II SAB/Wa 558/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.), Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 18 lutego 2025 r. sprawy ze skargi M. W. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] września 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę Postępowanie w sprawie zainicjował wniosek M. W. (dalej jako: Skarżący) z dnia [...] września 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej skierowany do Prezydenta [...] (dalej jako: organ) dotyczącej : - obecnego wynagrodzenie brutto z podziałem na składniki wynagrodzenia Operatora Numerów Alarmowych, - obecnego wynagrodzenie brutto z podziałem na składniki wynagrodzenia Starszego Operatora Numerów Alarmowych, - obecnego wynagrodzenie brutto z podziałem na składniki wynagrodzenia Koordynatora, - obecnego wynagrodzenie brutto z podziałem na składniki wynagrodzenia Koordynatora-trenera Pismem z dnia 13 września 2024 r. organ udzielił Skarżącemu odpowiedzi wskazując, że średnia wysokość wynagrodzenia zasadniczego w Wydziale Operatorów Numerów Alarmowych w [...] Centrum Bezpieczeństwa w przeliczeniu na etat wynosiła : a) Operator Numerów Alarmowych - 6.000,00 zł, b) Starszy Operator Numerów Alarmowych - 6.190,00 zł, c) Koordynator - 6.410,00 zł. Jednocześnie wyjaśniono stronie, że w/w zestawienie nie zawiera informacji na temat średniej wysokości wynagrodzenia zasadniczego na stanowisku Koordynator-Trener, ponieważ obsadzone jest ono przez mniej niż 3 osoby a więc dane te będą się odnosiły nie do wynagrodzeń na danym stanowisku a do konkretnych pracowników. Takie dane mają charakter informacji ad personam i w związku z tym według organu nie stanowią informacji publicznej i nie podlegają udostępnieniu w trybie i na zasadach określonych w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. W celu doprecyzowania odpowiedzi pytany podmiot dodał, iż pracownikom po spełnieniu określonych przepisami prawa wymagań, mogą przysługiwać dodatkowe składniki wynagrodzenia na podstawie i zgodnie z zasadami określonymi w ustawie z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1135), ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 2024 r. poz. 878, z późn. zm.) oraz zarządzeniu nr [...] z dnia [...] grudnia 2021 r. w sprawie wprowadzenia Regulaminu wynagradzania pracowników Urzędu [...], opublikowanemu na stronie Biuletynu Informacji Publicznej [...] pod linkiem: [...]. Skargę na bezczynność adresata wniosku wywiódł do tut. Sądu w dniu [...] października 2024 r. M. W. zarzucając organowi naruszenie : 1- art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych (dalej jako: "MPPOIP") 2- art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. 3- art. 10 ust. 1 i 16 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji do publicznej i wniósł o stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności jak i o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku. W uzasadnieniu strona rozwinęła swoje zarzuty. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej nieuwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, sprawowaną pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługiwała na uwzględnienie. Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawą z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902, dalej jako: u.d.i.p.) udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Udostępnienie informacji publicznej jest czynnością materialno - techniczną. Żaden przepis prawa nie nakłada na dysponenta takiej informacji obowiązku nadawania tejże czynności szczególnej formy. Ważne także przy tym jest, że dostęp do informacji publicznej realizowany jest w pierwszej kolejności przez wgląd do dokumentów urzędowych (art. 3 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p.). Oznacza to, że skarżący, zainteresowany uzyskaniem dostępu do wskazanej informacji swoje prawo do informacji publicznej może zrealizować, udając się do organu w celu zapoznania się z treścią tych dokumentów lub też może to nastąpić w inny wskazany przez skarżącego sposób, choćby poprzez wydanie kserokopii dokumentów. Ostatecznie to bowiem wnioskodawca określa formę, w jakiej organ ma mu udostępnić żądaną informację. Tak więc organ administracji publicznej, lub inny podmiot o jakim mowa w art.4 ust.1 omawianej ustawy, rozpatrując wniosek o udostępnienie informacji publicznej może: 1. udostępnić żądaną informację bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1), 2. powiadomić stronę w ww. terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim informacja zostanie udostępniona, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2), 3. udostępnić informację zgodnie z wnioskiem - po upływie 14 dni od dnia powiadomienia wnioskodawcy o wysokości opłaty, związanej z dodatkowymi kosztami spowodowanymi wskazanym we wniosku sposobem udostępnienia, które to powiadomienie winno nastąpić w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 15 ustawy), 4. odmówić udostępnienia żądanej informacji w drodze decyzji (art. 16 ust. 1 ustawy), 5. powiadomić pismem wnioskodawcę, iż żądana informacja nie ma charakteru publicznego, 6. powiadomić pismem wnioskodawcę, iż nie posiada żądanej informacji. Bezczynność lub przewlekłość organu na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej polega zatem na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno - technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje m.in. z uwagi na błędne zakwalifikowanie żądanej informacji jako nie posiadającej przymiotu informacji publicznej, lub na błędne przeświadczenie, że udostępnił ją w BIP, lub też na tym, że organ "milczy" wobec wniosku strony o udzielenie takiej informacji. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy wskazać należało, iż jej istota sprowadzała się do oceny tego, czy organ rozpoznał wniosek inicjujący postępowanie, w któryś z w/w, prawem przewidzianych sposobów. W ocenie tut. Sądu na powyższe pytanie należało udzielić pozytywnej odpowiedzi. Jak wynika z całokształtu dokumentacji zgromadzonej w aktach administracyjnych organ pismem z dnia 13 września 2024r. (a więc w ustawowym terminie) udzielił odpowiedzi na wniosek. Odnosząc się do żądań opisanych w pkt.1-3 wniosku pytany podmiot wskazał w jakiej wysokości wynagrodzenie zostało przypisane do konkretnych stanowisk. Doprecyzowując tę odpowiedź wyjaśniono to, jakie składniki wynagrodzenia mogą dodatkowo przysługiwać na danych stanowiskach (w tym zakresie odesłano do konkretnych przepisów prawa). Owych przepisów prawa organ nie musiał zaś cytować in extenso gdyż z uwagi na powszechną dostępność przepisów prawa powszechnie obowiązującego ich treść nie podlega udostępnianiu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Jeśli zaś chodzi o treść przywołanego przez organ w odpowiedzi - regulaminu wynagrodzenia - organ wskazał link, pod którym jest on dostępny. W ten sposób ekskulpował się z zarzutu bezczynności w omawianym zakresie. Co się tyczy pytania nr.4 wniosku to słusznie organ wywiódł, że dotyczyło ono informacji ad personam. Skoro bowiem, jak wskazał to organ, stanowisko opisane w omawianym pytaniu jest piastowane jedynie przez trzy osoby, to ujawniając wynagrodzenie na danym stanowisku organ ujawniłby de facto wynagrodzenia owych konkretnych trzech osób. To zaś niezbicie świadczy o tym, że żądane w pytaniu nr. 4 dane nie posiadają przymiotu informacji publicznej. Przedmiotową tematyką wielokrotnie zajmowały się Sądy administracyjne obydwu instancji i wypracowały jednolitą linię orzeczniczą zgodnie z którą, informacja ad personam nie stanowi informacji publicznej. Swoistym prekursorem w/w poglądu judykatury był wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 września 2010r. wydany w sprawie o sygn. akt I OSK 1035/10 w którym stwierdzono, że "skoro w niniejszej sprawie żądanie udzielenia informacji publicznej dotyczyło ilości i wysokości poszczególnych nagród finansowych wypłaconych wskazanemu z imienia i nazwiska – Zastępcy Komendanta Straży Miejskiej – w okresie od 1 stycznia 2009 r. do 30 listopada 2009 r. to uznać zatem należy, że dotyczyło informacji ad personam, a to nie stanowi informacji publicznej". W realiach niniejszej sprawy ważkie są też dalsze stwierdzenia NSA w myśl których "nie jest trafne powołanie się przez Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym wyroku na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, sygn. akt II SAB/Sz 80/05, gdyż dotyczył on innego stanu faktycznego, niż w niniejszej sprawie. Tam wniosek o dostęp do informacji publicznej dotyczył bowiem działania straży miejskiej, a nie informacji ad personam, z czym mamy do czynienia w niniejszej sprawie". Tut. Sąd w pełni podziela pogląd prawny wyrażony w w/powołanym wyroku i traktuje go jak własny w związku z czym skarga również w zakresie pytani nr. 4 musiała zostać oddalona. Organ słusznie przyjął, ze nie jego przedmiot nie dotyczył informacji publicznej a informując o powyższym wnioskodawcę, uwolnił się więc skutecznie z zarzutu bezczynności w udostępnieniu informacji publicznej. Reasumując, sytuacji gdy materiał dowodowy zgromadzony w sprawie świadczy niezbicie o tym, że organ nie popadł w bezczynność w rozpoznaniu wniosku, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.).