II SAB/Wa 390/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Karolina Kisielewicz-Sierakowska, Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), Asesor WSA Mateusz Rogala, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 11 grudnia 2024 r. sprawy ze skargi J. P. na bezczynność Okręgowej Izby Lekarskiej w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] czerwca 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Okręgową Izbę Lekarską w [...] do rozpoznania wniosku J. P. z dnia [...] czerwca 2024 r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność Okręgowej Izby Lekarskiej w [...] nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Okręgowej Izby Lekarskiej w [...] na rzecz skarżącego J. P. kwotę 100 (słownie: sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. J. P. wnioskiem (ePUAP) z dnia [...] czerwca 2024 r. zwrócił się do Okręgowej Izby Lekarskiej w [...] o udostępnienie (w formie plików pdf, na adres e-mail lub adres ePUAP wnioskodawcy) treści uchwał Okręgowej Rady Lekarskiej w [...], które nie są dostępne w biuletynie informacji publicznej i zostały podjęte od dnia 1 stycznia 2024 roku do dnia złożenia wniosku. Wniósł o udostępnienie w formie plików pdf i wysłanie na adres email lub adres ePUAP. OIL w [...] w odpowiedzi z dnia [...] czerwca 2024 r. poinformowała wnioskodawcę, że uchwały Okręgowej Rady Lekarskiej w [...] przeznaczone do udostępnienia jako informacja publiczna znajdują się na stronie internetowej Okręgowej Izby Lekarskiej w [...], na podstronie Biuletynu Informacji Publicznej [...]. J. P. w skardze z dnia 26 czerwca 2024 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Okręgowej Izby Lekarskiej w [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] czerwca 2-24 r. o udostępnienie informacji publicznej wniósł o zobowiązanie Okręgowej Izby Lekarskiej w [...] do rozpatrzenia wniosku z dnia [...] czerwca 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej oraz zasądzenie kosztów postępowania. Skarżący w uzasadnieniu wyjaśnił, że OIL w [...] w dniu [...] czerwca 2024 r. udostępniła na stronach internetowych BIL szereg uchwał podjętych w dniach: [...] kwietnia, [...] maja i [...] maja 2024 r. Ostatnia opublikowana uchwała z [...] maja 2024 r. nosi oznaczenie [...] co wskazuje, że w okresie wskazanym we wniosku podjęto co najmniej 300 uchwał z czego opublikowano jedynie 90 uchwał. Przykładowo nie opublikowano treści uchwały nr [...] czyli pierwszej uchwały podjętej w 2024 roku przez Okręgową Radę Lekarską w [...]. W dniu [...] czerwca 2024 r. za pośrednictwem skrzynki ePUAP skarżący otrzymał odpowiedz organu na wniosek informujący, że wszystkie uchwały przeznaczone do udostępnienia jako informacja publiczna są udostępnione na stronie internetowej BIL Izby. Skarżący wskazał, że obowiązek udostępnienia informacji publicznej przez Izbę jest zdaniem skarżącego bezsporny. Organ w odpowiedzi wskazał w sposób niejednoznaczny, że wniosek mógł dotyczyć informacji niebędącej informacją publiczną. Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (każda informacja o "sprawach publicznych" jest informacją publiczną. O zakwalifikowaniu określonej informacji, jako podlegającej udostępnieniu na podstawie ustawy decyduje treść, jak i charakter żądanej informacji. Samorządy zawodowe, zgodnie z art. 17 ust. 1 Konstytucji RP, sprawują pieczę nad należytym wykonywaniem zawodów zaufania publicznego w granicach interesu publicznego i dla jego ochrony, przez co wykonują zadania publiczne i wiedza o ich działalności jest informacją publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Zgodnie z treścią art. 6 ust. 1 pkt 2 lit c) informacja publiczną jest w szczególności informacja o "przedmiocie działalności" organów samorządu zawodowego lekarzy. Choć bez znajomości choćby przedmiotu nieopublikowanych uchwał nie da się w sposób jednoznaczny wskazać kontrargumentów stanowiska Izby, zdaniem skarżącego obowiązkiem Izby było szczegółowe uzasadnienie stanowiska dotyczącego odmowy udzielenia informacji. W ocenie skarżącego brak takowego uzasadnienia zdaniem skarżącego stanowi wystarczającą podstawę do uznania bezczynności Izby. Skarżący powołał się na wyrok NSA z dnia 29 kwietnia 2020 r. sygn. akt I OSK 2909/19. Okręgowa Izba Lekarska w [...] w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie oraz zasądzenie od skarżącego na rzecz Izby kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że skarżący jest członkiem OIL, będącym delegatem na Okręgowy Zjazd Lekarzy Okręgowej Izby Lekarskiej w [...], zasiadającym w jednym z jej organów tj. Okręgowej Komisji Rewizyjnej. Powyższe, jak wskazał organ, w żadnej mierze nie umniejsza praw skarżącego do występowania z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, jednakże jest koniecznym do odnotowania z uwagi na znajomość regulacji wewnętrznej OIL, w tym o zasadach publikacji uchwał okręgowej rady. Stosownie, bowiem do § 7 ust. 2 Regulaminu Okręgowej Rady Lekarskiej w [...] stanowiącego załącznik do uchwały nr [...] Okręgowego Zjazdu Lekarzy Okręgowej Izby Lekarskiej w [...] z [...] kwietnia 2023 r. "Uchwały Rady, z wyłączeniem spraw osobowych, podlegają opublikowaniu w Biuletynie Informacji Publicznej". Publikacji wyróżnionych uchwał sprzeciwia się ograniczenie prawa do informacji publicznej ze względu na prywatność osoby fizycznej. Organ wskazał, że okręgowa rada lekarska podejmuje szereg uchwał w sprawach osobowych począwszy od skierowania danego lekarza lub lekarza dentysty celem odbycia stażu podyplomowego czy też udzielania zapomóg finansowych członkom samorządu zawodowego lekarzy i lekarzy dentystów znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej czy też wreszcie w przypadku weryfikacji przygotowania zawodowego albo w przypadku istnienia uzasadnionego podejrzenie niezdolności lekarza do wykonywania zawodu lub ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych ze względu na stan zdrowia (art. 11 i 12 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty). W zakresie żądania skarżącego co do ww. uchwał nie występuje ograniczenie wyjątkami określonymi w art. 5 ust. 2 zd. 2 u.d.i.p., do których zaliczono: pełnienie funkcji publicznej, związek z pełnieniem funkcji oraz rezygnację przez osobę fizyczną z przysługującej jej ochrony prywatności. Ewentualne stwierdzenie istnienia takiego wyłączenia powodowałoby konieczność wydania udostępnienia informacji publicznej zawierającej informację odnoszące się do sfery prywatnej osoby fizycznej. Wskazane osoby nie wyraziły również nigdy zgody na ujawnienie wnioskowanych danych. Skarżący w piśmie z dnia 13 września 2024 r. odniósł się do innego wniosku skierowanego do organu. Wniósł o połączenie spraw z dwóch odrębnych wniosków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935), zwanej dalej P.p.s.a. odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902), zwana dalej u.d.i.p., kształtuje prawo do informacji publicznej, a także określa zasady i tryb jej udostępniania (art. 1 - 2 u.d.i.p.). Wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu i kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 61 ust. 1 stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (art. 61 ust. 2 Konstytucji RP). Ograniczenie prawa, o którym mowa w art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (art. 61 ust. 3). Przepis art. 149 § 1 P.p.s.a. stanowi, iż sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4: (1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności, (2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, (3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Sąd w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego (§ 1b). W myśl art. 149 § 2 P.p.s.a., sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. Skarga na bezczynność Okręgowej Izby Lekarskiej w [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] czerwca 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej jest dopuszczalna. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego prezentowany jest pogląd, zgodnie z którym skarga na bezczynność w przedmiocie dostępu do informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia (v. wyrok NSA z dnia 24 maja 2006 r. sygn. akt l OSK 601/05 LEX nr 236545, postanowienie NSA z dnia 3 października 2007 r. sygn. akt I OSK 1382/07, orzeczenia.nsa.gov.pl). Pogląd ten pozostaje aktualny w obecnym stanie prawnym (v. wyrok NSA z dnia 16 marca 2021 r. sygn. akt III OSK 86/21, orzeczenia.nsa.gov.pl). Przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie definiują pojęcia bezczynności. W piśmiennictwie przyjmuje się jednak, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a. (T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 109). Skarga na bezczynność ma na celu doprowadzenie do wydania przez organ oczekiwanego przez stronę aktu lub podjęcia określonej czynności. Skarga taka wnoszona jest wówczas, gdy organ wprawdzie prowadzi postępowanie, ale – mimo ustawowego obowiązku – nie kończy go wydaniem stosownego aktu ani nie podejmuje właściwej czynności, której domaga się strona (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, publ. LEX nr 148427 i nr 148280). Dla stwierdzenia bezczynności organu w zakresie wydania stosownego aktu lub podjęcia czynności nie ma znaczenia fakt, z jakich powodów organ zwleka z realizacją wniosku, a w szczególności, czy zwłoka spowodowana jest zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu. Wnioskodawca ma prawo kwestionowania bezczynności organu zawsze, gdy uznaje, że żądane przez niego informacje są informacjami publicznymi i powinny być udostępnione w trybie u.d.i.p. Jak wskazano już wyżej, zgodnie z art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji m.in. o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Bezsporne jest, że ustawa o dostępie do informacji publicznej służy realizacji konstytucyjnego prawa dostępu do wiedzy na temat działalności m.in. organów samorządu zawodowego. Używając w art. 2 ust. 1 pojęcia "każdemu", ustawodawca precyzuje zastrzeżone w Konstytucji RP obywatelskie uprawnienie, wskazując, że każdy może z niego skorzystać na określonych w tej ustawie zasadach. Ustawa ta reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu oraz kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. Ustawa znajduje zastosowanie jedynie w sytuacjach, gdy spełniony jest jej zakres podmiotowy i przedmiotowy. Zakres podmiotowy wyznacza wykonywanie zadań publicznych przez adresata wniosku (art. 4 ust. 1 u.d.i.p.), zaś zakres przedmiotowy obejmuje pojęcie "informacji publicznej" (art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej może przybrać jedną z czterech postaci: 1) podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej w ogóle nie odpowiada na wniosek strony skarżącej, a więc podmiot zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje i milczy wobec wniosku strony o udzielenie takiej informacji (por. m.in. wyrok WSA w Warszawie z dnia 27 maja 2008 r., sygn. akt II SAB/Wa 28/08); 2) podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej przekracza termin określony w art. 13 u.d.i.p., a więc nie podejmuje w terminie wskazanym w art. 13 cyt. ustawy stosownych czynności (tak również: m.in. wyrok WSA w Warszawie z dnia 4 lutego 2013 r., sygn. akt II SAB/Wa 485/12); 3) podmiot zobowiązany udziela informacji, lecz dokonuje przedstawienia informacji innej, niż ta, na którą oczekuje wnioskodawca lub też informacji wymijającej, a więc zachodzi sytuacja, gdy wnioskodawcy zostaje formalnie udzielona informacja publiczna, ale nie dotyczy ona pytań