III SA/Wa 1461/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Protokolant specjalista Robert Powojski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2016 r. sprawy ze skargi T. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu dokonania zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług za wrzesień 2014 r. 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) zasądza od Naczelnika Urzędu Skarbowego W. na rzecz T. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 357 zł (trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. T. Sp. z.o.o., z siedzibą w W. (dalej jako Skarżąca lub spółka) złożyła do Naczelnika Urzędu Skarbowego W. deklarację podatkową dla podatku od towarów i usług VAT-7 za 09/2014 r. (data wpływu do organu 29 października 2014 r.) z wykazaną kwotą w wysokości 2.167.940 zł do zwrotu w terminie 25 dni. We wniosku Skarżąca wskazała, iż we wrześniu zmieniła nazwę oraz adres prowadzonej działalności. W dniu 5 listopada 2014 r. Spółka została wezwana telefonicznie do złożenia dokumentów rejestracyjnych. W dniu 7 listopada 2014 r. Spółka złożyła VAT-R, NIP-2 oraz czynny żal. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. podjął czynności związane z wyjaśnienie właściwości miejscowej Organu podatkowego. Następnie podjął czynności w zakresie weryfikacji zasadności zwrotu nadwyżki podatku VAT wykazanej przez podatnika w deklaracji za ww. miesiąc. W celu zbadania prawidłowości wykazanego zwrotu podatku przed terminem zwrotu w dniu 12 listopada 2014 r. telefonicznie wezwano Spółkę do przesłania drogą elektroniczną, celem przeprowadzenia czynności sprawdzających, rejestrów zakupu i sprzedaży za miesiąc 09/2014 r. wraz z dowodami źródłowymi, na podstawie których zostały w nich zaewidencjonowane transakcje zakupu i sprzedaży wraz z potwierdzeniami zapłat za faktury zakupu. Materiały do czynności sprawdzających zostały przesłane przez Spółkę mailem w dniach 13 listopada 2014 r. i 14 listopada 2014 r. Z przekazanego przez Spółkę rejestru zakupu wynikało, że Spółka zakupu towarów handlowych dokonała w miesiącu 09/2014 r. od jednego kontrahenta tj. K. sp. z o. o. S.K.A. z K.. Przesłane faktury zakupu towarów handlowych (głównie są to duplikaty faktur) dokumentują transakcje w walucie PLN oraz EUR. Faktury zakupu wystawione w walucie EUR również określają kwoty transakcji w PLN po przeliczeniu zgodnie ze wskazanym na fakturze kursem waluty EUR z tym, że kwota do zapłaty jest wskazana w walucie EUR. Spółka przekazała jedynie wyciągi bankowe dokumentujące zapłaty za faktury zakupu wystawione w PLN, czyli wyciągi bankowe dokumentujące transakcje, z których wynikają płatności w walucie PLN. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. postanowieniem z dnia [...] listopada 2014 r. przedłużył do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika termin dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w kwocie 2.167.940 zł, wykazanej w deklaracji podatkowej VAT-7 za 09/2014 r. do zwrotu w terminie 25-dniowym. Pismem z dnia 26 listopada 2014 r. Skarżąca złożyła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Odrębnym pismem z dnia 26 listopada 2014 r. Skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] listopada 2014 r. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2015 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. uchylił w całości zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wskazał, iż w aktach sprawy znajdują się dokumenty wskazujące na prowadzenie czynności sprawdzających wobec kontrahenta Spółki, brak jest natomiast dokumentów potwierdzających, iż w toku prowadzonych czynności sprawdzających urząd powziął wątpliwości co do prawidłowości rozliczeń Spółki. Dyrektor Izby Skarbowej w W. zobowiązał Naczelnika Urzędu Skarbowego W. przy ponownym rozpatrzeniu sprawy do wyjaśnienia, czy w chwili przedłużenia terminu zwrotu podatku VAT, były prowadzone czynności sprawdzające. Ponadto uznał, że uzasadnienie zaskarżonego postanowienia nie spełnia wymogów stawianych przez art. 121 § 1, art. 217 § 2 oraz art. 210 § 4 w zw. z art. 219 O.p. Jednocześnie Dyrektor Izby Skarbowej w W. zauważył, że w postanowieniu nie wskazano jakie jeszcze okoliczności muszą być ustalone (potwierdzone), by ostatecznie wyjaśnić zasadność zwrotu podatku za dany okres. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. postanowieniem z dnia [...] lutego 2015 r. przedłużył do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika termin dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w kwocie 2.167.940 zł, wykazanej w deklaracji podatkowej VAT-7 za 09/2014 r. do zwrotu w terminie 25-dniowym. W uzasadnieniu wskazał, iż Spółka nie przekazała do czynności sprawdzających wyciągów bankowych dokumentujących dokonanie zapłaty za faktury zakupu, z których wynikają płatności w walucie EUR. Dlatego nie można stwierdzić, że transakcje wynikające z faktur zakupu płatnych w EUR zostały zapłacone. Organ dokonując sprawdzenia zapłaty za faktury zakupu towarów handlowych, wystawione przez K. sp. z o.o S.K.A. z K., z których zapłata wynika w walucie PLN w konfrontacji z przesłanymi wyciągami bankowymi stwierdził, że dokonanych wpłat nie można powiązać jednoznacznie z fakturami zakupu, zaewidencjonowanymi w rejestrze zakupu za miesiąc 09/2014 r. Organ zauważył, iż z opisów dokonanych przez Spółkę widniejących na przesłanych przelewach bankowych (szczegóły płatności) dotyczących transakcji pomiędzy w/w podmiotami w PLN wynika, że Skarżąca dokonywała głównie płatności za faktury proforma wystawione przez K. sp. z o.o. S.K.A., a nie za faktury zakupu. Organ wskazał, iż z uwagi na fakt, że Spółka nie przesłała faktur proforma do wszystkich wystawionych przez K. sp. z o.o. S.K.A. faktur zakupu towarów handlowych za miesiąc 09/2014 r., nie można jednoznacznie stwierdzić, że wszystkie wykazane w rejestrze zakupu faktury zakupu towarów handlowych, wystawione przez K. sp. z o.o. S.K.A., zostały przez Skarżącą zapłacone w całości. Zdaniem Organu z przesłanych przez Spółkę dokumentów wynika, że w rejestrze zakupu w miesiącu 09/2014 r. zaewidencjonowane zostały transakcje udokumentowane fakturami zakupu wystawionymi przez K. sp. z o.o. S.K.A. w kwocie brutto 11.531.448,53 PLN, natomiast z przesłanych przelewów bankowych wynika, że Skarżąca dokonała płatności w kwocie brutto na rzecz K. sp. z o.o. S.K.A. w kwocie 7.733.202,51 PLN. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. dokonując sprawdzenia nadesłanych rejestrów zakupu za miesiąc 09/2014 r. w konfrontacji z przesłanymi fakturami zakupu oraz dowodami zapłaty uznał, iż nie można jednoznacznie potwierdzić, iż Spółka dokonała zapłaty za faktury zakupu towarów handlowych, będące podstawą do odliczenia podatku naliczonego. Zapłata w całości za faktury, w których widnieje podatek naliczony jest warunkiem ustawodawcy, by urząd skarbowy mógł dokonać zwrotu na rachunek bankowy we wskazanym przez Spółkę w deklaracji terminie. Zdaniem Organu, by ostatecznie wyjaśnić zasadność wykazanego przez Spółkę zwrotu podatku za 09/2014 r., dalszej weryfikacji wymaga kwestia dokonanych płatności za faktury zakupu towarów handlowych, gdyż mają one istotne znaczenie w sprawie. W ocenie Organu na tym etapie i w oparciu o przesłane przez Spółkę dokumenty do czynności sprawdzających nie można stwierdzić, iż wykazany przez Spółkę w deklaracji podatkowej zwrot w wysokości 2.167.940 zł. jest zasadny. W świetle powyższego Naczelnik Urzędu Skarbowego W. uznał za konieczne przedłużenie terminu do dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wynikającego z deklaracji podatkowej za 09/2014 r. Pismem z dnia 19 lutego 2015 r. Skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] lutego 2015 r. Pismem z dnia 27 lutego 2015 r. Skarżąca złożyła do Naczelnika Urzędu Skarbowego W. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie: - art. 87 ust. 6 oraz art. 87 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr. 54, poz. 535 ze zm., dalej: "ustawa o VAT") poprzez wydanie Postanowienia w sytuacji, gdy nie zaistniały przesłanki do przedłużenia do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia Spółki terminu zwrotu różnicy podatku od towarów i usług wykazanej do zwrotu bezpośredniego w deklaracji VAT-7 za miesiąc wrzesień 2014 r. w kwocie 2:167.940 zł., w konsekwencji czego Organ nie dokonał zwrotu w terminie; - art. 208 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm., dalej "Op.") poprzez brak umorzenia postępowania w zakresie przedłużenia terminu zwrotu różnicy podatku od towarów i usług wykazanej do zwrotu bezpośredniego w deklaracji VAT-7 za miesiąc wrzesień 2014 r. w kwocie 2.167.940 zł. do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia Spółki w sytuacji, gdy przedłużenie terminu na dokonanie zwrotu było niemożliwe z powodu wcześniejszego wygaśnięcia terminu; - art. 280 w zw. z art. 126 Op. poprzez prowadzenie przez Organ czynności w formie nieprzewidzianej przepisami prawa; - art. 87 ust. 6 pkt 1 ustawy o VAT w zw. z art. 121 § 1 Op. poprzez błędne uznanie przez Organ, że na podstawie dokumentów przekazanych przez Spółkę nie jest możliwe jednoznaczne potwierdzenie, iż faktury dokumentujące kwoty należności zostały w całości zapłacone; - art. 87 ust. 2 zdanie drugie ustawy o VAT poprzez mylne uznanie, że kwestia zapłaty wszystkich faktur, z których wynika podatek naliczony wykazany w deklaracji VAT jest równoznaczna z "zasadnością zwrotu", o której mowa w tym przepisie; - art. 87 ust. 2 zdanie drugie ustawy o VAT w zw. z art. 219 w zw. z art. 210 § 4 w zw. z art. 121 § 1 Op. poprzez niezamieszczenie przez Naczelnika w Postanowieniu uzasadnienia faktycznego i prawnego odnośnie okoliczności skutkujących koniecznością dodatkowej weryfikacji "zasadności zwrotu" jako przesłanki przedłużenia terminu zwrotu VAT; - art. 140 § 1 Op. w zw. z art. 87 ust. 6 ustawy o VAT poprzez niezałatwienie sprawy w terminie przewidzianym w przepisach prawa materialnego i przedłużenie zwrotu różnicy podatku VAT bez wskazania konkretnego terminu, do jakiego to przedłużenie następuje; W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Naczelnik Urzędu Skarbowego W. stwierdził brak podstaw do zmiany postanowienia z dnia 9 lutego 2015 r. Ponadto poinformował, iż Skarżąca złożyła zażalenie na (to samo) postanowienie z dnia 9 lutego 2015 r., obecnie toczy się postępowanie przed organem drugiej instancji. Zaznaczył, iż Spółka będzie mogła zaskarżyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dopiero ostateczne w administracyjnym toku instancji postanowienie, wydane przez Dyrektora Izby Skarbowej w W.. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2015 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. stwierdził niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] lutego 2015 r. Pismem z dnia 22 kwietnia 2015 r. Skarżąca złożyła skargę na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] lutego 2015 r. wnosząc o uchylenie lub stwierdzenie bezskuteczności zaskarżonego postanowienia oraz o uznanie obowiązku Organu niezwłocznego zwrotu Spółce różnicy podatku od towarów i usług wykazanej do zwrotu bezpośredniego w deklaracji VAT-7 za miesiąc wrzesień 2014 r. w kwocie 2.167.940 zł, a także o zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie: - art. 87 ust. 6 oraz art. 87 ust. 2 ustawy o VAT poprzez wydanie Postanowienia w sytuacji, gdy nie zaistniały przesłanki do przedłużenia do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia Spółki terminu zwrotu różnicy podatku od towarów i usług wykazanej do zwrotu bezpośredniego w deklaracji VAT-7 za miesiąc wrzesień 2014 r. w kwocie 2.167.940 zł., w konsekwencji czego Organ nie dokonał zwrotu w terminie;  - art. 208 § 1 Op. poprzez brak umorzenia postępowania w zakresie przedłużenia terminu zwrotu różnicy podatku od towarów i usług wykazanej do zwrotu bezpośredniego w deklaracji VAT-7 za miesiąc wrzesień 2014 r. w kwocie 2.167.940 zł. w sytuacji, gdy przedłużenie terminu na dokonanie zwrotu było niemożliwe z powodu wcześniejszego wygaśnięcia terminu; - art. 280 w zw. z art. 126 Op. poprzez prowadzenie przez Organ czynności w formie nieprzewidzianej przepisami prawa; - art. 87 ust. 6 pkt 1 ustawy o VAT w zw. z art. 121 § 1 Op. poprzez błędne uznanie przez Organ, że na podstawie dokumentów przekazanych przez Spółkę nie jest możliwe jednoznaczne potwierdzenie, iż faktury dokumentujące kwoty należności zostały w całości zapłacone; - art. 87 ust. 2 zdanie drugie ustawy o VAT poprzez błędne uznanie, że kwestia zapłaty wszystkich faktur, z których wynika podatek naliczony wykazany w deklaracji VAT jest równoznaczna z "zasadnością zwrotu", o której mowa w tym przepisie; - art. 87 ust. 2 zdanie drugie ustawy o VAT w zw. z art. 219 w zw. z art. 210 § 4 w zw. z art. 121 § 1 Op. poprzez niezamieszczenie przez Naczelnika w Postanowieniu uzasadnienia faktycznego i prawnego odnośnie okoliczności skutkujących koniecznością dodatkowej weryfikacji "zasadności zwrotu" jako przesłanki przedłużenia terminu zwrotu VAT: - art. 140 § 1 Op. w zw. z art. 87 ust. 6 ustawy o VAT poprzez niezałatwienie sprawy w terminie przewidzianym w przepisach prawa materialnego i przedłużenie zwrotu różnicy podatku VAT bez wskazania konkretnego terminu, do jakiego to przedłużenie następuje. W uzasadnieniu wskazała, iż zaskarżone postanowienie obarczone jest szeregiem wad, uzasadniających konieczność jego wyeliminowania z obrotu prawnego gdyż: • postanowienie zostało wydane po upływie terminu na zwrot VAT (zarówno 25 jak i 60 dniowego); • na obecnym etapie postępowania Naczelnik nie był uprawniony do wydania postanowienia w ramach czynności sprawdzających wobec wszczęcia w dniu 8 grudnia 2014 r. kontroli podatkowej; • Organ nie wykazał, że zasadność zwrotu podatku faktycznie wymaga dodatkowej weryfikacji, a całość uzasadnienia Postanowienia oparł na wyjaśnieniach dotyczących wątpliwości co do spełnienia przez Spółkę przesłanek przyspieszonego zwrotu w terminie 25 dni; • w zakresie spełnienia przesłanek przyspieszonego zwrotu VAT Organ oparł się na ustaleniach niezgodnych ze stanem faktycznym stwierdzając, że: - Spółka nie przekazała Organowi dokumentów, które w rzeczywistości zostały przez nią przesłane Naczelnikowi pocztą elektroniczną przed upływem terminu zwrotu VAT, - w oparciu o dokumenty przekazane przez Spółkę nie była możliwa weryfikacja faktu zapłaty przez Spółkę za wszystkie faktury zakupowe, na podstawie których określona została kwota podatku naliczonego do zwrotu. W ocenie Skarżącej wstrzymanie (opóźnienie) zwrotu VAT, jako niezasadne i bezpodstawne, stanowi naruszenie prawa, które winno zostać niezwłocznie usunięte, co uzasadnia zobowiązanie Organu do dokonania zwrotu. W odpowiedzi na skargę Naczelnik Urzędu Skarbowego W. wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Po pierwsze nie zasługuje na uwzględnienie wniosek o odrzucenie skargi, zawarty w odpowiedzi na skargę. Jak trafnie zauważyła Spółka w skardze, NSA w postanowieniu z dnia 10 lipca 2013 r., w sprawie I FSK 1133/13 uznał, że Podatnikowi na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 u.p.p.s.a. przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego na postanowienie naczelnika urzędu skarbowego o przedłużeniu terminu do dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, wydane w czasie kontroli podatkowej na podstawie art. 87 ust. 2 zdanie 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Kontrola podatkowa wobec Spółki została wszczęta przez Naczelnika Urzędu Skarbowego W. w dniu 8 grudnia 2014 r. W związku z powyższym Skarga Spółki podlega rozpoznaniu przez tutejszy Sąd na podstawie art. 3 § 2 pkt4 p.p.s.a. Rozpoznając zatem skargę merytorycznie należało wziąć pod uwagę treść przepisu art. 87 ust. 2 ustawy o VAT. Zgodnie z nim, zwrot różnicy podatku, z zastrzeżeniem ust. 6, następuje w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem, wskazane w zgłoszeniu identyfikacyjnym, o którym mowa w odrębnych przepisach, lub na wskazany przez podatnika rachunek banku lub na rachunek spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej, jako zabezpieczenie udzielanego przez ten bank lub przez tę kasę kredytu, na podstawie złożonego przez podatnika, do naczelnika urzędu skarbowego, w terminie do złożenia deklaracji podatkowej, pisemnego, nieodwołalnego upoważnienia organu podatkowego, potwierdzonego przez bank lub spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową udzielających kredytu, do przekazania tego zwrotu. W myśl art. 87 ust. 6 ustawy o VAT na wniosek podatnika, złożony wraz z deklaracją, urząd skarbowy jest obowiązany zwrócić różnicę podatku, o której mowa w ust. 2, w terminie 25 dni, licząc od dnia złożenia rozliczenia, w przypadku, gdy kwoty podatku naliczonego, wykazane w deklaracji, wynikają między innymi z faktur i dokumentów określonych w pkt 1 i 2, a należności z nich wynikające zostały zapłacone. Jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowania kontrolnego na podstawie przepisów o kontroli skarbowej. Jeżeli przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu, o którym mowa w zdaniu poprzednim, urząd skarbowy wypłaca należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty. Cytowany wyżej art. 87 ust. 2 ustawy o VAT uprawnia organ podatkowy do zbadania zasadności zwrotu podatku i zakreśla ramy postępowania organu podatkowego, w jakich to badanie ma się odbywać. Ustawodawca wskazuje bowiem na czynności sprawdzające, kontrolę podatkową i postępowanie podatkowe na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowanie kontrolne na podstawie przepisów o kontroli skarbowej. W związku z tym działania podejmowane przez organy podatkowe wobec podatnika mogą przyjąć tylko i wyłącznie opisane wyżej formy. Przepis art. 87 ust. 2 ustawy o VAT stanowi, że organ może przedłużyć termin zwrotu do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika "dokonywanego w ramach" wskazanych postępowań. Skoro weryfikacja w ramach wskazanych postępowań ma być "dokonywana" oznacza to, że postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu może być wydane odpowiednio w toku czynności sprawdzających, kontroli podatkowej, postępowania podatkowego, bądź w toku postępowania kontrolnego. Przesłanką przedłużenia terminu