II SAB/Wa 48/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.), Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, Asesor WSA Karolina Kisielewicz, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 27 kwietnia 2020 r. sprawy ze skargi A. J. na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] czerwca 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. stwierdza, że Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] dopuścił się bezczynności w zakresie rozpoznania wniosku z dnia [...] czerwca 2017 r. w części dotyczącej udostępnienia informacji w zakresie zanonimizowanych dokumentów wszystkich pracowników, którym zaproponowano nowe warunki zatrudnienia z komórki organizacyjnej skarżącej oraz komórki wyższego rzędu, o których mowa we wniosku; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. przyznaje od organu na rzecz skarżącej sumę pieniężną w kwocie 500 zł (pięćset złotych); 4. oddala skargę w pozostałym zakresie; 5. zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] na rzecz A. J. kwotę 580 zł (pięćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem złożonym [...] czerwca 2017 r. A. J. zwróciła się do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] o udostępnienie informacji publicznej w postaci informacji zawartych w jej aktach osobowych związanych z wdrożeniem Krajowej Administracji Skarbowej i analogicznych, zanonimizowanych dokumentów wszystkich pracowników, którym zaproponowano nowe warunki zatrudnienia z jej komórki organizacyjnej oraz komórki wyższego rzędu, tj. CV i dokumentów potwierdzających wykształcenie i doświadczenie, wszystkich znajdujących się w aktach ocen okresowych, wszystkich skarg, upomnień i nagan oraz dokumentów związanych z weryfikacją zatrudnienia w związku z reformą Krajowej Administracji Skarbowej. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] decyzją z [...] lipca 2017 roku odmówił udostępnienia żądanej informacji publicznej stwierdzając brak przesłanki do udzielenia żądanych przez stronę informacji przetworzonych ponieważ skarżąca nie wykazała ,że informacje te są szczególnie istotne dla interesu publicznego. Następnie Szef Krajowej Administracji Skarbowej decyzją z [...] września 2017 r. uchylił tę decyzję i przekazał sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia wskazują ,że uzasadnienie decyzji nie pozwala na ocenę, czy żądana przez stronę informacja składającą się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu ,powinna zostać uznana za informacje przetworzoną. Ponadto organ II instancji wskazał ,że z uwagi na treść art. 1 ust.2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej ( Dz. U.2016 r. poz.1947 ze zm.) dalej u.d.p.i. konieczne jest ponowne przeanalizowanie przez organ żądania skarżącej ponieważ wnioskodawczyni domaga się również udzielenia w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej swojej dokumentacji pracowniczej znajdującej się w aktach osobowych. Pismem z [...] marca 2018 r. A. J. złożyła skargę na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] w przedmiocie udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej. Wskazała, że organ pomimo upływu prawie sześciu miesięcy od czasu przekazania mu sprawy do ponownego rozpatrzenia, nie podjął żadnych czynności w sprawie. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] podniósł, że [...]marca 2018 r. wydał decyzję, którą odmówił udostępnienia żądanej informacji publicznej. Do skarżącej skierowane zostało również pismo z dnia [...] marca 2018 r. w którym odmówiono skarżącej udostępnienia informacji dotyczącej skarżącej a zawartych w jej aktach osobowych wskazując ,że nie stanowią informacji publicznej i nie podlegają udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Jednocześnie Dyrektor wyjaśnił ,że skarżąca pismem z dnia [...] lipca 2017 r. została poinformowana o możliwości wglądu w akta osobowe oraz o możliwości wykonania kopi jednostkowych dokumentów lub sporządzenia odpisów w miejscu przechowywania akt osobowych ,a żądane kopie dokumentów zostały jej przekazane przy piśmie z dnia [...] lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 24 października 2018 r. sygn. akt II SAB/Wa 221/18 w sprawie ze skargi A. J.