II SAB/Wa 80/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. B. na bezczynność Szefa Agencji Wywiadu w przedmiocie wypłaty odsetek za niewypłacone w terminie należności pieniężnej postanawia -odrzucić skargę- W. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Szefa Agencji Wywiadu w przedmiocie wypłaty odsetek z tytułu zwłoki w wypłacie przysługujących mu należności pieniężnych. Wskazał, że wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2009 r. zwrócił się do Szefa Agencji Wywiadu o wypłatę odsetek z tytułu zwłoki w wypłacie należnego mu uposażenia za okres służby od dnia [...] r. do [...] r. Zarzucił, że dochodzone przez niego świadczenia nie zostały mu dotychczas wypłacone. Podkreślił też, powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych, że sprawy z zakresu uposażenia i innych należności funkcjonariuszy mają charakter administracyjny i podlegają załatwieniu poprzez wydanie decyzji administracyjnej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Podniósł, że przedmiot sprawy uniemożliwia jej rozpoznanie przez sąd administracyjny, gdyż sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Podkreślił jednocześnie, że dochodzenie takiego roszczenia winno odbywać się wyłącznie na drodze postępowania cywilnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwanej dalej p.p.s.a, sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należny do właściwości sądu administracyjnego. Stosownie do postanowień art. 3 § 1 i 2 cyt. ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Z powyższych przepisów wynika, że zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów lub czynności. Jednocześnie wskazać należy, że z bezczynnością organu administracji mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 85 i n.). Innymi słowy warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi na bezczynność jest możliwość złożenia skargi na ewentualną decyzję administracyjną wydaną w tym zakresie. Prawidłowo wywodzi skarżący, że funkcjonariusz Agencji Wywiadu może żądać odsetek za czas opóźnienia w spełnieniu świadczenia pieniężnego tj. wypłacie uposażenia. Rację ma również podnosząc, że sprawy z zakresu uposażenia i innych należności funkcjonariuszy mają charakter administracyjny i podlegają załatwieniu poprzez wydanie decyzji administracyjnej. Powyższe oznacza, że organ decyzją administracyjną rozstrzyga kwestię, czy funkcjonariuszowi należy się prawo do określonego świadczenia i w jakiej wysokości. Dlatego też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 27 listopada 2007 r. sygn. II SAB/Wa 87/07 zobowiązał organ do rozpoznania wniosku skarżącego w przedmiocie żądanych przez niego należności pieniężnych za okres od dnia [...] r. do [...] r., tj. do rozstrzygnięcia czy i w jakiej wysokości W. B. przysługują należności finansowe za ten okres. Podstawę prawną do wydania decyzji w tym przedmiocie (rozkazu personalnego) stanowi § 3 ust. 4 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 28 listopada 2003 r. w sprawie przebiegu służby funkcjonariuszy Agencji Wywiadu (Dz. U. Nr 210, poz. 2039). Należy jednakże podkreślić, iż brak jest przepisu prawa, który uprawniałby organ do wydania decyzji administracyjnej w przedmiocie przyznania, bądź odmowy przyznania funkcjonariuszowi odsetek z tytułu zwłoki w wypłacie należnego mu (przyznanego rozkazem personalnym) uposażenia. Możliwość dochodzenia roszczeń z tytułu opóźnienia w spełnieniu świadczenia pieniężnego przewiduje przepis art. 481 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.), zgodnie z którym, jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Zatem powództwo w przedmiocie zasądzenia odsetek z tytułu zwłoki w spełnieniu świadczenia pieniężnego skarżący może wnieść do sądu powszechnego (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 czerwca 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 213/09, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). Reasumując, stwierdzić należy, iż organ nie miał podstaw do wydania decyzji w przedmiocie należności ubocznej to jest odsetek z tytułu zwłoki w spełnieniu świadczenia pieniężnego. Powyższa okoliczność przesądza, o niedopuszczalności skargi na bezczynność w tym przedmiocie. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.