II SAB/Wa 685/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube, Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 6 marca 2024 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w W. na bezczynność Burmistrza Dzielnicy [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. stwierdza, że Burmistrz Dzielnicy [...] dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku z dnia [...] lipca 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej; 2. stwierdza, że bezczynność Burmistrza Dzielnicy [...] nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałym zakresie; 4. zasądza od [...] na rzecz Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w W. kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wspólnota Mieszkaniowa [...] w [...], reprezentowana przez adwokata pismem z dnia 17 października 2023 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Burmistrza Dzielnicy [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] lipca 2023 r. (data wpływu do organu [...] lipca 2023 r.) o udostępnienie informacji publicznej. Pełnomocnik zarzucił naruszenie art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji R.P., oraz art. 1 ust. 1, art 3 ust. 1 pkt 1 oraz art 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Wniósł o zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi; ustalenie, że bezczynność organu - Burmistrza Dzielnicy [...] miała miejsce z naruszeniem prawa w stopniu rażącym; wymierzenie organowi grzywny w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. zobowiązanie Burmistrza Dzielnicy [...] do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie oraz zasądzenie na rzecz skarżącego od organu, kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu pełnomocnik wskazał, że Wspólnota Mieszkaniowa Nieruchomości przy [...] w [...], położona miejscowo w obszarze działania Burmistrza Dzielnicy [...]. Umocowany Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy [...] w [...]w dniach [...].05.2023 i [...].07.2023 prowadził rozmowy z Zarządem Dzielnicy [...] w sprawach mających istotny wpływ na zarządzanie Wspólnotą Mieszkaniową. W pierwszej kolejności rozmowy stron obejmowały wyjaśnienie niezrozumiałego, z punktu prawidłowego zarządzania nieruchomością, wyłączenia dwóch działek [...] i [...] z obrębu [...] widniejących w księdze wieczystej [...] jako niezabudowanych nieruchomości, pomimo, że pod tymi działkami znajdują się piwnice Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości [...]. W następnej kolejności rozmowy obejmowały sprawy braku dostępu do posesji drogi pożarowej, a w szczególności powstania na jej obszarze miejsca składowania odpadów stałych i gabarytów gromadzonych przez mieszkańców, co rodzi zagrożenie pożarowe. Po trzecie skarżąca domagała się wyjaśnienia stanu prawnego hali garażowej/podziemnej położonej pod budynkami mieszkalnymi przy [...], [...] oraz pod działką oznaczoną numerem [...], obrębu [...], z uwagi odmiennie zajmowane stanowiska organu w różnych postępowaniach. W ocenie skarżącej, organ, w zależności od aktualnych własnych potrzeb, zajmuje takie stanowisko wobec stanu prawnego nieruchomości jakie uważa za wygodne dla siebie. 2 jednej strony w postępowaniu przed organem nadzoru budowlanego -Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego twierdzi, że przedmiotowa nieruchomość jest przedmiotem współwłasności właścicieli budynków, w tym Gminy, w innych natomiast, odbywa się manifestowanie Gminy roszczenia wyłączności co do prawa własności wskazanych podziemnych miejsc postojowych. W pierwszej sytuacji chodzi o współdzielenie kosztów koniecznych napraw i remontów hali garażowej natomiast w innych okolicznościach np. prawa pobierania pożytków z miejsc garażowych w hali garażowej w postaci opłat za miejsce, Gmina uzurpuje sobie prawo wyłączności własności. Po czwarte skarżąca domagała się wskazania przez "Miasto" przyczyn faktycznych, prawnych oraz podstaw prawnych, procesu podziału Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy [...] na dwie wspólnoty [...] i [...]