaś, czy miała miejsce bezczynność organu w udostępnieniu żądanej przez skarżącego informacji publicznej. Przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie definiują pojęcia bezczynności. W piśmiennictwie przyjmuje się jednak, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 109). Wskazać należy, że zgodnie z art. 13 u.d.i.p. adresat wniosku o udostępnienie informacji publicznej obowiązany jest co do zasady udostępnić informację publiczną w formie czynności materialno-technicznej, gdy jest jej dysponentem (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.) oraz nie zachodzą przesłanki wyłączające możliwość jej udostępnienia, określone w art. 5 ust. 1 - 2a u.d.i.p., bądź odmówić udostępnienia informacji publicznej z powodu ograniczeń wymienionych w art. 5 ust. 1 - 2a u.d.i.p. stosownie do treści art. 16 ust. 1 u.d.i.p., czego dokonuje w formie decyzji administracyjnej. Zaznaczenia przy tym wymaga, że organ winien podjąć ww. działania w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z wyjątkami wynikającymi z ustawy (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.). Brak podjęcia przez podmiot obowiązany któregokolwiek z ww. działań, uzasadnia podniesienie zarzutu bezczynności. Jak wynika z akt sprawy, organ dopuścił się bezczynności w powyższym zakresie, albowiem przedmiotowy wniosek skarżącego nie został załatwiony w przewidzianym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. 14 - dniowym terminie, biegnącym od dnia jego otrzymania przez organ. Wniosek został skutecznie doręczony organowi w dniu [...] marca 2021 r. Termin 14 dni na załatwienie przedmiotowego wniosku upłynął więc, jak słusznie zauważył skarżący - [...] marca 2021 r. Organ zaś dopiero po wniesieniu przez skarżącego skargi do tutejszego Sądu, pismem z [...] maja 2021 r. przekazał skarżącemu jedynie fragment przyjętego przez KRiRT protokołu nr [...] z [...] lutego 2021 r. dotyczący kwestii związanych z przyjęciem uchwały w sprawie podziału rekompensaty dla spółek mediów publicznych w 2021 r. Kolejnym zaś pismem z [...] maja 2021 r. organ przekazał wnioskodawcy sprawozdania kwartalne spółek K. S.A., L. S.A., O. S.A., P. S.A., W. S.A. z lat 2013 -2019, co do których nie zastrzeżono tajemnicy przedsiębiorstwa. Organ poinformował przy tym wnioskodawcę, że na stronach internetowych spółek mediów publicznych zostały zamieszczone sprawozdania za 2020 r. Wyjaśnił przy tym, że opóźnienie w przekazaniu ww. informacji nastąpiło z powodu konieczności sprawdzenia bezpośrednio z poszczególnymi spółkami statusu prawnego poszczególnych materiałów. Przypomnieć w tym miejscu wypada, że we wniosku z [...] marca 2021 r., skarżący wniósł o przekazanie załączników do wcześniej przekazanych protokołów z posiedzeń KRiRT, podczas których dyskutowano nad przyjęciem uchwał dotyczących sposobu podziału pomiędzy jednostki publicznej radiofonii i telewizji wpływów abonamentowych oraz kwot pieniężnych i papierów wartościowych pochodzących z budżetu państwa, tzw. rekompensaty (dotyczyło to uchwał przyjętych od 1 stycznia 2014 r.). Wnosił również o przekazanie mu protokołu nr [...] z [...] lutego 2021 r. wraz z załącznikami, jak i projektu przedmiotowego protokołu. Nadto wnosił o przekazanie mu planów programowo-finansowych, o których mowa w art. 21 c ust. 1 ustawy o radiofonii i telewizji, dotyczących wszystkich jednostek publicznej radiofonii i telewizji za wszystkie okresy od 2014 r. oraz sprawozdań, o których mowa w art. 31 b ust. 1 tej ustawy, dotyczących wszystkich jednostek publicznej radiofonii i telewizji za wszystkie okresy od 2013 r. do dnia wniesienia wniosku. Trafnie zauważył skarżący, że już po złożeniu przez niego skargi w niniejszej sprawie, KRRiT wysłała mu wraz z pismem wyjaśniającym jedynie niewielką część dokumentów, o które wnioskował. Znaczna zaś część wniosku o udostępnienie informacji publicznej została jednak pominięta przez organ. Przede wszystkim skarżący nie otrzymał załączników o których mowa w jego wniosku do wcześniej przekazanych protokołów z posiedzeń KRiRT. Otrzymał też jedynie fragment, a nie całość żądanego przez niego protokołu nr [...] z [...] lutego 2021 r. bez żądanych do tego protokołu załączników. Skarżącemu nie przekazano również planów programowo-finansowych, o których mowa w art. 21 c ust. 1 ustawy o radiofonii i telewizji, dotyczących wszystkich jednostek publicznej radiofonii i telewizji za wszystkie okresy od 2014 r. Organ nie przekazał także skarżącemu całości (a jedynie część co do których nie zastrzeżono tajemnicy przedsiębiorstwa) żądanych przez niego sprawozdań, o których mowa w art. 31 b ust. 1 tej ustawy, dotyczących wszystkich jednostek publicznej radiofonii i telewizji za wszystkie okresy od 2013 r. do dnia wniesienia wniosku. Tym samym, stwierdzić należy, że KRiRT de facto odmówiła skarżącemu udostępnienia informacji publicznej opierając się na tajemnicy przedsiębiorcy o której mowa w art. 5 ust. 2 u.d.i.p., ale nie wydała w tej sprawie decyzji administracyjnej Sytuacja zaś, w której informacji publicznej nie udostępniono, ani też nie wydano w tej sprawie decyzji administracyjnej na podstawie art. 16 u.d.i.p. stanowi bezczynność organu niezależnie od tego, czy przesłanki do odmowy udzielenia informacji publicznej istniały, czy też nie. Powyższe oznacza, że organ pozostaje w bezczynności w załatwieniu punktu 1, 3 i 4 wniosku skarżącego z [...] marca 2021 r. Dlatego też, Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zobowiązał KRiRT do rozpoznania wniosku skarżącego w powyższym zakresie w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy (punkt pierwszy sentencji wyroku). Stwierdzając stan bezczynności organu Sąd uznał w punkcie drugim sentencji wyroku, że bezczynność ta nie miała jednak miejsca z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Kwalifikacja naruszenia prawa jako rażącego musi bowiem posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako zwykłe naruszenie. W judykaturze przyjmuje się, że rażącym naruszeniem prawa jest stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można stwierdzić, że naruszono prawo w sposób oczywisty, przy czym każdorazowo taka ocena musi być dokonana przy uwzględnieniu okoliczności danej sprawy (por. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 675/12, publ. CBOSA). Podkreśla się również, że rażącym naruszeniem prawa jest naruszenie ciężkie, które nosi cechy oczywistej i wyraźnej sprzeczności z obowiązującym prawem, niepozwalające na zaakceptowanie w demokratycznym państwie prawa i wywołujące dotkliwe skutki społeczne lub indywidualne. Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych terminów załatwienia sprawy. Wspomniane przekroczenie musi być szczególnie znaczne i niezaprzeczalne. Rażące opóźnienie w podejmowanych przez organ czynnościach ma być oczywiście pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego (prawnego) uzasadnienia (por. wyrok NSA z 24 lipca 2015 r., sygn. akt II OSK 3237/14, publ. LEX nr 1803268; wyrok NSA z 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 675/12, publ. CBOSA). Rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego braku podejmowania jakichkolwiek czynności, oczywistego lekceważenia wniosków skarżącego i jawnego natężenia braku woli do załatwienia sprawy, jak w razie ewidentnego niestosowania przepisów prawa. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie taka sytuacja nie miała jednak miejsca. W ocenie Sądu w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, KRiRT nie dopuściła się natomiast bezczynności w zakresie punktu 2 wniosku skarżącego, dotyczącego przekazania projektu protokołu nr [...] z dnia [...] lutego 2021 r. wraz z załącznikami. Sąd podzielił w tym zakresie stanowisko organu, że projekt protokołu stanowi dokument wewnętrzny KRiRT, który jako taki - nie podlega ujawnieniu na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Dokument wewnętrzny zawiera bowiem informacje o charakterze nieoficjalnym, tzw. roboczym i jest opracowany na potrzeby wytworzenia informacji czy też niezbędny dla dalszego procesu decyzyjnego (zob. R. Cybulska, Brak przymiotu informacji publicznej tzw. dokumentu wewnętrznego na przykładzie wybranych orzeczeń, PPP 2014, nr 9, s. 18-21). Materiały robocze, które powstają we wstępnej fazie projektowania i sporządzania dokumentu urzędowego, które służą tylko do przygotowania jego treści i ostatecznej wersji, nie posiadają więc waloru informacji publicznej. Dlatego też, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę w tym zakresie, o czym orzekł jak punkcie trzecim wyroku. O kosztach postępowania obejmujących wpis od skargi (100 złotych) Sąd postanowił na podstawie art. 200, art. 205 § 1 i art. 209 P.p.s.a. - jak w punkcie czwartym sentencji wyroku.