- skarżącej na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] w przedmiocie dostępu do informacji publicznej, działając na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 i § 1a i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018, poz. 1302 ze zm.) dalej zwanej "p.p.s.a", stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącej z [...] czerwca 2017 r. (pkt 1), która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (pkt 2), a ponadto wymierzył organowi grzywnę w wysokości 500 zł (pkt 3). W pozostałym zakresie Sąd skargę oddalił w oparciu o art. 151 p.p.s.a. (pkt 4). Zasądził też od organu na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania (pkt 5). Sąd pierwszej instancji uznał, że żądane we wniosku informacje stanowiły informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2018 r. poz. 1330 ze zm.) dalej zwanej "u.d.i.p.", której udzielenie odbywa się na zasadach i w trybie określonym przepisami tej ustawy. Sąd wskazał, że wydanie decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej nie nastąpiło w terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Decyzja ta została wydana dopiero [...] marca 2018 r., podczas gdy skarżąca wniosek o udostępnienie informacji publicznej złożyła [...] czerwca 2017 roku. Z uwagi na wydanie decyzji po wniesieniu skargi przez skarżącą, Sąd uznał za bezprzedmiotowe orzekanie w zakresie zobowiązania organu do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności. Sąd ocenił zaistniałą w sprawie bezczynność jako mającą miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Powołał się na to, że skarżąca skierowała wniosek do organu [...] czerwca 2017 r., zaś organ wydał decyzję dopiero po doręczeniu skargi, tj. po [...] marca 2018 roku. Powyższe stanowiło w ocenie Sądu podstawę do wymierzenia organowi grzywny będącej dodatkowym środkiem stosowanym w sytuacjach rażącego naruszenia prawa. Skargę kasacyjną od tego wyroku wywiódł zarówno Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] i skarżąca. Naczelny Sad Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 19 grudnia 2019 r.sygn. akt I OSK 369/19 uchylił zaskarżony wyrok w całości i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sadowi administracyjnemu w Warszawie. W uzasadnieniu wyroku wskazano między innymi ,że : Sąd pierwszej instancji nie uwzględnił całego materiału dowodowego zebranego w niniejszej sprawie, a w konsekwencji nie ustalił wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności. Z wniosku A. J. z [...] czerwca 2017 r. wynika, że wniosła o udostępnienie informacji publicznej, poprzez przekazanie informacji zawartych w jej aktach osobowych związanych z wdrożeniem Krajowej Administracji Skarbowej oraz analogicznych zaanonimizowanych dokumentów wszystkich pracowników, którym zaproponowano nowe warunki zatrudnienia z jej komórki organizacyjnej oraz komórki wyższego rzędu, tj. CV i dokumentów potwierdzających wykształcenie oraz doświadczenie, wszystkich znajdujących się w aktach ocen okresowych, wszystkich skarg, upomnień i nagan, dokumentów związanych z weryfikacją zatrudnienia w związku z reformą Krajowej Administracji Skarbowej. Sąd nie zwrócił należytej uwagi na fakt, że wnioskodawczyni wniosła także o udostępnienie informacji dotyczących jej samej. W decyzji z dnia [...] marca 2018 r. organ odmówił udostępnienia informacji tylko co pracowników urzędu skarbowego. Natomiast co do żądania informacji z akt osobowych wnioskodawczyni, organ uznał, że nie jest to informacja publiczna i udzielił wnioskodawczyni pisemnej odpowiedzi, że te informacje nie podlegają udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Tymczasem rozstrzygając sprawę, Sąd brał pod rozwagę jedynie decyzję z [...] marca 2018 r., która jak już podano nie rozstrzygała o całym żądaniu zawartym we wniosku z dnia [...] czerwca 2017 r. Sąd pierwszej instancji sprzecznie ze stanowiskiem organu stwierdził, że "W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że Dyrektor Izby Skarbowej w [...] jest podmiotem obowiązanym