. W związku z tak zaistniałą sytuacją, z uwagi na konieczność wyjaśnienia wskazanych wyżej zagadnień, istotnych z punktu widzenia Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy [...], Zarząd w imieniu Wspólnoty, złożył w Urzędzie Dzielnicy [...], w dniu [...] lipca 2023 r. pismo z dnia [...].07.2023 r. zawierające wniosek o udzielenie odpowiedzi na pytania: 1.Jaki podmiot i kiedy zgłosił roszczenia poprzednich właścicieli lub ich spadkobierców wobec działek [...] i [...] ? 2. Na jakim etapie załatwiania sprawy jest rozpatrywanie wskazanych roszczeń ? 3. Kiedy przewiduje się zakończenie sprawy rozpatrzenia roszczeń poprzednich właścicieli lub ich spadkobierców? 4. Kto aktualnie jest stroną w postępowaniu w zakresie rozpatrzenia roszczeń poprzednich właścicieli lub ich spadkobierców? 5. Kto i na jakiej podstawie prawnej zainicjował konieczność rozdzielenia Wspólnoty Mieszkaniowej?, 6. Czy obowiązujące przepisy wymuszały konieczność rozdzielenia Wspólnoty Mieszkaniowej, której majątek opisany był w dwóch KW? 7. Czy przed podjęciem procesu rozdziału było przeprowadzone głosowanie Wspólnoty Mieszkaniowej w tej sprawie i czy uzyskano zgodę wszystkich (100%) właścicieli lokali? 8. Czy wobec niepodpisania przez 5 właścicieli lokali nowej umowy sprzedaży przeprowadzony przez władze Urzędu Dzielnicy [...] proces rozdzielenia Wspólnoty Mieszkaniowej można uznać za skuteczny prawnie? z zaznaczeniem, że zapytanie zostaje złożone w trybie ustawy dostępie do informacji publicznej a nadto zakreślono termin do udzielenia informacji, jako miesiąc od daty złożenia pisma w urzędzie. Pełnomocnik wskazał, że pismo "notatka podsumowująca" zawierające te pytania zostało złożone w biurze podawczym Urzędu Miasta [...] Urząd dzielnicy [...], w Wydziale Obsługi Mieszkańców dla Dzielnicy [...] w dniu [...].07.2023 r. Pełnomocnik podniósł, że do dnia złożenia niniejszej skargi organ nie podjął żadnych czynności w celu udzielenia informacji na postawione pytania w trybie dostępu do informacji publicznej, a bezczynność organu stanowi znaczące utrudnienie w wykonywaniu zarządzania Wspólnotą Mieszkaniową [...]. Wskazał na brak jakiejkolwiek reakcji na wniosek dostępowy, nie została podjęta żadna czynność materialnotechniczna choćby związana z nieudostępnieniem żądanej informacji, nie wydano decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia informacji na podstawie art. 5 ustawy o dostępie informacji publicznej ani też nie poinformowano wnioskodawcy, że objęta wnioskiem informacja nie stanowi informacji publicznej i nie podlega udostępnieniu w trybie tej ustawy. Skarżącemu nie wskazano powodów nie tylko nie udzielono żadnej informacji, zarówno w terminie jak i po jego upływie, ale również nie wskazano powodów opóźnienia, nie wskazano terminu w jakim organ udostępni informację, nie udzielono informacji o ewentualnych kosztach związanych z udzieleniem informacji publicznej w formie pisemnej. Kiedy jeden z członków Zarządu skarżącej, telefonicznie skontaktował się z urzędnikiem co do zajęcia stanowiska przez organ, to został poinformowany, że odpowiedzi na razie nie ma ale musi się dowiadywać w przyszłości. W tych okolicznościach należy stwierdzić, że bezczynność organu miała miejsce z naruszeniem prawa w stopniu rażącym albowiem odpowiedzialność za nią ponosi organ administracji publicznej a sposób reagowania organu na wniosek uprawnionej jest niemożliwy do zaakceptowania w państwie prawnym. Zachowanie organu nie zasługuje na aprobatę i w sposób oczywisty podważa zaufanie do organów administracji publicznej. Burmistrz Dzielnicy [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie. W uzasadnieniu wskazał, że złożone przez Wspólnotę Mieszkaniową pismo z [...].07.2023 r. ([...].07.2023 r. data wpływu do Urzędu Dzielnicy [...]) zatytułowane "Notatka podsumowująca", wbrew twierdzeniu Skarżącej Wspólnoty, nie było wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w trybie ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 902), zwanej dalej u.d.i.p. Pismo to dotyczyło kwestii omawianych na spotkaniach przedstawicieli Wspólnoty Mieszkaniowej [...] z przedstawicielami Urzędu Dzielnicy [...] oraz pytań dotyczących realizacji ustaleń zapadłych na spotkaniu i postulatów w sprawie dzierżawy oraz nabycia na rzecz Wspólnoty Mieszkaniowej nieruchomości będących własnością [...]. Na piśmie skarżący wyraźnie zaznaczył, że pismo dotyczy: "dwóch spotkań [...]. 05. 2023 i [...]. 07. 2023 w sprawach dotyczących Wspólnoty Mieszkaniowej [...]". Treść pisma miała w istocie charakter notatki podsumowującej tematykę dwóch spotkań. W notatce podsumowującej spotkania zawarte zostały zapytania, na które odpowiedź już była wielokrotnie udzielana przez przedstawicieli [...] podczas spotkań, na zebraniu sprawozdawczym za rok 2022, jak również w odpowiedzi na wnioski o udzielenie informacji publicznej, z którymi występował adwokat Pan B. S. reprezentujący Wspólnotę Mieszkaniową Nieruchomości [...], tj.: wniosek z [...].01.2022 r. - odpowiedź z [...].02.2022 r., wniosek z [...].04.2023 r. - odpowiedź z [...].05.2023 r., wniosek z [...].04.2023 r. - odpowiedź z [...].05.2023 r. udzielona przez Zakład Gospodarowania Nieruchomościami w Dzielnicy [...]. Wskazany przez Wspólnotę Mieszkaniową termin na udzielenie odpowiedzi na zapytania zawarte w przekazanej notatce podsumowującej został określony przez występujący z zapytaniami Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej jako termin jednomiesięczny. Ustawowy termin udzielenia odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej zgodnie z u.d.i.p. wynosi 14 dni. Powołanie się na ustawę o dostępie do informacji publicznej stanowi nadinterpretację mającą na celu uzyskanie odpowiedzi na zapytania w określonym terminie. Zapytania zawarte w notatce podsumowującej dotyczą spraw o charakterze cywilnoprawnym. Skarżony podczas prowadzonych rozmów nie występuje jako organ administracji publicznej w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, a tematyka spotkań dotyczy wyłącznie materii o charakterze cywilnoprawnym i rozstrzygnięcie ewentualnych sporów podlega procedurze cywilnoprawnej i leży we właściwości sądów cywilnych, zatem przedmiotowa sprawa nie może być rozpatrywana w postępowaniu administracyjnym - właściwość sądów administracyjnych jest wyłączona. Powyższe uzasadnia wniosek o odrzucenie skargi. Organ wskazał, że po otrzymaniu pisma "notatki podsumowującej" pracownicy Urzędu Dzielnicy [...] podjęli czynności zmierzające do udzielenia odpowiedzi na zawarte w notatce pytania. Do udzielenia odpowiedzi na pytania Wspólnoty Mieszkaniowej niezbędne było zebranie informacji z kilku wydziałów urzędu (Wydział Zasobów Lokalowych, Wydział Architektury i Budownictwa, Wydział Nieruchomości) oraz jednostki współpracującej jaką jest Zakład Gospodarowania Nieruchomościami, o czym M. Z. - członek Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej - została poinformowana telefonicznie oraz mailowo w dniu [...].09.2009 r. Podczas rozmowy telefonicznej pracownika urzędu z M. Z. ustalone zostało, że urząd dołoży wszelkich starań, aby odpowiedź została udzielona do dnia [...] września br., na co M. Z. wyraziła zgodę. Mailem z [...].09.2023 r. M. Z. została poinformowana, że udzielenie odpowiedzi we wskazanym terminie nie było możliwe, ze względu na oczekiwanie na stanowisko w sprawie jednego z wydziałów tutejszego