II SO/Wa 112/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. S. w przedmiocie wymierzenia grzywny Wójtowi Gminy [...] za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi z dnia 14 czerwca 2011 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 244/11 postanawia: wymierzyć Wójtowi Gminy [...] grzywnę w wysokości 100 zł. (słownie sto złotych) Pismem z dnia 25 lipca 2011 r. J. S. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wymierzenie Wójtowi Gminy [...] grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi z dnia 14 czerwca 2011 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, której przedmiotem była bezczynność Wójta Gminy [...] w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia 19 maja 2011 r. dotyczącego dostępu do informacji publicznej. Wymieniona skarga zarejestrowana została pod sygn. akt II SAB/Wa 244/11. W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny, Wójt Gminy [...], wniósł o jego oddalenie, podnosząc, iż skarga została przesłana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wraz z odpowiedzią na skargę i kompletem dokumentów w dniu 7 lipca 2011 r. Organ podkreślił również, ż skarżący "wykorzystuje ustawę o dostępie do informacji publicznej i postępowanie sądowoadministracyjne jako instrumenty osobistej kontroli nad organami i narzędzie w prywatnej wojnie z organami gminy", a olbrzymia ilość wniosków, skarg i zażaleń J. S., paraliżuje pracę Urzędu Gminy w [...]. Wniosek J. S. z dnia 25 lipca 2011 r. został zarejestrowany w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie pod sygnaturą akt II SO/Wa 49/11. Następnie postanowieniem z dnia 17 października 2011 r. Sąd oddalił ww. wniosek. W wyniku wniesionego przez skarżącego zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 9 grudnia 2011 r. sygn. akt I OZ 1017/11, uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ponownie rozpoznając sprawę, związany jest wykładnią dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny, co wprost wynika z treści art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepis ten stanowi, iż Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Stosownie do treści art. 54 § 1 ppsa, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 powołanej ustawy). Zgodnie natomiast z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się, z zastrzeżeniem przypadku, o którym mowa w art. 22, przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. W myśl zaś art. 55 § 1 ppsa, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ppsa, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Przesłanką wymierzenia grzywny, jest sam fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu w terminie, bez względu na jego przyczyny. Jednak wymierzając grzywnę sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności danej sprawy, czyli również przyczyny niewypełnienia przez organ ciążącego na nim obowiązku. Skarga J. S. z dnia 14 czerwca 2011 r. na bezczynność Wójta Gminy [...], wpłynęła do organu w dniu 14 czerwca 2011 r. (data prezentaty Urzędu Gminy w [...]). Organ pismem z dnia 7 lipca 2011 r. udzielił odpowiedzi na ww. skargę, którą wraz z aktami sprawy, przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w tym samym dniu (data stempla pocztowego na kopercie zawierającej odpowiedź na skargę). Skarga wpłynęła do Sądu w dniu 12 lipca 2011 r. i została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Wa 244/11. Mając na uwadze datę otrzymania przez organ skargi – 14 czerwca 2011 r., zaznaczyć należy, że termin 15 - dniowy, o którym mowa w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, upłynął 29 czerwca 2011 r., natomiast organ wykonał nakaz wynikający z art. 54 § 2 ppsa dopiero w dniu 7 lipca 2011 r. Organ ma bezwzględny obowiązek przekazania Sądowi skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę z dochowaniem ustawowego terminu. W tym miejscu należy przytoczyć uchwalę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., II GPS 3/09, w której podniesiono, iż skoro z art. 54 § 2 ppsa, wynika obowiązek dochowania określonego terminu, to uchybienie tej powinności mieści się w "niezastosowaniu się do obowiązków", co stanowi przesłankę wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 ppsa. Przedmiot zaskarżenia określony w art. 55 § 1 ppsa, obejmuje zaniechanie przekazania sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy, jak również zwłokę organu w dopełnieniu tej czynności. Wynikający z art. 55 § 1 ppsa przedmiot zaskarżenia, nie przestanie istnieć w przypadku przekazania sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy z uchybieniem 30 – dniowego terminu. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził również, iż bez znaczenia jest termin posiedzenia sądu, na którym zostanie rozpoznany wniosek o wymierzenie grzywny, ponieważ nie może on zmienić faktu uchybienia albo braku uchybienia terminowi ustanowionemu w art. 54 § 2 ppsa. Należy również przytoczyć utrwalony w orzecznictwie pogląd, według którego grzywna, o jakiej mowa w art. 55 § 1 ppsa ma charakter mieszany, tj. dyscyplinująco – represyjny. Dlatego z ww. przepisu nie można wywodzić wyłącznie funkcji dyscyplinującej, ponieważ nie zezwala na to jego dyspozycja, w zestawieniu z art. 54 § 2 ppsa. Zawarte w art. 55 § 1 ppsa, stwierdzenie "w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (...)" oznacza, że wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie powinności określonych w art. 54 § 2 ppsa. Przyczyny powodujące nieprzekazanie skargi sądowi pozostają bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, mogą mieć jedynie wpływ na jej wysokość (por. I OZ 597/11 oraz I OZ 410/11). Ustalone w sprawie okoliczności odpowiadają dyspozycji przepisu art. 55 § 1 ppsa i z tej przyczyny Sąd uznał wniosek o wymierzenie grzywny za uzasadniony. Wymierzając grzywnę w wysokości 100 zł, Sąd uwzględnił fakt, że dopełnienie ustawowego obowiązku przekazania skargi wraz z odpowiedzią i aktami sprawy nastąpiło z nieznacznym 8 dniowym przekroczeniem ustawowego terminu. Przy wymierzaniu wysokości grzywny, wzięto też pod uwagę, wyjaśnienia organu przedstawione w odpowiedzi na skargę, co do ilości składanych przez J. S. pism, skarg i wniosków do Urzędu Gminy [...] co utrudnia ich załatwianie. Może też częściowo, tłumaczyć niewielkie opóźnienie organu w terminowym wykonywaniu ustawowych obowiązków. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 ppsa i art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, postanowił jak w sentencji postanowienia.