II SO/Wa 10/09

PostanowienieWSA w Warszawie2009-07-23

Skład orzekający: Bronisław Szydło

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wymierzenie grzywny Komendantowi Głównemu Policji za nieprzekazanie skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę zasługuje na uwzględnienie, jeśli organ przekazał skargę z niewielkim opóźnieniem, ale przed rozpatrzeniem wniosku o grzywnę?
Ratio decidendi
Wniosek o wymierzenie grzywny Komendantowi Głównemu Policji za nieprzekazanie skargi sądowi został oddalony, ponieważ opóźnienie w przekazaniu skargi wyniosło jedynie 7 dni i nie miało wpływu na możliwość rozpoznania sprawy. Dodatkowo, organ przekazał skargę wraz z aktami i odpowiedzią przed rozpatrzeniem wniosku o grzywnę, co stanowiło wystarczającą przesłankę do oddalenia wniosku.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o wymierzenie grzywny Komendantowi Głównemu Policji za nieprzekazanie jego skargi z dnia 27 marca 2009 r. wraz z aktami i odpowiedzią na skargę. Skarga dotyczyła decyzji Komendanta Głównego Policji oraz jego bezczynności w zakresie przyznania nagrody rocznej, podwyżki uposażenia, wydania świadectwa służby i opinii, a także przyznania uposażenia zasadniczego i innych należności. Skarżący omyłkowo wniósł skargę za pośrednictwem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, która została przekazana Komendantowi Głównemu Policji. Skarga wpłynęła do Sądu z 7-dniowym opóźnieniem.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek S. L. o wymierzenie Komendantowi Głównemu Policji grzywny.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bronisław Szydło po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. L. o wymierzenie Komendantowi Głównemu Policji grzywny za nieprzekazanie skargi z dnia 27 marca 2009 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia - oddalić wniosek - W dniu 19 maja 2009 r. S. L. złożył wniosek o ukaranie Komendanta Głównego Policji grzywną za nieprzekazanie Sądowi jego skargi z dnia 27 marca 2009 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Przedmiotem powyższej skargi była decyzja Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] oraz bezczynność tego organu w zakresie: wydania decyzji o przyznaniu nagrody rocznej i podwyżki uposażenia za 2007 r.; wydania świadectwa służby i opinii o służbie oraz wydania decyzji o przyznaniu uposażenia zasadniczego oraz dodatków o charakterze stałym i innych należności pieniężnych na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym za okres od dnia 19 stycznia 2007 r. do dnia 15 października 2008 r. W uzasadnieniu wniosku wyjaśnił, że wskazaną wyżej skargę omyłkowo wniósł za pośrednictwem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Organ ten przekazał jego skargę Komendantowi Głównemu Policji w dniu 10 kwietnia 2009 r. Ponadto wskazał, że w dniu 18 maja 2009 r. ustalił telefonicznie, że jego skargą nie wpłynęła do Sądu. W odpowiedzi na wniosek Komendant Główny Policji wniósł o jego oddalenie. Organ wskazał, że skarga S. L. została doręczona Komendantowi Głównemu Policji w dniu 14 kwietnia 2009 r. i została przekazana do Sądu przed złożeniem wniosku o wymierzenie grzywny. Do odpowiedzi na wniosek dołączono kopie dzienników korespondencji Komendy Głównej Policji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 powołanej ustawy). Zgodnie z art. 55 § 1 cytowanej ustawy, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy. Grzywna, o której mowa we wskazanym przepisie, ma charakter mieszany: dyscyplinująco-restrykcyjny. Jest to więc środek, którego zastosowanie ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku z art. 54 § 1 powołanej ustawy, jednakże wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie tego obowiązku w terminie przewidzianym w tym przepisie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06). Stosownie jednak do treści art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny, co oznacza, że rozstrzygając w tej kwestii, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy, a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 259). Sprawy ze skargi S. L. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] oraz na bezczynność tego organu w zakresie: wydania decyzji o przyznaniu nagrody rocznej i podwyżki uposażenia za 2007 r.; wydania świadectwa służby i opinii o służbie oraz wydania decyzji o przyznaniu uposażenia zasadniczego oraz dodatków o charakterze stałym i innych należności pieniężnych na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym za okres od dnia 19 stycznia 2007 r. do dnia 15 października 2008 r., zostały zarejestrowane w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie pod sygnaturami II SA/Wa 751/09, II SAB/Wa 62/09, II SAB/Wa 63/09 oraz II SAB/Wa 64/09. Z akt tych spraw wynika, że wskazana wyżej skarga wpłynęła do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w dniu 6 kwietnia 2009 r. Z nadesłanych do sprawy kopii dzienników korespondencji Komendy Głównej Policji wynika, że skarga wpłynęła do Komendy w dniu 14 kwietnia 2009 r. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga S. L. wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę zastała przekazana przesyłką nadaną w dniu 18 maja 2009 r. za pośrednictwem In Post Sp. z o.o. Zauważyć należy, że stosowne do treści art. 83 § 3 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Wskazać należy, iż brak dostosowania powyższego przepisu do brzmienia ustawy z dnia 12 czerwca 2003 r. Prawo pocztowe (t. j. Dz. U. z 2008 r. Nr 189, poz. 1159 ze zm.) wprowadzającej wyodrębnione usługi tzw. operatora publicznego świadczącego powszechne usługi pocztowe, nie oznacza, iż za "polski urząd pocztowy" można uznać każdego operatora uprawnionego do wykonywania usługi pocztowej. Należy bowiem pamiętać, że jedynie Poczcie Polskiej powierzono obowiązek wykonywania zadań operatora publicznego (art. 46 ust. 2 ustawy Prawo pocztowe). Zatem użyte w przepisie art. 83 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. określenie "w polskim urzędzie pocztowym" należy odnosić wyłącznie do placówek przedsiębiorstwa "Poczta Polska" świadczących powszechne usługi pocztowe (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 652/08, z dnia 28 lutego 2006 r., sygn. akt II GZ 20/06 oraz z dnia 31 marca 2009 r. sygn. akt I OZ 270/09). W związku z tym stwierdzić należy, że oddanie pisma innemu podmiotowi niż Poczta Polska, w tym przypadku In Post Sp. z o.o., chociaż posiadającemu uprawnienia do prowadzenia działalności pocztowej, nie oznacza zachowania terminu do dokonania czynności procesowej (np. przekazania skargi sądowi), jeżeli w terminie pismo to do Sądu nie wpłynęło. W tej sytuacji za datę przekazania skargi S. L. należy uznać datę jej wpływu do Sądu, tj. dzień 21 maja 2009 r. Przekazanie skargi nastąpiło więc z uchybienie m terminu wynikającego z art. 54 § 2 cytowanej ustawy, który upłynął w dniu 14 maja 2009 r. Fakt ten, w ocenie Sądu, nie stanowi jednak wystarczającej okoliczności do zastosowania środka, o którym mowa w art. 55 § 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Opóźnienie organu w wykonaniu nałożonego przepisami powołanej ustawy obowiązku wyniosło jedynie 7 dni i nie miało wpływu na możliwość rozpoznania sprawy. Ponadto należy zwrócić uwagę, że organ przekazał Sądowi skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Stąd też należy stwierdzić, iż wniosek S. L. nie zasługuje na uwzględnienie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 64 § 3 oraz 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło