II SO/Wa 12/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA -Maria Werpachowska po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. L. o wymierzenie grzywny Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy w sprawie ze skargi Z. L. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] grudnia 2006 r. o stwierdzenie nieważności postanowienia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] listopada 2006 r. Nr [...] w przedmiocie przekazania wniosku według właściwości postanawia - oddalić wniosek - W dniu [...] lutego 2007 r. Z. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), za nieprzekazanie Sądowi skargi na bezczynność tego organu w zakresie rozpatrzenia jego wniosku z dnia [...] grudnia 2006 r. o stwierdzenie nieważności postanowienia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] listopada 2006 r. Nr [...], wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Postępowanie w sprawie ze wskazanej wyżej skargi Z. L. wniesionej do Sądu za pośrednictwem organu w dniu [...] stycznia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prowadzi pod sygn. akt II SAB/Wa 51/07. Z akt przywołanej wyżej sprawy wynika, że Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji w dniu [...] kwietnia 2007 r. przekazał do Sądu skargę wraz z odpowiedzią na nią oraz akta sprawy, tj. odpis wniosku Z. L. z dnia [...] grudnia 2006 r. o stwierdzenie nieważności postanowienia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] listopada 2006 r. Nr [...] oraz postanowienie nr [...] z dnia [...] marca 2007 r., którym Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, po rozpoznaniu wymienionego wyżej wniosku, odmówił stwierdzenia nieważności postanowienia MSWiA z dnia [...] listopada 2006 r. Nr [...]. W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny organ oświadczył, że opóźnienie w przekazaniu skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy spowodowane było dużą liczbą spraw kierowanych przez Z. L. do MSWiA oraz ograniczonym zasobem kadrowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Podkreślić należy, że wymierzenie grzywny jest środkiem dyscyplinującym, mającym na celu doprowadzenie do wykonania przez organ wskazanego wyżej obowiązku. W niniejszej sprawie Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wypełnił ciążący na nim obowiązek przekazania do Sądu skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy niezbędnych do jej rozpoznania. W ocenie Sądu opóźnienie w przekazaniu skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy nie uzasadnia w tej sprawie wymierzenia grzywny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w postanowieniu z dnia 19 stycznia 2007 r. sygn. akt I OSK 2015/06, zgodnie z którym "(...) przepis art. 55 § 1 ustawy P.p.s.a. ma na celu wyegzekwowanie od organu administracji wypełnienia przezeń obowiązków procesowych. Nie jest to forma "kary" za uchybienie terminowi określonemu w art. 54 § 2 ustawy. Rozpoznając wniosek o wymierzenie grzywny Sąd orzeka na podstawie stanu faktycznego z chwili orzekania, a zatem uchybienie przez organ 30-dniowemu terminowi nie stanowi podstawy do nałożenia grzywny, jeżeli mimo opóźnienia, przekazał on sądowi akta wraz z odpowiedzią na skargę przed rozpoznaniem wniosku.(...)". Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.