zawartych we wniosku, a zatem odpowiedź w ogóle nie dotyczy wniosku lub zawiera informacje niezwiązane z treścią wniosku; 4) podmiot zobowiązany udziela wprawdzie wnioskodawcy lakonicznej informacji, że nie dysponuje informacją publiczną, ale nie udowadnia swoich twierdzeń, a nawet nie uwiarygadnia, iż nie posiada żądanej informacji publicznej (tak również: m.in. wyrok NSA z dnia 27 marca 2012 r., sygn. akt I OSK 156/12). W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem Sądu jest w pierwszej kolejności zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. Zgodnie z brzmieniem art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej, 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych, 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Stosownie do art. 4 ust. 3 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, będące w posiadaniu takich informacji. W sprawie niniejszej nie ma wątpliwości, że Okręgowa Izba Lekarska w [...] jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p.). Zgodnie bowiem z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach aptekarskich (Dz. U. z 2021 r., poz. 1432), okręgowe izby lekarskie są jednostkami organizacyjnymi samorządu zawodowego lekarzy i lekarzy dentystów. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o izbach lekarskich, członkowie izb lekarskich stanowią samorząd zawodowy lekarzy i lekarzy dentystów. Skoro Okręgowa Izba Lekarska w [...] mieści się w zakresie podmiotowym stosowania ustawy o dostępie do informacji publicznej, to Izba ta jest zobowiązana do udostępniania posiadanych informacji, mających charakter informacji publicznych. Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił natomiast w art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. W myśl tych przepisów, informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. Uwzględniając wszystkie aspekty wynikające z treści tych przepisów, należy przyjąć, że informacją publiczną jest każda informacja dotycząca sfery faktów i danych publicznych, a więc każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów realizujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Udostępnieniu podlega informacja publiczna w szczególności o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. d u.d.i.p.), zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. a u.d.i.p.), sposobach stanowienia aktów publicznoprawnych (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit.c u.d.i.p.), sposobach przyjmowania i załatwiania spraw (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit.d u.d.i.p.), stanie przyjmowanych spraw, kolejności ich załatwiania lub rozstrzygania (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit.e u.d.i.p.), danych publicznych (art. 6 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p.), w tym m.in. treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć, dokumentacja przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów ją przeprowadzających, majątku publicznym (art. 6 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p.). Okręgowa rada lekarska, której uchwał żądał we wniosku wnioskodawca, jest jednym z organów okręgowej izby lekarskiej (art. 21 pkt 2 ustawy o izbach lekarskich). Jest organem kolegialnym podejmującym decyzje w formie uchwał, które mogą zapadać na posiedzeniach tych organów. Zgodnie z art. 25 ustawy, działalnością okręgowej izby lekarskiej w okresie między okręgowymi zjazdami lekarzy kieruje okręgowa rada lekarska. Natomiast na podstawie art. 18 powołanej ustawy, uchwały organów samorządu lekarzy podejmowane są zwykłą większością głosów, przy obecności co najmniej połowy członków danego organu. Przedmiotowe uchwały mają także charakter prawotwórczy, zwłaszcza gdy ich przedmiotem są regulaminy. Okręgowa rada lekarska, o której uchwały wnioskował skarżący, zgodnie z art. 25 ustawy, m.in. sprawuje