III SA/Wa 1319/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wesołowska, , po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego w sprawie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych za styczeń 2005 r. postanawia: - odrzucić skargę - Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 czerwca 2010 r. J. L. zwany dalej Skarżącym, został wezwany pismem z 9 czerwca 2010 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł. W wezwaniu pouczono, że nieuiszczenie wpisu w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia ww. wezwania, spowoduje odrzucenie skargi. W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału III wzywające do uiszczenia wpisu od skargi Skarżący wniósł pismo zatytułowane "zażalenie", które zgodnie z jego treścią zostało potraktowane jako wniosek o przyznanie prawa pomocy. Referendarz sądowy postanowieniem z 29 lipca 2010 r. odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, W wyniku złożonego sprzeciwu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2010 r. odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia do kosztów sądowych. stwierdzając iż wnioskodawca nie przedstawił żądanych dokumentów potwierdzających jego sytuację materialną. Pismem z dnia 8 września 2010 r. Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie z dnia 26 sierpnia 2010 r. Postanowieniem z dnia 25 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie na postanowienie z dnia 26 sierpnia 2010 r. W wyniku złożonego zażalenia na powyższe postanowienie Naczelny Sad Administracyjny postanowieniem z dnia 28 lutego 2011 r. sygn. akt II FZ 677/10 uchylił zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 października 2010 r. Postanowieniem z dnia 1 czerwca 2011 r. sygn. akt II FZ 208/11 Naczelny Sad Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 sierpnia 2010 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 czerwca 2011 r. pismem z tego samego dnia wezwano Skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 czerwca 2010 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Powyższe wezwanie Skarżący otrzymał w dniu 27 czerwca 2011 r. (k. 107 akt sądowych), a zatem termin do uiszczenia wpisu upływał w dniu 4 lipca 2011 r. Jak wynika z dokumentacji księgowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczącej opłat sądowych do dnia 15 lipca 2011r. Skarżący, mimo pouczenia, nie uiścił należnego wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako "P.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Jeśli należny wpis nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Należy zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie w odpisie zarządzenia skierowanego do strony Skarżącej w sposób prawidłowy zostało zawarte wezwanie do uiszczenia należnego wpisu. Termin siedmiodniowy do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg 27 czerwca 2011 r. i upłynął z dniem 4 lipca 2011 r. (poniedziałek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 P.p.s.a. Wpis od skargi w sprawie niniejszej nie został uiszczony we wskazanym terminie. Sąd był zatem zobligowany, w oparciu o art. 220 § 3 P.p.s.a., orzec, jak w sentencji.