III SA/Wa 1313/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Golec (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Golat, Sędzia WSA Anna Wesołowska, Protokolant referent stażysta Agata Zdunek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi D. K. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia jako bezprzedmiotowego postępowania wszczętego ze skargi na czynność egzekucyjną oddala skargę. III SA/Wa 1313/12 Uzasadnienie Zaskarżonym do Sądu postanowieniem z dnia [...] stycznia 2012 r. Minister Finansów utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...] maja 2011 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie skargi na czynność egzekucyjną. Na podstawie akt sprawy Sąd przyjął następujący stan faktyczny za podstawę do wydania wyroku w niniejszej sprawie. Naczelnik Urzędu Skarbowego L. prowadził w stosunku do Skarżącej D. K. postępowanie egzekucyjne. W toku tego postępowania zawiadomieniem z dnia 4 maja 2006 r. organ zajął świadczenie Skarżącej z zaopatrzenia emerytalnego. Postanowieniem z dnia [...] maja 2006 r. organ egzekucyjny wstrzymał postępowanie egzekucyjne. Następnie postanowieniem z dnia [...] grudnia 2010 r. organ zawiesił postępowanie egzekucyjne. W dniu [...] lutego 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. wydał postanowienie, którym uchylił postanowienie z dnia [...] grudnia 2010 r. w sprawie zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Pismem z dnia 4 stycznia 2011 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego L. poinformował Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. o tym, że ustąpiła przesłanka do wstrzymania postępowania egzekucyjnego i zajęcie świadczenia z zaopatrzenia emerytalnego Skarżącej z dnia 4 maja 2006 r. jest aktualne i podlega realizacji. Pismem z dnia 21 marca 2011 r. Skarżąca wniosła do Dyrektora Izby Skarbowej w L. skargę na czynność egzekucyjną. Skargą zostało objęte wskazane powyżej pismo z dnia 4 stycznia 2011 r. skierowane przez organ egzekucyjny do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L.. W uzasadnieniu skargi Skarżąca stwierdziła, że pismo to zostało wysłane w okresie, w którym postępowanie egzekucyjne było zawieszone. Skarżąca podniosła, że organ w styczniu 2011 r. zajął należne jej świadczenie z zaopatrzenia emerytalnego na podstawie zawiadomienia o zajęciu sporządzonego w roku 2006, podczas gdy świadczenie to zastało powtórnie zajęte na podstawie zawiadomienie z dnia 15 listopada 2010 r. Skarżąca zarzuciła, że organ egzekucyjny nie zawiadomił jej o powtórnym zajęciu należnego jej świadczenia z zaopatrzenia emerytalnego, które nastąpiło w okresie zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Postanowieniem z dnia [...] maja 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej w L. umorzył postępowanie wszczęte skargą z dnia 21 marca 2011 r. W uzasadnieniu postanowienia organ stwierdził, że pismo organu egzekucyjnego z dnia 4 stycznia 2011 r. skierowane do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. nie było czynnością egzekucyjną w rozumieniu art. 1a pkt 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) w dalszej części uzasadnienia powoływanej jako u.p.e.a. Organ wskazał także, że wysyłając przedmiotowe pismo nie dokonał zajęcia prawa z zaopatrzenia emerytalnego o którym mowa w art. 79 § 1 u.p.e.a. Na postanowienie z dnia [...] maja 2011 r. Skarżąca wniosła zażalenie do Ministra Finansów. W uzasadnieniu zażalenia Skarżąca wskazała, że zawiadomienie o zajęciu świadczenia z zaopatrzenia emerytalnego z dnia 4 maja 2006 r. zostało sformułowane błędnie i organ dokonał jego korekty pismem datowanym na 4 maja 2006 r. Podniosła, że tytuł wykonawczy na podstawie, którego prowadzona była egzekucja został jej doręczony po upływie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Skarżąca podniosła, że organ dokonał ponownego zajęcia należnego jej świadczenia z zaopatrzenia emerytalnego zawiadomieniem wystawionym w roku 2011. Zawiadomienie to zostało wystawione w okresie zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Minister Finansów postanowieniem z dnia [...] stycznia 2012 r. utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu postanowienia organu drugiej instancji stwierdzono, że organ zasadnie uznał, że wysłanie przez organ egzekucyjny do ZUS pisma z dnia 4 stycznia 