III SA/Wa 11/21

WyrokWSA w Warszawie2021-06-18

Skład orzekający: Radosław Teresiak, Jacek Kaute, Aneta Trochim-Tuchorska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wznowienie postępowania podatkowego na podstawie art. 240 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej, dotyczący braku udziału strony w postępowaniu z powodu nieotrzymania decyzji, może zostać uwzględniony, jeśli strona miała wiedzę o toczącym się postępowaniu i świadomie zrezygnowała z udziału, a decyzja została doręczona na wskazany przez nią adres korespondencyjny?
Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że nie zaszła przesłanka wznowienia postępowania z art. 240 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej. Strona miała wiedzę o toczącym się postępowaniu podatkowym, co potwierdzają skuteczne doręczenia postanowień, a zatem jej brak udziału w postępowaniu był świadomą decyzją. Ponadto, decyzja organu pierwszej instancji została prawidłowo doręczona na adres korespondencyjny wskazany przez stronę w zgłoszeniu aktualizacyjnym NIP-8, a brak jest dowodów, że był to adres wskazany wyłącznie na potrzeby kontroli podatkowej.
Stan faktyczny
Spółka F. sp. z o.o. wniosła o wznowienie postępowania podatkowego zakończonego decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] września 2017 r., zarzucając, że nie brała udziału w postępowaniu z powodu doręczenia decyzji na niewłaściwy adres. Organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję odmawiającą uchylenia decyzji ostatecznej. Spółka podniosła, że zmiana adresu siedziby w KRS powinna być traktowana jako aktualizacja adresu do doręczeń, a adres wskazany przez organ nie był jej adresem do doręczeń. Sąd administracyjny oddalił skargę, uznając, że strona miała wiedzę o postępowaniu i świadomie zrezygnowała z udziału, a decyzja została prawidłowo doręczona.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Radosław Teresiak (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Jacek Kaute, sędzia WSA Aneta Trochim-Tuchorska, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 czerwca 2021 r. sprawy ze skargi F. sp. z o.o. z siedzibą we W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] października 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2014 r. i 2015 r. oddala skargę Naczelnik Urzędu Skarbowego W. (dalej: "organ I instancji") decyzją z dnia [...] września 2017 r., określił F. Sp. z o.o. (dalej: "Strona", "Skarżąca", "Spółka") wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za sierpień, wrzesień, grudzień 2014 r. i I kwartał 2015 r. oraz podatku do zapłaty, o którym mowa w art. 108 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054. z późn. zm. – dalej: "u.p.t.u."). Powyższa decyzja została wysłana w dniu 25 września 2017 r. na adres: M., ul. [...] S. i powróciła do organu podatkowego jako nieodebrana, z adnotacją "Zwrot. Nie podjęto w terminie". Organ podatkowy przyjął, że decyzja została doręczona w dniu 13 października 2017 r., w trybie art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.- dalej: "O.p."). Pismem z 22 października 2018 r., na podstawie art. 240 § 1 pkt 4 w związku z art. 241 § 1 i § 2 pkt 1 i art. 244 § 2 w związku z art. 144 § 1, art. 150 § 4, art. 151 § 1 i art. 120 O.p., Spółka wniosła o wznowienia postępowania zakończonego ww. decyzją, a w przypadku uznania, iż ww. wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji. We wniosku Spółka wskazała, że wydana decyzja zawiera dwa adresy, tj.: ul. [...] W. oraz adres do korespondencji: M., ul. [...] S. Jednak żaden z ww. adresów wskazanych w decyzji nie był adresem Spółki do doręczeń, zgłoszonym do Urzędu Skarbowego w okresie prowadzenia postępowania podatkowego oraz w okresie, w którym wydano decyzję. Zdaniem Strony, Naczelnik Urzędu Skarbowego W. błędnie przyjmuje jako adres Spółki do korespondencji w