do udostępnienia informacji publicznej zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., zaś żądane we wniosku informacje stanowiły informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., a udzielenie tej informacji odbywa się na zasadach i w trybie określonych przepisami tej ustawy". Przy czym należy zauważyć, że Sąd pierwszej instancji w żaden sposób nie uzasadnił, dlaczego wbrew stanowisku organu, uznał informacje zawarte w aktach osobowych wnioskodawczyni za informację publiczną. Konsekwencją takiego stanowiska Sądu musiałoby być zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku w tym zakresie, ponieważ tych informacji organ nie udostępnił skarżącej w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. NSA podkreślił ,że obowiązkiem Sądu rozstrzygającego skargę na bezczynność organu i o jej charakterze, oraz orzekając w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny i przyznania na rzecz skarżącej sumy pieniężnej, było przede wszystkim ustalenie okresu w jakim organ pozostawał w bezczynności i czy bezczynność ustała, a jeżeli tak, to kiedy. Niemniej istotne dla rozstrzygnięcia żądań skarżącej było ustalenie jakie czynności w tym okresie wykonał organ i czy były konieczne do rozstrzygnięcia sprawy. Tymczasem z ustaleń i rozważań Sądu pierwszej instancji nie sposób doszukać się stanowczego ustalenia początku okresu bezczynności organu. Także co do końca bezczynności w zakresie żądania informacji zawartych w aktach osobowych wnioskodawczyni, Sąd się nie wypowiedział . Zdaniem NSA wydaje się, że Sąd pierwszej instancji uznał, że okres bezczynności organu rozpoczął się od dnia otrzymania wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Tymczasem Dyrektor Izby Skarbowej w [...] w dniu [...] lipca 2017 r. wydał decyzję, którą odmówił udostępnienia informacji publicznej w powyżej określonym zakresie. Natomiast Szef Krajowej Administracji Skarbowej w dniu [...] września 2017 r. wydał decyzję, którą uchylił decyzję organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. Sąd nie ustalił kiedy skarżony organ otrzymał akta sprawy od organu drugiej instancji. W konsekwencji nie ustalił od kiedy ten organ mógł rozpocząć ponowne rozpoznawanie sprawy, uwzględniając wskazania organu drugiej instancji w tym konieczność przeprowadzenia postępowania dowodowego, oraz ustalenia, które z żądań dotyczą informacji publicznej, a które nie, a nadto sprecyzowania ilości badanych dokumentów i poczynienia ustaleń, czy zakres wniosku w istocie dotyczy informacji przetworzonej. NSA wskazał również ,że Sąd I instancji nie przedstawił żadnej rzeczowej argumentacji przemawiającej za uznaniem bezczynności organu za mającą miejsce z rażącym naruszeniem prawa, w szczególności nie wykazał, że opóźnienie organu w podejmowanych czynnościach było oczywiście pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia. A przecież na konieczność wykazania tej okoliczności Sąd pierwszej instancji wskazał w swoich rozważaniach teoretycznych. Niewystarczającym uzasadnieniem wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. jest jak stwierdził jedynie Sąd pierwszej instancji, zakwalifikowanie bezczynności jako mającej miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Natomiast orzekając w punkcie 4 zaskarżonego wyroku o oddaleniu skargi w pozostałej części, Sąd pierwszej instancji wskazał jedynie podstawę prawną w postaci art. 151 p.p.s.a. Sąd nie wskazał przy tym jakie żądania skarżącej zawarte w skardze nie zasługiwały na uwzględnienie i z jakich przyczyn. W szczególności Sąd w ogóle nie podał dlaczego niezasadne jest żądanie przyznania od organu na rzecz skarżącej sumy pieniężnej NSA wskazał ,że ponownie rozpoznając skargę Sąd pierwszej instancji ustali prawidłowo stan faktyczny, biorąc w szczególności pod uwagę wskazane wyżej uchybienia Sądu. W oparciu o te ustalenia ponownie orzeknie co do wszystkich żądań zawartych w skardze i wyczerpująco uzasadni swoje stanowisko, uwzględniając wymogi z art. 141 § 4 p.p.s.a., w sposób wyłożony wyżej przez Sąd kasacyjny. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U.2019/2325) Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Nie można oprzeć skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawach sprzecznych z wykładnią prawa ustaloną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje również bezczynność organów. Na gruncie u.d.i.p. bezczynność organu polega na tym, że organ będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do zareagowania na wniosek o udostępnienie informacji publicznej w sposób przewidziany tą ustawą, wbrew przepisom prawa ani nie udostępnia w nakazanym terminie w drodze czynności materialno-technicznej żądanej informacji, ani też nie wydaje stosownej decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia informacji publicznej bądź o umorzeniu postępowania. W przywołanym powyżej wyroku Naczelny Sąd Administracyjny przesądził, że w rozpoznawanej sprawie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., kwestia ta zatem nie podlega już dalszej ocenie. Zadaniem Sądu jest obecnie ustalenie charakteru żądanych we wniosku informacje to jest ustalenie ,czy są to informacje publiczne, a jeśli tak, to czy Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...]. pozostawał w bezczynności w załatwieniu tego wniosku. Od razu wskazać należy, że wniosek, tak jak opisano go na wstępie, zawiera kilka pytań o różnorodnym charakterze. Adresatowi pytań będącemu nawet podmiotem zobowiązanym w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej nie może być skutecznie stawiany zarzut bezczynności w udzieleniu informacji innych niż informacje publiczne. Zarzut ten nie może również być stawiany w sytuacji gdy informacje te nie podlegają udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie z art. 61 Konstytucji RP obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. W niniejszej sprawie skarżąca z jednej strony domagała się udostępnienia informacji zawartych w swoich dokumentach osobowych związanych z wdrożeniem Krajowej Administracji Skarbowej , a także analogicznych zanonimizowanych dokumentów wszystkich pracowników komórki organizacyjnej, w której była zatrudniona oraz komórki wyższego rzędu ,którym zaproponowano nowe warunki zatrudnienia tj: -CV oraz dokumentów potwierdzających wykształcenie i doświadczenie; - ocen okresowych, skarg ,upomnień , nagan; - dokumentów związanych z weryfikacja zatrudnienia w związku z reforma KAS. Wnioskodawczyni zaznaczyła ,że w udostępnionej przez organ informacja imiona i nazwiska powinny zostać zastąpione kolejnymi numerami ,ponieważ przed sądem może zażądać ujawnienia danych tych osób , a także przesłuchania ich w charakterze świadków ,na okoliczność zaproponowania im warunków pracy oraz okoliczności z tym związanych ,w celu odniesienia się do sytuacji strony. Z wyżej sformułowanego wniosku wynika ,że skarżąca domagała się konkretnych informacji zawartych we wskazanych dokumentach a więc chodziło jej o udzielenie informacji publicznej we wskazanym zakresie, a nie przedstawienie nośników informacji publicznej. W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości ,że żądane informacje dotyczące analogicznych zanonimizowanych dokumentów wszystkich pracowników komórki organizacyjnej, w której była zatrudniona skarżąca oraz komórki wyższego rzędu ( w uszczegółowionym powyżej zakresie) stanowią informacje publiczną za wyjątkiem informacji zawartych w CV, które stanowi dokument prywatny i jako taki nie jest informacja publiczna ( podobne stanowisko wyraził Naczelny Sad Administracyjny w wyroku z dnia 20 marca 2008 r. sygn. akt II GSK 459/07, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 maja 2006r. II OSK 812/05 LEX 236465).Prawo do informacji nie obejmuje wiec uprawnienia do udzielenia każdej informacji, w tym informacji zawartych w dokumentach prywatnych. W ocenie Sądu również informacje dotyczące kar porządkowych nałożonych przez pracodawcę -. na pracowników nie mieści się w pojęciu informacji publicznej. Nie jest to bowiem wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne, lecz dotyczy sfery stosunków pracy, a to pracodawca - pracownik. Stosownie, bowiem do art. 108 § 1 Kodeksu Pracy ustawodawca przewidział tylko