III SA/Wa 1206/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Olesińska, , po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w J. o przywrócenie terminu do wniesienie skargi w sprawie ze skargi L. sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2016r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od stycznia 2014 r. do sierpnia 2015 r. postanawia: - odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi - L. sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w J. (zwana dalej: "Skarżącą") wniosła w niniejszej sprawie pismem z dnia 9 stycznia 2017 r. skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2016r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od stycznia 2014 r. do sierpnia 2015 r. Następnie pełnomocnik Skarżącej wystąpił w piśmie z dnia 24 lutego 2017 r., z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W.. W uzasadnieniu wskazał, że pracownik sekretariatu – R. O., która wcześniej wielokrotnie adresowała tego typu przesyłki otrzymała polecenie wysłania skargi jaka miała być złożona w imieniu Skarżącej na adres Izby Skarbowej w W. Jednakże pracownica na skutek omyłki pisarskiej błędnie, zamiast na adres Izby Skarbowej w W., wysłała przedmiotową skargę na adres Sądu, nie zważając na sformułowanie zawarte w nagłówku skargi, które mówi że skarga jest wnoszona do Sądu za pośrednictwem tego organu. Pełnomocnik Skarżącej wyjaśnił ponadto, że w dniu 17 lutego 2017 r. uzyskał informację z pisma tut. Sądu o tym, iż skarga została przekazana do właściwego organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.) - zwanej dalej: "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Uprawdopodobnienie braku winy oznacza wykazanie takich okoliczności, które mimo spełnienia obowiązku zachowania należytej staranności uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie danej czynności, bowiem były nie do przewidzenia lub nie do przezwyciężenia, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Sąd zauważa w tym miejscu, że zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą NSA, pojęcie winy strony w uchybieniu terminowi, o którym mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a. obejmuje swym zakresem nie tylko działania bądź zaniechania pełnomocnika, ale również działania osób trzecich upoważnionych przez pełnomocnika do dokonywania poszczególnych czynności, włącznie z czynnościami o charakterze czysto technicznym. To bowiem na pełnomocniku będącym profesjonalistą spoczywa obowiązek takiej organizacji pracy i sprawowania nadzoru nad wykonywanymi czynnościami, aby nie dochodziło do zaniedbywania ciążących na nim obowiązków związanych ze świadczoną obsługą lub pomocą prawną. Nie chodzi przy tym wyłącznie o teoretyczne zabezpieczenie "modelowego" zorganizowania, ale o praktyczną ochronę mandatów profesjonalnego pełnomocnika od zaniedbań jego pracowników. Podkreślić należy, że na profesjonalnym pełnomocniku ciąży szczególny obowiązek dbałości o terminowość i prawidłowość dokonywanych czynności procesowych. W sytuacjach, gdy od prawidłowego dokonania danej czynności zależy dalszy bieg powierzonej pełnomocnikowi sprawy zasadnym jest wymaganie od tego pełnomocnika maksimum staranności. Rzetelność wykonania czynności procesowych przekładać się będzie bowiem na prawo strony do obrony swoich interesów i ochrony jej praw (por. wyrok NSA z dnia 2 października 2015 r., II OSK 148/14; postanowienia NSA z dnia: 18 listopada 2014 r., I GZ 498/14; 15 października 2014 r., I FZ 394/14; 11 czerwca 2014r., I FZ 149/14, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd podziela pogląd wyrażony w postanowieniu NSA z 13 grudnia 2011r. sygn. akt II FZ 739/11, że pełnomocnik nie ma obowiązku osobiście adresować koperty, natomiast jego obowiązkiem jest nadzór nad prawidłowością wykonania tej czynności przez osobę, której to zlecił. Brak należytej dbałości pełnomocnika o to, by skarga została właściwie zaadresowana i wysłana, nie może stanowić podstawy do uwzględnienia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu. Biorąc powyższe pod uwagę zdaniem Sądu nie można uznać, że przedstawione przez pełnomocnika Skarżącego okoliczności, które były przyczyną uchybienia terminu do wniesienia skargi na zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzję, stanowią o braku jego winy w uchybieniu terminu do dokonania tejże czynności. Jak bowiem wskazano powyżej, zawodowy charakter działalności pełnomocnika w osobie adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego powoduje, że odpowiedzialność pełnomocnika obejmuje działania tych wszystkich osób, którymi posługuje się on wykonując swój zawód. W konsekwencji również zaniedbania pracownika sekretariatu przy pomocy którego pełnomocnik Skarżącej złożył w niniejszej sprawie skargę obciążają tego pełnomocnika. W tym stanie rzeczy, mając na uwadze fakt, iż zdaniem Sądu, okoliczności podniesione przez pełnomocnika Skarżącego, nie uprawdopodobniają braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a orzekł, jak w sentencji postanowienia.