II SAB/Wa 395/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędzia WSA Danuta Kania, Sędzia WSA Sławomir Antoniuk (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 11 grudnia 2024 r. sprawy ze skargi J. P. na bezczynność Naczelnej Izby Lekarskiej w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] czerwca 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę Pismem z [...] lipca 2024 r. J. P. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Naczelnej Izby Lekarskiej (dalej jako NIL) polegającą na nierozpatrzeniu wniosku o udzielenie informacji publicznej z [...] czerwca 2024 r., który dotyczył udostępnienia: 1. sprawozdania finansowego Naczelnej Izby Lekarskiej za 2023 r., zawierającego wszystkie elementy łącznie, w tym w szczególności informacje dodatkowe oraz notę podatkową, 2. oznaczenia numeru i pozycji Monitora Sądowego i Gospodarczego, w którym opublikowane zostały wydruki z niektórych elementów sprawozdania finansowego Naczelnej Izby Lekarskiej za 2023 r. W związku z powyższym wniósł o zobowiązanie organu do prawidłowego rozpatrzenia powyższego wniosku oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przewidzianych. Skarżący wskazał, że NIL jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, a żądana informacja stanowi informację publiczną. Kwestią sporną pozostaje okoliczność, czy podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej ma obowiązek udostępnienia jej zgodnie z wnioskiem "na nośniku, na którym jest ona zawarta" czyli w formie pliku xml. Ponadto organ pozostaje w bezczynności w udostępnieniu informacji dodatkowej do sprawozdania finansowego, zawierającej wyjaśnienia dotyczące bilansu i rachunku zysków i strat, której fragment w formie strukturyzowanej nosi nazwę noty podatkowej. Zgodnie z treścią opinii biegłego rewidenta informacja dodatkowa była częścią przedmiotowego sprawozdania finansowego. Ta obowiązkowa część sprawozdania finansowego nie podlega publikacji w Monitorze Sądowym i Gospodarczym. Stosownie do treści art. 70 ust. 1 ustawy o rachunkowości "Kierownik jednostki, o której mowa w art. 64, do której nie ma zastosowania art. 69, jest obowiązany złożyć wprowadzenie do sprawozdania finansowego stanowiące część informacji dodatkowej, bilans, rachunek zysków i strat, zestawienie zmian w kapitale (funduszu) własnym oraz rachunek przepływów pieniężnych za rok obrotowy, do ogłoszenia w ciągu 15 dni od dnia ich zatwierdzenia, wraz ze sprawozdaniem z badania oraz odpisem uchwały bądź postanowienia organu zatwierdzającego o zatwierdzeniu sprawozdania finansowego i podziale zysku lub pokryciu straty". Zaznaczył, że w otrzymanej e-mailem [...] czerwca 2024 r. odpowiedzi NIL udostępniła m.in. załącznik do uchwały Naczelnej Rady Lekarskiej nr [...] z [...] kwietnia 2024 r., który wbrew stanowisku organu nie jest treścią jakiegokolwiek elementu sprawozdania finansowego, lecz jednie sprawozdaniem z wykonania budżetu. W podanym przez NIL numerze Monitora Sądowego i Gospodarczego (Nr [...] z dnia [...] maja 2024 r. poz. [...]) znajduje się treść niektórych elementów przedmiotowego sprawozdania finansowego. Powyższa publikacja nie zawiera dodatkowych wyjaśnień dotyczących bilansu i rachunku zysków i strat oraz noty podatkowej, będącej obowiązkową częścią sprawozdania finansowego NIL. Ponadto, przytoczona publikacja sugeruje, że sprawozdanie finansowe NIL nie było podpisane przez pięciu z dwunastu członków Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej. Brak podpisów wszystkich członków Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej czyni przedmiotowy dokument niekompletnym, gdyż brak jest oświadczeń pozostałych członków Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej, w sprawie spełnienia przez przedmiotowy dokument wymogów ustawowych. W przypadku odmowy podpisania sprawozdania finansowego powinni oni byli sporządzić pisemne uzasadnienie odmowy, których również nie ma w przedmiotowej publikacji. Powołując się na treść art. 14 ust 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902); zwanej dalej u.d.i.p. skarżący podał, że wniósł o udostępnienie sprawozdania finansowego w formie oryginalnego pliku xml. Sprawozdanie finansowe może mieć jedynie formę elektronicznego strukturyzowanego pliku xml. Jego integralną częścią są elektroniczne podpisy członków Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej, co pozwala na weryfikację nie tylko osób, które podpisały sprawozdanie finansowe, ale i dnia oraz godziny jego podpisania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi wskazując, że nie pozostaje w bezczynności, bowiem pismem z [...] czerwca 2024 r. znak: [...] Zastępca Sekretarza Naczelnej Rady Lekarskiej przekazał skarżącemu uchwałę nr [...] Naczelnej Rady Lekarskiej z [...] kwietnia 2024 r. w sprawie zatwierdzenia sprawozdania finansowego i zatwierdzenia wykonania budżetu oraz przeznaczenia zysku netto NIL za 2023 r., wraz z załącznikiem oraz wskazał, iż sprawozdanie finansowe NIL za 2023 r, zostało opublikowane, w Monitorze Sądowym i Gospodarczym z dnia [...] maja 2024 r. Nr [...], poz. [...]. Dodatkowo poinformowano wnioskodawcę, że na podstawie u.d.i.p. organy i podmioty są zobowiązanie do udzielenia informacji publicznej, ale niekoniecznie na nośniku, na którym jest ona zawarta. Podał, że NIL jest podmiotem obowiązanym do udostępniania informacji publicznej, a informacje zawarte w sprawozdaniu finansowym stanowią informację publiczną określoną w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f i ust. 5 lit. c u.d.i.p. Jednak nie każda informacja będącą informacją publiczną podlega udostępnieniu na wniosek na podstawie przepisów u.d.i.p. Zasady i tryb dostępu do informacji zawartych w sprawozdaniach finansowych podmiotów określonych w art. 64 ustawy o rachunkowości określa art. 70 tej ustawy, wskazując zakres i tryb udostępniania informacji zawartych w sprawozdaniu finansowym tych podmiotów. Przepis ten nakłada na kierowników wskazanych wyżej jednostek obowiązek złożenia do ogłoszenia wprowadzenia do sprawozdania finansowego stanowiącego część informacji dodatkowej, bilansu, rachunku zysków i strat, zestawienia zmian w kapitale (funduszu) własnym oraz rachunku przepływów pieniężnych za rok obrotowy, w ciągu 15 dni od dnia ich zatwierdzenia, wraz ze sprawozdaniem z badania oraz odpisem uchwały bądź postanowienia organu zatwierdzającego o zatwierdzeniu sprawozdania finansowego i podziale zysku lub pokryciu straty. Ogłoszenie rocznego sprawozdania finansowego jednostki ma miejsce w "Monitorze Sądowym i Gospodarczym" o zasięgu ogólnokrajowym. Dostęp do Monitora Sądowego i Gospodarczego jest możliwy na stronie internetowej Ministerstwa Sprawiedliwości, pod adresem: [...]. NIL dopełniła tego obowiązku i jej sprawozdanie finansowe za 2023 r. zostało opublikowane w Monitorze Sądowym i Gospodarczym z 2023 r. Nr [...] poz. [...]. Oznacza to, że skarżący ma możliwość uzyskania informacji zawartych sprawozdaniu finansowym w trybie przepisów ustawy o rachunkowości. W tej sytuacji skarżący nie może skutecznie domagać się udostępnienia sprawozdania finansowego za 2023 r. powołując się na u.d.i.p., gdyż jej zastosowanie jest w takim wypadku wyłączone zgodnie z art. 1 ust. 2 tej ustawy. W orzecznictwie sądów administracyjnych wielokrotnie prezentowany był pogląd, że o niestosowaniu przepisów u.d.i.p. do udostępniania sprawozdań finansowych, które dostępne są w innym trybie. Odnosząc się do twierdzenia skarżącego, że opublikowana w Monitorze Sądowym i Gospodarczym informacja nie jest sprawozdaniem finansowym i nie jest plikiem xml organ wyjaśnił, że zarówno w orzecznictwie sądowym, jak i w piśmiennictwie wielokrotnie zwracano uwagę, że należy wyraźnie oddzielić treść informacji od jej nośnika. Wskazane w u.d.i.p organy i podmioty są zobowiązane do udzielenia informacji publicznej, ale niekoniecznie na nośniku, na którym jest ona zawarta. Natomiast podnoszone przez skarżącego zarzuty wskazują, że nie tyle domaga się udostępnienia mu informacji publicznej, ale udostępnienia oryginalnego nośnika, tj. pliku xml, w którym ta informacja publiczna jest zawarta. Dodatkowo przekazane informacje - sprawozdanie finansowe mają ustrukturyzowaną postać określonych danych wymaganych do ujawnienia zgodnie z załącznikiem do ustawy o rachunkowości. Konstrukcja w tym zakresie umożliwia wyspecyfikowanie do pozycji dotyczących przychodów, kosztów, straty z lat ubiegłych oraz innych zmian. W ocenie organu, argumentacja, że sprawozdanie