2011 r. nie stanowiło czynności egzekucyjnej, na którą można byłoby wnieść skargę wskazaną w art. 54 § 1 u.p.e.a. Na postanowienie organu drugiej instancji Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W uzasadnieniu skargi Skarżąca stwierdziła, że organ bezzasadnie uznał, że pismo z dnia 4 stycznia 2011 r. nie stanowiło czynności egzekucyjnej. Skarżąca podniosła, że w niniejszej sprawie organy bezzasadnie pozbawiły ją możliwości zaskarżenia czynności związanej z tym pismem. Organ w odpowiedzi na skargę zarzuty w niej wywiedzione uznał za bezzasadne i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna. Zgodnie z treścią art. 1a pkt 2 u.p.e.a. czynnością egzekucyjną są wszelkie podejmowane przez organ egzekucyjny działania zmierzające do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego. W orzecznictwie NSA prezentowany jest pogląd, że czynnością egzekucyjną jest działanie organu związane z możliwością zastosowania przymusu. Nie są natomiast czynnościami egzekucyjnymi takie działania organu egzekucyjnego, które nie wiążą się ze stosowaniem przymusu egzekucyjnego lub które wyłączają albo oddalają w czasie możliwość zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego. W świetle orzecznictwa NSA nie są czynnościami egzekucyjnymi zawiadomienia o zmianie wysokości zajęcia, aktualizacje tytułów wykonawczych (wyroki NSA: z dnia 18 lutego 2009 r., sygn. II FSK 821/08, z dnia 11 maja 2011 r., sygn. II FSK 2135/09 z dnia 7 grudnia 2011 r., sygn. II FSK 1784/10 opublik. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie orzekającym w niniejszej sprawie w pełni pogląd ten podziela. Kierując się stanowiskiem wyrażonym w powołanych wyrokach Sąd doszedł do wniosku, że wysłanie w rozpoznanej sprawie przez organ pisma z dnia 4 stycznia 2011 r. do ZUS nie stanowiło czynności egzekucyjnej. Czynność ta nie mogła wywołać bezpośredniego skutku w postaci zrealizowania zajęcia należnego Skarżącej świadczenia z zaopatrzenia emerytalnego. W ocenie Sądu dopiero czynności, które zostałyby podjęte przez organ po doręczeniu tego pisma mogłyby zostać uznane za czynności egzekucyjne. Chodzi tutaj o czynności polegające na pobraniu z należnego Skarżącej świadczenia, kwot podlegających egzekucji i przekazaniu ich do organu. Skarżąca mogłaby te czynności zaskarżyć skargą, o której mowa w art. 54 § 1 u.p.e.a. Dlatego Sąd uznał, że organ zasadnie w rozpoznanej sprawie stwierdził, że zaskarżona w rozpoznanej sprawie przez Skarżącą forma działania organu egzekucyjnego czynnością egzekucyjną nie była. Z tego względu Sąd uznał, że wniesiona przez D. K. skarga była przedwczesna, gdyż w sprawie samo pismo z dnia 4 stycznia 2011 r. nie było czynnością egzekucyjną. Pismo to mogło doprowadzić do pobrania pieniędzy ze świadczenia należnego Skarżącej, jednakże do pobrania tego mogło nie dojść. Z tego względu wysłanie tego pisma nie mogło być uznane za czynność egzekucyjną w rozumieniu art. 1a pkt 2 u.p.e.a. Wysłanie tego pisma należało zakwalifikować, jako działanie o charakterze technicznym, które mogło dopiero w przyszłości zainicjować czynności egzekucyjne. W przypadku dokonania po wysłaniu tego pisma do ZUS właściwych czynności egzekucyjnych np. pobrania pieniędzy ze świadczenia Skarżącej, mogła ona wnieść skargę na podstawie art. 54 § 1 u.p.e.a. Mając na uwadze tę okoliczność Sąd uznał, że umorzenia postępowania zaskarżonym postanowieniem nie pozbawiło Skarżącej możliwości wniesienia skargi na podstawie art. 54 § 1 u.p.e.a., jednakże jeszcze raz należy podkreślić, że mogło to nastąpić dopiero po podjęciu przez organ czynności egzekucyjnych w sprawie. Skoro w rozpoznanej sprawie brak było czynności egzekucyjnej, to należało uznać, że w sprawie wystąpiła bezprzedmiotowość postępowania. Organ zasadnie uznał, że postępowanie zainicjowane skargą D. K. na pismo z dnia 4 stycznia 2011 r. należało umorzyć na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a., jako bezprzedmiotowe,. Na prawidłowość tej oceny nie miała wpływu powoływana przez Skarżącą okoliczność wysłania przedmiotowego pisma w okresie, w którym postępowanie egzekucyjne zostało zawieszone. Okoliczność ta nie mogła być ocenia w trybie rozpoznania skargi, o której mowa w art. 54 § 1 u.p.e.a., gdyż w niniejszej sprawie skarga ta nie przysługiwała. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.