i wyłącznie dla pracodawcy prawo stosowania kar porządkowych za nieprzestrzeganie ustalonego porządku, regulaminu pracy, przepisów bhp oraz przepisów przeciwpożarowych. Katalog kar porządkowych oraz naruszeń pracowniczych za które pracownicy mogą ponosić odpowiedzialność jest ściśle określony. Umieszczenie nadto odpisów wymierzonych kar porządkowych w aktach osobowych pracownika umacnia dodatkowo argumentację, iż nie są wytworzone przez organ administracji publicznej, a tym samym żądanie udostępnienia tych dokumentów wyłącza je z kręgu informacji, o której stanowi art. 1 ust. 1 ustawy u.d.i.p. Jeżeli chodzi natomiast o skargi kierowane do organu na poszczególnych pracowników to w tym miejscu należy przypomnieć ,że informacja publiczna są wszelkiego rodzaju dokumenty urzędowe organu wytworzone w ramach realizacji powierzonych mu zadań. Nie stanowią informacji publicznej wszelkiego rodzaju dokumenty prywatne .Skargi na pracowników będące wyrazem niezadowolenia osób trzecich w ocenie Sadu nie stanowią informacji publicznej ,gdyż nie są dokumentem urzędowym. Jak wskazał WSA w Szczecinie w wyroku z dnia 27 kwietnia 2016 r. sygn. akt II SAB /Sz 37/16 wszelkiego rodzaju dokumenty prywatne ,które podmiot prywatny kieruje do organu administracji publicznej nie stanowią informacji publicznej. Jak wynika z akt sprawy, organ wydał decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej [...] marca 2018 r. już po wniesieniu skargi do sądu. W związku z powyższym, stwierdzić należy, że stan bezczynności organu administracji publicznej ustał po wniesieniu skargi i nie występował w chwili orzekania przez Sąd. Okoliczność udostępnienia żądanej informacji już po wniesieniu skargi, bądź też wydania decyzji odmownej udostępnienia informacji publicznej nie powodowała jednak bezprzedmiotowości niniejszego postępowania. Tym samym z uwagi na wydanie decyzji po wniesieniu przez skarżącą skargi na bezczynność do Sądu, bezprzedmiotowym stało się orzekanie w zakresie zobowiązania organu do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności. Termin w jakim informacja publiczna powinna zostać udostępniona na żądanie uprawnionego podmiotu określa art. 13 ust. 1 u.d.i.p. wskazując, że udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w tym terminie, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego niepodjęcie przez podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej we wskazanym art. 13 tej ustawy terminie, stosownych czynności, tj. nieudostępnienie informacji, ani niewydanie decyzji o odmowie jej udzielenia oznacza, że pozostaje on w bezczynności (wyrok NSA z 24.05.2006 r., sygn. akt I OSK 605/05, CBOSA). Bez wątpienia wydanie decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej nie nastąpiło we wskazanym powyżej terminie, bowiem została wydana w dniu [...] marca 2018 r., a organ skargę otrzymał w dniu [...] marca 2018 r. To w konsekwencji prowadzi do uznania, że organ pozostawał w bezczynności w zakresie rozpoznania przedmiotowego wniosku o udostępnienie informacji publicznej zakresie określonym powyżej. Wbrew żądaniom skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie dopatrzył się aby stwierdzona bezczynność Dyrektora Krajowej Administracji Skarbowej w [...]e miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. art. 149 § 1a p.p.s.a. Nie wynikała bowiem z lekceważącego stosunku do strony, czy złej woli podmiotu zobowiązanego, o czym świadczy fakt udzielenia odpowiedzi na wniosek, po otrzymaniu skargi na bezczynność. Nadto Sąd wziął pod uwagę wyjaśnienia złożone przez organ w odpowiedzi na skargę. Zdaniem Sądu, wymieniona kwalifikowana forma bezczynności winna być zarezerwowana do sytuacji oczywistych, niebudzących wątpliwości i niedających się usprawiedliwić w żaden sposób. W niniejszej sprawie nie można bowiem uznać ,ze organ pozostawał w bezczynności od chwili złożenia wniosku tj. od [...] czerwca 2017 r. należy bowiem pamiętać ,że pierwsza decyzja w niniejszej sprawie w wyżej wskazanym zakresie została wydana w dniu [...] lipca 2017r.Od powyższej decyzji skarżąca wywiodła odwołanie z dnia [...] sierpnia 2017 