zwrotu jest stwierdzenie przez organ, że zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, czyli skontrolowania, sprawdzenia. Nadto termin zwrotu może być przedłużony do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowania kontrolnego na podstawie przepisów o kontroli skarbowej. W omawianym zakresie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług znajdują oparcie w treści art. 273 Dyrektywy 2006/112/WE, zgodnie z którym państwa członkowskie mogą, poza obowiązkami wymienionymi w tytule XI tej dyrektywy, nakładać inne obowiązki, jakie uznają za niezbędne dla zapewnienia prawidłowego poboru VAT i zapobieżenia oszustwom podatkowym, powinny jednak czynić to w ramach przewidzianych prawem krajowym procedur i przy uwzględnieniu zasady proporcjonalności. Dodatkowa weryfikacja zasadności zwrotu podatku jest zatem dopuszczalna, a jej celem jest przede wszystkim ochrona interesów budżetowych (Skarbu Państwa). Nie może być ona jednakże stosowana w sposób, który prowadziłby do systematycznego podważania prawa do odliczenia podatku. Okoliczność tę wielokrotnie podkreślał w swoim orzecznictwie Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (vide np. wyroki w sprawach C-177/99 Ampafrance i C-181/99 Sanofi). Zastosowanie przepisu art. 87 ust. 2 zdanie drugie ustawy o VAT opiera się na uznaniu administracyjnym, przy czym jest ono limitowane okolicznością warunkującą możliwością skorzystania z przewidzianego w tym przepisie uprawnienia, w postaci stwierdzenia przez organ, że "zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania". Stwierdzenie to powinno być dokonywane w oparciu o co najmniej uprawdopodobnione przesłanki. Przewidziany w art. 87 ust. 2 ustawy o VAT warunek zakłada, że przed upływem ustawowego terminu zwrotu podjęte zostały czynności zmierzające do zweryfikowania jego zasadności, lecz nie dały one jeszcze rezultatu lub jest on niejednoznaczny (por. wyrok WSA w Warszawie z 24 stycznia 2013r., III SAB/Wa 32/12, dostępny na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Tak więc przesłanki do wydania postanowienia w omawianym trybie nie stanowi sam fakt wykazania przez podatnika nadwyżki do zwrotu, ale muszą istnieć istotne wątpliwości co do zasadności zwrotu. Na tym etapie postępowania organ decyduje bowiem wyłącznie o konieczności dalszego badania zasadności zwrotu, a nie o samej zasadności zwrotu, chodzi o wykazanie, że istnieją okoliczności przemawiające za potrzebą dodatkowej weryfikacji zasadności zwrotu podatku (por. np. wyrok NSA z dnia 11 kwietnia 2014r., sygn. I FSK 610/13). W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie nie istnieją dostateczne wątpliwości co do zasadności zwrotu. Sam fakt prowadzenia postępowania, które "ostatecznie wyjaśni zasadność wykazanego przez Spółkę zwrotu podatku za 09/2014" i konieczność "dalszej weryfikacji dokonanych płatności za faktury zakupu towarów handlowych" (patrz s.3 zaskarżonego postanowienia, 1 akapit od góry) nie stanowi, zdaniem Sądu, orzekającego w sprawie niniejszej, wystarczającej i uzasadnionej podstawy do przedłużenia terminu zwrotu podatku VAT. W szczególności nie może zostać uznany za dostateczną przyczynę przedłużenia terminu zwrotu podatku "dalsza weryfikacja" płatności. W tym stanie rzeczy należy uznać, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 87 ust. 6 w związku z ust. 2 ustawy o VAT, a ponadto art. 120, art. 121 i art. 124 O.p. Podczas ponownego rozpoznania sprawy organ podatkowy zobowiązany jest uwzględnić stanowisko Sądu. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji. O kosztach postępowania sądowego postanowiono zgodnie z art. 200 i 205 p.p.s.a.