pieczę nad należytym i sumiennym wykonywaniem zawodu lekarza przez członków okręgowej izby lekarskiej; upowszechnia zasady etyki lekarskiej oraz dba o ich przestrzeganie; reprezentuje i chroni indywidualne i zbiorowe interesy członków izby; składa okręgowemu zjazdowi lekarzy roczne i kadencyjne sprawozdania z działalności i wykonania budżetu; zbiera składki członkowskie i prowadzi ich ewidencję; wykonuje uchwały okręgowego zjazdu lekarzy; ustala liczbę członków prezydium; prowadzi bieżące sprawy izby; wykonuje zadania zlecone przez Naczelną Radę Lekarską; prowadzi rejestr podmiotów uprawnionych do prowadzenia kształcenia podyplomowego lekarzy i lekarzy dentystów; prowadzi archiwum dokumentacji okręgowej izby lekarskiej. Zgodnie z art. 26 ust. 4 ustawy, okręgowa rada lekarska może, w drodze uchwały, upoważnić prezydium do podejmowania uchwał w sprawach lekarzy, do których na podstawie ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego odnoszące się do decyzji administracyjnych. Zadania samorządu lekarzy określone zostały w art. 5 ustawy o izbach lekarskich. Należy do nich m.in. przyznawanie prawa wykonywania zawodu na określony zakres czynności zawodowych, czas i miejsce zatrudnienia w podmiocie leczniczym oraz wydawanie dokumentów "Prawo wykonywania zawodu lekarza" lub "Prawo wykonywania zawodu lekarza dentysty"; przyznawanie warunkowego prawa wykonywania zawodu oraz wydawanie w tym przypadku dokumentów "Prawo wykonywania zawodu lekarza" lub "Prawo wykonywania zawodu lekarza dentysty, zawieszanie i pozbawianie prawa wykonywania zawodu oraz ograniczanie w wykonywaniu zawodu; prowadzenie postępowania w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej lekarzy; prowadzenie postępowania w przedmiocie niezdolności do wykonywania zawodu lekarza lub w przedmiocie niedostatecznego przygotowania do wykonywania zawodu; prowadzenie lub udział w organizowaniu doskonalenia zawodowego lekarzy; opiniowanie kandydatur lekarzy na stanowiska lub funkcje, jeżeli odrębne przepisy tak stanowią; prowadzenie rejestrów lekarzy, rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą w zakresie praktyk lekarskich na zasadach określonych w przepisach o działalności leczniczej, rejestrów podmiotów prowadzących kształcenie podyplomowe lekarzy oraz rejestrów lekarzy tymczasowo i okazjonalnie wykonujących zawód lekarza. W świetle powyższego, żądanie udostępnienia "treści uchwał Okręgowej Rady Lekarskiej w [...], które nie są dostępne w biuletynie informacji publicznej i zostały podjęte od dnia 1 stycznia 2024 roku do dnia złożenia wniosku" stanowi żądanie udostępnienia informacji publicznej. Powyższe żądanie w świetle zadań samorządu lekarzy i kompetencji okręgowej rady lekarskiej, która kieruje działalnością okręgowej izby lekarskiej w okresie między zjazdami lekarzy, mieści się w pojęciu informacji o organach samorządu zawodowego, ich kompetencjach i przedmiocie działalności (art. 6 ust. 1 p[kt 2 lit. c u.d.i.p.). Żądanie odnosi się przy tym do informacji o zasadach funkcjonowania organu samorządu zawodowego (art. 6 ust. 1 pkt 3 u.d.i.p.). Podkreślenia wymaga, że udzielona przez organ wnioskodawcy odpowiedź z dnia [...] czerwca 2024 r. w żaden sposób nie wykazuje, aby żądane treści uchwal (które nie zostały opublikowane na wskazanej we wniosku stronie bip), nie stanowiły informacji o sprawie publicznej. W związku z tym, że samorząd zawodowy lekarzy i lekarzy dentystów reprezentuje osoby wykonujące zawód zaufania publicznego i sprawuje pieczę nad należytym wykonywaniem tego zawodu w granicach interesu publicznego i dla jego ochrony (art. 17 Konstytucji RP), przyjąć należy, że uchwały podejmowane przez okręgową radę lekarską z założenia stanowią o realizacji zadania publicznego, przede wszystkim w zakresie pieczy nad należytym wykonywaniem zawodu lekarza i lekarza dentysty. Okręgowa Izba Lekarska nie wyjaśniła wnioskodawcy w odpowiedzi z dnia [...] czerwca 2024 r. dlaczego w ocenie podmiotu zobowiązanego te uchwały, które nie zostały opublikowane, nie stanowią ewentualnie informacji publicznej, jaki ich przedmiot doprowadził OIL do takiego wniosku. Nie wyjaśnił też organ, ile było takich nieopublikowanych uchwał za żądany okres. W odpowiedzi na skargę OIL wskazuje m.in., że okręgowa rada lekarska podejmuje szereg uchwał w sprawach osobowych począwszy od skierowania danego lekarza lub lekarza dentysty celem odbycia stażu podyplomowego czy też udzielania zapomóg finansowych członkom samorządu zawodowego lekarzy i lekarzy dentystów znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej czy też wreszcie w przypadku weryfikacji przygotowania zawodowego albo w przypadku istnienia uzasadnionego podejrzenie niezdolności lekarza do wykonywania zawodu lub ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych ze względu na stan zdrowia. Powyższe w żaden sposób nie wskazuje jednakże, jakie uchwały nie zostały opublikowane i dlaczego. Samo wskazanie przez organ, że podejmuje np. uchwały w sprawie weryfikacji przygotowania zawodowego albo w przypadku istnienia uzasadnionego podejrzenie niezdolności lekarza do wykonywania zawodu, nie wskazuje, że powyższe nie mieści się w realizacji zadania publicznego w postaci pieczy nad należytym wykonywaniem zawodu lekarza i lekarza dentysty. Jednocześnie OIL wskazuje w odpowiedzi na skargę na art. 5 ust. 2 zd. 2 u.d.i.p., a zatem odwołuje się do prawa do prywatności. Wskazania wymaga, że powołany przepis znajduje zastosowanie w przypadku, gdy żądana informacja stanowi informację publiczną, ale podmiot zobowiązany ze względu na prawo do prywatności odmawia udostępnienia w drodze decyzji żądanej informacji publicznej. Powyższe należy odróżnić od sytuacji, gdy organ twierdzi, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej. Podkreślenia wymaga, że konstytucyjne prawo do informacji służyć ma dostępowi do informacji pozwalających na społeczną kontrolę wykonywania zadań publicznych. Występuje tu zatem element dobra ogółu – chodzi o społeczną kontrolę prawidłowości funkcjonowania m.in. samorządu zawodowego. W niniejszej sprawie – na podstawie treści odpowiedzi organu do wnioskodawcy z dnia [...] czerwca 2024 r. o tym, że "uchwały (...) przeznaczone do udostępnienia jako informacja publiczna znajdują się na stronie internetowej (...)" – nie sposób stwierdzić, czy w ocenie organu żądane uchwały nie stanowią informacji publicznej, czy też nie zostały udostępnione z innych względów (np. z uwagi na prawo do prywatności, o którym mowa w odpowiedzi na skargę). W świetle przedstawionych wyżej rozważań Sąd za zasadną uznał skargę na bezczynność Okręgowej Izby Lekarskiej w [...]. W sytuacji, gdy żądanie wniosku dotyczy informacji będącej informacją publiczną, organ ma obowiązek: 1) udostępnić tę informację w formie czynności materialno-technicznej, co winno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku oraz w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem; 2) wydać, na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p., decyzję o odmowie jej udostępnienia w razie uznania, że zachodzą podstawy do takiej odmowy, w tym określone m.in. w art. 5 ust. 2 u.d.i.p., 3) udzielić informacji, o których mowa w art. 13 ust. 2 i art. 14 ust. 2 u.d.i.p., wyjaśniając przyczyny braku możliwości udostępnienia informacji w terminie bądź zgodnie z wnioskiem, przy jednoczesnym wskazaniu, w jakim terminie, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie lub 4) poinformować pisemnie wnioskodawcę, że nie posiada żądanej informacji. Jeśli żądana informacja nie stanowi w ocenie organu informacji publicznej, wówczas organ w piśmie, informuje o tym wnioskodawcę. Rozpatrując skargę na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] czerwca 