r. Następnie Szef Krajowej Administracji Skarbowej decyzją z [...] września 2017 r. uchylił tę decyzję i przekazał sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. Wskazano, że konieczne jest ponowne przeanalizowanie przez organ żądania skarżącej ponieważ wnioskodawczyni domaga się również udzielenia w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej swojej dokumentacji pracowniczej znajdującej się w aktach osobowych. Akta powyższej sprawy zostały przekazane do organu w dniu [...] listopada 2017 r. Tak więc dopiero od tego dnia Dyrektora Krajowej Administracji Skarbowej w [...] mógł podjąć działania w niniejszej sprawie. Zgodnie z treścią art. 149 § 2 P.p.s.a. sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. Oznacza to, że takie uprawnienie orzecznicze przysługuje sądowi administracyjnemu w przypadku uwzględnienia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania niezależnie od tego, w jakim stopniu organ administracji naruszył prawo. Użycie zaś w tym przepisie spójnika "lub" dowodzi, że sąd może wymierzyć organowi grzywę i jednocześnie przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2017 r., sygn. akt I OSK 1905/16; publ.: https://www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Grzywna, o której mowa w art. 149 § 2 P.p.s.a. ma charakter dyscyplinująco-represyjny. W realiach faktycznych niniejszej sprawy tut. Sad doszedł do wniosku, iż wymierzenie organowi grzywny nie jest uzasadnione ,gdyż bezczynność organu w niniejszej sprawie nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa . W ocenie Sądu zasadnym było jednak przyznanie od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej ,które ma przede wszystkim na celu danie stronie swoistego zadośćuczynienia za ignorowanie jej uzasadnionego interesu w terminowym załatwieniu sprawy. Ustalając wysokość tej kwoty 500 zł Sąd wziął pod uwagę znaczny okres oczekiwania na decyzję przez skarżącą. Jak wskazano powyzej wniosek skarżącej o udostepnienie informacji publicznej zawierwł równiez żądanie udostępnienie informacji publicznej w postaci informacji zawartych w jej aktach osobowych związanych z wdrożeniem Krajowej Administracji Skarbowe tj. CV i dokumentów potwierdzających wykształcenie i doświadczenie, wszystkich znajdujących się w aktach ocen okresowych, wszystkich skarg, upomnień i nagan oraz dokumentów związanych z weryfikacją zatrudnienia w związku z reformą Krajowej Administracji Skarbowej. W ocenie Sądu w powyższym zakresie Dyrektor Krajowej Administracji Skarbowej w [...] nie pozostawał w bezczynności. W pierwszej kolejnosci należy wskazać ,że charakter żądanych informacji został przedstawiny powyzej tak wiec w pewnym zakresie są to informacje publiczne ,które jednak z uwagi na treść art. 1 ust.2 u.d.i.p nie podlegaja udostepnieniu w trybie ustawy o dostepie do informacji publicznej. Pismo z powyzszym wyjaśnieniem organ wystosował do skarżacej co prawda dopiero [...] maraca 2018 r. .Jednak jak wynika z jego tresci pismem z dnia [...] lipca 2017 r. skarżąca została poinformowana o mozliwości wgladu w akta osobowe oraz o mozliwosci wykonania kopii jednostkowych dokumentów lub sporzadzenia ich odpisów w miejscu przechowywania akt. Osobowych tj. IAS w [...].Natomiast pismem z dnia [...] wrzesnia wybrane kopie dokumentów z akt osobowych o które prosiła skarżaca zostały jej przekazane.Tak wiec w ocenie Sadu w poawyższym zakresie organ nie pozostawał w bezczynnosci i dlatego w tej części Sąd skarge oddalił. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a w zw. z art. 119 pkt 4 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji nie zobowiązał organu do rozpatrzenia wniosku skarżącej ,gdyż wniosek ten został rozpoznany na etapie postępowania sądowoadministracyjnego. Orzeczenie zawarte w pkt 2 wyroku wydano na podstawie art. 149 § 1a. p.p.s.a. Podstawą przyznania od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej stanowi przepis art. 149 § 2 p.p.s.a. W pozostałym zakresie Sąd skargę oddalił działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. W przedmiocie kosztów orzeczono w oparciu o art. 200 i 205 § 1 p.p.s.a.