II SAB/Wa 744/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Karolina Kisielewicz (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 17 lutego 2022 r. sprawy ze skargi J. M. na bezczynność Starosty Powiatu [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] września 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. stwierdza, że Starosta Powiatu [...] dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego z [...] września 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej, 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. zasądza od Starosty Powiatu [...] na rzecz skarżącego J. M. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu [...] września 2021 r. J. M. zwrócił się do Starosty [...] o udostępnienie, za pośrednictwem ePUAP, ewidencji oraz mapy dróg powiatowych na terenie powiatu [...]. W odpowiedzi na wniosek, Starosta [...] poinformował wnioskodawcę, że nie ma możliwości przesłania wnioskowanych informacji ze względu na przeszkody techniczne oraz zobowiązał stronę do wyjaśnienia, w jakim celu domaga się tych informacji. J. M. w piśmie z 26 października 2021 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Starosty [...] w rozpoznaniu jego wniosku z [...] września 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej, domagając się zobowiązania organu do udostępnienia żądanej informacji oraz zasądzenia kosztów postępowania. W uzasadnieniu podniósł m. in., że Starosta nie wyjaśnił jakie przyczyny techniczne uniemożliwiają udostępnienie mu w żądanej formie (ePUAP) ewidencji oraz mapy dróg powiatowych i jednocześnie podał, że będzie to możliwe po wyjaśnieniu przez niego m. in. w jakim celu domaga się tych informacji. J. M. dodał, że nawet jeżeli przyjąć, że faktycznie organ nie ma możliwości technicznych do udostępnienia żądanej informacji publicznej w sposób i w formie określonej we wniosku, to w terminie określonym w ustawie z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r., poz. 2176) powinien wskazać możliwe inne sposoby udostępnienia informacji. Starosta Powiatu [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.). Wyjaśnił, że w dniu 4 listopada 2021 r., po otrzymaniu skargi J. M., udostępnił mu żądane informacje publiczne oraz poinformował, że wykaz dróg powiatowych jest dostępny w BIP powiatu [...]. W piśmie procesowym z 6 grudnia 2021 r. J. M. zmodyfikował żądanie skargi, domagając się (w miejsce zobowiązania organu do udostępnienia informacji publicznej), stwierdzenia przez Sąd, że Starosta [...] dopuścił się bezczynności w jego sprawie, zainicjowanej wnioskiem z [...] września 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona, ponieważ w sprawie zainicjowanej wnioskiem J. M. z [...] września 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej Starosta [...] dopuścił się bezczynności. Przede wszystkim należy wyjaśnić, że bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy żądaniem wniosku jest objęta informacja mająca walor informacji publicznej, a podmiot zobowiązany do jej udostępnienia nie podjął w ustawowym 14-dniowym terminie stosownej czynności materialno-technicznej w postaci udostępnienia informacji publicznej będącej w jego posiadaniu (art. 10 ust. 1 u.d.i.p.), bądź nie wydał decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia informacji publicznej (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), nie powiadomił wnioskodawcy o niemożliwości udzielenia informacji publicznej w wyznaczonym terminie i o przyczynach opóźnienia i nowym terminie wydania informacji, nie dłuższym niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku w tej sprawie (art. 13 ust. 2 ustawy) ewentualnie, że danej informacji nie posiada, lub że istnieje odrębny tryb dostępu do tej informacji (art. 1 ust. 2 ustawy), bądź też, że wnioskowana informacja nie posiada waloru informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 powołanej ustawy. Stosownie do art. 14 ust. 2 ustawy, jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia zobowiązany jest powiadomić pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazać, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W myśl art. 1 ust. 1 powołanej ustawy każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie w niej określonych, przy czym do udostępnienia takiej informacji obligowane są zarówno władze publiczne, jak i inne podmioty wykonujące zadania publiczne (art. 4 ustawy). Informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do szeroko rozumianych władz publicznych oraz osób pełniących funkcje publiczne, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej bądź gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Nie jest sporne między stronami postępowania, że Starosta [...] jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej oraz że informacja, której udostępnienia domagał się skarżący, stanowi informację o sprawach publicznych (art. 6 ust. 1 pkt 2 f oraz pkt 5c ustawy), bowiem dotyczy majątku jednostki samorządu terytorialnego, a więc jest informacją publiczną. Z niekwestionowanych okoliczności faktycznych sprawy wynika, że Starosta [...] na dzień wniesienia skargi pozostawał w bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego. Nie udostępnił bowiem żądanej informacji publicznej w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku, nie wydał w tym terminie decyzji administracyjnej o odmowie jej udostępnienia. Wprawdzie Starosta w piśmie z 30 września 2021 r. poinformował J. M. o braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem, niemniej nie wskazał, w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. Sąd zauważa, że Starosta w piśmie z 4 listopada 2021 r. przyznał, że nie zrozumiał treści wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej. Wbrew zapatrywaniu organu, w obecnym stanie prawnym udostępnienie informacji publicznej po wniesieniu skargi nie prowadzi do bezprzedmiotowości postępowania. Sąd nie ma wówczas podstaw do zobowiązania określonego podmiotu do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej, ale ocenia istnienie bezczynności na dzień wniesienia skargi, jak również to, czy bezczynność miała charakter rażący czy też nie (por. np. wyroki NSA z 12 maja 2016 r., sygn. akt I OSK 3041/14 i z 12 stycznia 2017 r., sygn. akt I OSK 500/16 oraz także powoływane w nich orzecznictwo). Zdaniem Sądu bezczynność Starosty [...] w tej sprawie nie była rażąca. Dla stwierdzenia rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej ustawowych obowiązków, czyli także terminów załatwienia sprawy. Wspomniane przekroczenie musi więc być znaczne i niezaprzeczalne. Rażące opóźnienie w podejmowanych czynnościach ma być oczywiście pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia. Rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego braku woli do załatwienia sprawy, jak też w razie ewidentnego niestosowania przepisów prawa. W niniejszej sprawie wniosek skarżącego, choć z uchybieniem ustawowego terminu, został jednak załatwiony, zaś z okoliczności sprawy nie wynika, aby zaistniała zwłoka wynikała z celowego zaniechania, czy też z lekceważącego traktowania przez Starostę obowiązków informacyjnych, co nie pozwala uznać, że stwierdzona bezczynność miała postać kwalifikowaną. Biorąc to wszystko pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 i § 1b ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stwierdził, że Starosta [...] dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego z [...] września 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej oraz że stwierdzona bezczynność organu nie była rażąca. O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł w pkt 3 wyroku, na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 powołanej ustawy. Do kosztów tych Sąd zaliczył uiszczony przez skarżącego wpis od skargi w wysokości 100 zł. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 ustawy procesowej.