urzędu. W dniu [...].10.2023 r. pracownik urzędu ponownie skontaktował się z M. Z., przekazując informacje o powodach nieudzielenia odpowiedzi na pytania zawarte w notatce podsumowującej spotkania, jednocześnie wskazując nowy termin, w którym zostanie udzielona odpowiedź, tj. do końca miesiąca października br. Należy w tym miejscu wskazać, że wniesiona skarga datowana jest na dzień [...].10.2023 r., czyli z pominięciem przekazanych [...].10.2023 r. ustaleń co do przekazania odpowiedzi. Odpowiedź na pismo z dnia [...].07.2023 r. została ostatecznie przesłana do Wspólnoty Mieszkaniowej w dniu [...].10.2023 r. i stanowi kolejną próbę wyjaśnienia spornych zagadnień powstałych na tle stosunków własnościowych. Wobec powyższych faktów nie można również zgodzić się z podniesionymi w skardze zarzutami nieudzielenia żadnej informacji oraz niewskazanie powodów opóźnienia oraz terminu w jakim zostanie udzielona odpowiedź na pismo Wspólnoty. Pracownik urzędu pozostawał w stałym kontakcie telefonicznym i mailowym z członkiem Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej i na bieżąco informował go o stanie sprawy. O posiadaniu tej bieżącej wiedzy przez członka Zarządu Wspólnoty świadczy także fakt braku ponaglenia ze strony Wspólnoty przed wniesieniem skargi. W aktach sprawy znajduje się odpowiedź organu z dnia [...] października 2023 r. udzielona wnioskodawcy w odpowiedzi na wniosek z dnia [...] lipca 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej (pismo z dnia [...] lipca 2023 r. zatytułowane "notatka podsumowująca"). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Na wstępie wskazania wymaga, że skarga na bezczynność Burmistrza Dzielnicy [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] lipca 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej jest dopuszczalna. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego prezentowany jest pogląd, zgodnie z którym skarga na bezczynność w przedmiocie dostępu do informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia (v. wyrok NSA z dnia 24 maja 2006 r. sygn. akt l OSK 601/05 LEX nr 236545, postanowienie NSA z dnia 3 października 2007 r. sygn. akt I OSK 1382/07, orzeczenia.nsa.gov.pl). Pogląd ten pozostaje aktualny w obecnym stanie prawnym (v. wyrok NSA z dnia 16 marca 2021 r. sygn. akt III OSK 86/21, orzeczenia.nsa.gov.pl). Jednocześnie w sprawie jest bezsporne, że we wniosku z dnia [...] lipca 2023 r. (nazwanym "notatka podsumowująca"), który wpłynął do organu w dniu [...] lipca 2023 r., wnioskodawca powołał się na u.d.i.p. Odnosząc się do argumentacji odpowiedzi na skargę Sąd zauważa, że w sprawie charakteru tego pisma można było mieć wątpliwości, albowiem w istocie poruszało ono szereg zagadnień cywilnoprawnych, jednakże niekwestionowane pozostaje, że poza zagadnieniami dotyczącymi kwestii omawianych na spotkaniach przedstawicieli Wspólnoty z przedstawicielami Urzędu, pismo to zawierało także żądanie udzielenia informacji w zakresie pytań wymienionych w Ad.1 pkt 1,2,3,4 i w Ad.4 pkt 1,2,3,4, przytoczonych w skardze. Nie ma też wątpliwości, że żądanie było klarowne, stanowiło prośbę o "udzielenie odpowiedzi" na postawione pytania i "udzielenie informacji w zakresie roszczeń". Wnioskodawca podniósł, że ze względu na istotę i charakter spornych kwestii zwraca się z prośbą o udzielenie wyjaśnień/wiążącej odpowiedzi w trybie u.d.i.p. Wprawdzie wnioskodawca wskazał, że otrzymania informacji oczekuje w terminie 1 miesiąca a nie 14 dni, jednakże powyższe nie ma znaczenia dla stwierdzenia, że złożono wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Nie ma zatem podstaw do odrzucenia skargi. Przechodząc do istoty sprawy wskazania wymaga, że przepisy P.p.s.a. nie definiują pojęcia bezczynności. W piśmiennictwie przyjmuje się jednak, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a. (T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 109). Skarga na bezczynność ma na celu doprowadzenie do wydania przez organ oczekiwanego przez stronę aktu lub podjęcia określonej czynności. Skarga taka wnoszona jest wówczas, gdy organ wprawdzie prowadzi postępowanie, ale – mimo ustawowego obowiązku – nie kończy go wydaniem stosownego aktu ani nie podejmuje właściwej czynności, której domaga się strona (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, publ. LEX nr 148427 i nr 148280). Dla stwierdzenia bezczynności organu w zakresie wydania stosownego aktu lub podjęcia czynności nie ma znaczenia fakt, z jakich powodów organ zwleka z realizacją wniosku, a w szczególności, czy zwłoka spowodowana jest zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu. Wnioskodawca ma prawo kwestionowania bezczynności organu zawsze, gdy uznaje, że żądane przez niego informacje są informacjami publicznymi i powinny być udostępnione w trybie u.d.i.p. Zgodnie z art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Ustawa o dostępie do informacji publicznej służy realizacji konstytucyjnego prawa dostępu do wiedzy na temat funkcjonowania organów władzy publicznej. Używając w art. 2 ust. 1 pojęcia "każdemu", ustawodawca precyzuje zastrzeżone w Konstytucji RP obywatelskie uprawnienie, wskazując, że każdy może z niego skorzystać na określonych w tej ustawie zasadach. Ustawa ta reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu oraz kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. Ustawa znajduje zastosowanie jedynie w sytuacjach, gdy spełniony jest jej zakres podmiotowy i przedmiotowy. Zakres podmiotowy wyznacza wykonywanie zadań publicznych przez adresata wniosku (art. 4 ust. 1 u.d.i.p.), zaś zakres przedmiotowy obejmuje pojęcie "informacji publicznej" (art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p). W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem Sądu jest w pierwszej kolejności zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. Zgodnie z brzmieniem art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej, 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych, 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Stosownie do art. 4 ust. 3 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, będące w posiadaniu takich informacji. W sprawie niniejszej nie ma wątpliwości, że Burmistrz Dzielnicy [...] jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej na gruncie art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Zgodnie z tym przepisem, informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. Odwołując się do tego przepisu oraz art. 6 u.d.i.p. należy przyjąć, że informacją publiczną jest każda informacja dotycząca sfery faktów i danych publicznych, a więc każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów realizujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Udostępnieniu podlega informacja publiczna w szczególności o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach (art. 6 ust. 1 pkt 2d u.d.i.p.), o majątku, którym dysponują (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f u.d.i.p.), zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. a u.d.i.p.), danych publicznych (art. 6 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p.), w tym o treści aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć (lit.a), o stanowiskach zajętych przez organy władzy publicznej i przez funkcjonariuszy publicznych w rozumieniu Kodeksu karnego (lit. b), majątku publicznym (art. 6 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p.). Konstytucyjne prawo do informacji służyć ma dostępowi do informacji pozwalających na społeczną kontrolę wykonywania zadań publicznych i wydatkowania środków publicznych. Występuje tu zatem element