III SA/Wa 1116/14

Dnia 24 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki, po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. sp. z o.o. z siedzibą w W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi C. sp. z o.o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi Skarżąca – C. sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła w dniu 3 marca 2014 r. (data nadania) skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2013 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w wydanej interpretacji udzielono Skarżącej w dniu 28 stycznia 2014 r. (data doręczenia). Wraz z powyższą skargą Skarżąca zwróciła się z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W osnowie wniosku podniosła, że jako małe przedsiębiorstwo nie posiada własnej obsługi prawnej i profesjonalnego przedstawiciela prawnego. Pod nieobecność członków zarządu wysłanie przygotowanej skargi zlecono administracji Skarżącej, która mylnie, na podstawie pierwszego adresata na skardze, skierowała ją bezpośrednio na adres WSA w Warszawie. Na podstawie zarządzenia Sądu z dnia 2 czerwca 2014 r. Skarżącą wezwano do uzupełnienia braków formalnych powyższego wniosku, pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania, poprzez wskazanie, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminowi do złożenia skargi. W odpowiedzi Skarżąca wyjaśniła, że w dniu 27 lutego 2014 r. (jeszcze przed upływem terminu do wniesienia skargi), pod nieobecność zarządu Skarżącej, skarga została wysłana przez jej administrację bezpośrednio na adres Sądu. Po powrocie zarządu z delegacji służbowej w dniu 3 marca 2014 r. stwierdzono nieprawidłowość wysyłki skargi i w tym samym dniu wysłano do Sądu, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w W., wniosek o przywrócenie terminu wraz ze skargą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). W pierwszej kolejności należy odnotować, że wniosek Skarżącej został wniesiony w terminie siedmiu dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminowi. Do wniosku dołączono podpisany egzemplarz przedmiotowej skargi, zatem Skarżąca, jednocześnie z wnioskiem, dokonała czynności, której nie dokonała w przewidzianym terminie. Daje to Sądowi możliwość dokonania merytorycznej oceny wniosku w świetle istnienia przesłanki braku winy w uchybieniu terminu. Wskazać należy, iż brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową, przesłankę przywrócenia terminu. Art. 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony w takiej sytuacji. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu orzekającego w sprawie. Sąd może zatem uwzględnić wszystkie okoliczności, jakie uzna za istotne (por.: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 lipca 1999 r. o sygn. akt I PKN 273/99). Jednocześnie, jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, brak winy w uchybieniu terminu zaistnieje co do zasady wtedy, gdy zainteresowany nie był w stanie przeszkody pokonać (usunąć) przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych, nie ryzykując - własnym bądź innych - zdrowiem, życiem lub narażając siebie bądź innych na poważne straty majątkowe (por.: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 maja 1998 r. o sygn. akt IV SA 1153/96). Do okoliczności uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez stronę zaliczyć można zatem np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Niewielkie nawet niedbalstwo wyklucza natomiast możliwość uwzględnienia żądania o przywrócenie uchybionego terminu. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy nie sposób uznać, że Skarżąca dołożyła staranności, która winna przemawiać za uznaniem braku jej winy w niedotrzymaniu terminu. Podkreślić należy, że przyczyną uchybienia terminowi było to, że pracownik Skarżącej nieprawidłowo próbował wnieść skargę bezpośrednio do WSA w Warszawie, zamiast za pośrednictwem właściwego organu. We wniosku o przywrócenie terminu Skarżąca nie przedstawiła natomiast żadnych okoliczności natury obiektywnej, które mogłyby usprawiedliwiać ten fakt. Należy zauważyć bowiem, że to Skarżąca ponosi odpowiedzialność za dobór osób, którymi posługuje się przy prowadzeniu swoich spraw. Zatem za zaniedbania takich osób (pracowników) odpowiedzialność ponosi także Skarżąca (por. np.: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 października 2009 r. o sygn. akt I FSK 853/08 i postanowienie tego sądu z dnia 5 września 2012 r. o sygn. akt I FZ 333/12). Innymi słowy, skoro Skarżąca powierzyła wysłanie przesyłki konkretnemu pracownikowi (pracownikom), to niewywiązanie się przez niego (nich) z tego obowiązku w sposób prawidłowy, bez wyraźnych przeszkód obiektywnych, obciąża również osobę zlecającą taką czynność, czyli Skarżącą. Zdaniem Sądu, wskazywany zatem przez Skarżącą powód uchybienia terminowi do wniesienia skargi z całą pewnością nie wskazuje na brak jej winy, lecz wręcz przeciwnie - świadczy o co najmniej lekkim niedbalstwie. Dopuszczenie się zaś przez stronę choćby lekkiego niedbalstwa w prowadzeniu własnych spraw, w świetle powołanych na wstępie uwag, wyłącza możliwość uwzględnienia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu. Skarżąca nie może bowiem oczekiwać, że brak staranności i nadzoru na korespondencją będzie rekompensowany przez Sąd, poprzez przywrócenie terminu do dokonania zaniedbanej czynności. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd postanowił odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.