III SA/Wa 1350/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Przewodnicząca Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od towarów i usług za 2006 r. postanawia odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie 1. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu Skarżący E. C. wniósł na formularzu PPF o zwolnienie od kosztów sądowych, powołując się na trudną sytuację finansową spowodowaną roszczeniami organów podatkowych. Źródłem utrzymania Skarżącego jest umowa zlecenia oraz emerytura, z których dochód wynosi odpowiednio 3.500 zł oraz 1.600 zł (po potrąceniu egzekucyjnym). Skarżący zaznaczył że między nim a małżonką istnieje ustrój rozdzielności majątkowej. 2. Wykonując wezwanie referendarza sądowego pełnomocnik Skarżącego przesłał pismo z 19 lipca 2010 r., w którym wyjaśnił, że Skarżący nie posiada tytułu prawnego do lokalu przy ul. [...] w W. Lokal ten jest własnością wnuczki, która reguluje związane z nim rachunki (czynsz, energia, gaz). Faktury wystawiane przez pełnomocnika opłaca syn Skarżącego T. Do pisma Skarżący załączono zeznania podatkowe Skarżącego i tytuły wykonawcze. 3. Postanowieniem z 10 sierpnia 2010 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, odmówił przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W uzasadnieniu wskazał, że z uwagi na fakt, iż Skarżący nie przesłał wszystkich wymaganych dokumentów nie można stwierdzić w jakiej faktycznie sytuacji majątkowej znalazł się Skarżący. 4. Następnie pismem z 9 sierpnia 2010 r. (data wpływu do Sądu, 12 sierpnia 2010 r.) pełnomocnik Skarżącego przedłożył kopię umowy pożyczki, kopie wyciągów z rachunków bankowych, kopię umowy o rozdzielności majątkowej, kopię umowy kredytu, kopię deklaracji VAT-7 oraz tytuły wykonawcze. 5. W sprzeciwie od postanowienia referendarza sądowego, pełnomocnik Skarżącego podniósł, że Skarżący ze względu na brak środków nie jest w stanie uiścić kwoty wpisu należnego od skargi. Pełnomocnik zarzucił, że referendarz sądowy nie dokonał oceny danych i przedstawionych dokumentów. Podniósł, że dokumenty obrazujące sytuację majątkową zostały przesłane wraz z pismem z dnia 10 sierpnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 6. Celem instytucji "prawa pomocy" jest zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na dochody, stan majątkowy i rodzinny nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. 7. Przyznanie prawa pomocy uzależnione jest od spełnienia przesłanek określonych w art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a. Zgodnie z § 1 pkt 2 tego artykułu Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Stosownie do art. 245 § 3 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. 8. Ciężar dowodu powyższych okoliczności spoczywa na stronie, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy. Rozstrzygnięcie sądu w tej kwestii zależy zaś od tego, co zostanie przez stronę wykazane (por. postanowienie NSA z 27 lutego 2009 r., I FZ 358/08). 9. Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych w dwóch sprawach sygn. akt III SA/Wa 1350/10 i III SA/Wa 1385/10. Należny w tych sprawach wpis w łącznej wysokości – jedyny wymagany na tym etapie postępowania koszt sądowy – wynosi 4.490 zł. Zgromadzony materiał nie pozwala stwierdzić, że Skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów wpisu sądowego od skargi. Jak wynika z przedstawionych informacji i dokumentów, Skarżący uzyskuje miesięczne dochody z tytułu emerytury 1.600 zł oraz umowy zlecenia 3.500 zł. Żona Skarżącego uzyskuje również stałe dochody z tytułu zatrudnienia w kwotach 8.862,76 zł brutto (7.476,11 zł netto) oraz 1.200,00 zł brutto (856,29 zł netto). Miesięczne dochody Skarżącego oraz jego żony znacznie przekraczają kwotę wymaganego wpisu w przedmiotowych sprawach. Skarżący natomiast nie przedstawił wydatków na miesięczne utrzymanie. Z oświadczenia Skarżącego wynika jedynie, że wszystkie opłaty za czynsz oraz media ponosi wnuczka Skarżącego. Wynagrodzenie pełnomocnika ustanowionego w sprawie, zostanie natomiast wypłacone przez syna Skarżącego. Skarżący przedstawił także umowę kredytu na kwotę 200.000 zł, z miesięczną ratą do spłaty 4.017,82 zł oraz umowę pożyczki na kwotę 42.105,26 zł z miesięczną ratą do spłaty 1.007,23 zł. 10. Odnosząc się natomiast do, podnoszonej przez Skarżącego, kwestii rozdzielności majątkowej małżonków należy stwierdzić, iż przy badaniu ustawowych przesłanek o przyznanie prawa pomocy, należy wziąć pod uwagę, że zgodnie z art. 23 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego małżonkowie są zobowiązani do wzajemnej pomocy i z tego obowiązku nie zwalnia pozostawanie w rozdzielności majątkowej (por. postanowienie NSA z dnia 6 października 2006 r., sygn. akt GZ 71/04). W tym stanie rzeczy uznać należy, że wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem Skarżący nie wykazał, że nie jest w stanie zgromadzić środków na uiszczenie wpisu sądowego od skargi. Z tej przyczyny na podstawie art. 243 § 1 p.p.s.a., art. 245 p.p.s.a., art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.