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej, Sąd stwierdził, że organ pozostawał w bezczynności na dzień wniesienia niniejszej skargi, jak również pozostaje w bezczynności na dzień orzekania przez Sąd w niniejszej sprawie. Podkreślenia wymaga, że nie stanowi należytego rozpatrzenia wniosku udzielenie wnioskodawcy odpowiedzi, na podstawie której nie sposób zweryfikować powodów nieudostępnienia treści żądanych, za wskazany we wniosku okres, uchwał ORL. Odpowiedź Okręgowej Izby Lekarskiej nie jest klarowna i nie pozwala także Sądowi na pełną i wszechstronną ocenę charakteru nieudostępnionych uchwał. Z tych względów Sąd zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Zależnie od dokonanej przez organ oceny charakteru treści żądanych uchwał za wskazany we wniosku okres, organ, albo udostępni żądane treści uchwał (jeśli uzna, że stanowią informację publiczną), albo wyda decyzję administracyjną o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej (bądź określonego jej zakresu), jeśli uzna, że treści uchwał stanowiące informację publiczną nie podlegają udostępnieniu ze względu na potrzebę ochrony prawa do prywatności określonych osób, bądź poinformuje, że określone treści uchwał żądanych we wniosku nie stanowią informacji publicznej, o czym poinformuje jedynie pismem, z wykazaniem dlaczego tak twierdzi, co powinno umożliwiać weryfikację stanowiska organu. Podkreślenia wymaga bowiem, że tak jak w przypadku np. twierdzenia przez organ, że określonej informacji nie posiada, powiadomienie wnioskodawcy o nieposiadaniu żądanej informacji musi odbywać się – zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego -z zachowaniem ogólnych, powszechnie akceptowanych standardów proceduralnych, w tym zasad "dobrej administracji". Winno więc ono zawierać dane pozwalające na ocenę rzetelności takiego twierdzenia. Wnioskodawca nie może być w tym zakresie pozbawiony należnej mu ochrony, a mogłoby to mieć miejsce, gdyby samo ogólnikowe twierdzenie zobowiązanego podmiotu zwalniałoby go z zarzutu bezczynności (v. wyrok NSA dnia 25 kwietnia 2023 r. sygn. akt III OSK 7728/21, orzeczenia.nsa.gov.pl). Podobnie przyjąć należy, iż w przypadku ewentualnego twierdzenia, że określone żądane treści uchwał nie stanowią informacji publicznej, pismo stanowiące odpowiedź do wnioskodawcy powinno zawierać minimum danych pozwalających na ocenę rzetelności takiego ewentualnego twierdzenia. Sąd stwierdził jednocześnie, że bezczynność organu nie miała w tej sprawie miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Organ nie zlekceważył wnioskodawcy i podjął działania w przedmiocie wniosku, albowiem w terminie 10 dni od wpływu wniosku udzielił wnioskodawcy odpowiedzi. Odpowiedź ta nie jest klarowna i nie wyjaśnia charakteru treści żądanych uchwał organu okręgowej izby lekarskiej, jednakże działania organu w tej sprawie nie dają podstaw do przypisania bezczynności charakteru rażącego naruszenia prawa. Niewłaściwy sposób zastosowania u.d.i.p. nie stanowi w tej sprawie przesłanki kwalifikowania bezczynności jako rażącego naruszenia prawa. Z treści odpowiedzi organu do wnioskodawcy nie wynika, aby zmierzano do celowego pozbawienia dostępu do informacji publicznej. Odnosząc się do pisma skarżącego z dnia [...] września 2024 r. wskazania wymaga, że w sprawie tej nie było podstaw do jej łącznego rozpatrzenia z inną sprawą skarżącego, wskazaną w tym pismie. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 w zw. z art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 935), orzekł, jak w punkcie 1 wyroku. W punkcie 2 wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 149 § 1a powołanej ustawy. O kosztach sądowych, jak w punkcie 3 wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 200 powołanej ustawy. Do kosztów tych Sąd zaliczył uiszczony wpis sądowy w wysokości 100 zł.