II SAB/Wa 392/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 1 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia [...] z siedzibą w B. w likwidacji o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w B. w likwidacji na bezczynność Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości w przedmiocie dostępu do informacji publicznej postanawia oddalić wniosek Stowarzyszenie [...] w B. w likwidacji, reprezentowane przez jego likwidatora R.K., złożyło wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w B. w likwidacji z dnia 17 czerwca 2013 r. na bezczynność Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości w przedmiocie dostępu do informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 243 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Oznacza to, że prawo pomocy może zostać przyznane jedynie podmiotowi, który jest stroną postępowania. Z dokumentów złożonych w niniejszej sprawie, a także z urzędu i na podstawie analizy innych rozstrzygnięć, dotyczących strony skarżącej, wiadome jest, że Stowarzyszenie [...] w B. zostało rozwiązane postanowieniem Sądu Rejonowego w B. z dnia [...] stycznia 2012 r., sygn. akt [...] i zarządzono jego likwidację. Orzeczenie to jest prawomocne wobec oddalenia wywiedzionej od niego apelacji przez Sąd Okręgowy w B. (postanowienie z dnia [...] kwietnia 2012 r., sygn. akt [...]). Rozwiązanie stowarzyszenia przez sąd oznacza zakończenie wszelkiej jego działalności. W okresie likwidacji stowarzyszenie już nie istnieje, choć jego wykreślenie z rejestru stowarzyszeń jeszcze nie nastąpiło (art. 37 ust. 2 pkt 3 ustawy Prawo o stowarzyszeniach, Dz. U. z 2001 r., Nr 79, poz. 855 ze zm. oraz P. Sarnecki, Prawo o stowarzyszeniach. Komentarz, Kraków 2000, s. 77, postanowienie NSA z dnia 10 lipca 2012 r., II OZ 263/12, postanowienie NSA z dnia 11 lipca 2012 r., sygn. akt II OZ 592/12, postanowienie NSA z dnia 14 lutego 2013 r. II OSK 231/13). W konsekwencji likwidator, który przeprowadza likwidację stowarzyszenia, nie działa w imieniu stowarzyszenia, ale w imieniu własnym, wypełniając pewną funkcję publiczną jako osoba zaufania publicznego, a jego działalność rozciąga się jedynie na sprawy majątkowe, a nie na statutową działalność rozwiązanego stowarzyszenia. W związku z powyższym nie można uznać, że Stowarzyszenie [...] w B. w likwidacji jest stroną niniejszego postępowania, a zatem wniosek o przyznanie prawa pomocy nie pochodzi od strony postępowania. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 243 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji.