II SAB/Wa 488/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska, Sędzia WSA Danuta Kania, Asesor WSA Dorota Kozub-Marciniak (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 października 2025 r. sprawy ze skargi [...] Stowarzyszenia [...] na bezczynność Poczty Polskiej S.A. z siedzibą w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...]maja 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Pocztę Polską S.A. z siedzibą w [...] do rozpoznania punktów 1, 2, 3, 4, 5, 6 i 7 wniosku [...] Stowarzyszenia na [...] z dnia [...]maja 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej, z wyjątkiem żądania udostępnienia treści skarg, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność Poczty Polskiej S.A. z siedzibą [...] nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałym zakresie; 4. zasądza od Poczty Polskiej S.A. z siedzibą [...] na rzecz [...] Stowarzyszenia kwotę 100 (słownie: sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. Polskie Stowarzyszenie [...] w [...] (dalej, jako: skarżący lub Stowarzyszenie) wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Poczty Polskiej S.A. w [...] (dalej, jako: organ lub Poczta) w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 2, art. 4 ust. 1, art. 10 ust. 1, art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902, dalej, jako: u.d.i.p.) poprzez nieudostępnienie wnioskowanej informacji publicznej we wniosku z dnia [...] maja 2025 r. w ustawowym terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Wobec powyższego wniesiono o: 1. zobowiązanie organu do rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] maja 2025 r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, 2. zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych prawem. W uzasadnieniu skargi wskazano, że skarżący w dniu [...] maja 2025 r. wystąpił z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej o następującej treści: 1. Proszę o udostępnienie treści wszystkich skarg, z okresu [...] grudnia 2024 - [...] kwietnia 2025, dotyczących awizowania przesyłek, pozostawienia zawiadomień, bez próby doręczenia oraz nieprawidłowo sporządzonych zawiadomień. Ile było łącznie takich skarg? Proszę o podanie dokładnej liczby z rozróżnieniem: a. awizowania przesyłek; b. pozostawienia zawiadomień bez próby doręczenia; c. nieprawidłowo sporządzonych zawiadomień. 2. Ile skarg z punktu nr 1 zostało rozpatrzonych pozytywnie, a ile negatywnie? 3. Mając na uwadze informacje z ogólnopolskich mediów proszę o udzielenie informacji czy Rzecznik Praw Obywatelskich oraz Urząd Komunikacji Elektronicznej kontaktowali się z Państwem w sprawie rażących zaniedbań Poczty Polskiej przy świadczeniu? Polacy masowo pisali skargi. Poczta Polska będzie miała kłopoty ? Proszę o udostępnienie treści wszystkich skarg, z okresu [...] grudnia 2024 – [...] kwietnia 2025, dotyczących zaginięcia przesyłek pocztowych w obrocie krajowym i zagranicznym oraz zwrotnych potwierdzeń odbioru przesyłek. Ile było takich skarg? Proszę o podanie dokładnej liczby z rozróżnieniem: a. zaginięcia przesyłek pocztowych w obrocie krajowym i zagranicznym; b. zwrotnych potwierdzeń odbioru przesyłek. 5. Ile skarg z punktu nr 4 zostało rozpatrzonych pozytywnie, a ile negatywnie? Proszę o udostępnienie treści wszystkich skarg, z okresu [...] grudnia 2024 – [...] kwietnia 2025, dotyczących nieuzasadnionego zwrotu przesyłek. Ile było łącznie takich skarg? Proszę o podanie dokładnej liczby. Ile skarg zostało rozpatrzonych pozytywnie a ile negatywnie? Proszę o udostępnienie treści wszystkich skarg, z okresu [...] grudnia 2024 - [...] kwietnia 2025, dotyczących opóźnienia w doręczeniu przesyłek. Ile było łącznie takich skarg? Proszę o podanie dokładnej liczby. Ile skarg zostało rozpatrzonych pozytywnie, a ile negatywnie ? Proszę o podanie pełnej i łącznej kwoty odszkodowań wypłaconych w związku z rozpatrzeniem skarg z punktów 1,4,6 i 7. Skarżący podał, że w dniu [...] maja 2025 r. organ udzielił odpowiedzi na wniosek. Organ udzielił wymijającej odpowiedzi na pytanie nr 3, ponieważ organ zdaje się ignorować fakt, że po pierwsze do pytania został załączony link do artykułu wyjaśniający zasadność postawionego pytania, a po drugie Poczta nie udzieliła odpowiedzi na proste wydawać by się mogło pytanie czy Rzecznik Praw Obywatelskich oraz Urząd Komunikacji Elektronicznej kontaktował się z Pocztą Polską w sprawie zaniedbań operatora pocztowego. Jedynie na pytanie nr 8 organ udzielił wyczerpującej odpowiedzi. Na pozostałe pytania organ nie udzielił nawet częściowej odpowiedzi zasłaniając się, że pytania dotyczą dokumentów prywatnych skupiając się jedynie na części pytań dotyczących udostępnienia takowych dokumentów, a ignorując kompletnie pozostałą część pytań, która dotyczy już podania dokładnych liczb takich dokumentów. Liczba dokumentów bowiem stanowi już informację publiczną. Stowarzyszenie nie zgodziło się ze stanowiskiem organu, że dokumenty prywatne nie mogą być udostępnione, ponieważ po anominizacji danych i zamazaniu wszelkich danych identyfikacyjnych osoby, dokumenty te mogłyby zostać udostępnione bez naruszania przepisów RODO. Skarżący podniósł, że organ trwa w bezczynności, ponieważ pytania zawarte we wniosku są informacją publiczną. Stowarzyszenie na poparcie swojego stanowiska przytoczyło obszernie orzecznictwo sądów administracyjnych i Trybunału Konstytucyjnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Poczta podtrzymała swoje stanowisko wyrażone w piśmie z dnia [...] maja 2025 r. Zdaniem organu, że zawarte we wniosku pytania nie podlegają rozpatrzeniu na podstawie u.d.i.p. Organ rozpoznając wniosek Stowarzyszenia stwierdził brak podstaw do wydania decyzji, bowiem uznał, że skarżący wnosił o wydanie dokumentów prywatnych, kierował pytania nieodnoszące się do sfery faktów, a także wnioskował o udostępnienie informacji, których organ nie posiada. Żądane informacje nie mają charakteru informacji publicznej, stąd nie ma podstaw do uznania, że organ dopuścił się bezczynności w zakresie realizacji wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Organ o takim stanie rzeczy zawiadomił Stowarzyszenie. Nadto sam fakt, iż Poczta realizuje niektóre zadania publiczne, nie oznacza że wszystkie posiadane przez nią informacje mają walor informacji publicznych. Dalej organ podał, że w zakresie pytania nr 3 zawartego we wniosku skarżący sformułował je w taki sposób, że należało stwierdzić, że nie dotyczyło sfery faktów. Skarżący w skardze zarzuca, że "Poczta Polska nie udzieliła odpowiedzi na proste wydawać by się mogło pytanie czy Rzecznik Praw Obywatelskich oraz Urząd Komunikacji Elektronicznej kontaktował się z Pocztą Polską w sprawie zaniedbań operatora pocztowego". Zapytanie zawarte we wniosku brzmiało: "proszę o udzielenie informacji czy Rzecznik Praw Obywatelskich oraz Urząd komunikacji Elektronicznej kontaktowali się z Państwem w sprawie rażących zaniedbań Poczty Polskiej przy świadczeniu?". "Rażące zaniedbania przy świadczeniu" to, określenie ocenne, nieprecyzyjne, nie wskazujące dokładnie jakiej informacji żąda Wnioskodawca. W odniesieniu do ostatniego pytania z uzasadnienia skargi na bezczynność wynika, że w tym zakresie skarżący nie zgłasza uwag co do treści pisma organu z dnia [...] maja 2025 r. Uznać zatem należy zdaniem organu, że Poczta rozpatrzyła wniosek i poinformowała skarżącego o wyniku. Poczta nie uchybiła zatem 14-dniowemu terminowi do załatwienia sprawy i nie dopuściła się bezczynności. Dodatkowo Poczta wskazała, że informacje o które wnosi skarżący stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2022 r. poz. 1233). Powyższe Poczta uzasadnia faktem, iż z legalnej definicji terminu "tajemnica przedsiębiorstwa" wynika, że za taką tajemnicę mogą być uznane określone informacje, jeżeli spełniają łącznie następujące warunki: mają charakter techniczny, technologiczny, organizacyjny lub posiadają wartość gospodarczą, które jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich elementów nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są łatwo dostępne dla takich osób, o ile uprawniony do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi podjął, przy zachowaniu należytej staranności, działania w celu utrzymania ich w poufności. Informacje, o których utajnienie Poczta wnioskuje, takie kryteria spełniają. Objęcie tych danych tajemnicą przedsiębiorstwa podyktowane jest ryzykiem związanym z wykorzystaniem ich przez konkurencję w celu m.in. dyskredytowania jakości świadczonych usług przez Pocztę. Przedmiotowe dane nie były uprzednio ujawnione i nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji ani też nie stały się łatwo dostępne dla takich osób. Poczta wyraża wolę, by pozostały one tajemnicą przedsiębiorstwa i nie były przekazywane do wiadomości publicznej. Ujawnienie przedmiotowych danych mogłoby wywołać negatywne skutki dla funkcjonowania Poczty, polegające na podważaniu jakości świadczonych usług, np. poprzez prowadzenie negatywnych kampanii informacyjnych, przedstawiających technologię dotyczącą rozpatrywania skarg, które mogłyby wprowadzać wśród klientów przeświadczenie złej jakości świadczonych usług. Konsekwencją takich nieuprawnionych działań konkurencji mogłaby być materializacja ryzyka utraty i przejęcia przez konkurencję klientów, co z kolei miałoby negatywny wpływ na przychody Spółki, równocześnie umożliwiając zwiększenie przychodów operatorów konkurencyjnych oraz ich pozycji względem Poczty. Przedmiotowe dane posiadają wartość gospodarczą, gdyż wpływają na wartość przedsiębiorstwa w obrocie gospodarczym Spółki. Poczta podjęła niezbędne działania w celu zachowania poufności takich informacji. W celu ochrony przedmiotowych danych Spółka stosuje m.in.: zabezpieczenie systemów przed dostępem osób nieuprawnionych poprzez ustanowienie indywidualnych loginów i haseł uprawniających do dostępu do przedmiotowych danych; zabezpieczenie systemów informatycznych poprzez monitorowanie ruchu sieciowego oraz stosowanie programów antywirusowych i antyspamowych; oznaczanie poufnej treści dokumentów zawierających informacje objęte tajemnicą przedsiębiorstwa; szkolenia pracowników w zakresie zasad obchodzenia się z informacjami objętymi tajemnicą przedsiębiorstwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że na gruncie u.d.i.p. bezczynność podmiotu obowiązanego do rozpoznania wniosku informacyjnego ma miejsce wówczas, gdy organ "milczy" wobec tego wniosku, tj. nie udostępnił informacji publicznej (art. 4 ust. 3 i art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), nie wydał decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), nie powiadomił wnioskodawcy o niemożliwości udzielenia informacji publicznej w wyznaczonym terminie i o przyczynach opóźnienia i nowym terminie wydania informacji, nie dłuższym niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku w tej sprawie (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.), nie poinformował o przeszkodach technicznych w udzieleniu informacji w żądanej formie (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.), ewentualnie, że danej informacji nie posiada, bądź że istnieje odrębny tryb dostępu do tej informacji (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.), nie informuje wnioskodawcy w formie pisemnej, iż żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.). Stosownie do treści art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej, jako: P.p.s.a.), sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a: (1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji lub dokonania czynności, (2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, (3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a P.p.s.a.). W przypadku, o którym mowa w § 1, sąd może ponadto orzec z urzędu lub na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. (art. 149 § 2 P.p.s.a.). W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej, obowiązkiem sądu jest w pierwszej kolejności ustalenie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. Dopiero bowiem stwierdzenie, że podmiot, do którego zwróciła się strona skarżąca jest obowiązany do udzielenia informacji publicznej oraz, że żądana przez nią informacja ma charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność (vide P. Szustakiewicz, Postępowanie w sprawie bezczynności w zakresie udzielenia informacji publicznej w orzecznictwie sądów administracyjnych, Przegląd Prawa Publicznego z 2012 r. nr 6, s. 75 i nast. wraz z powołanym orzecznictwem). Zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej, 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych, 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. W ocenie Sądu, Poczta Polska S.A. jest podmiotem, o którym mowa art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., albowiem jest ona osobą prawną, w której Skarb Państwa ma pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Poczta Polska S.A. jest spółką, w której jedynym akcjonariuszem jest Skarb Państwa (zob. art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 września 2008 r. o komercjalizacji państwowego przedsiębiorstwa użyteczności publicznej "Poczta Polska" - Dz. U. z 2020 r. poz. 2064 oraz dane z KRS 0000334972). Nie można też pominąć, iż Poczta Polska S.A. została utworzona mocą decyzji państwa na podstawie ustawy z dnia 5 września 2008 r. o komercjalizacji państwowego przedsiębiorstwa użyteczności publicznej "Poczta Polska". Państwo wyposażyło ją w majątek publiczny, stanowiący podstawę jej funkcjonowania i określiło zadania i kompetencje. Poczta nie prowadzi działalności gospodarczej wyłącznie według zasad rynkowych i we własnym interesie. Działalność Poczty Polskiej S.A., to realizowanie zadań na rzecz ogółu, społeczeństwa, przypisanych jej ustawą, według zasad ustawowo określonych. Polega więc ona na świadczeniu usług publicznych. Działalność Poczty Polskiej S.A. przynależy zatem niewątpliwie do sfery publicznej. Jest działalnością podmiotu wykonującego zadania publiczne w rozumieniu art. 4 ust. 1 u.d.i.p. Oceniając natomiast, czy wnioskowane przez Stowarzyszenie informacje stanowią informację publiczną, wskazać należy na art. 1 ust. 1 u.d.i.p., zgodnie z którym, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Przepis art. 6 ust. 1 u.d.i.p. precyzuje pojęcie informacji publicznej, przedstawiając przykładowy katalog danych mających walor informacji publicznej. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się szerokie rozumienie pojęcia informacji publicznej, co podyktowane jest transparentnością życia publicznego i zwiększaniem świadomości prawnej społeczeństwa. Podkreślić jednak należy, że informacja publiczna dotyczy sfery faktów. Zatem informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, jak również wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa, o ile odnosi się do faktów (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 28 września 2022 r., sygn. akt II SAB/Bk 73/22). W przypadku Poczty, która wykonuje zadania publiczne informację publiczną stanowią te dane, które związane są ściśle z wykonywanymi zadaniami publicznymi. Zdaniem Sądu, rozumienie pojęcia "sprawa publiczna" związane właśnie z władzą publiczną i wspólnotą publicznoprawną oraz jej funkcjonowaniem trafnie akcentuje się w doktrynie i orzecznictwie (zob.: H. Izdebski: Samorząd terytorialny. Podstawy ustroju i działalności, Warszawa 2004, s. 209; wyrok NSA z 30 września 2009 r., I OSK 2093/14). Sprawy niezwiązane ze wspólnotą publiczną – określane czasami w piśmiennictwie jako sprawy "sfery prywatnej" (zob. I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska: Ustawa o dostępie do informacji publicznej, Warszawa 2016, Lex 2016, t. 4; por. wyrok NSA o sygn. I OSK 1035/10), tj. dotyczące kwestii prywatnych, osobistych, intymnych (dane osobowe, życie prywatne, rodzinne), związanych z dobrami osobistymi (M. Jabłoński, Udostępnianie informacji publicznej w trybie wnioskowym, Wrocław 2009, s. 151), nie są sprawami publicznymi. Granica pomiędzy sprawą "publiczną" a sprawą "prywatną" jest zatem jednocześnie jedną z granic pomiędzy informacją publiczną, a informacją niepubliczną. Granica ta nie jest ostra, stąd jej ustalenie w konkretnych sprawach może być problematyczne. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym na tle wykładni art. 61 ust. 1 Konstytucji i art. 1 ust. 1 u.d.i.p. wypracowano stanowiska ułatwiające kwalifikowanie określonej informacji jako publicznej, m.in. przyjęto, że nie ma znamion informacji publicznej informacja dotykająca bezpośrednio sfery ad personam (por. wyroki NSA o sygn.: I OSK 1035/10, I OSK 3429/18, I OSK 2710/17, I OSK 2434/16, I OSK 1586/16, I OSK 1380/17) i wiążąca się z ujawnieniem prywatnych danych określonej osoby. Przyjęto również, że przymiot informacji publicznej bez wątpienia posiadają dokumenty urzędowe organu (będące dowodem tego, co w nich urzędowo stwierdzono, zatwierdzono lub podano), wytworzone w ramach realizacji powierzonych mu zadań, a więc dokumenty powstałe w związku z prowadzeniem konkretnych spraw. Natomiast przymiotu informacji publicznej nie mają dokumenty prywatne, które podmiot kieruje do organu administracji publicznej. W rozumieniu u.d.i.p. dokumenty prywatne nie stanowią informacji publicznej (por. wyrok NSA o sygn. I OSK 189/11). W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że nie jest informacją publiczną wniosek w sprawie indywidualnej, stanowiący dokument prywatny (por. wyroki NSA o sygn.: II SAB 180/02, I OSK 1797/10; postanowienie NSA o sygn. I OSK 2154/11), jak i inne pisma procesowe stron (por. wyrok NSA o sygn. I OSK 2487/11). Zdaniem Sądu, rację ma organ wskazując, iż treść skarg kierowanych do Poczty przez podmioty indywidualne nie mają charakteru informacji publicznej, jako niepochodzące od podmiotu władzy publicznej. Wszystkie te dokumenty są dokumentami prywatnymi pochodzącymi od osób prywatnych, które nie stanowią informacji publicznej. W tym zakresie zatem Poczta prawidłowo i w terminie wynikającym z u.d.i.p. poinformowała skarżącego w piśmie z dnia [...] maja 2025 r., iż nie mamy do czynienia z informacją publiczną. W tej części skarga podlega oddaleniu. W ocenie Sądu, w pozostałym zakresie żądana we wniosku informacja stanowi jednak informację publiczną. Żądane informacje dotyczą bowiem: awizowania przesyłek, pozostawienia zawiadomień bez próby doręczenia, nieprawidłowo sporządzanych zawiadomień (pkt 1 i 2 wniosku dostępowego), zaginięcia przesyłek w obrocie krajowym i zagranicznym, zwrotnych potwierdzeń odbioru (pkt 4 i 5 wniosku dostępowego), nieuzasadnionego zwrotu przesyłek (pkt 6 wniosku dostępowego), opóźnienia w doręczeniu przesyłek (pkt 7 wniosku dostępowego). W zakresie ilości skarg i sposobu ich rozpatrzenia, informacja dotyczy sposobu realizacji usług przez Pocztę, a zatem działalności związanej z wykonywanymi zadaniami publicznymi. W doktrynie prawa administracyjnego pojęcie "publiczności", służące m.in. tak podstawowym celom jako definiowanie administracji publicznej czy kategorii interesu publicznego, jest wiązane z działalnością państwa jako przejętego przez nie zadania polegającego na zaspokajaniu zbiorowych i indywidualnych potrzeb obywateli, wynikających ze współżycia ludzi w społecznościach (zob. J. Boć, Pojęcie administracji, [w:] J. Boć [red.], Prawo administracyjne, Wrocław 2004, s. 16; J. Supernat, Pojęcie administracji publicznej – "państwowe", "powszechnie pojemne i ponadczasowe" oraz "pozapaństwowe", [w:] J. Korczak [red.], Układ administracji publicznej, Warszawa 2020, s. 114). Pomimo braku ustawowej definicji, sprawy publiczne to niewątpliwie sprawy związane z istnieniem i funkcjonowaniem określonej wspólnoty publicznoprawnej. Określenie sprawy jako "publicznej" wskazuje, że jest to sprawa ogółu i koresponduje w znacznym stopniu z pojęciem dobra wspólnego (dobra ogółu). Innymi słowy - sprawy wspólnoty publicznej zawsze są sprawami publicznymi. Skoro zatem działalność Poczty, to realizowanie zadań na rzecz ogółu, społeczeństwa, przypisanych jej ustawą, według zasad ustawowo określonych, a wniosek dostępowy dotyczy de facto sposobu realizacji tych zadań to niewątpliwie mamy do czynienia z informacją publiczną. Rozpoznając skargę na bezczynność Poczty w przedmiocie rozpatrzenia punktu 1, 2, 4, 5, 6 i 7 wniosku dostępowego z dnia [...] maja 2025 r. z wyłączeniem żądania udostępnienia treści skarg, Sąd stwierdził, że skarga jest zasadna. Organ nie udostępnił bowiem żądanej w tych punktach informacji publicznej w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, jak też nie wydał decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia żądanej informacji, zatem pozostaje w bezczynności. W tym miejscu należy również wyjaśnić, że argumentacja Poczty zaprezentowana w odpowiedzi na skargę, a dotycząca "tajemnicy przedsiębiorcy" nie może odnieść zamierzonego skutku. W sytuacji bowiem gdy podmiot zobowiązany uznaje, iż wniosek dostępowy dotyczy informacji publicznej, a zachodzą podstawy do ograniczenia jej udostępnienia, winien wydać decyzje administracyjną. Z taką sytuacją nie mamy do czynienia w tej sprawie. Poczta w piśmie z dnia [...] maja 2025 r. wyraźnie wskazała, że żądane przez skarżącego informacje nie mają charakteru informacji publicznej. Bezpodstawne jest zatem powoływanie się obecnie na przesłankę z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Odnosząc się do pkt 3 wniosku dostępowego z dnia [...] maja 2025 r. podnieść trzeba, że w tym zakresie również mamy do czynienia z informacją publiczną. Prawo do informacji publicznej to prawo do informacji o działalności podmiotów, o takiej ich aktywności, która jest ukierunkowana na wypełnianie określonych zadań publicznych i realizowanie określonych interesów i celów publicznych. Zapytanie dostępowe o wystąpienie Rzecznika Praw Obywatelskich czy Urzędu Komunikacji Elektronicznej do Poczty w sprawie ściśle związanej z wykonywanymi przez Pocztę zadaniami publicznymi – jest sprawą publiczną. Dostrzec też trzeba, że Stowarzyszenie nie żądało udostępnienia żadnego dokumentu czy opisania jego treści. Na postawione we wniosku pytanie wymagana była jedynie odpowiedzi "tak" lub "nie". Jednocześnie Sąd uznał, że stwierdzona bezczynność organu nie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W orzecznictwie sądowym wskazuje się, że rażącym naruszeniem prawa jest stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można stwierdzić, że naruszono prawo w sposób oczywisty, przy czym każdorazowo taka ocena musi być dokonana przy uwzględnieniu okoliczności danej sprawy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 czerwca 2012 r., I OSK 675/12, orzeczenia.nsa.gov.pl). Jednocześnie słownikowe znaczenie słowa "rażący" oznacza "rzucający się w oczy, bardzo duży, oczywisty" (Mały słownik języka polskiego pod red. S. Skorupki, H. Auderskiej, Z. Łempickiej, PWN, Warszawa 1969). Sąd w tym zakresie wziął pod uwagę okoliczność, że Poczta udzieliła stronie skarżącej odpowiedzi na jej wniosek, aczkolwiek rozpoznała sprawę niewłaściwie, z naruszeniem przepisów u.d.i.p. Nieudostępnienie wnioskowanych informacji wynikało zaś z odmiennej interpretacji przepisów u.d.i.p. Wadliwe stosowanie przepisów prawa nie daje podstaw do stwierdzenia, że bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej miała postać kwalifikowaną. Odnosząc się do pkt 8 wniosku dostępowego z dnia [...] maja 2025 r. wskazać trzeba, że już w samej skardze na bezczynność Stowarzyszenie wskazało, że Poczta w tym zakresie udzielił wyczerpującej odpowiedzi w piśmie z dnia [...] maja 2025 r. Poczta wskazała bowiem, że nie jest w posiadaniu wnioskowanych informacji dotyczącej pełnej i łącznej kwoty odszkodowań wypłaconych w związku z rozpatrzeniem skarg. Poczta odpowiedziała zatem na wniosek dostępowym w ustawowym terminie. Nie można więc skutecznie zarzucić organowi bezczynności, dlatego też skarga w tej części podlega oddaleniu. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a, orzekł jak w pkt 1 wyroku. Podstawę rozstrzygnięcia wskazaną w pkt 2 wyroku stanowił natomiast art. 149 § 1a P.p.s.a. O oddaleniu skargi w pozostałym zakresie (pkt 3 wyroku) orzeczono w myśl art. 151 P.p.s.a. O zwrocie kosztów postępowania sądowego, jak w punkcie 4 wyroku, Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 P.p.s.a. Na wysokość zasądzonych kosztów składa się wpis stały od skargi w kwocie 100 zł.