II SO/Wa 2/13

PostanowienieWSA w Warszawie2013-04-30

Skład orzekający: Sędzia WSA Danuta Kania

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej, który nie przekazał w ustawowym terminie skargi na bezczynność wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do sądu administracyjnego, podlega wymierzeniu grzywny na wniosek skarżącego?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej, który nie przekazał w ustawowym terminie skargi na bezczynność wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do sądu administracyjnego, podlega wymierzeniu grzywny na wniosek skarżącego. Niezależnie od przyczyn opóźnienia, sąd może orzec o wymierzeniu grzywny, jeśli stwierdzi uchybienie terminowi i otrzyma stosowny wniosek od strony. Wysokość grzywny zależy od stopnia niewypełnienia obowiązku i okoliczności faktycznych.
Stan faktyczny
Z. Z. złożył wniosek o wymierzenie Ministrowi Nauki i Szkolnictwa Wyższego grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarga wpłynęła do Ministra 19 listopada 2012 r., a została przekazana sądowi wraz z aktami i odpowiedzią 15 kwietnia 2013 r. Minister tłumaczył opóźnienie obciążeniem pracą i absencją chorobową pracowników. Sąd uznał wniosek za uzasadniony.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił wymierzyć Ministrowi Nauki i Szkolnictwa Wyższego grzywnę w wysokości 2000 zł oraz zasądzić od Ministra na rzecz Z. Z. kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Kania po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. Z. w przedmiocie wymierzenia grzywny Ministrowi Nauki i Szkolnictwa Wyższego za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi z dnia 14 listopada 2012 r. na bezczynność Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] września 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej (zarejestrowanej pod sygn. akt II SAB/Wa 173/13) wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia 1) wymierzyć Ministrowi Nauki i Szkolnictwa Wyższego grzywnę w wysokości 2000 zł (słownie: dwa tysiące złotych); 2) zasądzić od Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego na rzecz wnioskodawcy Z. Z., kwotę 100 zł (słownie: sto złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia 07 stycznia 2013 r. Z. Z. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wymierzenie Ministrowi Nauki i Szkolnictwa Wyższego grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej: ppsa, za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi z dnia 14 listopada 2012 r. na bezczynność Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] września 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej (zarejestrowanej pod sygn. akt II SAB/Wa 173/13) wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W odpowiedzi na wniosek Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego wniósł o jego oddalenie, ewentualnie o istotne "zmiarkowanie" grzywny. Organ wyjaśnił, że skarga Z. Z. na bezczynność Ministra w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] września 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej wpłynęła do Ministerstwa w dniu 19 listopada 2012 r. Minister wyjaśnił, że powyższą skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy przekazał do WSA w Warszawie w dniu 15 kwietnia 2013 r. Opóźnienie w przekazaniu skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy spowodowane było znacznym obciążeniem obsługi prawnej Ministerstwa, wynikającym z intensywnych prac legislacyjnych nad nowelizacją przepisów o szkolnictwie wyższym i systemie nauki oraz zauważalną w tym okresie absencją chorobową pracowników. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 54 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2). Stosownie do treści art. 55 § 1 ppsa, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 1 w zw. z art. 3 § 3 ww. ustawy, sądy administracyjne są zobowiązane do stosowania środków określonych również w przepisach szczególnych. Taką właśnie szczególną regulację postępowania przed sądami administracyjnymi wprowadza ustawa z dnia 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. nr 112, poz. 1198 ze zm.). Stosownie do treści art. 21 pkt 1 ww. ustawy, do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się, z zastrzeżeniem przypadku, o którym mowa w art. 22, przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Jak wynika z akt sprawy II SAB/Wa 173/13, pismem z dnia 14 listopada 2013 r. Z. Z. wniósł za pośrednictwem Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego skargę na bezczynność tego organu w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] września 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej, która wpłynęła do organu w dniu 19 listopada 2013 r. (data wpływu skargi na Biuro Podawcze Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego - Kancelaria Ogólna). Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego w dniu 15 kwietnia 2013 r. (data wpływu pisma na Biuro Podawcze WSA w Warszawie), pismem z dnia 29 marca 2013 r., udzielił odpowiedzi na ww. skargę, jednocześnie przesyłając do WSA w Warszawie skargę oraz akta sprawy. Przedmiotowa skarga wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę wpłynęła do Sądu w dniu 15 kwietnia 2013 r. (data wpływu na Biuro Podawcze WSA w Warszawie) i została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Wa 173/13. Z zestawienia daty otrzymania przez organ skargi - 19 listopada 2012 r., z datą przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę Sądowi - 15 kwietnia 2013 r., wynika, że termin 15-dniowy, o którym mowa w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, upłynął z dniem 04 grudnia 2012 r. W ocenie Sądu opóźnienie w przekazaniu skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy uzasadnia wymierzenia organowi grzywny w przedmiotowej sprawie. Wskazać należy, iż skarga Z. Z. rozpatrywana jest w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej, które jest trybem szczególnym i zawiera bardziej restrykcyjne unormowania co do terminu przekazania skargi sądowi. Wykonanie obowiązków określonych w art. 54 § 2 ppsa w związku z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, wymaga przekazania sądowi skargi wraz z aktami i z odpowiedzią na skargę w terminie 15 dni. Wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest od spełnienia dwóch warunków: stwierdzenia uchybienia przez organ ustawowemu terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, bez względu na przyczyny oraz złożenie stosownego wniosku przez stronę. Bezspornym jest, że organ, którego bezczynność jest przedmiotem skargi, przekazał skargę, odpowiedź na skargę z aktami sprawy z uchybieniem terminu, a skarżący złożył stosowny wniosek. Powyższe oznacza, że wystąpiły przesłanki do orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny. Podnieść należy, iż okoliczności, które spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi oraz okres tego uchybienia pozostają bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny. Mogą one mieć jedynie wpływ na wysokość grzywny, gdyż sądowi orzekającemu w przedmiocie wymierzenia grzywny ustawodawca pozostawił swobodny zakres ustalenia jej wysokości, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 ppsa). Powyższy przepis pozwala bowiem na wymierzenie grzywny w wysokości adekwatnej do stopnia niewypełnienia przez organ obowiązku przesłania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie, z uwzględnieniem okresu, w jakim organ pozostawał w zwłoce oraz okoliczności faktycznych, które legły u podstaw uchybienia przez organ temu obowiązkowi (patrz: postanowienie NSA z dnia 09 maja 2012 r. sygn. akt I OZ 314/12, Centralna Baza Orzeczeń i Informacji o Sprawach). Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że wniosek Z. Z. jest uzasadniony i wymierzył grzywnę w wysokości 2000 złotych. Sąd wymierzając grzywnę wziął pod uwagę zarówno okoliczności sprawy, jak i okres zwłoki organu w przekazaniu skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz to, że organ ostatecznie wykonał przewidziany w ustawie obowiązek. Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 1 i art. 210 § 2 w zw. z art. 64 § 3 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zasądzona od Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego na rzecz Z. Z. kwota 100 zł stanowi wartość uiszczonego wpisu sądowego.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło