III SA/Wa 1191/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Krawczak, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, Sędzia WSA Krystyna Kleiber (sprawozdawca), Protokolant Maria Nałęcz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi U. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o zwrot podatku od towarów i usług za okres od kwietnia do czerwca 2008 r. 1) uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] maja 2010 r., nr [...], 2) stwierdza, że uchylone postanowienia nie mogą być wykonane w całości, 3) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz U. kwotę 357 zł (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 10 października 2008 r. do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. wpłynął, złożony na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 kwietnia 2004r. w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług niektórym podmiotom (Dz. U. Nr 89, poz. 851) - dalej "rozporządzenie Ministra Finansów", wniosek U. z siedzibą na L. (dalej "Skarżącą" lub "Strona") o zwrot podatku od towarów i usług za okres od kwietnia do czerwca 2008r. Wniosek podpisany był przez Panią K. P.. Do wniosku dołączono kserokopię pełnomocnictwa jak też we wniosku nie wskazano adresu pełnomocnika. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. postanowieniem z dnia [...] lutego 2009 r. wystosował do Strony wezwanie w trybie art. 169 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm.) – dalej "Ordynacja podatkowa", do uzupełnienia braków formalnych złożonego podania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W wezwaniu zobowiązano Stronę do uzupełnienia wniosku o oryginał pełnomocnictwa, przywołując treść art. 137 § 3 Ordynacji podatkowej. Wezwanie zawierało pouczenie, iż niedopełnienie wskazanej czynności w wyznaczonym terminie skutkować będzie pozostawieniem wniosku o zwrot podatku od towarów i usług bez rozpatrzenia. Wezwanie doręczono Stronie dnia 12 marca 2009 r. Dnia 2 kwietnia 2009 r. do Urzędu Skarbowego wpłynął oryginał pełnomocnictwa z dnia 2 października 2008 r., upoważniający K. P. do reprezentowania Strony oraz pismo o przywrócenie terminu do złożenia przedmiotowego pełnomocnictwa. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. postanowieniem z dnia [...] maja 2010 r., powołując art. 169 § 4 Ordynacji podatkowej, pozostawił przedmiotowy wniosek bez rozpatrzenia. W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że Strona była wzywana do przedstawienia oryginału pełnomocnictwa i nie przedstawiła go w terminie. Powołał się też na wcześniejsze postanowienie z dnia [...] kwietnia 2009 r., o odmowie przywrócenia terminu. W uzasadnieniu wskazał, iż postanowienie o odmowie przywrócenia terminu zostało, po rozpatrzeniu przez Dyrektora Izby Skarbowej w W. zażalenia Strony, utrzymane w mocy. Na postanowienie z dnia [...] maja 2010 r. Strona pismem z dnia 25 czerwca 2010 r. wniosła zażalenie. W opinii Skarżącej przedmiotowe postanowienie narusza: - art. 169 § 4 w związku z art. 216 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez pozostawienie bez rozpatrzenia wniosku, pomimo że oryginał pełnomocnictwa dla i K. P. został przedłożony organowi podatkowemu przy wniosku o zwrot VAT za okres październik-grudzień 2007 r., a następnie przy wniosku o zwrot VAT za okres styczeń-marzec 2008 r., a z treści oświadczenia mocodawcy w ostatnim pełnomocnictwie wynika, że zostało ono udzielone dla wszystkich wniosków o zwrot VAT za 2008 r., a więc także wniosku za okres kwiecień-czerwiec 2008 r., - art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej poprzez brak obligatoryjnego zawieszenia postępowania w sytuacji wystąpienia przesłanek przewidzianych ww. przepisem. Strona wniosła o uchylenie w całości skarżonego postanowienia, bądź o zawieszenie postępowania na zasadzie art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Strona w uzasadnieniu zażalenia stwierdziła, iż postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2009 r. o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o zwrot VAT za okres od kwietnia do czerwca 2008 r. jest przedmiotem kontroli sądowo - administracyjnej w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie - sygn. akt I FSK 658/10. W opinii Skarżącej kontynuowanie postępowania będzie możliwe dopiero po prawomocnym rozstrzygnięciu kwestii wstępnej przez Naczelny Sąd Administracyjny, na zasadzie art. 205a § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej. Zdaniem Strony złożony wniosek nie miał wad formalnych, gdyż organ podatkowy dysponował prawidłowym pełnomocnictwem od 10 października 2008 r. Ze względu na nieistnienie braków formalnych ww. wniosku organ pierwszej instancji postanawiając o jego pozostawieniu bez rozpatrzenia, naruszył art. 169 § 4 Ordynacji podatkowej. W zażaleniu podkreślono także, iż uzasadnienie postanowienia całkowicie pomija że przed Naczelnym Sądem Administracyjnym toczy się postępowanie sygn. akt I FSK 658/10, w którym ma zostać wyjaśniona kwestia wstępna, będąca przesłanką rozstrzygnięcia w przedmiotowym postępowaniu. Dyrektor Izby Skarbowej w W. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2011 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu wyjaśnił, że art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej nakłada na organy podatkowe, w wypadku wystąpienia braków formalnych wniosku, obowiązek wystąpienia do wnoszącego podanie o ich uzupełnienie. Do braków formalnych, które rodzą obowiązek organu wezwania wnioskodawcy do ich usunięcia, są braki które uniemożliwiają nadanie podaniu właściwego biegu. Na podstawie art. 136 Ordynacji podatkowej strona może działać przez pełnomocnika, zaś przepis art. 137 § 3 powołanej ustawy stanowi, iż pełnomocnik dołącza do akt oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa. Powinnością organu, do którego wpłynął wniosek było więc ustalenie, czy wniosek pochodzi od osoby uprawnionej do działania w imieniu strony. Brak oryginału pełnomocnictwa uzasadnia wystosowanie do osoby działającej z umocowania strony wezwania w trybie art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej do uzupełnienia złożonego wniosku pod rygorem pozostawienia sprawy bez rozpatrzenia. Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził iż, Strona z powodu braków formalnych złożonego wniosku o zwrot podatku od towarów i usług została wezwana przez organ pierwszej instancji, w trybie cytowanego art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej, do uzupełnienia wniosku o oryginał pełnomocnictwa. Ponieważ złożona wraz z wnioskiem o zwrot podatku VAT kserokopia pełnomocnictwa, niepotwierdzona za zgodność z oryginałem, nie wskazywała adresu pełnomocnika, wezwanie adresowano bezpośrednio do Strony. Wezwanie z dnia 24 lutego 2009 r. doręczono 12 marca 2009 r. Z uzasadnienia faktycznego postanowienia wynika, że zobowiązany nie okazał oryginału pełnomocnictwa w wyznaczonym terminie, w związku z czym dopuszczono się zaniedbania powyższej czynności procesowej, w konsekwencji czego Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. pozostawił wniosek bez rozpatrzenia. Dyrektor Izby Skarbowej uznał, że z przepisu art. 137 § 3 Ordynacji podatkowej wynika obowiązek złożenia pełnomocnictwa do akt konkretnej sprawy podatkowej. Pojęcie "dołączenia do akt pełnomocnictwa" odniesione jest zatem do wszczętego w danej sprawie postępowania podatkowego. Dla wykazania, że pełnomocnik został dla strony ustanowiony, niezbędne jest okazanie (złożenie do akt sprawy) dokumentu stwierdzającego ustanowienie takiego pełnomocnika. Dopiero od chwili doręczenia pełnomocnictwa organowi prowadzącemu, pełnomocnik ten powinien być zawiadamiany o wszystkich czynnościach i wzywany do udziału w nich. Od tego momentu pominięcie pełnomocnika przez organ prowadzący postępowanie będzie traktowane jako pominięcie strony i może mieć to znaczenie dla ustalenia przesłanki wznowienia postępowania, o której mowa w art. 240 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej. Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej zarzuty zawarte w złożonym zażaleniu o tym, iż wniosek pozostawiono bez rozpatrzenia, pomimo że oryginał pełnomocnictwa dla K. P. został przedłożony organowi podatkowemu przy wniosku o zwrot VAT za okres październik- grudzień 2007 r., a następnie przy wniosku o zwrot VAT za okres styczeń-marzec 2008 r., a z treści oświadczenia mocodawcy w ostatnim pełnomocnictwie wynika, że zostało ono udzielone dla wszystkich wniosków o zwrot VAT za 2008 r., a więc także wniosku za okres kwiecień-czerwiec 2008r., nie są słuszne. W prowadzonej sprawie nie kwestionowano bowiem samych okoliczności związanych z ustanowieniem pełnomocnika w sprawie, lecz wezwano Stronę - z treści dołączonej do wniosku o zwrot VAT kserokopii pełnomocnictwa nie potwierdzonej za zgodność z oryginałem nie wynikał adres dla doręczeń, do przedstawienia oryginału udzielonego pełnomocnictwa zgodnie z warunkami przepisu art. 137 Ordynacji podatkowej. Dyrektor Izby Skarbowej podniósł, że w odniesieniu do powołanego przepisu w wyroku z dnia 11 kwietnia 2008 r. sygn. akt II FSK 128/08, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał (mając na uwadze uwarunkowania w praktyce stosowania prawa przez organy podatkowe), że złożenie pełnomocnictwa do akt jednej z kilku spraw prowadzonych przez ten sam organ podatkowy, nawet jeśli będzie to pełnomocnictwo ogólne, nie zwalnia pełnomocnika z obowiązku załączenia oryginału lub poświadczonej urzędowo kopii takiego dokumentu do akt kolejnej sprawy. Z kolei posłużenie się przez organ pełnomocnictwem złożonym na potrzeby innego postępowania, choćby swym zakresem obejmowało ono przedmiot postępowania, do którego akt nie zostało załączone, a następnie procesowanie z udziałem "rzekomego pełnomocnika", może narazić organ na zarzut pozbawienia Strony czynnego udziału w postępowaniu. W odniesieniu zaś do argumentacji Strony o zawieszenie postępowania na zasadzie art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej do czasu uprawomocnienia się orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o zwrot VAT, Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, iż w powstałej sytuacji nie ma ona związku z przedmiotem sporu. Wyjaśnił, że przepis art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej stanowi, że organ podatkowy zobowiązany jest zawiesić postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji uzależnione jest od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. W sprawie dotyczącej rozpatrzenia zażalenia w przedmiocie wniosku Strony o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o zwrot podatku, Dyrektor Izby Skarbowej miał możliwość i kompetencje do przeprowadzenia własnych ustaleń i do dokonania oceny zebranych dowodów (m. innymi okoliczności związanych z doręczeniem postanowienia, wniesieniem zażalenia etc.). Przedmiotem tego postępowania nie była kwestia pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia w związku z nieuzupełnieniem go o właściwy, zgodnie z art. 137 § 3 Ordynacji podatkowej dokument pełnomocnictwa, ale ustalenie prawidłowości działań organu pierwszej instancji w zakresie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych. Brak jest więc podstaw do uznania, iż dopiero prawomocne rozstrzygnięcie wyrokiem sądu administracyjnego kwestii przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku stanowi zagadnienie wstępne dla sprawy zapadłej przed organem drugiej instancji, jaką jest pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia. Wynika to z tego, że przy tak zakreślonym przedmiocie sprawy, Dyrektor Izby Skarbowej bada okoliczności dotyczące zasadności i prawidłowości wezwania do uzupełnienia braków formalnych, a także kompletności złożonego przez Stronę wniosku o zwrot podatku. Jest to odrębny tryb, w którym oceniane jest wystąpienie przesłanek pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia (wyrok NSA z 27 listopada 2008r. sygn. akt I FSK 1336/07). W związku z powyższym Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że rozstrzygnięcie organu podatkowego pierwszej instancji jest prawidłowe. Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której zarzuciła postanowieniu naruszenie: - art. 169 § 1 w zw. z art. 216 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia, pomimo że oryginał pełnomocnictwa dla K. P. został przedłożony organowi podatkowemu pierwszej instancji przy wniosku o zwrot VAT za okres październik-grudzień 2007 r., a następnie - przy wniosku o zwrot VAT za okres styczeń-marzec 2008 r., a z treści oświadczenia mocodawcy (Skarżącej) w tym ostatnim pełnomocnictwie wynika, że zostało ono udzielone dla wszystkich wniosków o zwrot VAT za 2008 r., a więc także wniosku za okres kwiecień-czerwiec 2008 r. - art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej poprzez brak obligatoryjnego zawieszenia postępowania w sytuacji wystąpienia przesłanek przewidzianych ww. przepisem. Skarżąca wniosła o uchylenie postanowienia I i II instancji w całości oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Strona podniosła, że zaskarżone postanowienia zostały wydane na skutek błędnego ustalenia, że wniosek o zwrot VAT za okres kwiecień-czerwiec 2008 r. ma braki formalne polegające na niezałączeniu oryginału pełnomocnictwa dla K. P.. Tymczasem oryginał pełnomocnictwa został załączony do wniosku Skarżącej o zwrot VAT za okres październik-grudzień 2007 r., a następnie wniosku o zwrot VAT za okres styczeń-marzec 2008 r. Skarżąca przywołała treść udzielonego pełnomocnictwa oraz wskazała na fakt jego złożenia w Urzędzie Skarbowym w dniu 10 października 2008 r. Ponadto Strona przypomniała, iż analogiczna