okresie objętym postępowaniem podatkowym adres: M., ul. [...] S. Strona przyznała, iż ww. adres znajduje się w aktach sprawy, niemniej jest to adres podany przez nią w toku kontroli podatkowej, a nie w toku postępowania podatkowego. Strona nie podała tego adresu jako adresu do doręczeń, a jedynie jako adres terenowego biura, w którym znajdują się jej dokumenty oraz jako adres właściwy do doręczenia upoważnienia i zakresu kontroli podatkowej. Według Strony adresem zgłoszonym do organu właściwym w okresie, w którym prowadzona była kontrola podatkowa, był adres: ul. [...] W. Spółka dodała, że w dniu 29 marca 2017 r. (przed wszczęciem postępowania podatkowego) w Krajowym Rejestrze Sądowym został zgłoszony nowy adres siedziby Spółki: ul. [...] W. Organ prowadzący postępowanie miał wiedzę o zgłoszeniu nowego adresu siedziby Strony w KRS, co potwierdza odręczna notatka (bez daty i sygnatury), dołączona do akt postępowania podatkowego przy postanowieniu Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] kwietnia 2017 r. o wszczęciu postępowania podatkowego. Strona podniosła, że Naczelnik Urzędu Skarbowego W. wysyłał pisma na adres rejestrowy Spółki (ul. [...] W.) po dniu jego zmiany w KRS. Zdaniem Strony, nie z własnej winy nie brała ona udziału w postępowaniu podatkowym, a organ I instancji naruszył przepisy Ordynacji podatkowej w zakresie doręczeń. Tym samym niewątpliwym jest, iż w tej sprawie zaistniała przesłanka wznowienia postępowania podatkowego z art. 240 § 1 pkt 4 O.p. Spółka dodała, że dopiero z dniem 11 października 2018 r. powzięła informację o wydaniu decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] września 2017 r., (kiedy to pełnomocnik zapoznał się z aktami postępowania podatkowego), zatem wniosek o wznowienie postępowania jest wniesiony w terminie. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2018 r., Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. wznowił postępowanie zakończone ostateczną decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] września 2017 r., oraz wyznaczył Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. jako organ właściwy do przeprowadzenia postępowania co do przesłanek wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. decyzją z dnia [...] kwietnia 2019 r., stwierdził brak przesłanek do wznowienia postępowania wymienionych w art. 240 § 1 pkt 4 O.p. i odmówił uchylenia decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] września 2017 r. Pismem z dnia 15 maja 2019 r. Spółka wniosła odwołanie od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] kwietnia 2019 r., w którym wskazała, że organ podatkowy dokonał nieprawidłowej oceny stanu faktycznego oraz nieprawidłowego rozstrzygnięcia. Zdaniem Strony decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] września 2017 r. nie weszła do obrotu prawnego, bowiem nie została doręczona Stronie, co wynika z tego, że przesłano ją na niewłaściwy adres, który błędnie przyjęto jako adres korespondencyjny Spółki w okresie objętym postępowaniem podatkowym. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej: "DIAS") decyzją z dnia [...] października 2020 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. DIAS wskazał, że z analizy zgłoszenia aktualizacyjnego w zakresie danych uzupełniających NIP-8, złożonego w dniu [...] lutego 2015 r. wynika, iż w rubryce "adres do korespondencji" Strona wskazała adres: M., ul. [...] S., przy czym na formularzu brak jest adnotacji odnośnie do zgłoszenia ww. adresu korespondencyjnego jedynie dla potrzeb kontroli podatkowej. DIAS podkreślił, iż wszczęcie kontroli podatkowej nastąpiło 18 maja 2015 r. a zakończenie w dniu 18 stycznia 2017 r. Spółka w dniu 29 marca 2017 r. dokonała aktualizacji adresu siedziby w KRS, zmieniając adres: ul. [...] W. na adres: ul. [...] W. Adres do korespondencji nie uległ zmianie. Dalej DIAS wskazał, że Naczelnik Urzędu Skarbowego W. postanowieniem z [...] kwietnia 2017 r. wszczął wobec Strony postępowanie podatkowe, które to postanowienie zostało skierowane na adres Spółki do korespondencji, tj. M., ul. [...] S. i uznane za doręczone w dniu 4 maja 2017 r., w trybie art. 150 O.p. DIAS zwrócił uwagę, że po zakończeniu kontroli podatkowej i po dokonaniu aktualizacji adresu siedziby Spółki w KRS, pismem z dnia 5 maja 2017 r. Strona zwróciła się do organu z prośbą o przesłanie na jej adres korespondencyjny poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii deklaracji VAT-R oraz deklaracji VAT-R/UE oraz zaświadczenia zawierającego informację, od kiedy Spółka jest podatnikiem podatku VAT oraz VAT UE. Jako adres do korespondencji w ww. piśmie podano: M., ul. [...] S. W dalszej kolejności, organ I instancji postanowieniem wyznaczył nowy termin zakończenia postępowania podatkowego. Postanowienie wysłano na adres: M. ul. [...] S. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki widnieje podpis pracownika złożony w dniu 12 czerwca 2017 r. Ponadto, postanowienie z dnia [...] sierpnia 2017 r., wyznaczające siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zgromadzonego materiału dowodowego, wysłane na adres siedziby, tj.: ul. [...] W. zostało skutecznie doręczone w dniu 23 sierpnia 2017 r., co potwierdziła podpisem złożonym na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki prokurent Spółki. Następne postanowienie z dnia [...]sierpnia 2017 r., wyznaczające nowy termin zakończenia postępowania podatkowego, skierowane do Strony na adres M. ul. [...] S. wróciło z adnotacją "Zwrot. Nie podjęto w terminie". Również decyzja organu I instancji z dnia [...] września 2017 r., określająca Stronie zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za sierpień, wrzesień, grudzień 2014 r. i I kwartał 2015 r. oraz podatek do zapłaty, o którym mowa w art. 108 ust. 1 u.p.t.u., skierowana na adres w M. powróciła do organu jako nieodebrana. Przesyłkę uznano za doręczoną w dniu 13 października 2017 r., w trybie art. 150 O.p. DIAS zwrócił uwagę, że z informacji zawartych w aplikacji System Rejestracji Centralnej Krajowej Ewidencji Podatników (SeRCe KEP) wynika, że adresem: - prowadzenia działalności gospodarczej Spółki i przechowywania dokumentacji rachunkowej od dnia 29 maja 2014 r. jest ul. [...] W. - korespondencyjnym od dnia 5 lutego 2015 r. jest M. ul. [...] S. - rejestracyjnym od dnia 29 marca 2017 r. jest ul. [...] W.. Nadto, w dokumentach rejestracyjnych Spółki brak jest dokumentów aktualizacyjnych NIP-8 złożonych do Urzędu Skarbowego W. po dniu 5 lutego 2015 r., w których Strona naniosłaby zmiany w zakresie adresu korespondencyjnego. Zdaniem DIAS, z powyższego wynika, że Naczelnik Urzędu Skarbowego W. zasadnie przyjął, że wskazany przez Stronę adres do korespondencji: M. ul. [...] S. jest aktualny i przesyłał wszelkie pisma sporządzone w trakcie prowadzonego postępowania podatkowego na ww. adres. Tym samym DIAS nie zgodził się z zarzutami odwołania, że Spółka nie brała udziału w przedmiotowym postępowaniu, skoro organ kierował do niej (na adres przez nią wskazany) wszelką korespondencję. W tych okolicznościach DIAS uznał, że w przedmiotowej sprawie nie zaistniało uchybienie polegające na wysłaniu do Spółki m.in. postanowienia wszczynającego postępowanie podatkowe, jak i decyzji je kończącej, na błędny adres. Tym samym Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. trafnie uznał, że nie można uwzględnić twierdzeń Spółki zawartych we wniosku o wznowienie postępowania, zatem nie ma zastosowania przesłanka wymieniona w art. 240 § 1 pkt 4 O.p. prowadząca do uchylenia decyzji ostatecznej w wyniku wznowienia postępowania. Nadto, zdaniem DIAS, skoro Strona uczestniczyła w postępowaniu podatkowym, to nie zachodzi konieczność badania braku winy Strony. Jednocześnie DIAS wskazał, że jeśli Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. uznałby, że Spółka nie brała udziału w postępowaniu toczącym się przed Naczelnikiem Urzędu Skarbowego W. to i tak nie uwzględniłby stanowiska Strony, iż nie z własnej winy nie uczestniczyła w postępowaniu. W ocenie DIAS, skoro prawodawca przewidział specjalny system ewidencyjny podatników, służący organom podatkowym i prowadzonym przez nie postępowaniom, to nie może być zaaprobowany pogląd, że ustalając dane wynikające z tego rejestru organy te powinny także posiłkować się danymi zawartymi w innych publicznych rejestrach (np. KRS), bowiem poddawałoby to w wątpliwość celowość prowadzenia ewidencji podatników. DIAS dodał, że korespondencja przekazywana na adres wynikający z urzędowych ewidencji organu nie wracała z adnotacjami, które mogłyby nasunąć wątpliwości co do jego prawidłowości. Natomiast sam fakt niepodejmowania przez Spółkę korespondencji w terminie, przy braku jakichkolwiek informacji wzbudzających wątpliwości co do aktualizacji adresu, nie rodzi obowiązku sprawdzania i ustalania przez organ, czy adres ten faktycznie jest adresem do korespondencji. W związku z powyższym, w niniejszej sprawie, organ podatkowy miał uzasadnione podstawy, aby doręczyć Stronie korespondencję na adres do doręczeń wskazany w Systemie Rejestracji Centralnej. Tym bardziej, że przez cały okres trwania postępowania nie odnotowano żadnych zmian ww. adresu. DIAS zwrócił również uwagę na ustawowy obowiązek organu o każdej zmianie adresu, pod który należy dokonywać doręczeń, wynikający z treści art. 146 § 1 oraz art. 291b O.p. W ocenie organu odwoławczego nie można uznać, że organ I instancji doręczając Stronie postanowienie o wszczęciu postępowania, kolejne postanowienia wy dawane w sprawie oraz decyzję pod znanym sobie adresem w S. (w tym na zasadzie fikcji doręczenia) pozbawił Stronę czynnego udziału w postępowaniu podatkowym w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług, a tym samym, że bez swojej winy nie brała ona udziału w tej procedurze. DIAS dodał, że Spółka wiedziała o prowadzonym wobec niej postępowaniu podatkowym, bowiem Stronie skutecznie doręczono dwa postanowienia wystosowane, w tym postanowienie z [...] czerwca 2017 r., wyznaczające nowy termin zakończenia postępowania podatkowego. DIAS zgodził się z Naczelnikiem Urzędu Skarbowego w P., że decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] września 2017 r., doręczono w trybie określonym w art. 150 O.p. w dniu 13 października 2017 r. oraz że okoliczności przywołane przez Stronę nie uprawdopodobniają jej braku winy. DIAS nie podzielił zarzutów odwołania. Nie zgadzając się z powyższą decyzją Skarżąca wywiodła skargę do sądu administracyjnego wnosząc o jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania. Spółka stwierdziła, iż skarżona decyzja nie odpowiada prawu. Zdaniem Strony po doręczeniu protokołu kontroli, postępowanie prowadzone przez organ kończy się. Zatem informacja o zmianie adresu jest informacją niezawiązaną z jakimkolwiek toczącym się postępowaniem. Skarżąca podniosła, że dokonała zgłoszenia nowej siedziby w Krajowym Rejestrze Sądowym. W jej ocenie zmiana danych w KRS jest jednocześnie wnioskiem o aktualizację danych w rejestrze podatników (NIP), a jest to prawidłowa forma zgłoszenia organowi zmiany swoich danych adresowych. Zdaniem Skarżącej nawet jeżeli dla potrzeb kontroli podatkowej określono adres do doręczeń inny niż siedziba Spółki (z czym Skarżąca się zgadza, wskazano jedynie, że określone dokumenty mogą być doręczone "na placu budowy"), to zmiana siedziby Spółki, zarejestrowana w KRS, stanowiła jednocześnie aktualizację danych adresowych Strony (siedziby) dla potrzeb ewidencji podatników (NIP). Skoro przy tej zmianie nie wskazywano innych niż siedziba Spółki adresów do doręczeń, to należy przyjąć, że najpóźniej od tego