finansowe NIL nie było podpisane przez pięciu z dwunastu członków Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej, co czyni dokument niekompletny, gdyż brak jest oświadczeń pozostałych członków PNRL jest niezasadna, bowiem nie jest przedmiotem niniejszej sprawy. Sprawozdanie zostało zatwierdzone przez niezależnego biegłego rewidenta z badania rocznego sprawozdania finansowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do treści art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (t.j. Dz. U z 2024 r. poz. 935) – dalej jako "P.p.s.a.". Pierwszy z ww. przepisów stanowi, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Natomiast według art. 120 P.p.s.a., w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Skarga okazała się niezasadna. Przepisy powyższej ustawy procesowej nie definiują pojęcia bezczynności. W piśmiennictwie przyjmuje się, iż bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu bądź nie podjął stosownej czynności (T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 109). Na gruncie u.d.i.p. bezczynność podmiotu obowiązanego do rozpoznania wniosku informacyjnego ma miejsce wówczas, gdy organ - będąc w posiadaniu żądanej informacji - nie podejmuje stosownej czynności materialno-technicznej w postaci udzielenia informacji publicznej (art. 10 ust. 1 u.d.i.p.), nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), ewentualnie nie informuje wnioskodawcy, że w danej sprawie przysługuje inny tryb dostępu do wnioskowanej informacji publicznej (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.) bądź też, że wnioskowana informacja nie posiada waloru informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Jeżeli podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej nie podjął wymaganej przepisami u.d.i.p. czynności, to dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia powód, z uwagi na który to nie nastąpiło. W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej, obowiązkiem sądu administracyjnego jest w pierwszej kolejności zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. Dopiero ustalenie, iż podmiot, do którego zwrócił się skarżący, jest zobowiązany do udzielenia informacji publicznej oraz że żądana przez skarżącego informacja ma walor informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność. Zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p., obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy samorządów gospodarczych i zawodowych (pkt 2). Nie ulega wątpliwości, że Naczelna Izba Lekarska (działająca przez swoje organy), wykonuje zadania publiczne i jest zobowiązana, na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p., do udostępniania informacji publicznej, tym bardziej, że ustawodawca nałożył obowiązek udzielania informacji publicznej na wszystkie podmioty dysponujące mieniem publicznym. Niewątpliwie, należy uznać, że każdy podmiot, który gospodaruje choćby niewielką częścią publicznego mienia - a w przypadku NIL nie ma jakiejkolwiek wątpliwości, że mamy do czynienia z taką sytuacją - ma obowiązek udostępniania informacji na jego temat. Można powiedzieć, że prawo do informacji podąża za publicznym mieniem i osoby uprawnione mogą żądać informacji od każdego, kto takim mieniem zarządza lub z niego korzysta (por. m.in. M. Bidziński, M. Chmaj, P. Szustakiewicz, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, wydanie 3, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2018). W myśl art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w ustawie. Przepis art. 6 ust. 1 u.d.i.p. precyzuje pojęcie informacji publicznej, przedstawiając przykładowy katalog danych mających walor informacji publicznej. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się szerokie rozumienie pojęcia informacji publicznej, co podyktowane jest transparentnością życia publicznego i zwiększaniem świadomości prawnej społeczeństwa. Definiuje się ją jako każdą wiadomość wytworzoną przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które realizują zadania publiczne bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie swoich kompetencji. Obowiązek informacyjny dotyczy majątku samorządów zawodowych, co wynika wprost z art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c u.d.i.p. Wobec tego nie budzi wątpliwości, iż informacja o rocznych sprawozdaniach NIL stanowi informację publiczną. Według art. 1 ust. 2 u.d.i.p., przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Zawarte w art. 1 ust 2 ustawy sformułowanie "nie naruszają" rozumieć należy w ten sposób, że ustawa o dostępie do informacji publicznej nie może naruszać przepisów innych ustaw odrębnie regulujących zasady ich udostępniania. Istota odesłania, o którym jest mowa w art. 1 ust. 2 u.d.i.p., dotyczy takiej sytuacji, że to odrębna ustawa precyzuje zarówno zasady, jaki i tryb dostępu do informacji publicznej, których zastosowanie wyłączać będzie zasadność ich realizacji na podstawie u.d.i.p. Do takich przepisów innych ustaw należy m.in. ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 120). Jak wynika z art. 1, ustawa określa zasady rachunkowości, tryb badania sprawozdań finansowych przez biegłych rewidentów oraz zasady wykonywania działalności w zakresie usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych. W myśl. art. 69 ust. 1 tej ustawy, kierownik jednostki składa we właściwym rejestrze sądowym: 1) roczne sprawozdanie finansowe, 2) sprawozdanie z badania sprawozdania finansowego, jeżeli podlegało ono badaniu, 3) odpis uchwały bądź postanowienia organu zatwierdzającego o zatwierdzeniu rocznego sprawozdania finansowego i podziale zysku lub pokryciu straty, 4) sprawozdanie z działalności - w przypadku jednostek, o których mowa w art. 49 ust. 1, 5) sprawozdanie z atestacji sprawozdawczości zrównoważonego rozwoju - w przypadku jednostek, o których mowa w art. 63r ust. 1 – w terminie 15 dni od dnia zatwierdzenia rocznego sprawozdania finansowego. Zgodnie z art. 70 powołanej ustawy, kierownik jednostki, o której mowa w art. 64, do której nie ma zastosowania art. 69, jest obowiązany złożyć wprowadzenie do sprawozdania finansowego stanowiące część informacji dodatkowej, bilans, rachunek zysków i strat, zestawienie zmian w kapitale (funduszu) własnym oraz rachunek przepływów pieniężnych za rok obrotowy, do ogłoszenia w ciągu 15 dni od dnia ich zatwierdzenia, wraz ze sprawozdaniem z badania oraz odpisem uchwały bądź postanowienia organu zatwierdzającego o zatwierdzeniu sprawozdania finansowego i podziale zysku lub pokryciu straty. Opublikowanie sprawozdania finansowego wraz dodatkowymi dokumentami (tutaj art. 70 zakreśla ramy obowiązku informacyjnego), następuje w ogólnokrajowym dziennikiem urzędowym przeznaczonym do zamieszczania obwieszczeń lub ogłoszeń, którym jest Monitor Sądowy i Gospodarczy - art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 22 grudnia 1995 r. o wydawaniu Monitora Sądowego i Gospodarczego (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1395). W świetle art. 1 ust. 3 tej ustawy, w Monitorze Sądowym i Gospodarczym ogłasza się : 1) wszystkie wpisy do Krajowego Rejestru Sądowego, chyba że ustawa stanowi inaczej; 2) ogłoszenia wymagane przez Kodeks spółek handlowych; 2a) ogłoszenia przewidziane przepisami Kodeksu postępowania cywilnego, o ile obowiązek ich ogłaszania wynika z tej ustawy, 3) inne obwieszczenia i ogłoszenia, jeżeli ich ogłoszenie w Monitorze Sądowym i Gospodarczym jest wymagane lub dopuszczone przez ustawy. Monitor Sądowy i Gospodarczy rozpowszechnia się: 1) nieodpłatnie poprzez udostępnienie na stronie internetowej urzędu obsługującego Ministra Sprawiedliwości; 2) odpłatnie za pomocą środków komunikacji elektronicznej lub informatycznych nośników danych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2023 r. poz. 57, 1123 i 1234). Wykonanie powyższego obowiązku sprawozdawczego przez wskazany w ustawie o rachunkowości podmiot i opublikowanie rocznego sprawozdania finansowego w Monitorze Sądowym i Gospodarczym stanowi pełną realizację prawa do informacji publicznej. Jak wskazał NSA wyroku z 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt I OSK 877/11: "Obowiązek udostępniania informacji publicznej przez podmioty określone w art. 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej realizowany jest bowiem nie tylko poprzez indywidualne udzielanie takiej informacji na wniosek, ale również poprzez publikowanie takich informacji w sposób publicznie dostępny. Udzielanie informacji publicznej na wniosek następuje bowiem tylko wtedy, gdy wnioskodawca nie może zapoznać się z tą informacją w inny sposób publicznie lub powszechnie dostępny. Jeżeli zatem wnioskowana informacja publiczna jest już publicznie lub powszechnie dostępna, to podmiot zobowiązany nie wydaje decyzji o odmowie jej udzielenia, lecz informuje wnioskodawcę o możliwości zapoznania się z tą informacją podaną do publicznej lub powszechnej wiadomości w inny sposób". Zatem NIL przedmiotowy obowiązek prawidłowo zrealizował podając wnioskodawcy w wymaganym terminie dane publikatora (M.GiS z 2023 r. Nr [...] poz. [...]) oraz stronę internetową umożliwiającą dostęp do sprawozdania finansowego NIL za 2023 r. ([...]). W orzecznictwie zgodnie przyjmuje się, iż nie podlega rozpatrzeniu w trybie wnioskowym żądanie sprawozdań finansowych, które zostały złożone i opublikowane w ogólnodostępnym rejestrze. NSA w wyroku z 29 maja 2018 r. sygn. akt I OSK 1976/16 podkreślił, iż: "... sprawozdanie złożone do Rejestru należy traktować na równi ze znajdującymi się w posiadaniu Spółki. W tej sytuacji, uprawnienia dostępu do danych zgromadzonych w Krajowym Rejestrze Sądowym nie można dochodzić powołując się na ustawę z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, gdyż jej zastosowanie jest w takim wypadku wyłączone, na zasadzie art. 1 ust. 2 tej ustawy". Stanowisko to jest akceptowane przez judykaturę (por. np. wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 877/11, wyrok NSA z dnia 26 września 2014 r. sygn. akt I OSK 31/14). Z powyższych względów nie jest również trafne stanowisko skarżącego wskazujące na powinność udostępnienia przez NIL żądanej informacji w formie oryginalnego pliku xml. w trybie wnioskowym. Wnioskodawca wyraził wolę zapoznania się nie tylko z informacją publiczną, ale i nośnikiem tej informacji. Należy jednak zwrócić uwagę, iż w doktrynie i orzecznictwie postuluje się konieczność odróżnienia pojęcia samej informacji publicznej od nośnika, na którym została ona utrwalona. NSA w wyroku z dnia 28 kwietnia 2020 r. sygn. akt I OSK 1939/19 wyjaśnił, że informacja jest pewnym komunikatem, wiedzą o jakimś fakcie. Nośnikiem, na którym taka informacja jest utrwalona może być papier lub środki elektroniczne przechowujące dokonane na nich zapisy. Ustawodawca tylko w jednym przypadku, o którym mowa w art. 6 ust. 4 lit. a u.d.i.p., zobowiązał do udostępnienia informacji publicznej zarówno co do treści, jak i postaci, a więc również do udostępniania nośnika, który zawiera informację publiczną. Chodzi tutaj o dokument urzędowy, którego ustawowa definicja zawarta została w art. 6 ust. 2 u.d.i.p. Ponadto przepis art. 3 ust. 1 pkt 2 tej ustawy określa, że prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do wglądu jedynie do dokumentów urzędowych. Zatem informacja publiczna mająca postać dokumentów urzędowych winna być przedstawiona (na stosowne żądanie) także w postaci nośnika. Zgodnie z art. 6 ust. 2 u.d.i.p., dokumentem urzędowym w rozumieniu ustawy jest treść oświadczenia woli lub wiedzy, utrwalona i podpisana w dowolnej formie przez funkcjonariusza publicznego w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego, w ramach jego kompetencji, skierowana do innego podmiotu lub złożona do akt sprawy. Roczne sprawozdanie finansowe NIL nie wyczerpuje definicji dokumentu urzędowego bowiem nie stanowi oświadczenia woli lub wiedzy funkcjonariusza publicznego. Katalog osób posiadających status funkcjonariusza publicznego jest zamknięty i enumeratywnie określony w art. 115 § 13 Kodeksie karnym. Do tej kategorii nie zalicza się osób piastujących funkcje organów samorządów zawodowych. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznał, że nie zaszła w niniejszej sprawie bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej albowiem prawidłowe było stanowisko NIL zawarte w informacji skierowanej do wnioskodawcy, że roczne sprawozdanie finansowe za 2023 r. podlega udostępnieniu w trybie przepisów szczególnych, o których mowa w art. 1 ust. 2 u.d.i.p. tj. w szczególności w trybie przepisów ustawy o rachunkowości. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił. Powołane w niniejszym wyroku orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (www.orzeczenia.nsa.gov.pl).