argumentacja zawarta jest w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, sygn. akt III SA/Wa 1604/09 z 29 stycznia 2010 r., w którym wskazał, że wniosek Strony o zwrot VAT za okres kwiecień-czerwiec 2008 r. nie był obarczony wadami formalnymi, gdyż pełnomocnictwo znajdowało się w dyspozycji organu podatkowego I instancji w chwili wadliwego wezwania do uzupełnienia braków formalnych tego wniosku. Zdaniem Skarżącej wobec nieistnienia braków formalnych wniosku o zwrot VAT za okres kwiecień-czerwiec 2008 r. konieczne jest uchylenie zaskarżonych postanowień I i II instancji jako naruszających art. 169 § 4 Ordynacji podatkowej. Skarżąca podniosła także, iż zgodnie z art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej organ podatkowy obligatoryjnie zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Ze względu na oczekiwanie na prawomocne orzeczenie w sprawie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o zwrot VAT organy podatkowe powinny zawiesić postępowanie I i II instancji. W podsumowaniu Strona stwierdziła, iż zaskarżone postanowienia powinny być usunięte z obrotu prawnego, albowiem rażąco naruszają prawo. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Skarżąca pismem procesowym z dnia 27 grudnia 2011 r. ustosunkowała się do odpowiedzi na skargę, podtrzymując stanowisko zawarte w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu sprawy zważył, co następuje: Zagadnienie prawne jakie powstało w tej sprawie dotyczy braków formalnych wniosków o zwrot podatku od towarów i usług, składanych w organach podatkowych przez przedsiębiorców, nie mających siedziby wykonywania działalności na terenie Polski, w sytuacji gdy takie wnioski kierują do organów podatkowych wielokrotnie. Jak wiadomo, od 1 maja 2004 r. to jest od daty podpisania przez Polskę Traktatu Akcesyjnego, w Polsce obowiązują przepisy Unii Europejskiej w tym dotyczące zwrotu podatku od towarów i usług podmiotom uczestniczącym w obrocie gospodarczym państw Unii Europejskiej. W Polsce w tej materii i w dacie wniosku Skarżącej Spółki stosowane było opisane na wstępie rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 23 kwietnia 2004 r. Sąd przyjął następujący stan faktyczny: Skarżąca Spółka, w trybie rozporządzenia, w dniu 10 października 2008 r., złożyła wniosek o zwrot podatku za okres od kwietnia do czerwca 2008 r. Do wniosku nie został dołączony oryginał pełnomocnictwa dla osoby, która sporządziła wniosek lecz jego niepoświadczona za zgodność z oryginałem, kserokopia. W tej sytuacji Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. wezwał Spółkę do uzupełnienia braku wniosku. Pełnomocnictwo w oryginale zostało doręczone, ale po wyznaczonym terminie 7 dni, wynikającym z art. 137 § 3 Ordynacji podatkowej. Wówczas Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W., postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2009 r., po rozpatrzeniu wniosku Spółki o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej odmówił przywrócenia terminu, a Dyrektor Izby Skarbowej w W. postanowieniem z dnia [...] lipca 2009 r. utrzymał to postanowienie w mocy. Spółka wniosła skargę, która wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 29 stycznia 2010 r. została uwzględniona. Sąd uchylił postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, a Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2011 r. sygn. akt I FSK 658/10 oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Skarbowej. Spółka w zażaleniu i w skardze podnosiła, że oryginał pełnomocnictwa dla osoby, która sporządziła wniosek, pozostawał u Naczelnika Urzędu Skarbowego przy wniosku Spółki o zwrot podatku za okres styczeń-marzec 2008 r., a z jego treści wynikało też, że pełnomocnictwo zostało udzielone dla wniosków o zwrot podatku za cały rok 2008. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. postanowieniem z dnia [...] maja 2010 r., powołując art. 169 § 4 Ordynacji podatkowej, pozostawił przedmiotowy wniosek bez rozpatrzenia, a Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] stycznia 2011 r. utrzymał to postanowienie w mocy. W skardze Spółka podniosła te same argumenty co w sprawie o przywrócenie terminu do wykonania czynności procesowej. Sąd zauważa, że zgodnie z art. 137 § 3 Ordynacji podatkowej do każdej sprawy winien być złożony oryginał pełnomocnictwa lub jego poświadczony odpis. Jednakże zgodnie z wolą ustawodawcy, od dnia 1 stycznia 2010 r., obowiązuje art. 194a) Ordynacji podatkowej, dodany przez art. 6 pkt 2 ustawy z dnia 23 października 2009 r. o zmianie ustaw w zakresie uwierzytelnienia dokumentów (Dz. U. Nr 216, poz. 1676). Stanowi on, że jeżeli dokument znajduje się w aktach organu lub jednostki, o których mowa w art. 194 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej, wystarczy przedstawić urzędowo poświadczony przez ten organ lub jednostkę odpis lub wyciąg z dokumentu. "Organ podatkowy zażąda udzielenia odpisu lub wyciągu, jeżeli strona sama uzyskać ich nie może. Gdy organ podatkowy uzna za konieczne przejrzenie oryginału dokumentu, może wystąpić o jego dostarczenie." Oznacza, że Dyrektor Izby Skarbowej rozpatrując w styczniu 2011 r. zażalenie Spółki na pozostawienie wniosku o zwrot podatku VAT bez rozpatrzenia, nie znając jeszcze treści wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego powinien był uchylić kwestionowane postanowienie, stosując obowiązujący już wówczas przepis, który nie tylko pozwala korzystać z dokumentów organów władzy publicznej na użytek innych spraw, ale również poświadczać te dokumenty z posiadanymi oryginałami, aby czynić z nich dokumenty urzędowe. W tej jednak sprawie treść wyroku podyktowana była również wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 kwietnia 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny utrzymując w mocy wyrok sądu pierwszej instancji wskazał: "Nie ulega zatem żadnej kwestii to, że z art. 134 § 1 p.p.s.a., (w związku z art. 3 § 1 tej ustawy oraz art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) wynika obowiązek sądu administracyjnego pierwszej instancji do pełnego zbadania zgodności z prawem zaskarżonego aktu w granicach danej sprawy, niezależnie od treści i zarzutów skargi. W sposób oczywisty w tym zakresie mieściła się kwestia wyjaśnienia czy wezwanie Strony w trybie art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej do uzupełnienia braków formalnych podania o zwrot VAT za sporny okres, poprzez przedłożenie właściwego pełnomocnictwa w sytuacji, gdy organ podatkowy takim pełnomocnictwem dysponował, było prawidłowe. Sąd pierwszej instancji w takiej sytuacji nie tylko mógł, ale też miał obowiązek wyeliminować z obrotu rozstrzygnięcie organu odwoławczego w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku, skoro postępowanie to wywołane zostało błędnym, naruszającym prawo wnioskiem o uzupełnienie braków formalnych, których nie było." Stosownie do art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej jako "p.p.s.a.", sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny Przepis ten znajduje zastosowanie, co do zasady, gdy chodzi o orzeczenia, o którym mowa w art. 185 § 1, a mianowicie gdy zachodzi konieczność ponownego rozpoznania sprawy przez wojewódzki sąd administracyjny. W takim wypadku sąd ten związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny ( Por. komentarz do art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.02.1 53.1270), [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III.) Prezentowany wyrok nie dotyczy tej samej sprawy, nie mniej jednak, w ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę, jest on związany wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wydanym faktycznie w tej samej sprawie bo przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku Spółki, tych samych braków z powodu, których Naczelnik Urzędu Skarbowego i Dyrektor Izby Skarbowej pozostawili bez rozpatrzenia wniosek Spółki o zwrot podatku. Naczelny Sąd Administracyjny uznał za Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, że organ podatkowy pierwszej instancji dysponował właściwym pełnomocnictwem i wezwanie Strony o doręczenie takiego pełnomocnictwa pozbawione było podstawy prawnej. Należy więc stwierdzić, że zarówno wezwanie o uzupełnienie braków formalnych wniosku było zbędne, a późniejsze postanowienia - z dnia [...] kwietnia 2009 r. Dyrektora Izby Skarbowej jak też postanowienie Naczelnika Urzędu z dnia [...] maja 2010 r. jak też Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] stycznia 2011 r., wydane z uchybieniem art. 169 Ordynacji podatkowej. Postanowienie w sprawie odmowy przywrócenia terminu zostało prawomocnie wyeliminowane z obrotu prawnego, a obecnie również postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] stycznia 2011 r. oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W.. Organy podatkowe ponownie ocenią stan sprawy, stosując art.153 p.p.s.a. Sąd uchylił zaskarżone i poprzedzające je postanowienie na podstawie art. 145 § 1 lit. c) p.p.s.a. orzekając o jego niewykonalności na podstawie art. 152 p.p.s.a., a o kosztach postępowania, na podstawie art. 200 p.p.s.a.