dobra ogółu – chodzi o społeczną kontrolę prawidłowości funkcjonowania organów Państwa (w tym wydatkowania środków publicznych). W sprawie niniejszej żądanie udostępnienia informacji, o których mowa we wniosku z dnia [...] lipca 2023 r. w zakresie pytań Ad.1 pkt 1-4, tj. jaki podmiot i kiedy zgłosił roszczenia poprzednich właścicieli lub ich spadkobierców wobec działek [...] i [...], o których była mowa we wstępnej części pisma wnioskodawcy; na jakim etapie załatwiania sprawy jest rozpatrywanie wskazanych roszczeń; kiedy przewiduje się zakończenie sprawy rozpatrzenia roszczeń poprzednich właścicieli lub ich spadkobierców; kto aktualnie jest stroną w postępowaniu w zakresie rozpatrzenia roszczeń poprzednich właścicieli lub ich spadkobierców, stanowi żądanie udostępnienia informacji publicznej. Żądanie dotyczy prowadzonych postępowań administracyjnych, w tym stanu sprawy. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w wyroku z dnia z dnia 17 marca 2023 r. sygn. akt III OSK 2615/21, zgodnie z którym "(...) przedmiot prawa dostępu do informacji publicznej, jakim jest informacja publiczna określona w art. 61 ust. 1 Konstytucji jako "informacja o działalności" podmiotów określonych w tym przepisie, a w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. jako "każda informacja o sprawach publicznych", jest kategorią prawną podlegającą wykładni. Zarówno Konstytucja, jak i u.d.i.p. wiążą pojęcie informacji publicznej z aktywnością podmiotów wskazanych w tych aktach prawnych, która ukierunkowana jest na wypełnianie określonych zadań publicznych i realizowanie określonych interesów i celów publicznych. Wynika to z faktu, że zarówno działalność podmiotów wskazanych w art. 61 ust. 1 Konstytucji, jak i sprawa, o jakiej mowa w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. wtedy mogą być kwalifikowane jako informacja publiczna, gdy spełniają kryterium "publiczności". (...). Ustawodawca nie definiuje pojęcia "sprawy publicznej", niewątpliwie jednak są to sprawy związane z istnieniem i funkcjonowaniem określonej wspólnoty publicznoprawnej. Określenie sprawy jako "publicznej" wskazuje, że jest to sprawa ogółu i koresponduje w znacznym stopniu z pojęciem dobra wspólnego (dobra ogółu). Takie rozumienie pojęcia "sprawa publiczna" związane właśnie z władzą publiczną i wspólnotą publicznoprawną oraz jej funkcjonowaniem trafnie akcentuje się w doktrynie i orzecznictwie (zob.: H. Izdebski: Samorząd terytorialny. Podstawy ustroju i działalności, Warszawa 2004, s. 209; wyrok NSA z dnia 30 września 2009 r., I OSK 2093/14). (...).", (orzeczenia.nsa.gov.pl). Informacją publiczną jest zatem każda informacja dotycząca sfery faktów i danych publicznych, a więc każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów realizujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Informacja dotycząca prowadzenia postępowania administracyjnego, działań organu, stanowi zatem informację publiczną. W sytuacji, gdy wniosek dotyczy informacji będącej informacją publiczną, tak jak we wskazanym wyżej zakresie, organ ma obowiązek: 1) udostępnić tę informację w formie czynności materialno-technicznej, co winno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku oraz w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem; 2) wydać, na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p., decyzję o odmowie jej udostępnienia w razie uznania, że zachodzą podstawy do takiej odmowy, 3) udzielić informacji, o których mowa w art. 13 ust. 2 i art. 14 ust. 2 u.d.i.p., wyjaśniając przyczyny braku możliwości udostępnienia informacji w terminie bądź zgodnie z wnioskiem, przy jednoczesnym wskazaniu, w jakim terminie, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. Rozpoznając skargę na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] lipca 2023 r. we wskazanym wyżej zakresie, dotyczącym pytań zawartych we wniosku w Ad.1 pkt 1-4 Sąd stwierdził, że organ na dzień wniesienia skargi pozostawał w bezczynności w rozpatrzeniu tego wniosku. Organ nie udostępnił bowiem żądanej informacji publicznej w terminie 14 dni od dnia wpływu wniosku, jak również nie wydał w tym terminie decyzji o odmowie jej udostępnienia. Skarga we wskazanym zakresie była zatem zasadna na dzień jej wniesienia. Z uwagi na rozpatrzenie przez organ wniosku we wskazanym wyżej zakresie, dotyczącym pytań Ad.1 pkt 1-4 w przewidzianej przez u.d.i.p. formie, tj. wobec udostępnienia żądanej informacji publicznej w formie informacji zawartej w piśmie organu do wnioskodawcy z dnia [...] października 2023 r., Sąd nie miał podstaw, aby zobowiązać organ do rozpatrzenia wniosku we wskazanym zakresie. Zdaniem Sądu informacje zawarte w tej odpowiedzi, w akapicie pierwszym od góry na stronie 2, pozwalają stwierdzić, że informacja publiczna, którą organ dysponował (powołał się na informację z Biura Spraw Dekretowych z [...].06.2020 r.), została udostępniona. Zgodnie z art. 4 ust. 3 u.d.i.p. obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są podmioty, o których mowa w art. 1 i 2, będące w posiadaniu takich informacji. Organ wskazał też, że o uzyskanie informacji, o których mowa w "notatce podsumowującej" wnioskodawca powinien się zwrócić do Biura Spraw Dekretowych. Wobec udostępnienia przez organ po upływie ustawowego terminu informacji publicznej, którą organ dysponował w zakresie pytań Ad.1 pkt 1-4 wniosku z dnia [...] lipca 2023 r., Sąd nie ma podstaw do zobowiązania organu do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Z tego względu Sąd stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności. Odpowiedzi w zakresie, w jakim posiadał informację publiczną, obowiązany był bowiem udzielić w terminie 14 dni, ewentualnie poinformować w tym terminie, że nie jest w posiadaniu informacji w pozostałym zakresie. Tymczasem w sprawie niniejszej organ w ustawowym terminie nie udzielił informacji publicznej, nie wydał decyzji i nie wskazał, że pozostałych informacji nie posiada. Odnosząc się natomiast do pozostałej części pytań wniosku z dnia [...] lipca 2023 r. Ad. 4 pkt 1-4 Sąd wskazuje, że pytania te nie stanowią żądania udostępnienia informacji publicznej. Kwestie: kto i na jakiej podstawie prawnej zainicjował konieczność rozdzielenia Wspólnoty Mieszkaniowej; czy obowiązujące przepisy wymuszały konieczność rozdzielenia Wspólnoty Mieszkaniowej, której majątek opisany był w dwóch KW; czy przed podjęciem procesu rozdziału było przeprowadzone głosowanie Wspólnoty Mieszkaniowej w tej sprawie i czy uzyskano zgodę wszystkich (100%) właścicieli lokali; czy wobec niepodpisania przez 5 właścicieli lokali nowej umowy sprzedaży przeprowadzony przez władze Urzędu Dzielnicy [...] proces rozdzielenia Wspólnoty Mieszkaniowej można uznać za skuteczny prawnie, nie dotyczą sprawy publicznej. Żądania wniosku w tym zakresie odnoszą się ściśle do spraw Wspólnoty Mieszkaniowej i dotyczą zagadnień prawnych, w tym stosowania prawa. Żądanie we wskazanym zakresie nie stanowi zatem wniosku o informację publiczną, o czym organ obowiązany był poinformować wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia wpływu wniosku, co w sprawie tej nie nastąpiło. Stwierdzić należało wobec powyższego, że organ dopuścił się bezczynności również w tym zakresie wniosku. Stanowiska Sądu w tym zakresie nie zmienia okoliczność, że organ udzielił wnioskodawcy odpowiedzi pismem z dnia [...] października 2023 r. także i na te pytania wniosku. Podkreślenia wymaga, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym prezentowany jest pogląd, zgodnie z którym w przypadku gdy informacja o jaką ubiega się wnioskodawca nie ma charakteru informacji publicznej organ powinien pisemnie, w terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., powiadomić o tym wnioskodawcę, co stanowi warunek skutecznego uchylenia się od zarzutu bezczynności w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej (v. wyrok NSA z dnia 23 czerwca 2022 r. sygn. akt III OSK 4955/21, orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie organ w ustawowym terminie nie poinformował, że żądanie we wskazanym zakresie nie dotyczy informacji o sprawie publicznej, w ogóle nie dokonał działania w tym zakresie w ustawowym terminie. Z tego względu Sąd stwierdził, że organ również, co do żądania wskazanego wyżej, dopuścił się bezczynności. Dokonując oceny, czy zaistniała na dzień wniesienia skargi bezczynność organu w rozpatrzeniu wniosku z dnia [...] lipca 2023 r. (data wpływu do organu [...] lipca 2023 r.) miała charakter rażący czy też nie, Sąd stwierdził, że bezczynności organu nie można przypisać charakteru rażącego naruszenia prawa. Dla stwierdzenia rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej ustawowych obowiązków, czyli także terminów załatwienia sprawy. Zauważyć należy, że organ początkowo mógł mieć wątpliwości co do charakteru pisma zatytułowanego "notatka podsumowująca", zwłaszcza, że odnosiło się ono zasadniczo do dwóch spotkań wskazanych na wstępie tego pisma i działania Wspólnoty Mieszkaniowej. Nie można wywodzić w świetle treści całego pisma złej woli organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Nadto, jak wskazał organ w odpowiedzi na skargę do udzielenia informacji w odniesieniu do całej "notatki podsumowującej" niezbędne było zebranie informacji z kilku wydziałów Urzędu. Organ wskazał też, że pozostawał w kontakcie m.in. mailowym z wnioskodawcą ([...].09.2023 r., [...].09.2023 r., [...].10.2023 r.). Organ ostatecznie nie pozostawił wniosku bez odpowiedzi, a udostępnił wnioskodawcy informację publiczną w posiadanym zakresie. Z akt sprawy nie wynika, aby uchybienie ustawowego terminu do udzielenia odpowiedzi na wniosek o informację publiczną było działaniem celowym. Wskazane przez organ w odpowiedzi na skargę okoliczności nie dają podstaw do stwierdzenia rażącego naruszenia prawa. Z całokształtu przedstawionych przez organ okoliczności sprawy nie wynika, aby można było mówić o działaniu zmierzającym do pozbawienia prawa do informacji. Biorąc pod uwagę podjęte przez organ działanie, nie ma podstaw, aby niewłaściwe zastosowanie u.d.i.p. i wynikające stąd uchybienie terminu do rozpatrzenia wniosku, zakwalifikować jako rażące naruszenie prawa. W świetle wszystkich przedstawionych wyżej okoliczności sprawy Sąd nie znalazł także podstaw do wymierzenia organowi grzywny. Zgodnie z art. 149 § 2 P.p.s.a. sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 156 § 6. Grzywna jest dodatkowym środkiem o charakterze dyscyplinująco-represyjnym, który powinien być stosowany w szczególnie drastycznych przypadkach, wskazujących, że bez tej dodatkowej sankcji (dolegliwości finansowej) organ nadal nie będzie respektować obowiązków wynikających z przepisów prawa. W ocenie Sądu w sprawie niniejszej nie ma podstaw do wymierzenia organowi grzywny. Sąd wskazuje jednocześnie, że P.p.s.a. nie daje podstaw do rozstrzygania o zobowiązaniu organu do ukarania dyscyplinarnego pracownika. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 i § 1a w zw. z art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w punkcie 1 i 2 wyroku. W punkcie 3 wyroku Sąd orzekł, na podstawie art. 151 P.p.s.a. O zwrocie kosztów postępowania sądowego, jak w punkcie 4 wyroku, Sąd orzekł na podstawie art. 200 powołanej ustawy. Do kosztów tych Sąd zaliczył uiszczony wpis sądowy od skargi w wysokości 100 zł, wynagrodzenie adwokata reprezentującego skarżącego (480 zł) oraz opłatę skarbową od dokumentu pełnomocnictwa (17 zł).