II SAB/Wa 658/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska, Sędziowie WSA Andrzej Kołodziej, Ewa Pisula-Dąbrowska (spr.), Protokolant referent stażysta Małgorzata Ciach, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2015 r. sprawy ze skargi P.K. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 2. umarza postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w pozostałym zakresie, 3. zasądza od Wójta Gminy [...] na rzecz skarżącego P.K. kwotę 257 (słownie: dwieście pięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. P.K. wnioskiem z dnia [...] lipca 2014 r. w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej zwrócił się do Gminy w [...] o udostępnienie informacji publicznej w zakresie: czy gmina w okresie od 2012 r. do chwili obecnej zawierała umowy dotyczące obsługi prawnej z kancelariami. Pismem z dnia [...] września 2014 r. Wójt Gminy w [...] udzielił wnioskodawcy żądanej informacji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, datowanej na dzień 22 sierpnia 2014 r. (która wpłynęła do sądu 29 sierpnia 2014 r.), skarżący wniósł o stwierdzenie bezczynności Wójta do udzielenia żądanej informacji. Kolejnym pismem z dnia 16 października 2014 r. skarżący wniósł o umorzenie postępowania w sprawie i zasądzenie kosztów postępowania, wobec udostępnienia przez organ żądanych informacji publicznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W sprawie bezsporne jest, że po wniesieniu przedmiotowej skargi na bezczynność Wójta Gminy [...] organ udzielił stronie skarżącej żądanej informacji. Należy stwierdzić, że dokonanie żądanej czynności lub wydanie żądanego aktu przed rozpoznaniem przez sąd skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego, nie powoduje, stosownie do art. 149 § 1 powołanej ustawy procesowej, że w zakresie dotyczącym rozstrzygnięcia o tym, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa, postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 tej ustawy (pogląd ten został podzielony w postanowieniach Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2012 r., sygn. akt I OSK 2443/12 i z dnia 13 listopada 2012 r., sygn. akt I OSK 2626/12 - oba dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl.). Z tych względów, Sąd wydał rozstrzygnięcie, o którym mowa w art. 149 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zdanie drugie i stwierdził w punkcie I sentencji wyroku, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Dla oceny, czy w rozpoznawanej sprawie miało miejsce rażące naruszenie prawa, nie jest bowiem wystarczające samo przekroczenie ustawowych terminów. Musi być ono znaczne, bądź też wręcz przejawiać się w braku reakcji organu na wniosek o udostępnienie informacji publicznej. W realiach rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że kwalifikowana postać bezczynności nie miała miejsca, bowiem organ pismem z dnia [...] września 2014 r. udzielił stronie skarżącej żądanej informacji. W sytuacji, gdy organ administracji publicznej, którego dotyczyła skarga na bezczynność, do daty orzekania przez sąd administracyjny, wyda akt lub podejmie czynność, której domagała się strona, to organ ten przestaje pozostawać w bezczynności. Natomiast sprawa staje się bezprzedmiotowa i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 tej ustawy (por. uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 listopada 2008 r. sygn. akt I OPS 6/08, dostępną na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w punkcie II wyroku umorzył postępowanie sądowe w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] lipca 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej, na podstawie art. 161 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 54 § 3 powołanej ustawy. O kosztach orzeczono zaś w punkcie III sentencji wyroku, na podstawie art. 201 § 1 tej ustawy.