momentu jedynym adresem, pod którym można skutecznie doręczać korespondencję urzędową, jest siedziba Spółki. Skarżąca stwierdziła, że skoro nie otrzymała postanowienia o wszczęciu postępowania podatkowego z dnia [...] kwietnia 2017 r. (doręczonego w trybie art. 150 O.p.), to nie wszczęto postępowania podatkowego zmierzającego do wydania decyzji (również niedoręczonej). Spółka wskazała, że adres, pod który kierowana była korespondencja organu, nie stanowi jej siedziby, nie został on też podany jako adres do doręczeń. Był to jedynie adres terenowego biura Spółki, technicznie wskazany podczas kontroli podatkowej (odrębnego postępowania). Pozostałe pisma wysyłane w toku postępowania podatkowego były przesyłane na niewłaściwy adres, w związku z czym w tej sprawie nie mogła mieć także zastosowania fikcja doręczeń. Zdaniem Strony fakt, że pod niewłaściwym adresem odebrano korespondencję, nie skutkuje jego formalną skutecznością. Nie jest przy tym istotne dla skuteczności doręczenia, czy Strona mogła dowiedzieć się o treści pisma. W odpowiedzi na skargę DIAS wniósł o jej oddalenie, uznając argumenty skargi za nieuzasadnione oraz podtrzymując zaprezentowane w uzasadnieniu decyzji stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Przedmiotem sporu w sprawie jest ocena prawidłowości rozstrzygnięcia organów odmawiającego uchylenia decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...].09.2017 r. Organ uznały, że wskazana we wniosku o wznowienie postępowania zakończonego ww. decyzją przesłanka zawarta w art. 240 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej, nie została spełniona. Na wstępie należy przypomnieć, że wznowienie postępowania jest trybem nadzwyczajnym wzruszania decyzji ostatecznych i zmierza do usunięcia kwalifikowanych wad postępowania, które ujawniły się już po wydaniu decyzji ostatecznej. W postępowaniu wznowieniowym rozstrzygnięcia wymagają dwie odmienne kwestie, a mianowicie istnienie przesłanek wznowienia postępowania, a nadto - w razie ich (przesłanek) zaistnienia - ponowne merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy. (por. wyrok NSA z dnia 16 grudnia 2020 r. (I FSK 737/20). W ocenie Skarżącego w sprawie zaistniała przesłanka wskazana w art. 240 § 1 pkt 4 O.p. Zgodnie z ww. przepisem "W sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona nie z własnej winy nie brała udziału w postępowaniu". Poddając rozstrzygnięciu przedmiotową sprawę zdaniem Sądu stanowisko organów jest prawidłowe a brak zaistnienia ww. przesłanki wznowienia postępowania wynika z dwóch okoliczności. Po pierwsze, jak słusznie zauważył NSA w wyrok z dnia 16 grudnia 2020 r. (I FSK 735/20,) "Przesłanka, o której mowa w art. 240 § 1 pkt 4 o.p. zostaje spełniona, gdy strona nie brała udziału w postępowaniu, a jednocześnie ów brak udziału nie jest następstwem okoliczności, za które ponosi winę". Stanowisko powyższe znajduje odzwierciedlanie również w szeregu innych wyroków sądów administracyjnych, przykładowo WSA w Poznaniu w wyrok z dnia 19 grudnia 2019 r. (I SA/Po 530/19) stwierdził "Dla wznowienia postępowania z powodu przesłanki wymienionej w art. 240 § 1 pkt 4 o.p. niewystarczające jest samo stwierdzenie, że strona nie brała w nim udziału, ale konieczne jest wskazanie przez stronę swego braku zawinienia. W konsekwencji strona powinna powołać się na okoliczności i zdarzenia, które mimo dołożenia odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw uniemożliwiły udział strony w postępowaniu podatkowym". Sąd orzekający w przedmiotowej sprawie stanowisko to akceptuje przyjmuje za swoje. Zauważyć także należy, że pojęcie "własnej winy", o którym stanowi art. 240 § 1 pkt 4 O.p., obejmuje obie jej postacie, tj. winę umyślną oraz winę nieumyślną, także w postaci niedbalstwa. Przechodząc do rozstrzyganej sprawy, przyjmując nawet, że Skarżąca nie brała udziału w postępowaniu – z czym Sąd się nie zgadza ale odniesie w dalszej części uzasadnienia – to powyższe było wynikiem umyślnego działania Skarżącej. Skarżąca bowiem wiedziała o toczącym się postępowaniu podatkowym i świadomie zrezygnowała z prawa do czynnego w nim udziału. Na powyższe wskazują następujące okoliczności sprawy: i) w toku postępowania podatkowego postanowieniem z dnia [...].06.2017 r., nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego W. wyznaczył, na podstawie art. 140 Ordynacji podatkowej, nowy termin zakończenia postępowania podatkowego. Postanowienie wysłano na adres: M., ul. [...] S. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki widnieje podpis pracownika złożony w dniu 12.06.2017 r. ii) Postanowienie organu podatkowego pierwszej instancji z dnia [...].08.2017 r., nr [...] wyznaczające na podstawie art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zgromadzonego materiału dowodowego, wysłane na adres siedziby, tj.: ul. [...] W., zostało skutecznie doręczone w dniu 23.08.2017 r., co potwierdziła podpisem złożonym na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki Prokurent Spółki - Pani K. J. (karta akt 958-959). Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że Skarżąca nie może skutecznie domagać się wznowienia postępowania z powodu braku w nim udziału skoro brak udziału był świadomą decyzją Skarżącej. Drugą okolicznością wskazującą na brak zaistnienia w rozstrzyganej sprawie przesłanki wskazanej w art. 240 § 1 pkt 4 O.p. jest prawidłowe, w ocenie Sądu, doręczenie decyzji. Przede wszystkim należy zauważyć, że z analizy zgłoszenia aktualizacyjnego dokonanego przez organy w zakresie danych uzupełniających NIP-8, złożonego w dniu 05.02.2015 r. wynika, iż w rubryce "adres do korespondencji" Strona wskazała adres: M., ul. [...] S. Powyższe zgłoszenie zostało podpisane przez Pana J. A., prokurenta Spółki. Przy czym, na formularzu brak jest adnotacji odnośnie zgłoszenia ww. adresu korespondencyjnego jedynie dla potrzeb kontroli podatkowej. Ponadto okolicznością wskazującą, że powyższy adres nie został zgłoszony jedynie na potrzeby kontroli podatkowej jest chronologia zdarzeń. Zgłoszenia dokonano w dniu 05.02.2015 r. a kontrolę podatkową rozpoczęto w dniu 18.05.2015 r a więc zgłaszający nie mógł wiedzieć o kontroli podatkowej. Pełnomocnik Skarżącej również nie wyjaśnia w oparciu o jakie okoliczności formułuje stanowisko, że adres korespondencyjny był wyłącznie adresem wskazanym na potrzeby kontroli podatkowej. Powyższe ma zasadnicze znaczenia dla sprawy bowiem, jeżeli adres korespondencyjny byłby adresem wskazanym wyłącznie na potrzeby kontroli podatkowej, to po jej zakończeniu traciłby aktualność i w związku z tym adresem do doręczeń byłby adres siedziby. W niniejszej sprawie brak jednak dowodów na okoliczność, że adres korespondencyjny M., ul. [...] S. był wyłącznie adresem wskazanym na potrzeby kontroli podatkowej. Jeżeli zatem Skarżąca wskazała adres korespondencyjny w zgłoszeniu aktualizacyjnym NIP – 8 "w ogóle" a nie na potrzeby konkretnej procedury podatkowej (kontrola podatkowa, postępowanie podatkowe), to nawet jeżeli nastąpiła zmiana adresu siedziby Skarżącej, to nie oznacza automatycznie wygaśnięcia wskazanego uprzednio adresu korespondencyjnego. Reasumując w ocenie Sądu przesłanka z art. 240 § 1 pkt 4 w przedmiotowej sprawie nie ziściła się przede wszystkim dlatego, że Skarżąca świadomie nie uczestniczyła w trwającym postępowaniu podatkowym o którym miała wiedzę. Ponadto decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...].09.2017 r. została prawidłowo doręczona, gdyż nie ma dowodów, że adres korespondencyjny M., ul. [...] S. był adresem wskazanym wyłącznie na potrzeby kontroli podatkowej. Z powyższych względów, na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd oddalił skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło