II SO/Wa 77/10

PostanowienieWSA w Warszawie2010-11-15

Skład orzekający: Anna Mierzejewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji może zostać ukarany grzywną za nieprzekazanie skargi wraz z aktami i odpowiedzią w terminie przewidzianym dla skarg dotyczących dostępu do informacji publicznej, jeśli przekazał je z opóźnieniem, ale przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie grzywny?
Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że wymierzenie grzywny jest możliwe tylko wtedy, gdy organ nie wykonał obowiązku przekazania skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę. W niniejszej sprawie organ przekazał dokumenty z opóźnieniem, lecz przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie grzywny, co wyklucza podstawę do wymierzenia grzywny.
Stan faktyczny
W. S. złożył skargę na Starostę Powiatu W. dotyczącą próby wymuszenia nienależnej opłaty za udostępnione dokumenty. Skarga została wniesiona 19 lipca 2010 r. i przekazana do Starostwa Powiatu W. 20 lipca 2010 r. W. S. wnioskując o wymierzenie grzywny zarzucił organowi nieprzekazanie skargi i akt w terminie. Organ przekazał skargę wraz z aktami i odpowiedzią do sądu 9 sierpnia 2010 r., czyli z pięciodniowym opóźnieniem względem 15-dniowego terminu przewidzianego dla skarg o dostęp do informacji publicznej.
Rozstrzygnięcie
Oddalił wniosek o wymierzenie grzywny Staroście Powiatu W.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Mierzejewska po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W. S. o wymierzenie Staroście Powiatu W. grzywny za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych sprawy w przedmiocie próby wymuszenia przez Starostę Powiatu W. poniesienia nienależnej opłaty za udostępnione dokumenty postanawia: - oddalić wniosek o wymierzenie grzywny - Pismem z dnia 31 sierpnia 2010 r. W. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie Staroście Powiatu W. grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), za nieprzekazanie Sądowi jego skargi z dnia 19 lipca 2010 r. na Starostę Powiatu W. odnośnie próby wymuszenia przez Starostę Powiatu W. poniesienia nienależnej opłaty. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że mimo ustawowego obowiązku przekazania skargi, organ obowiązku tego nie wykonał. Wskazał również, że w organ był niedawno karany za podobne przewinienie grzywną w wysokości 8000 zł w sprawie sygn. akt II SO/Wa 21/09. W związku z powyższym W. S. wniósł o wymierzenie organowi grzywny oraz zobowiązanie go do przekazania Sądowi skargi celem jej rozpoznania. W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny organ wniósł o jego oddalenie, wskazując, że skarga wpłynęła do Starostwa Powiatu W. w dniu 20 lipca 2010 r., zaś w dniu 9 sierpnia 2010 r., tj. w 20 dniu od wpłynięcia skargi, została ona przesłana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Przedmiotowa skarga została zarejestrowana w tut. Sądzie pod sygn. akt II SA/Wa 1285/10. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej: ppsa, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2). Stosownie zaś do art. 55 § 1 powołanej ustawy, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ppsa, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 156 § 6 ppsa). Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 64 § 3 ppsa). Wskazania wymaga, że w przedmiotowej sprawie, w odniesieniu do terminu, w którym powinno nastąpić przekazanie sądowi skargi wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę zastosowanie znajduje przepis szczególny, tj. art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), zgodnie z którym do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się (...), przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. W niniejszej sprawie W. S. złożył skargę na bezczynność Starosty Powiatu W. w przedmiocie próby wymuszenia przez Starostę Powiatu W. poniesienia nienależnej opłaty za udostępnione dokumenty do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu, w dniu 20 lipca 2010 r. (dowód: prezentata Starostwa Powiatowego w W. widniejąca na skardze). Starosta Powiatu W. wypełnił ciążący na nim obowiązek przekazania do Sądu skargi, odpowiedzi na skargę i akt postępowania administracyjnego. Jak wynika z akt sprawy II SA/Wa 1285/10, przedmiotowa skarga W. S. wraz z aktami administracyjnymi została przekazana przez Starostę Powiatu W., przy piśmie z dnia 26 lipca 2010 r. znak: [...], do Sądu w dniu 9 sierpnia 2010 r. (dowód: data stempla pocztowego). Termin, o którym mowa w art. 21 pkt 1 powołanej ustawy o dostępie do informacji publicznej, upływał z dniem 4 sierpnia 2010 r. Tymczasem Starosta Powiatu W. przekazał Sądowi przy piśmie przewodnim z dnia 26 lipca 2010 r. skargę wraz z aktami administracyjnymi w dniu 9 sierpnia 2010 r., a zatem nie dochował wskazanego powyżej terminu, jednakże 5-dniowe opóźnienie nie uzasadnia wymierzenia grzywny w niniejszej sprawie. Wymierzenie grzywny jest środkiem dyscyplinującym, mającym spowodować wykonanie przez organ obowiązku określonego w art. 54 § 2 P.p.s.a. W związku z tym, że obowiązek ten został w niniejszej sprawie wykonany przez organ, nie zachodzi podstawa do wymierzenia grzywny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w postanowieniu z dnia 19 stycznia 2007 r. sygn. akt I OSK 2015/06, zgodnie z którym "(...) przepis art. 55 § 1 ustawy P.p.s.a. ma na celu wyegzekwowanie od organu administracji wypełnienia przezeń obowiązków procesowych. Nie jest to forma "kary" za uchybienie terminowi określonemu w art. 54 § 2 ustawy. Rozpoznając wniosek o wymierzenie grzywny Sąd orzeka na podstawie stanu faktycznego z chwili orzekania, a zatem uchybienie przez organ 30-dniowemu terminowi nie stanowi podstawy do nałożenia grzywny, jeżeli mimo opóźnienia, przekazał on sądowi akta wraz z odpowiedzią na skargę przed rozpoznaniem wniosku.(...)". Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 54 § 2 ppsa oraz art. 21 pkt 1 powołanej ustawy o dostępie do informacji publicznej, orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło