III SA/Wa 1022/16

Dnia 4 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Krawczyk, po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. L. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lutego 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 1022/16 w sprawie ze skargi T. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłego członka zarządu wraz z drugim członkiem zarządu oraz spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od lutego 2011 r. do maja 2012 r. postanawia: odmówić przywrócenia stronie skarżącej terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lutego 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 1022/16 Wyrokiem z dnia 28 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę T. L. (dalej: "Skarżący", "Strona") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2016 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłego członka zarządu wraz z drugim członkiem zarządu oraz spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od lutego 2011 r. do maja 2012 r. Pismem z dnia 13 marca 2017 r. pełnomocnik Skarżącego wystąpił do Sądu z wnioskiem o przywrócenie stronie skarżącej terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W uzasadnieniu pełnomocnik wskazał, że został ustanowiony do reprezentowania Skarżącego w dniu 27 lutego 2017 r., czyli na dzień przed rozprawą. Skarżący poinformował go aby w przypadku oddalenia skargi nie wnosił skargi kasacyjnej. Jednocześnie Skarżący wyjaśnił, że w dniu 1 marca wyjeżdża na okres 8-9 dni. W dniu 9 marca 2017r. Skarżący skontaktował się z pełnomocnikiem informując, iż chce składać kasację od wyroku. Pełnomocnik wyjaśnił również, że nawet jeżeli miałby od Skarżącego polecenie złożenia wniosku byłoby to utrudnione, bowiem na początku marca pełnomocnik był chory jednakże nie starał się o uzyskanie zwolnienia lekarskiego, gdyż w tym czasie nie miał zaplanowanych żadnych rozpraw ani nie starał się o zasiłek chorobowy. W dniu 6 marca 2017 r. miał przeprowadzone prześwietlenie odcinka lędźwiowego kręgosłupa a ponadto otrzymał jednocześnie receptę na lek przeciwbólowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Wniosek Skarżącego, o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku WSA z dnia 28 lutego 2017r. w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 1022/16 nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016r. poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy. Podstawową przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy w jego uchybieniu. Według utrwalonego orzecznictwa brak winy powinien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 226, postanowienie SN z 29 października 1999r. sygn. akt: I CKN 556/98, postanowienie SN z 12 stycznia 1999r. sygn. akt: II UKN 667/98). Jakikolwiek stopień zawinienia strony w uchybieniu terminu (nawet lekkie niedbalstwo) powoduje niedopuszczalność jego przywrócenia. Przywrócenie terminu jest zatem dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 lutego 2015r. sygn. akt: I OZ 91/15, z 17 lutego 2015r. sygn. akt: I OZ 104/15). Jak wskazuje się w orzecznictwie do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe, nagłą chorobę strony lub pełnomocnika, która nie pozwala na wyręczenie się inną osobą. Przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadniają zaś w szczególności niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, czy nieznajomość prawa (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 marca 2014r. sygn. akt: II GZ 75/14). Zdaniem Sądu okoliczności podniesione przez pełnomocnika Skarżącego w motywach wniosku nie uzasadniają uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu. Podkreślić należy, że Skarżący był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wiedział, że w przypadku oddalenia skargi, skargę kasacyjną można wnieść wyłącznie po złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia i doręczeniu mu przez Sąd uzasadnienia tego wyroku. Powyższe potwierdza sam pełnomocnik wyjaśniając, że Skarżący sam zdecydował, aby skargi kasacyjnej nie wnosić w przypadku wyroku oddalającego skargę. Zdaniem Sądu, okoliczność późniejszej zmiany stanowiska przez Skarżącego odnośnie zaskarżenia wydanego przez Sąd orzeczenia nie uzasadniają uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu. Powyższe okoliczności dowodzą, natomiast zdaniem Sądu, że Skarżący nie dochował staranności, jakiej można wymagać od każdej osoby należycie dbającej o swoje interesy. Odnosząc się ponadto do wskazywanych przez pełnomocnika problemów zdrowotnych wskazać należy, że schorzenie kręgosłupa nie uniemożliwia skorzystania z pomocy osób trzecich. Ponadto pełnomocnik Skarżącego prowadząc jednoosobową kancelarię adwokacką, winien tak zorganizować pracę kancelarii, aby do uchybienia terminu nie doszło. Reasumując, Sąd uznał, że Skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do dokonania spóźnionej czynności procesowej. W konsekwencji nie zaistniały również przesłanki pozwalające na uznanie zasadności złożonego wniosku o przywrócenie terminu, a tym samym brak jest podstaw do jego przywrócenia. Z tych przyczyn Sąd, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., postanowił jak w sentencj.