II SAB/Wa 932/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. Z. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 czerwca 2024 r., sygn. akt II SAB/Wa 10/24, oddalającym skargę Z. Z. na bezczynność Prokuratora Rejonowego [...] w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] sierpnia 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę o wznowienie postępowania W piśmie z 26 października 2025 r., wniesionym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie drogą elektroniczną, Z. Z. (dalej: "skarżący") zawarł (czwartą z kolei) skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 11 czerwca 2024 r., sygn. akt II SAB/Wa 10/24, oddalającym skargę skarżącego na bezczynność Prokuratora Rejonowego [...] w [...] w rozpoznaniu wniosku z [...] sierpnia 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej. Poprzednie trzy skargi o wznowienie postępowania zakończonego ww. orzeczeniem zostały odrzucone postanowieniami tutejszego Sądu: z 2 stycznia 2025 r., sygn. akt II SAB/Wa 626/24; z 12 maja 2025 r., sygn. akt II SAB/Wa 169/25 i z 16 października 2025 r., sygn. akt II SAB/Wa 599/25. W kolejnej skardze o wznowienie postępowania, dotyczącej wyroku tutejszego Sądu z 11 czerwca 2024 r., sygn. akt II SAB/Wa 10/24, skarżący (podobnie jak w poprzednich tego rodzaju środkach) powielił formułowane zarzuty, podnosząc, że orzeczenie, objęte niniejszą skargą o wznowienie postępowania, narusza zasady państwa prawnego, prawo do rzetelnego procesu, prawa człowieka, a także godzi w zasadę wymiaru sprawiedliwości do wydania orzeczenia zgodnego z rzeczywistym stanem rzeczy. Wskazał też na skład Sądu. Zaakcentował, iż "zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu z uwagi na nieważność postępowania przed Sądem pierwszej instancji", a nieważność ta wynika z pozbawienia strony możliwości obrony swoich praw. Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), w przypadkach przewidzianych w dziale niniejszym (tj. dziale VII) można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Podkreślić należy, że wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego stanowi podstawową instytucję (środek) obalania prawomocnych orzeczeń sądów administracyjnych, umożliwiającą ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy co do jej istoty w celu zagwarantowania prawidłowości - zgodności z prawem - wydanego w sprawie rozstrzygnięcia (vide R. Hauser, M. Wierzbowski [red.] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wyd. 5, Warszawa 2017; wyd. elektroniczne). Co istotne, skarga o wznowienie postępowania nie stanowi alternatywy dla zwykłego środka odwoławczego służącego usunięciu istniejącej wadliwości postępowania. Z powyższego uregulowania jednoznacznie wynika, iż skarga o wznowienie postępowania sądowego przysługuje stronie postępowania tylko w przypadku, gdy dotyczy orzeczenia kończącego postępowanie sądowe (niewpadkowego) – wyroku albo postanowienia, a ponadto orzeczenia, które już się uprawomocniło, czyli takiego, od którego strona postępowania nie może wnieść środka odwoławczego. Przesłanki wznowienia postępowania określono w art. 271, art. 272 i art. 273 p.p.s.a. I tak zgodnie z art. 271 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności: 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. W myśl art. 272 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania w następujących przypadkach: ( gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (§ 1); ( gdy zostało wydane orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, które ma wpływ na treść wydanego orzeczenia (§ 2a); ( gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską (§ 3). Z kolei według art. 273 § 1 p.p.s.a., można żądać wznowienia na tej podstawie, że: 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Ponadto można żądać wznowienia: ( w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2 p.p.s.a.); ( w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy (art. 273 § 3 p.p.s.a.). Przepis art. 277 p.p.s.a. stanowi, że skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Natomiast art. 279 p.p.s.a. przewiduje, iż skarga o wznowienie postępowania powinna ponadto zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Przepis art. 280 § 1 p.p.s.a. nakazuje zaś sądowi zbadanie na posiedzeniu niejawnym, czy skarga o wznowienie postępowania jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W przypadku braku jednego z tych wymagań, sąd odrzuci skargę o wznowienie postępowania, a w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Badając dopuszczalność skargi o wznowienie postępowania, zawartej w piśmie z 26 października 2025 r., nie sposób uznać, by skarżący dochował trzymiesięcznego terminu określonego w art. 277 p.p.s.a. Wydany w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 10/24 wyrok jest prawomocny od 24 października 2024 r. (vide karta nr 165 akt sądowych o sygn. II SAB/Wa 10/24), a zarzuty powielone w rozpoznawanej skardze o wznowienie postępowania z 26 października 2025 r. przedstawiał już w składanych poprzednio tego rodzaju środkach, którymi próbował wzruszyć ww. wyrok, tj. w ramach spraw ze skarg o wznowienie postępowania o sygn. akt: II SAB/Wa 626/24, II SAB/Wa 169/25 i II SAB/Wa 599/25. Dostrzec zatem wypada, że już w dacie rozpatrywania przez Sąd skargi o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 626/24, tj. 2 stycznia 2025 r., wyrok z 11 czerwca 2024 r., sygn. akt II SAB/Wa 10/24, był prawomocny. Co więcej, miał też walor prawomocności w dniu 25 października 2024 r. kiedy to skarżący wystąpił z pierwszą skargą o wznowienie postępowania, czyli w ww. sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 626/24, zgłaszając zarzuty analogiczne jak w obecnie rozpatrywanej skardze o wznowienie z 26 października 2025 r. W tej sytuacji trzeba przyjąć, iż skarżący uchybił terminowi do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, ponieważ trzymiesięczny termin do jej wniesienia upłynął 27 stycznia 2025 r. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 280 § 1 w związku z art. 277 p.p.s.a., odrzucił skargę o wznowienie postępowania.